เจอคู่แข่งค้าขายแต่โดนวิญญาณป่วน

"ถอยไป! หลีกทางให้พ่อค้ามือทองหน่อยโว้ย แผงขายหมูสามชั้นตุ๋นยาจีนตรงนี้ มันเป็นทำเลทองที่ข้าเล็งไว้ตั้งแต่วันก่อนแล้ว!" เสียงตะโกนแผדเสียงดังลั่นตลาดสดประจำคอมมูนดังขึ้น พร้อมกับร่างอ้วนท้วนของ 'เฒ่าเฉิน' พ่อค้าหน้าเลือดประจำหมู่บ้าน ที่กำลังก้าวฉับๆ เข้ามาพร้อมกับลูกสมุนอีกสองคน แผงไม้กระดานถูกวางกระแทกพื้นเสียงดังโครมคราม เจตนาจะแย่งพื้นที่ทำกินติดกับหน้าร้านชั่วคราวที่เหมยลี่เพิ่งกางร่มผ้าใบขายอาหารเสร็จหมาดๆ รอยยิ้มแห่งความสำเร็จบนใบหน้าของหมอผีสาวที่เพิ่งนับเงินหยวนเข้ากระเป๋าเมื่อครู่ แข็งค้างลงในเสี้ยววินาที เหมยลี่หรี่ตามองไอ้หมูตอนเดินดินที่ถือวิสาสะลากแผงมาเบียดบังรัศมีค้าขายของเธอ กลิ่นอายความโลภและกลิ่นเหงื่อไคลโชยปะปนกับกลิ่นสาบสัตว์จนน่าสะบักสะออน เธอยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากด่าทอด้วยคาถาไล่ผีผสมโค้ดดิ้ง หลี่จ้าน สามีหนุ่มร่างกำยำในชุดทหารสีเขียวเข้มก็ก้าวขามาบังหน้าภรรยาไว้ครึ่งหนึ่ง แววตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจ้องมองเฒ่าเฉินราวกับกำลังมองซากศพที่ยังหายใจได้ "พื้นที่ตรงนี้ ภรรยาผมจับจองและเคลียร์ภาษีตลาดถูกต้องตามกฎระเบียบ" หลี่จ้านเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กังวานและทรงพลังจนเฒ่าเฉินสะดุ้งโหยง แต่ด้วยความโลภที่บังตาและมีแบ็คเป็นอันธพาลท้องถิ่น พ่อค้าหน้าเลือดจึงเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว "ถูกต้องอะไรกันวะ! ตลาดนี้ใครมือยาวสาวได้สาวเอาวะทหารหนุ่ม แกจะมาผูกขาดรวบยอดอยู่คนเดียวหรือไง ลูกค้าเขากำลังติดใจหมูตุ๋นสูตรข้าเว้ย หลบไป!" เฒ่าเฉินผลักอกหลี่จ้านสุดแรง แต่ผลลัพธ์คือร่างอ้วนท้วนของเฒ่าเฉินกลับเซถลาถอยหลังไปเองสามก้าว ราวกับชนเข้ากับกำแพงเหล็กกล้า หลี่จ้านขยับตัวเพียงเล็กน้อย กล้ามเนื้อแกร่งใต้ร่มผ้าไหวระริก รังสีความหึงหวงและคุกคามแผ่ซ่านออกมาจนคนรอบข้างไม่กล้าหายใจแรง เหมยลี่แอบอมยิ้มกริ่มในใจ เธอวางมือลงบนแขนแกร่งของสามีเบาๆ เป็นเชิงบอกว่า *'ใจเย็นก่อนพ่อคุณ เดี๋ยวฉันจัดการเอง คืนนี้ค่อยไปทบต้นทบดอกบนเตียง'* "อยากขายมากใช่ไหมครับพี่เฉิน?" เหมยลี่ก้าวออกมาจากด้านหลังสามี สีหน้ายิ้มแย้มแต่แววตากลับพราวระยับด้วยประกายความเจ้าเล่ห์ "ทำเลทองตรงนี้ ยกให้ก็ได้นะ... แต่ระวังหน่อยก็ดี ช่วงนี้ผีสางแถวนี้มันดุ เจ้าที่แรง แถมชอบกินเศษเงินทอนซะด้วยสิ" เฒ่าเฉินแค่นAเสียงหัวเราะเยาะ "ผีสางอะไรกันวะ! ข้าไม่กลัวผีหรอกโว้ย ข้ากลัวไม่มีเงินใช้มากกว่า! จัดร้าน!" สิ้นคำสั่ง ลูกสมุนทั้งสองก็เริ่มตั้งหม้อต้มหมูทันที กลิ่นเครื่องพะโล้ลอยฟุ้งกลบกลิ่นอาหารของเหมยลี่ไปชั่วขณะ เฒ่าเฉินหัวร่อชอบใจ คิดว่าตนเองเป็นฝ่ายชนะ แต่เขากลับไม่รู้เลยว่า... หายนะกำลังคืบคลานเข้ามาทางใต้ดิน เหมยลี่แอบหยิบยันต์กระดาษสีเหลืองชิ้นจิ๋วที่เขียนวงจรไอทีโบราณ ออกมาจากมิติลับในพริบตา นิ้วเรียวดีดนิ้วเบาๆ ส่งกระแสจิตเชื่อมต่อกับ 'ผีคุณทวดตระกูลหลี่' และวิญญาณเร่ร่อนรับจ้างสามตนที่เธอเพิ่งเหมาค่าแรงด้วยข้าวผัดหมูสามชั้นเมื่อวานนี้ *<ปฏิบัติการ 'ไล่หนูออกจากนา' เริ่มได้!>* ทันทีที่หม้อพะโล้ของเฒ่าเฉินเดือดปุดๆ ลูกค้าคนแรกที่กำลังจะเดินเข้ามาซื้อกลับต้องชะงักกึก เมื่อจู่ๆ อุณหภูมิรอบแผงขายหมูของเฒ่าเฉินก็ลดฮวบลงจนติดลบ ไอเย็นยะเยือกพุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นคอนกรีต ขนแขนของทุกคนลุกชัน "อ้าวเฮ้ย! ทำไมจู่ๆ ถ่านในเตามันถึงดับวะเนี่ย!" ลูกสมุนคนหนึ่งโวยวายขึ้น เมื่อพัดลมมือถือที่ใช้เป่าเตาถ่านเกิดประกายไฟแปลบปลาบ แล้วช็อตดังเปรี๊ยะจนควันดำโขมง "อ๊ากกก! ร้อน! ร้อนโว้ย! ทำไมน้ำในหม้อมันเดือดพล่านแล้วกลายเป็นสีเลือดแบบนี้ล่ะวะ!" เฒ่าเฉินร้องลั่นด้วยความตกใจ เมื่อชะโงกหน้าไปดูหมูพะโล้ น้ำซุปสีน้ำตาลทองกลับกลายเป็นสีแดงฉาน และที่น่าสยดสยองยิ่งกว่าคือ ชิ้นหมูสามชั้นในหม้อกำลังส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน คล้ายกับมีใบหน้ามนุษย์บิดเบี้ยวลอยวนอยู่บนผิวหน้า กลุ่มลูกค้าที่มุงดูอยู่ต่างถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับทำของหลุดมือ "ผีหลอก! แผงหมูบ้านนี้ขายเนื้อผี! วิ่งหนีเร็ว!" เสียงตะโกนแตกตื่นดังระงม เฒ่าเฉินหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือด เขาล้มพับลงไปกองกับพื้นเมื่อเห็นเงาดำทะมึนรูปร่างสูงใหญ่ สูงกว่าสองเมตร ลอยคว้างอยู่เหนือหม้อพะโล้ ดวงตาสดสีแดงฉานจ้องมองเขาเขม็ง ร่างนั้นอ้าปากกว้างแล้วส่งเสียงหัวเราะแหบแห้งบาดแก้วหู *“หมูของแก... มันไม่อร่อยเท่าวิญญาณของแกหรอกไอ้หนู...”* เสียงกระซิบหลอนประสาทดังสะท้อนก้องในหัวของเฒ่าเฉินจนเขาฉี่ราดกางเกง ลูกสมุนทั้งสองวิ่งเตลิดเปิดเปิงไม่คิดชีวิต แผงค้าขายพังครืนลงมาไม่เป็นท่า ข้าวของกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของเหมยลี่ที่ยืนกอดอกมองดูผลงานชิ้นโบว์แดงด้วยความสะใจ หลี่จ้านหันมามองภรรยาตัวน้อยที่ยืนยิ้มแป้นแล้น เขาส่ายหัวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ยื่นผ้าเช็ดหน้าสะอาดให้ภรรยาซับเหงื่อพลางกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหู "แสบนักนะแม่หมอ... เล่นเอาผีมาพังร้านคู่แข่งแบบนี้ คืนนี้ต้องมีรางวัลสินจ้างให้ผมสักหน่อยแล้วกระมัง" เหมยลี่ค้อนสามีค้อนใหญ่ ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอกำลังจะอ้าปากเถียง แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่มุมมืดหลังตลาด... ร่างของชายชุดดำลึกลับคนหนึ่งกำลังยืนจ้องมองมาที่พวกเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนแสงประหลาด และที่น่าตกใจที่สุดคือ ในมือของมันกำลังถือกระดาษยันต์สะกดวิญญาณแบบโบราณที่เรืองแสงสีเขียวเข้มออกมา ซึ่งเป็นฝีมือสำนักเดียวกันกับที่เคยคิดจะเล่นงานครอบครัวเธอเมื่อชาติภพก่อน! รอยยิ้มบนใบของเหมยลี่แข็งค้างอีกครั้ง ความหนาวเหน็บแล่นริ้วจากไขสันหลังขึ้นสู่สมองในชั่วพริบตา ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" คนนี้เสมอมานะครับ!