"ถ้าแกยังก้าวเท้าเข้ามาใกล้ระยะสามเมตรอีกก้าวเดียว อย่าหาว่าฉันไม่เตือน ฉันจะให้ยันต์เนตรทิพย์นี่มันแปะหน้าผากแกแล้วส่งไปคุยกับรากมะม่วงซะ!"
เหมยลี่ตวาดเสียงกร้าว มือเรียวถือแผ่นยันต์สีเหลืองหม่นที่สั่นไหวราวกับมีชีวิต เธอหันหลังให้หลี่จ้านที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน ท่ามกลางความกดดันมหาศาลจากเงาปริศนาที่กำลังคืบคลานเข้ามาในเขตพื้นที่ฟาร์มของพวกเขา
"เหมยลี่... ถอยไปข้างหลังผม" หลี่จ้านกระซิบเสียงต่ำ ลมหายใจของเขาหนักหน่วง มือหนาคว้าจอบเหล็กกล้าที่วางอยู่ข้างตัวแน่น แววตาของนายทหารผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดเปลี่ยนเป็นดุดันดุจราชสีห์ปกป้องถิ่นฐาน "คนพวกนี้ไม่ใช่ทหารธรรมดา ฝีมือการเคลื่อนไหวแบบนี้... มันคือหน่วยล่าสังหารตระกูลเฉิน"
"ช่างหัวมันสิครับ!" เหมยลี่แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ "ตอนนี้พืชผลในแปลงมิติของฉันกำลังต้องการพลังงาน ถ้าพวกมันอยากลองดีก็เข้ามา แต่อย่าหวังว่าจะได้เหยียบแปลงผักของฉันให้เสียหายแม้แต่ใบเดียว!"
ทันทีที่พูดจบ เหมยลี่ไม่รอช้า เธอหยิบถุงเมล็ดพันธุ์เร่งโตระดับพิเศษออกมาจากมิติลับ เมล็ดพืชเปล่งประกายสีเขียวมรกตจางๆ ยามสัมผัสกับผืนดินของโลกภายนอก เธอฝังมันลงไปในร่องดินที่เตรียมไว้ ร่ายคาถาเบาๆ เป็นภาษาสันสกฤตผสมกับคำสั่งโปรแกรมระบบที่เธอคุ้นเคย
"โตซะ... โตให้ทันกิน โตให้คนพวกนี้หน้าแตกตายไปเลย!"
เพียงชั่วพริบตา ผืนดินที่เคยแห้งแล้งจากการเพาะปลูกแบบเดิมเริ่มสั่นไหว ต้นกะหล่ำปลีใบเขียวขจีขนาดเท่าถังน้ำพุ่งทะลุผืนดินขึ้นมาราวกับมีใครกดย้อนเวลาวีดีโอ ยอดมะเขือเทศสีแดงสดดกเต็มกิ่งก้านสาขาจนแทบจะหักโค่นลงมา เสียงหักของลำต้นพืชที่โตไวเกินธรรมชาติสร้างความประหลาดใจจนคนของตระกูลเฉินที่ซุ่มอยู่ต้องชะงักฝีเท้า
"นั่นมัน... เวทมนตร์อะไรกัน?" เสียงทุ้มแหบพร่าดังมาจากหลังพุ่มไม้ใหญ่
เหมยลี่เหยียดยิ้มที่มุมปาก เธอกระซิบกับหลี่จ้านเบาๆ "คุณจัดการเรื่องคน ส่วนฉันจะจัดการเรื่อง... อาหารเย็น"
หลี่จ้านพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะดีดตัวออกไปราวกับลูกกระสุนปืน เขากระแทกสันหมัดเข้ากับร่างเงาที่โผล่มาใกล้ที่สุดอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเขาคือศาสตร์แห่งการเอาตัวรอดที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ต้นข้าวโพดที่เหมยลี่ปลูกไว้เพียงไม่กี่นาที กลับสูงใหญ่จนสามารถเป็นเกราะกำบังให้เขาได้อย่างดีเยี่ยม ราวกับว่าพืชพรรณเหล่านี้รู้ใจเจ้าของของมัน
"แม่เฒ่าเฝิง! ถ้ายังไม่ออกมาช่วยเก็บผัก ก็อย่าหวังจะได้กินข้าวเย็น!" เหมยลี่ตะโกนก้อง
แม่สามีที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงบ้านถึงกับสะดุ้งโหยง ความกลัวผีในตัวเธอยังไม่เท่าความเสียดายของกิน นางรีบวิ่งหน้าตั้งออกมา ทั้งบ่นทั้งเก็บผักที่โตไวราวกับได้รับปุ๋ยเทพประทาน "ยัยตัวดี! แกทำอะไรลงไป! ผักพวกนี้มันผีหลอกชัดๆ โตไวขนาดนี้จะเอาไปขายใครได้!"
"ขายคนตระกูลเฉินไงครับแม่" เหมยลี่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ ขณะที่มือเธอกำลังสับเปลี่ยนยันต์ในมือเป็นอุปกรณ์ทำสวน เธอใช้พลังจิตสื่อสารกับมิติลับ ดึงเอาหมอกควันสีขาวจางๆ ออกมาปกคลุมทั่วไร่ พืชผักที่โตเกินจริงเริ่มส่งกลิ่นหอมหวนกระตุ้นความหิวโหยไปทั่วสารทิศ
ชายชุดดำที่ล้อมรอบฟาร์มเริ่มมีอาการประหลาด พวกมันวางอาวุธลงโดยไม่รู้ตัว กลิ่นหอมของมะเขือเทศสดและกะหล่ำปลีหวานฉ่ำที่ปะทะจมูกทำให้สติที่มุ่งมั่นจะสังหารสั่นคลอน ความหิวโหยจากการเดินทางไกลเข้าจู่โจมพวกมันอย่างรุนแรง
"หยุดก่อน..." หัวหน้าหน่วยสังหารที่ซ่อนตัวอยู่เงยหน้าขึ้น ดวงตาเขาสั่นไหว "นี่มันกลิ่น... อาหารฝีมือแม่ที่ฉันไม่ได้กินมานานหลายสิบปี"
เหมยลี่หรี่ตาลง เธอรับรู้ได้ทันทีว่าคนผู้นี้ไม่ใช่คนชั่วร้ายโดยสันดาน แต่มันคือผู้ที่ถูกครอบงำด้วยความแค้นจากอดีตชาติ เธอจึงตัดสินใจโยนหัวไชเท้าขนาดยักษ์ที่เพิ่งดึงขึ้นจากดินไปทางนั้น
"กินซะ! ถ้าจะมาตายที่ไร่ฉัน อย่างน้อยก็ต้องตายแบบอิ่มท้อง อย่ามาทำตัวเป็นผีหิวโหยให้เสียเวลาทำมาหากินของฉัน!"
ชายชุดดำรับหัวไชเท้านั้นไว้ด้วยมือที่สั่นเทา เขาตัดสินใจกัดลงไปคำหนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้าง น้ำตาไหลพรากออกมาโดยไม่รู้ตัว
ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดดูเหมือนจะคลี่คลายลงด้วยกลิ่นหอมของอาหาร เสียงกึกก้องจากประตูหน้าฟาร์มก็ดังขึ้น รถจี๊ปทหารสีเขียวเข้มหลายคันขับเข้ามาจอดปิดตายเส้นทางออก พร้อมกับร่างของชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่ก้าวลงมา เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่ในมือถือกระดาษคำสั่งตราประทับสีแดงฉานที่ทำให้หลี่จ้านถึงกับหน้าถอดสี
"หลี่จ้าน... ฉันมาตามคำสั่งท่านผู้บัญชาการสูงสุด" ชายคนนั้นกล่าวเสียงเย็น "และสิ่งที่ฉันต้องนำตัวไป ไม่ใช่แค่คนทรยศอย่างแก... แต่เป็น 'ผู้หญิงคนนี้' ที่ครอบครองสมบัติลับที่โลกไม่ควรมี"
เขาก้าวผ่านกลุ่มชายชุดดำที่กำลังนั่งแทะหัวไชเท้าอย่างเมามัน สายตาจดจ้องมาที่เหมยลี่ราวกับจะกรีดร่างเธอออกเป็นชิ้นๆ เพื่อดูว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในตัวกันแน่
"ยินดีที่ได้พบนะ แม่หมอผี... ลูกสะใภ้ของอดีตศัตรูที่ฉันตามล่ามาตลอดห้าสิบปี"
ผมหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับความลุ้นระทึกของบทนี้ และเตรียมใจรับความพลิกผันในตอนถัดไปที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมนะครับ!
หมอผีวัยรุ่นครับ
สามีทหารอย่าดุ เดี๋ยวตบด้วยยันต์ผีสิง•ตอนที่ 23
สร้างฟาร์มเกษตรผสมผสาน
ผลงานโดย หมอผีวัยรุ่น
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (หมอผีวัยรุ่น)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สามีทหารอย่าดุ เดี๋ยวตบด้วยยันต์ผีสิง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!