พันธสัญญาหัวใจ

หยดโลหิตสีชาดหยดหนึ่งร่วงหล่นจากปลายกระบี่มารดา สู่ผืนศิลาโบราณที่อาบไล้ด้วยแสงจันทร์สีคราม เสียงสะท้อนของกาลเวลาดังก้องกังวานอยู่ในห้วงจิตวิญญาณของหลี่มู่เฉิน ราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ขาวที่ตื่นจากการหลับใหลยาวนานนับพันปี ในห้องโถงลับแห่งตำหนักเมฆาคล้อย บรรยากาศรอบกายกดทับจนแทบหยุดหายใจ ไอร้อนจากลมปราณที่แปรปรวนสะท้อนถึงความว้าวุ่นในจิตใจของอดีตมหาจักรพรรดิผู้ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดในใต้หล้า แต่บัดนี้ หัวใจของเขากลับสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจหาคำใดมานิยาม เซียนเฟยหลินยืนนิ่งสงอยู่เบื้องหน้า ร่างระหงของนางอาบไล้ด้วยแสงเรืองรองบริสุทธิ์ดั่งเทพธิดาผู้ลงมาจากสรวงสวรรค์ ทว่าแววตาคู่คมที่มักจะเยียบเย็นและห่างเหิน บัดนี้กลับฉายแววความอ่อนล้าอันล้ำลึก ร่องรอยแห่งกาลเวลาและคราบน้ำตาที่ถูกสะกดกลั้นไว้เนิ่นนานปรากฏชัดเจนบนดวงหน้าอันงดงามล่มเมือง "เจ้า... หมายความว่าอย่างไรกันแน่" หลี่มู่เฉินเอ่ยขึ้น เสียงของเขาทุบทำลายความเงียบงันลงอย่างเชื่องช้า แต่มันกลับสั่นเครือเล็กน้อยจนแม้แต่เจ้าตัวก็ยังรู้สึกประหลาดใจ "มู่เฉิน..." น้ำเสียงของเฟยหลินแผ่วเบาราวกับสายลมที่พัดผ่านยอดไผ่ แต่มันกลับก้องกังวานลึกซึ้งในโสตประสาทของชายหนุ่ม "สามภพ... ที่เราพลัดพรากจากกัน เจ้าคิดว่ามันเป็นเพียงความบังเอิญของโชคชะตา หรือเป็นเพราะความโหดร้ายของวัฏสงสารอย่างนั้นหรือ?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ดั่งเวลาหยุดหมุน หลี่มู่เฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย คมกระบี่ในมือสั่นระริก ปราณกระบี่ที่เคยควบคุมได้ดั่งใจกลับปั่นป่วนราวกับคลื่นลมในมหาสมุทร ภาพเหตุการณ์ในอดีตชาติทั้งสองครั้งไหลทะลักเข้าสู่ห้วงนึก ชาติแรกที่เขาต้องสูญเสียทุกสิ่งบนบัลลังก์มังกร และชาติที่สองที่เขาต้องทนมองนางสลายกลายเป็นละอองดาวต่อหน้าต่อตาในสงครามทัณฑ์สวรรค์ "ข้าจำได้... ข้าจำความเจ็บปวดของการดับสลายได้ทุกค่ำคืน" หลี่มู่เฉินก้าวเข้าไปใกล้ร่างบางช้าๆ ฝ่ามือที่ถือกระบี่กำแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "แต่เจ้ากำลังบอกว่า การที่เราได้มาพบกันในร่างของศิษย์สวะตระกูลหลี่นี้... มันมีความหมายอื่นซ่อนอยู่?" เฟยหลินแย้มยิสรุปความเศร้าสร้อย รอยยิ้มนั้นงดงามจนน่าปวดใจ นางยกมือเรียวขึ้นสัมผัสแก้มสากของชายหนุ่มแผ่วเบา ไออุ่นจากปลายนิ้วของเทพธิดาทำให้หัวใจที่ด้านชาของอดีตมหาจักรพรรดิกระตุกวาบ "ชาติแรก... ข้าคือผู้มอบหัวใจให้เจ้า แต่มิอาจปกป้องเจ้าจากเงื้อมมือของสวรรค์ ชาติที่สอง... เจ้าคือผู้ใช้ลมหายใจสุดท้ายแลกอิสรภาพให้แก่ข้า แต่วิญญาณของเราถูกกักขังไว้ด้วยกฎเกณฑ์แห่งมหามรรค และในชาติที่สามนี้..." เฟยหลินเว้นจังหวะ ดวงตาคู่สวยสบประสานกับนัยน์ตาคมกริบของหลี่มู่เฉินอย่างไร้ความหวาดหวั่น "มันคือพันธสัญญาเลือดที่เราต่างสลักไว้บนศิลาสามภพ ว่าไม่ว่าวิญญาณของเราจะแตกสลายเป็นจุลสักเพียงใด เราจะตามหากันและกันจนกว่าจะพบ... และครั้งนี้ คือชาติภพสุดท้ายที่เราจะยอมจำนนต่อโชคชะตา!" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางใจของหลี่มู่เฉิน ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที พลังปราณมังกรฟ้าที่หลับใหลอยู่ในจุดตันเถียนทะยานพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง อักขระโบราณนับพันตัวปรากฏขึ้นบนผิวหนังของเขาเปล่งแสงเจิดจ้าดั่งดวงตะวันยามเที่ยงวัน ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ด้วยพลังแห่งเทพสวรรค์ค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมาทีละน้อย ความรู้สึกรัก ความแค้น ความอาลัย และความมุ่งมั่นที่จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว "พันธสัญญาหัวใจ..." หลี่มู่เฉินพึมพำกับตัวเอง ดวงตาสสีนิลเปลี่ยนเป็นประกายสีทองเจิดจ้า พลังกดดันระดับมหาจักรพรรดิแผ่ซ่านออกไปรอบทิศทาง จนผนึกศิลาโบราณสั่นสะเทือนเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว "ฮ่าๆๆๆ... ดี! ดีเยี่ยม! สวรรค์กล้าพรากเราจากกันถึงสองภพ งั้นในภพนี้ ข้าผู้เป็นหลี่มู่เฉิน จะใช้กระบี่ในมือนี้แหละ ทะลวงประตูสวรรค์ และสังหารเทพยดาหน้าไหนก็ตามที่ขวางทางเรา!" ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็แปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บที่เสียดแทรกถึงกระดูกดำ มิติเบื้องบนแตกออกเป็นรอยแยกสีดำสนิท สายฟ้าสีม่วงเข้มคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งอาณาจักร กลิ่นอายแห่งทัณฑ์สวรรค์แผ่พุ่งลงมาหมายจะบดขยี้ดวงวิญญาณของทั้งสองให้แหลกสลาย เฟยหลินสะดุ้งเล็กน้อย นางรีบก้าวเข้ามาขนาบข้างหลี่มู่เฉิน พร้อมกับประสานอินทร์มือเรียกกระตรัยธาตุน้ำแข็งประจำกายออกมา เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกโชนขึ้นรอบกายของนางเพื่อต้านทานแรงกดดันจากเบื้องบน "มู่เฉิน ระวัง! มันมาแล้ว... ผู้ลงทัณฑ์จากแดนเซียน!" หลี่มู่เฉินแค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน เขาตวัดกระบี่มารดาในมือขึ้นชี้ฟ้าอย่างไร้ความเกรงกลัว ร่างกายของเขาปกคลุมด้วยเกราะปราณมังกรสีทองอร่าม ดึงดูดสายตาของเทพธิดาข้างกายให้มองมาด้วยความหลงใหลและภาคภูมิใจ "ให้มันรู้ไปว่า สวรรค์หรือจะสู้คมกระบี่ของข้า!" สิ้นเสียงคำรามอันดุดัน เงาร่างมหึมาของเทพผู้พิทักษ์แห่งแดนเซียนก็ก้าวทะลุรอยแยกมิติออกมา พร้อมกับง้างดาบยักษ์ประกายสายฟ้าเตรียมฟาดฟันลงมาปลิดชีพพวกเขาทั้งสองในพริบตาเดียว! ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่มาถึงตอนนี้นะครับ พยัคฆ์ขาวคำราม