อาละวาดกลางลานหมู่บ้าน

"ถ้าพวกท่านยังกล้าก้าวเท้าเข้ามาในเขตบ้านข้าอีกแค่ก้าวเดียว ข้าจะให้ผีตายโหงสิบแปดศกไปนั่งกินข้าวร่วมวงกับพวกท่านทุกมื้อจนกว่าจะไหลตายคาโอ่งน้ำ!" เสียงตะโกนก้องกังวานของเหมยลี่ดังแหวกอากาศยามบ่ายที่กำลังอ้าวร้อน ประตูไม้เนื้อหยาบถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงจนฝุ่นผงร่วงกราว เฝิงฮุ่ย แม่สามีตัวแสบที่กำลังเงื้อมือเตรียมทุบประตูถึงกับชะงักค้าง ขาข้างหนึ่งที่ก้าวล้ำเส้นเขตแดนชั่วคราวหดกลับแทบไม่ทัน เมื่อปะทะเข้ากับสายตาดุจคมมีดอาถรรพ์ของภรรยาหนุ่มหลี่จ้าน รอบบริเวณลานดินกลางหมู่บ้านเวลานี้กลายเป็นเวทีย่อมๆ ชาวบ้านที่กำลังนั่งผูกเชือกฟางหรือตากเมล็ดธัญพืชต่างพากันหยุดมือ ชะเง้อมองเหตุการณ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เสียงซุบซิบค่อยๆ เงียบลงเมื่อบรรยากาศรอบตัวเหมยลี่เริ่มแผ่ไอเย็นเยียบออกมาอย่างประหลาด ทั้งที่กลางอากาศอบอ้าวเสียจนเหงื่อซึม "นัง... นังลูกสะใภ้เนรคุณ!" เฝิงฮุ่ยหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด แกล้งทำเป็นยกมือทาบอกแล้วร้องโอดครวญเรียกคะแนนความสงสารจากชาวบ้านรอบข้าง "ดูมันทำ! ข้าเป็นแม่เลี้ยงดูปูเสื่อมาหยิบโหย่ง แต่มันกล้าไล่แม่สามีเหมือนหมูเหมือนหมา พี่น้องตระกูลหลี่มาดูเร็วเข้า ลูกสะใภ้บ้านนี้มันคิดจะกบฏ!" ชายฉกรรจ์ร่างหนาสองคน ซึ่งก็คือลุงและอาของหลี่จ้าน ก้าวออกมาจากกลุ่มมุงด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด ทั้งคู่ถือจอบและเสียมไว้ในมือราวกับจะมาประกาศสงคราม "เหมยลี่ แกอย่าลำพองใจให้มากนักนะ!" หลี่เฉียง ผู้เป็นลุงตะคอกเสียงดังลั่น "ถึงหลี่จ้านมันจะส่งเงินทหารกลับมา แต่นั่นก็คือกองกลางของตระกูล แกไม่มีสิทธิ์เก็บไว้คนเดียว เอาเงินและเสบียงครึ่งหนึ่งออกมาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นอย่าหาว่าพวกฉันไม่เตือน!" เหมยลี่แค่น "ฮึ" ออกมาในลำคอ รอยยิ้มเยาะปรากฏที่มุมปาก เธอไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย ในมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตตอนนี้ ยันต์ไล่ผีรุ่นอัปเกรดและแท็บเล็ตมือถือที่บันทึกภาพหลักฐานการรีดไถของตระกูลนี้ถูกเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว "กองกลาง?" เหมยลี่ก้าวเท้าเดินออกมาที่ชานบ้าน ยืนกอดอกมองหน้าบรรดาญาติผู้ใหญ่จอมปลอมด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม "ท่านลุงหลี่ ท่านอาหลี่ พูดออกมาได้ไม่อายปาก เงินเดือนทหารของสามีข้า เป็นน้ำพักน้ำแรงที่เขาเอาชีวิตไปแลกที่แนวหน้า แต่พวกท่านกลับส่งคนมาปล้นถึงเรือนทุกครั้งที่เขาไม่อยู่ แบบนี้เขาไม่เรียกว่าตระกูลเดียวกันหรอกครับ... แบบนี้เขาเรียกว่า 'โจรปล้นสะดมกลางวันแสกๆ' ต่างหาก!" "ปากดีนักนะนังนี่!" อาของหลี่จ้านทนฟังไม่ไหว เงื้อเสียมในมือขึ้นทำท่าจะพุ่งเข้ามา พริบตานั้นเอง อุณหภูมิรอบตัวก็ลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ลมพัดกระโชกแรงจนฝุ่นตลบอบول หมอกสีเทาจางๆ ลอยต่ำปกคลุมพื้นดินรอบตัวของเหมยลี่ เสียงกระซิบแหบพร่าและเย็นยะเยือกดังมาจากความว่างเปล่าข้างกายเธอ *[ไอ้หลานทรพี... กล้าดียังไงมาขู่หลานสะใภ้กู!]* ร่างโปร่งแสงของผีคุณทวดตระกูลหลี่ผุดขึ้นมากลางอากาศ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ มือสีเขียวคล้ำชี้ตรงไปที่ลุงและอาของหลี่จ้านที่ยืนตัวสั่นเทิ้มจนทำเสียมหล่นจากมือ เหมยลี่อาศัยจังหวะชุลมุนนี้ ควักแท็บเล็ตหน้าจอเรืองแสงออกจากกระเป๋าเสื้อ กดปุ่มเล่นวิดีโอหลักฐานเสียงที่แอบบันทึกไว้เมื่อเดือนก่อน เสียงของเฝิงฮุ่ยที่กำลังวางแผนสูบเงินและขับไล่พวกเธอออกจากบ้านดังสนั่นลั่นลานหมู่บ้าน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของชาวบ้านนับสิบชีวิตที่ต่างพากันอ้าปากค้าง "ผู้ใหญ่บ้านครับ!" เหมยลี่หันไปประสานสายตากับชายสูงวัยที่ยืนถือกล้องไปป์อยู่หัวแถว "ท่านก็เห็นและได้ยินแล้ว หลักฐานคาตา วิญญาณบรรพบุรุษก็เป็นพยานชัดเจนว่าตระกูลนี้ไม่หลงเหลือคุณธรรมอันใดอีกแล้ว ข้าขอประกาศแยกบ้าน ณ วินาทีนี้ และหากใครยังกล้ามาวุ่นวายอีก..." เธอหยิบยันต์สีแดงฉานขึ้นมาแผ่นหนึ่ง สะบัดเบาๆ จนมันลุกไหม้กลายเป็นเปลวไฟสีเขียวก่อนจะดับลงอย่างไร้ควัน "...ข้าจะปล่อยให้ผีบรรพบุรุษไปนอนเฝ้าหน้าเตียงนอนของพวกมันทุกคืนจนกว่าจะประสาทกินกันไปข้างหนึ่ง!" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมลานหมู่บ้านชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง เฝิงฮุ่ยหน้าซีดเผือกจนเขียวคล้ำ ลุงและอาก้าวถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ผู้ใหญ่บ้านถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ อย่างจำยอมต่อหลักฐานและบรรยากาศอันน่าสยดสยอง "เอาล่ะ... ในเมื่อหลักฐานประจักษ์ชัด ข้าในฐานะผู้ใหญ่บ้านขออนุมัติการแยกบ้านของครอบครัวหลี่ ณ บัดนี้!" เสียงเฮจากชาวบ้านดังขึ้นเบาๆ แต่ยังไม่ทันที่เหมยลี่จะได้ระบายยิ้มแห่งชัยชนะ เสียงฝีเท้าหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นมาจากทางเข้าหมู่บ้าน หลี่จ้านในชุดทหารเปื้อนฝุ่นและเหงื่อกาฬก้าวยาวๆ เข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาดุคมกวาดมองสถานการณ์ทั้งหมดก่อนจะหยุดอยู่ที่ภรรยา "ใครมันกล้ารังแกเมียฉัน?" หลี่จ้านเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน พร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารป่าลึกลับที่ลอยตลบอบอวลมาจากทิศทางบ้านพักของพวกเขาเอง... เป็นกลิ่นที่ทำให้ทุกคนต้องกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมานะครับ