สืบเรื่องเบื้องหลังตระกูลสามี

"ถอยไปเหมยลี่! อย่าได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้ประตูบานนั้นเด็ดขาด!" เสียงแหบพร่าของผีคุณทวดตระกูลหลี่แผดลั่นจนฝุ่นบนคานไม้ร่วงกราว ร่างโปร่งแสงที่เคยดูเกียจคร้านบัดนี้สั่นเทาเหมือนใบไม้ถูกลมพายุ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงหลุดลุ่ยไปคนละทิศทาง เหมยลี่ชะงักฝีเท้าทันที เธอไม่ได้กลัวผี แต่มันเป็นสัญชาตญาณของหมอผีที่รับรู้ได้ถึง ‘ความเย็นยะเยือก’ ที่ผิดปกติ แผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกของประตูบ้าน หลี่จ้านก้าวมายืนขวางหน้าภรรยาโดยอัตโนมัติ ร่างกายกำยำของเขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาบนบ่า มือหนาเอื้อมไปคว้าจอบที่วางพิงข้างฝาแน่น เส้นเลือดที่ข้อมือปูดโปนตามความตื่นตัวของทหารเก่า "คุณทวด... ท่านบอกว่าคนที่เคาะนั่น คือเจ้าหนี้ที่ตายไปแล้วงั้นหรือครับ?" หลี่จ้านเค้นเสียงถาม นัยน์ตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ประตูไม้เก่าคร่ำคร่า "มันไม่ใช่แค่เจ้าหนี้ธรรมดา แต่มันคือวิญญาณอาฆาตที่ถูกกักขังไว้ในสัญญาเลือด!" คุณทวดหลี่พุ่งตัวทะลุเพดานลงมา มือซีดเผือกชี้ไปยังพื้นดินใต้ถุนบ้าน "พวกเจ้าจงฟังให้ดี ที่ที่พวกเจ้าเหยียบอยู่นี้... มันคือสุสานเก็บสมบัติที่ข้าเคยแอบฝังไว้เพื่อใช้เป็นกองทุนสร้างฐานะให้ตระกูล แต่ไอ้พวกหน้าเงินในอดีตมันดันทำสัญญากู้ยืมกับปีศาจเอาไว้ เพื่อหวังจะขุดหาสมบัตินี้! ตอนนี้มันกลับมาทวงหนี้พร้อมดอกเบี้ยที่ต้องจ่ายด้วยชีวิต!" เหมยลี่ขมวดคิ้ว ปากแจ๋วๆ ของเธอกระตุกยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว เธอล้วงเข้าไปในกระเป๋าผ้ากันเปื้อน คว้าเอา ‘ยันต์สายฟ้าเรียกทรัพย์’ ที่เธอประดิษฐ์ขึ้นเองด้วยเทคนิคการเขียนวงจรไฟฟ้าลงบนกระดาษสาผสานพลังปราณออกมา "ทวงหนี้เหรอครับ?" เหมยลี่แค่นหัวเราะ "เสียใจด้วยนะ พอดีบ้านนี้มีกฎเหล็ก... ใครจะทวงหนี้ต้องผ่านคิวที่ลงทะเบียนไว้ในสมาร์ทโฟนของฉันก่อน แถมที่นี่ไม่มีนโยบายจ่ายหนี้ด้วยชีวิต มีแต่จ่ายด้วย ‘ความฉิบหาย’ ของวิญญาณร้ายเท่านั้นแหละ" "เหมยลี่... อย่าเพิ่งใจร้อน" หลี่จ้านปรามเบาๆ แต่ในใจกลับชื่นชมความกล้าของภรรยา เขาหันไปหาคุณทวด "ท่านทวดครับ ถ้าเราขุดสมบัติขึ้นมาตอนนี้ จะเป็นการปลดล็อกพันธนาการให้ไอ้ปีศาจนั่นหรือเปล่า?" "ถ้าขุดแบบคนโง่ก็ใช่! แต่ถ้าขุดด้วย ‘พิธีกรรมไล่ผี’ ของหลานสะใภ้ข้า... บางทีเราอาจจะเปลี่ยนหนี้มหาศาลให้กลายเป็นทุนสร้างโรงงานอย่างที่พวกเจ้าตั้งใจก็ได้" คุณทวดหลี่ลอยไปลอยมาด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน "รีบเข้าเถอะ! ก่อนที่ไอ้ผีทวงหนี้นั่นมันจะพังประตูเข้ามา... มันทนกลิ่นกำยานของเจ้าไม่ได้นานหรอก!" เหมยลี่ไม่รอช้า เธอสั่งให้หลี่จ้านขุดดินบริเวณโคนเสาเอกของบ้านตามพิกัดที่คุณทวดระบุไว้ ดินที่ขุดออกมานั้นแห้งและเย็นจัด กลิ่นอับชื้นเหมือนซากศพโชยขึ้นมาเตะจมูกจนหลี่จ้านต้องกั้นหายใจ ในขณะที่หลี่จ้านขุด เหมยลี่ก็เริ่มร่ายรำรอบๆ หลุมอย่างคล่องแคล่ว เธอสะบัดข้อมือโปรย ‘เกลืออาคมผสมผงคริสตัล’ ลงในหลุมเป็นวงกลม ปากก็พึมพำบทสวดที่ผสานภาษาเทพเข้ากับโค้ดลับของพวกแฮกเกอร์ "ไอพีผีร้าย... ตรวจพบการบุกรุก... ทำการบล็อกพอร์ตการเชื่อมต่อทันที!" *ครืน...* เสียงพื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ก่อนที่จอบของหลี่จ้านจะกระทบกับวัตถุแข็งบางอย่าง "เจอแล้ว!" หลี่จ้านร้องบอก เขารีบกวาดดินออก เผยให้เห็นหีบเหล็กโบราณขึ้นสนิมเขรอะ ทันใดนั้น บรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนไป แสงไฟในห้องมืดวูบวาบเหมือนหลอดไฟนีออนที่กำลังจะขาด เสียงเคาะประตูที่เงียบไปนานกลับดังขึ้นอีกครั้ง... คราวนี้ไม่ใช่เสียงเคาะธรรมดา แต่มันคือเสียง 'เล็บ' จิกเข้ากับเนื้อไม้จนประตูแตกเป็นเสี่ยงๆ *แอ๊ด...* ประตูบ้านถูกดันเปิดออกช้าๆ ไอหมอกสีดำมืดพุ่งทะลักเข้ามาในห้อง เหมยลี่ควัก 'ยันต์มหาอัคคี' ออกมาจากมิติลับ เธอหันไปมองเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาด้วยสายตาเย็นชา "อยากได้เงินเหรอ? เอานี่ไปก่อนแล้วกัน!" เธอขว้างยันต์ออกไปกลางอากาศ ยันต์นั้นลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงสีฟ้าสว่างวาบไปทั่วทั้งห้อง เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของวิญญาณในชุดสูทโบราณที่ใบหน้าเน่าเฟะจนมองไม่เห็นเค้าเดิม แต่มันไม่ได้ก้าวเข้ามาหานางเอก มันกลับจ้องมองไปยังหีบเหล็กในหลุมด้วยสายตาละโมบ "สมบัติ... ของข้า..." เสียงแหบแห้งเหมือนเสียงกระดาษทรายขัดไม้ดังออกมาจากลำคอของมัน "สมบัติข้า! ไม่ใช่ของเจ้า!" คุณทวดหลี่พุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าผีตนนั้น "เจ้าตายไปแล้วก็จงไปเสวยสุขในนรกเสียเถอะ!" เหมยลี่เห็นจังหวะที่ผีตนนั้นเสียสมาธิ เธอจึงรีบเปิดมิติลับเพื่อหยิบ 'เครื่องพ่นกำยานไฟฟ้าสูตรพิเศษ' ออกมา แล้วกดสวิตช์เร่งระดับสูงสุด กลิ่นหอมฉุนของสมุนไพรโบราณและสารเคมีไล่ผีที่เธอปรุงเองพุ่งเข้าปะทะร่างผีเจ้าหนี้จนมันกรีดร้องลั่น "หลี่จ้าน! ลากหีบนั่นออกมา แล้วรีบปิดหลุม! เราต้องปิดผนึกที่นี่!" หลี่จ้านใช้แรงทั้งหมดที่มีลากหีบเหล็กขึ้นมา แต่น้ำหนักของมันกลับเพิ่มขึ้นมหาศาลเหมือนภูเขาทั้งลูก จนเขาทรุดเข่าลงกับพื้น เงาดำของผีเจ้าหนี้พุ่งเข้าใส่หลี่จ้านหมายจะสิงร่าง เหมยลี่ไม่รอช้า เธอตัดสินใจทำสิ่งที่เสี่ยงที่สุดในชีวิต เธอคว้าสร้อยคอหยกของคุณทวดมาพาดผ่านหีบเหล็กแล้วใช้มีดกรีดเลือดตัวเองลงบนยันต์ปิดผนึกที่แปะอยู่บนหีบ! *เปรี้ยง!* สายฟ้าเส้นเล็กๆ พุ่งจากหีบผ่านร่างของหลี่จ้านไปปะทะกับผีเจ้าหนี้จนร่างของมันแตกสลายกลายเป็นละอองทรายในพริบตา ห้องกลับมาเงียบสนิทอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของเหมยลี่และหลี่จ้าน ทั้งคู่หันมามองกันด้วยแววตาที่สั่นไหว ก่อนจะมองไปยังหีบเหล็กที่เพิ่งเปิดแง้มออกเพียงนิดเดียว... แสงสีทองสว่างจ้าลอดออกมาจากรอยแยกนั้น ไม่ใช่ทองคำอย่างที่คิด แต่มันคือ 'ตราประทับตระกูลหลี่' ที่หายสาบสูญไปพร้อมกับโฉนดที่ดินผืนใหญ่ที่รัฐเคยยึดไปในยุคปฏิรูป แต่ทว่า... ที่ก้นหีบกลับมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ ข้างในนั้นเขียนด้วยลายมือที่คุ้นตาของใครบางคนที่ไม่มีวันกลับมา เหมยลี่หยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ "หลี่จ้าน... นี่มันไม่ใช่สมบัติของทวดอย่างเดียว แต่มันคือ... หลักฐานการทรยศของคนในตระกูลที่ทำให้ครอบครัวนายต้องล่มจม!" เธอยังไม่ทันจะได้เอ่ยชื่อคนคนนั้น เสียงเคาะประตูที่รุนแรงกว่าเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง... ไม่ใช่แค่เสียงเคาะ แต่มันคือเสียง 'กระแทก' ของใครบางคนที่ต้องการจะพังประตูเข้ามาด้วยอำนาจที่เหนือกว่าวิญญาณ! "ไอ้หลานเขย! ไอ้หลานสะใภ้! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ข้ารู้ว่าพวกเจ้าอยู่ในนั้น!" เสียงที่ดังลอดเข้ามาคือเสียงของ... 'แม่สามีเฝิงฮุ่ย' ที่ควรจะอยู่ที่ตลาด แต่ทำไมน้ำเสียงของนางถึงฟังดูเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารเหมือนไม่ใช่คนเดิม! หวังว่าตอนที่ 21 นี้จะทำให้ท่านผู้อ่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานของ "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมาครับ!