ลงทุนซื้อจักรเย็บผ้าจากมิติ

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหมยลี่แข็งค้างอีกครั้ง ความหนาวเหน็บแล่นริ้วจากไขสันหลังขึ้นสู่สมองในชั่วพริบตา เมื่อร่างโปร่งแสงสีเขียวมะนาวของผีคุณทวดตระกูลหลี่โผล่พรวดทะลุผนังดินเหนียวเข้ามา พร้อมกับส่งเสียงโหยหวนเหมือนคนท้องเสียอย่างรุนแรง "นังหนู! แย่แล้ว! ไอ้พวกสุนัขรับใช้จากบ้านเดิมของเจ้ากำลังเดินดุ่มๆ เข้ามาในเขตหมู่บ้าน พร้อมกับไม้กระบองและสายตาหิวกระหายเหมือนผีเปรตไม่มีผิด!" เหมยลี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายความซวยลอยคละคลุ้งมากับสายลม เธอนวดขมับตัวเองเบาๆ สมองอันชาญฉลาดของหมอผีสาววัยรุ่นยุคใหม่กำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว บ้านเดิมที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อเธอเพื่อเอาเงินสินสอดไปให้พี่ชายเล่นการพนันยังไม่ทันได้จัดการให้ราบคาบ ตอนนี้ดันมีเรื่องธุรกิจแฟชั่นยุค 80 เข้ามาแทรกกลางอีก "คุณทวดครับ... สงบสติอารมณ์ก่อน ตั้งสติแล้วท่องนะโมสามจบสิครับท่าน เป็นผีประสาอะไรถึงได้ขี้ตกใจกว่าหมาหน้าบ้านผมเสียอีก" เหมยลี่เอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม พลางใช้มือตบลงเบาๆ ที่กระเป๋าเสื้อซึ่งซ่อนยันต์ไล่ผีและสมาร์ทโฟนรุ่นเก๋าไว้ในมิติลับ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่หน้าประตู หลี่จ้าน สามีทหารหนุ่มร่างกำยำของเธอเดินก้าวเข้ามาในห้องโถง ใบหน้าคมคายเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบฉายแววคุกกรุ่นราวกับพยัคฆ์หนุ่มที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ เขายกมือขึ้นถอดเสื้อคลุมทหารชุ่มเหงื่อออก เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมส่วนที่เปี่ยมไปด้วยพลัง ก่อนจะหันมามองภรรยาด้วยสายตาที่ทั้งเป็นห่วงและดุดันในเวลาเดียวกัน "เหมยลี่... ล็อกประตูซะ" หลี่จ้านเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กรามหนาขบเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูน "พี่เห็นพวกมันกำลังเดินมาทางนี้แล้ว เดี๋ยวพี่จัดการเอง เจ้าไปรอหลังบ้านซะ" เหมยลี่แค่นหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้มักจะคิดว่าเธอเป็นดอกไม้บอบบางที่ต้องคอยปกป้องอยู่เรื่อย แต่เขาคงลืมไปเสียแล้วว่าภรรยาคนนี้พกทั้งวิญญาณหมอผีสายบู๊และมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตที่อัดแน่นไปด้วยสินค้าทันสมัยจากอนาคต "จัดการอะไรกันครับสามี... เรื่องแค่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของภรรยาคุณเถอะครับ" เหมยลี่เดินเข้าไปใกล้ หลี่จ้านขยับตัวจะบังร่างบางไว้ แต่เหมยลี่กลับเอื้อมมือไปแตะแขนแกร่งเบาๆ พร้อมกับส่งสายตาวิบวับเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... วันนี้เรามีงานใหญ่ต้องทำ มากกว่าจะมาเสียเวลากับพวกเหลือขอพวกนั้น" พูดจบ เหมยลี่ก็สะบัดมือวาบ ร่างของเธอกับหลี่จ้านก็หายวับเข้าไปในมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตทันที ทิ้งให้ผีคุณทวดตระกูลหลี่กะพริบตาปริบๆ อยู่ในห้องที่ว่างเปล่า ภายในมิติลับ แสงไฟนีออนสว่างจ้าขับไล่ความมืดมิดของยุค 80 ออกไปจนหมดสิ้น ชั้นวางสินค้าเรียงรายด้วยอาหาร ขนม และเครื่องใช้ไฟฟ้าล้ำยุค แต่เป้าหมายในวันนี้ไม่ใช่ของกินเล่น หากแต่อยู่ที่มุมลึกสุดของโซนเครื่องใช้ไฟฟ้า—"จักรเย็บผ้าไฟฟ้าอัจฉริยะระบบคอมพิวเตอร์" ที่เหมยลี่แอบสั่งซื้อและปลดล็อกไว้จากระบบสะสมแต้มบุญ หลี่จ้านกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตะลึง แม้เขาจะเคยชินกับการที่ภรรยามี "พื้นที่วิเศษ" นี้อยู่บ้างแล้ว แต่ทุกครั้งที่เข้ามา เขาก็ยังอดทึ่งกับความอัศจรรย์เหล่านี้ไม่ได้ เครื่องจักรสีขาวนวลหน้าตาประหลาดส่งเสียงฮัมเบาๆ หน้าจอแสดงผลดิจิทัลเรืองแสงสีฟ้า "นี่คือ... อะไรหรือครับเหมยลี่?" หลี่จ้านเอ่ยถามด้วยความสงสัย พลางใช้มือหนาแตะโครงเหล็กของจักรเย็บผ้าอย่างระมัดระวัง "นี่คืออาวุธทำเงินของเราในวันนี้ยังไงล่ะครับ" เหมยลี่แย้มยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับแม่ค้ามือทองที่มองเห็นกำไรมหาศาลอยู่ตรงหน้า "จำเสื้อผ้าแฟชั่นดีไซน์เก๋ไก๋ที่ผมวาดไว้เมื่อคืนได้ไหมครับ? เราจะใช้เจ้านี่ผลิตมันออกมาเป็นร้อยๆ ชุด ส่งขายให้สาวๆ ในเมืองใหญ่ผ่านพ่อค้าคนกลางตัวแสบคนนั้น รับรองว่าเงินจะไหลมาเทมาจนบ้านเราแทบไม่มีที่เก็บเลยทีเดียว" หลี่จ้านมองภรรยาด้วยความรักและทึ่งระคนกัน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าเข้ม "เจ้าคิดจะทำอะไรก็มักจะเกินความคาดหมายของคนอื่นเสมอ... แต่ถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือ บอกพี่ได้ทุกเมื่อ" "แน่นอนครับคุณสามี..." เหมยลี่หัวเราะคิกคัก พลางยื่นม้วนผ้าฝ้ายเนื้อดีสีสันสดใสที่เพิ่งหยิบมาจากชั้นวางในมิติส่งให้เขา "งั้นก็อย่ามัวแต่ยืนชื่นชมความหล่อของตัวเองอยู่เลยครับ ช่วยผมยกม้วนผ้านี้ไปตั้งที่แท่นตัด แล้วเตรียมตัวเป็นผู้ช่วยช่างตัดเสื้อยุคใหม่ได้เลย!" เสียงจักรเย็บผ้าเริ่มส่งเสียงทำงานรัวเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ เข็มสเตนเลสพุ่งขึ้นลงด้วยความเร็วสูงจนมองไม่ทัน เนื้อผ้าถูกตัดเย็บขึ้นรูปเป็นชุดกระโปรงทรงเอและเสื้อเชิ้ตดีไซน์ทันสมัยตามแบบฉบับแฟชั่นฮ่องกงยุค 80 ที่ไม่มีใครในหมู่บ้านนี้เคยเห็นมาก่อน ฝีมือการควบคุมของเหมยลี่ผสานกับแรงงานอันแข็งขันของหลี่จ้าน ทำให้เสื้อผ้ากองโตเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับมีเวทมนตร์ ผ่านไปเพียงสองชั่วโมง เสื้อผ้าแฟชั่นเกรดพรีเมียมกว่าห้าสิบชุดก็ถูกพับเก็บใส่หีบไม้เรียบร้อย พร้อมสำหรับแผนการส่งมอบให้แก่พ่อค้าคนกลางที่จะมารับของในช่วงดึกนี้ ในขณะที่บรรยากาศในมิติลับกำลังอบอวลไปด้วยความหวังและกลิ่นอายแห่งความร่ำรวย ทว่าภายนอกมิติ เสียงทุบประตูกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนหยาบคายที่ดังลอดเข้ามาในบ้านของตระกูลหลี่ "นังตัวดี! เหมยลี่! แกกล้าดียังไงถึงหลบหน้าพวกฉัน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะพังบ้านหลังนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง!" เสียงนั้นคือเสียงของพี่ชายคนโตของร่างเดิม—ชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องการติดการพนันและเกียจคร้านสันหลังยาว เหมยลี่หยุดมือที่กำลังจัดระเบียบหีบผ้า รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เธอกระซิบเบาๆ ข้างหูหลี่จ้านที่ยืนกำหมัดแน่นอยู่ข้างๆ "ดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญของเราจะร้อนรนอยากลองของใหม่กันแล้วนะครับ... งั้นเราออกไปต้อนรับพวกเขากันหน่อยดีกว่า ว่าแต่... คุณทวดครับ เตรียมน้ำยาสาปแช่งรสเผ็ดร้อนไว้หรือยังครับท่าน?" หลี่จ้านพยักหน้ารับ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าของนายทหารหนุ่มผู้คลั่งรัก เมียของเขามีค่าเกินกว่าที่ใครจะมาแตะต้อง และคืนนี้... พวกมันจะได้รู้ซึ้งถึงนรกบนดินที่แท้จริง ทว่า ในจังหวะที่เหมยลี่กำลังจะก้าวเท้าออกจากมิติลับเพื่อเผชิญหน้ากับศัตรู สมาร์ทโฟนรุ่นเก๋าในกระเป๋าเสื้อของเหมยลี่ก็สั่นเตือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน หน้าจอสีดำมืดสนิทกลับสว่างวาบขึ้นเองโดยไม่มีการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานสว่างโร่ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานวิญญาณระดับอาฆาตสูงสุด กำลังเคลื่อนตัวเข้าประชิดตัวบ้านจากด้านหลัง... และเป้าหมายของมัน ไม่ใช่ญาติของคุณ แต่เป็น "สามีทหาร" ของคุณต่างหาก]* รอยยิ้มบนใบหน้าของเหมยลี่แข็งค้างเป็นรอบที่สามของวัน ความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมทั่วทั้งมิติลับทันที ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "หมอผีวัยรุ่น" เสมอนะครับ