ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

เสียงปรบมือเยาะเย้ยดังระคนเสียงหัวเราะคิกคักในห้องโถงรับรองของคฤหาสน์ดราโกเวียน — ช่างเป็นดนตรีต้อนรับที่ไพเราะเหลือเกินสำหรับสตรีผู้ไร้แผ่นดินจะซบหน้าหนี "เอเลน่า วอน แอนเดอร์สัน เธอยังมีความด้านชาเหลืออยู่สินะ ถึงกล้าลากสังขารเน่าๆ ของอดีตคุณหญิงตกอับมาเหยียบถึงถิ่นตระกูลดราโกเวียน" เคานต์โรเจอร์ส เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระด้าง รอยยิ้มเหยียดหยามบนริมฝีปากหนาบ่งบอกชัดเจนว่าเขาพร้อมจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ด้วยวาจา หากที่นี่ไม่ใช่เขตอภัยทาน เอเลน่าไม่ได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดเดรสยาวสีดำสนิทไร้ซึ่งเครื่องประดับเพชรพลอยระยิบระยับ ทว่ากลับเปล่งประกายความเย่อหยิ่งอันหนาวเหน็บราวกับราชินีน้ำแข็ง ดวงตาคู่คมกวาดมองเหล่าขุนนางชั้นสูงที่เคยคุกเข่าเลียรองเท้าเธอเมื่อครั้งอดีต บัดนี้กลับทำตัวราวกับฝูงสุนัขจรจัดที่จ้องจะรุมทึ้งซากสัตว์ เธอไม่ตอบโต้ด้วยการกรีดร้องหรือตบโต๊ะอย่างที่พวกเขากำลังรอคอย เอเลน่าเพียงแต่ยกมุมปากขึ้นนิดๆ เป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ก่อนจะทรกายลงนั่งบนเก้าอี้บุนวมกำมะหยี่สีแดงเลือดนกอย่างถือวิสาสะ โดยไม่มีใครอนุญาต "เชิญเห่าให้เต็มที่ค่ะ ท่านเคานต์... เพราะหลังจากนี้ เสียงของท่านจะไม่มีค่าแม้แต่เสียงเห่าของสุนัขข้างถนนอีกต่อไป" น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดอาบยาพิษทำให้เสียงหัวเราะในห้องโถงเงียบกริบลงทันที ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างบาง จนผู้ชายร่างใหญ่หลายคนถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง "อวดดี!" เคานต์โรเจอร์สทุบโต๊ะเสียงดังลั่น "สินทรัพย์และที่ดินทั้งหมดของตระกูลแอนเดอร์สันถูกธนาคารกลางยึดไปหมดแล้ว เธอกลายเป็นยาจกไร้ค่า! เอาอะไรมามั่นใจว่าจะมีปัญญาต่อรองกับพวกเรา!" เอเลน่าไม่แม้แต่จะชายตาแลเอกสารทวงหนี้ที่ถูกปาลงตรงหน้า เธอกลับค่อยๆ เลื่อนแฟ้มหนังสีดำสนิทใบหนึ่งขึ้นมาวางไว้กลางโต๊ะ กลิ่นอายของความลับอันตรายลอยคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ "เพราะฉันไม่ได้มาเพื่อขอร้อง... แต่ฉันมาเพื่อ *'ซื้อ'* พวกคุณต่างหากล่ะคะ" เธอเปิดแฟ้มออกด้วยปลายนิ้วเรียวงาม ตัวเลขบัญชีและชื่อบริษัทเชลล์คอมพานีจำนวนมหาศาลที่ถูกซ่อนไว้ในเกาะภาษีปรากฏแก่สายตาทุกคน หน้าของเคานต์โรเจอร์สและเหล่าพันธมิตรเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือดทันทีที่กวาดสายตาเห็นตัวเลขเหล่านั้น มันคือบัญชีลับที่ใช้ฟอกเงินของสภาสูง... หากเอกสารนี้หลุดไปถึงมือสำนักตรวจสอบภาษีหรือกองปราบปรามการเงินแผ่นดิน ตระกูลเก่าแก่เหล่านี้คงได้ไปนอนกอดลูกกรงในคุกใต้ดินชั่วชีวิต "เธอ... เธอไปได้ข้อมูลพวกนี้มาจากไหน!" เคานต์โรเจอร์สหวีดร้องเสียงหลง พยายามจะเอื้อมมือคว้าแฟ้มนั้น แต่กลับต้องชะงักกึกเมื่อกระบอกปืนสีเงินเงาวับถูกยกขึ้นมาจ่อที่หน้าผากของเขาอย่างนิ่มนวล ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีเทาเข้มก้าวออกมาจากเงาดำมุมห้อง ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นกวาดมองผู้บุกรุกด้วยความเย็นชาไร้ความปรานี — คาร์ลอส ดราโกเวียน มหาเศรษฐีผู้กุมตลาดหลักทรัพย์ครึ่งหนึ่งของอาณาจักร ปรากฏตัวขึ้นราวกับยมทูต "มือสกปรกของแก... ไม่สมควรแตะต้องสิ่งของของภรรยาฉัน" คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขามจนห้องทั้งห้องแทบหยุดหายใจ เอเลน่าหันไปสบตากับชายหนุ่มข้างกาย รอยยิ้มที่จริงใจเพียงหนึ่งเดียวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เคมีอันตรายและทรงพลังระหว่างทั้งคู่สะกดสายตาทุกคนให้หวาดผวา "แผนการกู้คืนสินทรัพย์ไม่ได้มีแค่การทวงคืนนะคะ... แต่เป็นการกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบต่างหาก" เอเลน่ากระซิบเบาๆ กับคาร์ลอส ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดตามองหน้าเหยื่อทีละคนด้วยรอยยิ้มของนักล่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากเครื่องรูดบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัด (Black Centurion Card) ที่คาร์ลอสโยนลงกลางโต๊ะก็ดังขึ้น กวาดซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลโรเจอร์สจนเกลี้ยงพอร์ตในเวลาเพียงสามวินาที! เคานต์โรเจอร์สทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น ดวงเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวังสุดขีดเมื่อหน้าจอโทรศัพท์ของเขารัวข้อความแจ้งเตือนการล้มละลายดังระรัวไม่หยุด เอเลน่าย่อตัวลงกระซิบข้างหูชายแก่ที่กำลังสั่นเทาด้วยความกลัว "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบ... ของพวกคุณค่ะ" — และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ของดราโกเวียนก็บินมาจอดสนิทอยู่บนลานดาดฟ้าเหนือหัวพวกเขา พร้อมกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยติดอาวุธนับร้อยคนที่พังประตูเข้ามาล้อมกรอบคฤหาสน์ไว้ทั้งหมด! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามแผนการแก้แค้นสุดสะใจครั้งนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ — เอวาลินน์ปลายพู่กัน