สามีทหารอย่าดุ เดี๋ยวตบด้วยยันต์ผีสิง•ตอนที่ 22

น้ำพริกกะปิปลาสลิดฟีเวอร์

ผลงานโดย หมอผีวัยรุ่น
"ถ้ากล้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะเอาสากกระเบือยันต์ห้าแถวฟาดหน้าผากให้วิญญาณแกหลุดออกจากร่างจริงๆ ด้วยนะ!" เสียงตะคอกของเหมยลี่ดังลั่นห้องครัว ประสานกับเสียงกวาดต้อนของหลี่จ้านที่พุ่งตัวเข้ามาบังภรรยาไว้ด้านหลังทันที นายทหารหนุ่มกำหมัดแน่น ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังร่างที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตู บรรยากาศรอบตัวอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก ทว่า... เมื่อเงาปริศนาใต้แสงจันทร์นั้นก้าวพ้นเงาไม้เข้ามาใกล้ ชายหนุ่มก็ต้องชะงักค้าง "วะ... ไหว้วานให้ฉันช่วยถือตะกร้าผักหน่อยก็ไม่ได้หรือไงไอ้หลานอกตần! ทำหน้าเหมือนเห็นผีไปได้!" เสียงแหบแห้งที่คุ้นเคยเอ่ยตวาดแว้ดขึ้นมา พร้อมกับร่างท้วมของแม่สามี "เฝิงฮุ่ย" ที่สะบัดผ้ากันเปื้อนฝุ่นตลบ นางยื่นตะกร้าผักกาดขาวสดๆ ให้ลูกชายด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาตี่เล็กกวาดมองไปทั่วห้องครัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมฉุนของกะปิและพริกตำ ก่อนจะแค่นจมูกฟืดใหญ่ "ฉันแค่เดินมาทางลัดหลังบ้านเพื่อเอาผักดองที่สั่งไว้มาส่ง... ใครจะไปรู้ว่าพวกแกสองคนกำลังเล่นละครผีหลอกวิญญาณหลอนอะไรกันอยู่!" เหมยลี่ที่ถือตะหลิวสแตนเลสค้างไว้ กะพริบตาปริบๆ นางสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เมื่อครู่พลังวิญญาณและจิตสังหารที่แผ่ซ่านมาจากหน้าบ้านมันชัดเจนยิ่งกว่าของจริงเสียอีก หรือว่า... นางหันไปสบตากับ "ผีคุณทวดตระกูลหลี่" ที่ลอยหน้าซีดเซียวอยู่มุมเสา ผีคุณทวดรีบยกมือโปร่งแสงขึ้นโบกปฏิเสธพัลวัน ปากขมบคำว่า *'ไม่ใช่ข้า! ข้าไม่ได้ปล่อยข่าว!*\ "แม่..." หลี่จ้านถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยตามประสาชายหนุ่มปากหนัก "ดึกดื่นมืดค่ำเช่นนี้ ทำไมไม่ใช้ทาง " "ถ้าฉันไม่มาเดินตรวจดู พวกแกคงแอบเอาของดีไปขายรวยกันเงียบๆ สองคนน่ะสิ!" แม่สามีเฝิงฮุ่ยสวนกลับทันควัน สายตาคมกริบกวาดมองเตาไฟที่กำลังเคี่ยวอะไรบางอย่างส่งกลิ่นหอมยั่วยวนน้ำลายสอ ทันใดนั้น จมูกโด่งรั้นของนางก็กระตุกฟุดฟิด "กลิ่นอะไรวะ... หอมฉุนเตะจมูกชะมัด เหมยลี่ แกแอบทำอะไรกินอีกแล้ว!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของหมอผีสาววัยรุ่นทันที ในเมื่อแม่สามีตัวแสบเดินเข้ามาหาเรื่องถึงถิ่น มีหรือที่เชฟมือหนึ่งแห่งศตวรรษที่ 21 จะปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือไป นางวางตะหลิวลงแล้วหันไปยิ้มหวานหยดย้อยจนคนเป็นแม่สามีถึงกับขนลุกซู่ "แม่คะ... เอ๊ย! ท่านแม่ครับ พอดีลูกสะใภ้กำลังทำเมนูเด็ดลับเฉพาะตระกูล "น้ำพริกกะปิปลาสลิดฟีเวอร์" อยู่พอดี เป็นสูตรลับที่ต่อให้เอาทองมาแลกก็ไม่ยอมบอกใคร..." เหมยลี่ลากเสียงยาวอย่างมีชั้นเชิง พลางใช้ทัพพีคนหม้อดินเผาที่ส่งเสียงปุดๆ กลิ่นหอมของกะปิแท้คั่วเตาถ่าน ผสมผสานกับความเปรี้ยวของมะนาวสดและพริกขี้หนูสวนตำละเอียด ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณจนแม้แต่หลี่จ้านยังต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แม่สามีเฝิงฮุ่ยกลืนน้ำลายตามเสียงดังเอือก ทว่ายังคงรักษาฟอร์มเชิดหน้าชูตาไว้ "หอมก็แค่นั้นแหละ ฝีมืออย่างแกจะทำอะไรกินได้ รสชาติคงเหมือนดินโคลนผสมน้ำคลองนั่นแหละ!" "งั้นลองชิมดูสักคำไหมล่ะครับ?" เหมยลี่ตักน้ำพริกสีแดงเข้มข้นจัดจ้านโปะลงบนเนื้อปลาสลิดแดดเดียวทอดกรอบสีทองอร่ามที่เพิ่งตักขึ้นจากกระทะร้อนๆ ควันฉุย ส่งยิ้มท้าทายให้แม่สามี "ถ้าอร่อยจนแสงออกปาก แม่ต้องยอมช่วยพวกเราขนผักไปส่งที่ตลาดมืดคืนนี้... แต่ถ้าไม่อร่อย ลูกคู่นี้จะยอมก้มกราบขอขมาแม่สามีสามวันสามคืนเลย เป็นไง? กล้าเดิมพันไหมครับ!" ยามวิกาล ณ ตลาดมืดท้ายหมู่บ้านที่ควรจะเงียบสงบ กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่สวมหมวกคลุมหน้าอำพรางตัว ท่ามกลางความมืดมิดและแสงตะเกียงริบหรี่ กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของน้ำพริกกะปิปลาสลิดทอดกรอบกลับลอยล่องทะลุทะลวงความอับชื้นของอากาศ ยั่วยวนจนพ่อค้าแม่ค้าเถื่อนและชาวบ้านที่แอบมาซื้อขายสินค้าต้องหยุดชะงัก แถวยาวเหยียดนับสิบคนต่อคิวกันอย่างเป็นระเบียบโดยไม่มีใครกล้าแซง เพราะต่างก็ได้ยินกิตติศัพท์ความแซ่บซี๊ดถึงใจจากกลุ่มคนที่ได้ลองชิมไปก่อนหน้า "เร็วหน่อยไอ้ทหารหลี่! ฉันเอาห่อหนึ่ง... ไม่ๆ เอาสามห่อเลย!" เสียงลูกค้ากระซิบกระซาบเร่งเร้าด้วยความหิวโหย หลี่จ้านทำหน้าที่ตักข้าวและจัดใส่ใบตองอย่างคล่องแคล่ว ขณะที่เหมยลี่สวมบทบาทแม่ค้ามือทอง ตักน้ำพริกกะปิราดลงบนปลาสลิดทอดกรอบเสียงดังกร้วมๆ พร้อมกับหยิบผักสดหลากชนิดแถมให้อย่างใจกว้าง เม็ดเงินและคูปองปึกหนาถูกยัดใส่มือของเหมยลี่อย่างรวดเร็ว จนมุมปากของหมอผีสาวกระตุกยิ้มด้วยความสะใจ มิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตในจิตสำนึกสั่นระริกด้วยความยินดี ยอดขายคืนนี้ทะลุเป้าไปไกลลิบลิ่ว แถมแม่สามีเฝิงฮุ่ยที่ปากบอกว่าไม่เอาไหน กลับยืนถือพัดใบลานโบกไล่แมลงวันและช่วยเก็บเงินให้อย่างแข็งขัน ปากก็เคี้ยวน้ำพริกตุ้ยๆ จนพูดไม่ออก บอกได้คำเดียวว่า "ฟีเวอร์" สมชื่อ! ทว่า... ในจังหวะที่ความสนุกสนานและการค้าขายกำลังดำเนินไปอย่างรุ่งโรจน์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากปากทางเข้าตลาดมืด แสงไฟฉายทรงพลังสาดส่องกราดไปทั่วบริเวณ เสียงตะโกนก้องด้วยความเกรี้ยวกราดดังฝ่าความมืดเข้ามา "สารวัตรทหารตรวจค้น! ใครขยับโดนยิง!" บรรยากาศในตลาดมืดพังทลายลงในพริบตา ลูกค้าต่างแตกตื่นวิ่งหนีอลหม่าน สินค้ากระจัดกระจาย เหมยลี่หน้าถอดสี หลี่จ้านรีบคว้าแขนภรรยาเตรียมพากิ่งตัวหลบหนี ทว่าเงาร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศของนายทหารยศสูงผู้หนึ่ง ก็ก้าวออกมาจากความมืดพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก "จับตาดูให้ดี... สะใภ้ตระกูลหลี่ เธอกล้าดียังไงถึงมาตั้งแผงค้าขายของเถื่อนฝ่าฝืนกฎอัยการศึกในเขตรับผิดชอบของฉัน!" เหมยลี่เบิกตากว้างเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับนายทหารยศผู้พันผู้มาใหม่... และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ผีคุณทวดที่ลอยอยู่ข้างหลังก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจสุดขีด พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังขึ้นข้างหูของนาง *"นั่นมัน... ลูกชายคนโตของท่านผู้บัญชาการทหารสูงสุด ที่ประกาศิตตามล่าตัวเจ้าเพื่อล้างแค้นเรื่องเมื่อชาติที่แล้วนี่หว่า!"* -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความแซ่บซี๊ดและร่วมผจญภัยไปกับความอลหม่านนี้นะครับ
สารจากนักเขียน (หมอผีวัยรุ่น)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สามีทหารอย่าดุ เดี๋ยวตบด้วยยันต์ผีสิง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%