เสียงกระซิบจากความตาย

เสียงกระดาษรายงานงบการเงินถูกฉีกกระชากด้วยปลายนิ้วที่สวมแหวนทองคำขาวฝังเพชรเม็ดโตจนเกิดเสียงดังเฉือนประสาท ดวงตาคู่คมของเอเลน่า วอน แอนเดอร์สัน หรี่ลงเล็กน้อยยามกวาดตามองตัวเลขสีแดงฉานที่พุ่งทะยานขึ้นรากับกราฟมรณะบนหน้าจอแท็บเล็ตหรู ศัตรูเก่าของเธอกำลังดิ้นรนอย่างน่าเวทนา และในเมื่อพวกมันไม่สามารถโค่นเธอด้วยสงครามการค้าบนกระดานหุ้นได้ วิธีสกปรกจึงเป็นทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ "พวกมันส่งคนมาอีกแล้วค่ะคุณเอเลน่า" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของคาร์ลอส ดราโกเวียน ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงานส่วนตัว ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวออกมาจากเงาสลัว มือหนากำแก้วคริสตัลใสที่มีของเหลวสีอำพันกลิ้งไหวตามจังหวะการเคลื่อนไหว ดวงตาคมกริบของมหาเศรษฐีหนุ่มฉายแววเยียบเย็นจนน่าขนลุก เขายื่นแฟ้มเอกสารลับที่เพิ่งได้มาจากสายข่าวให้หญิงสาวตรงหน้า เอเลน่าไม่แม้แต่จะชายตาแลเอกสารในมือ เธอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจเหนือกว่า "นักฆ่ามืออาชีพจากตระกูลดยุกเบอร์نาร์ดสินะคะ... ช่างไร้ชั้นเชิงเสียจริง คิดว่าส่งแมลงสาบมาไม่กี่ตัวจะสามารถหยุดยั้งจักรวรรดิการเงินที่ฉันกำลังสร้างขึ้นมาได้หรือไงกัน" น้ำเสียงของเزเลน่านุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดเดรสผ้าไหมสีดำสนิทขับเน้นรูปร่างระหงให้ดูน่าเกรงขามและเย้ายวนในคราเดียวกัน "พวกเขาประเมินคุณต่ำเกินไป เอเลน่า" คาร์ลอสสาวเท้าเข้ามาประชิดร่างบาง กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความเยือกเย็นของอำนาจลอยวนอยู่รอบตัว ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ "แต่ฉันจะไม่ยอมให้เศษสวะหน้าไหนมาแตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของคุณ... ทรัพย์สินทั้งหมดของพวกมันถูกอายัดไว้ในระบบของฉันเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป พวกมันไม่ใช่แค่อยู่ในสถานะล้มละลาย แต่กำลังจะกลายเป็นขอทานไร้แผ่นดินกลบหน้า" ดวงตาสีมรกตของเอเลน่าช้อนขึ้นสบกับนัยน์ตาสีนิลของชายหนุ่ม เคมีอันตรายและร้อนแรงแผ่ซ่านระหว่างคนทั้งคู่ มันไม่ใช่ความรักที่อ่อนหวาน แต่มันคือพันธะสัญญาแห่งอำนาจและการแก้แค้นที่หอมหวานยิ่งกว่าสิ่งใด ปัง! เสียงกระจกหน้าต่างห้องทำงานบนชั้นยี่สิบห้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเงาสะท้อนของวัตถุบางอย่างที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง! ชั่วเสี้ยววินาทีนั้น คาร์ลอสไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขากระชากเอเลน่าเข้าสู่อ้อมกอดแล้วทิ้งตัวลงกับพื้นพรมหนานุ่มทันที แรงระเบิดเบาๆ จากกระสุนเจาะเกราะเคลือบสารพิษฝังทะลุผนังด้านหลังจนเกิดควันพวยพุ่ง เอเลน่าไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอกลับหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ดวงตาวาววับด้วยความตื่นเต้น "ดูเหมือนว่าพวกมันจะใจร้อนเสียIแล้วนะคะ คาร์ลอส" เธอกระซิบชิดริมฝีปากของชายหนุ่ม ขณะที่มือเรียวบางเอื้อมไปกดปุ่มควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะบนโต๊ะทำงาน หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดรอบอาคาร กลุ่มชายชุดดำสวมหน้ากากอนามัยพร้อมอาวุธครบมือ กำลังพังประตูทางเข้าห้องโถงชั้นล่างเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง คาร์ลอสพยุงร่างบางให้ลุกขึ้นยืน เขายกมุมปากยิ้มหยันพลางคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด "จัดการกวาดล้างให้สิ้นซาก อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียวที่จะไปรายงานความล้มเหลวได้" ครืนนนนน... เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปสุดหรูของกลุ่มบริษัทดราโกเวียน บินตรงมาจอดนิ่งสนิทลอยตัวอยู่เหนือระเบียงกระจกใสของห้องทำงาน ใบพัดขนาดใหญ่สร้างแรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนเอกสารปลิวว่อน ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออกเผยให้เห็นหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษในชุดสูทพร้อมอาวุธครบมือที่รอรับคำสั่งอยู่ภายใน เอเลน่าย่างสามขุมไปที่ระเบียง สายตาลมกรดมองลงไปยังเบื้องล่างที่รถตำรวจและรถพยาบาลกำลังวิ่งกรูเข้ามาล้อมรอบอาคารตามคำสั่งแจ้งเหตุฉุกเฉินที่เธอเป็นคนกดส่งสัญญาณเอง เธอหันกลับมามองคาร์ลอสที่เดินตามมาเคียงข้าง ทั้งคู่ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่อย่างสง่างามท่ามกลางซากปรักหักพังย่อยๆ จากการลอบสังหาร "พวกเขาคิดจะส่งความตายมาให้เรา..." เอเลน่าเอ่ยเสียงเรียบ พลางยื่นปลายนิ้วไปสัมผัสหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อกดยืนยันการโอนเงินครั้งสุดท้าย "แต่ฉันนี่แหละค่ะ... จะเป็นคนส่งตั๋วเที่ยวเดียวลงนรกไปให้พวกมันเอง" ติ๊ด! หน้าจอแสดงผลอนุมัติการทำธุรกรรมวงเงินมหาศาลเพื่อซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลศัตรูในราคาศูนย์เครดิตปรากฏขึ้นพร้อมเครื่องหมายสีเขียว ทว่า ในวินาทีที่เอเลน่ากำลังจะหมุนตัวก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์เพื่อหลบหนีและไปปิดฉากเกมการเงินนี้ เสียงแจ้งเตือนข้อความแปลกปลอมจากระบบนิรภัยส่วนตัวก็ดังขึ้นขัดจังหวะ หน้าจอแท็บเล็ตในมือดับวูบลง ก่อนจะปรากฏภาพใบหน้าของบุคคลที่เธอคิดว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่สลักไว้ด้วยเลือด: "เกมเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ยัยตัวfل..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางในเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ - เอวาลินน์ปลายพู่กัน