ตลาดมืดคึกคักเพราะซาลาเปาทิพย์

“คุณสามี... ดูท่าว่าซุปไก่ของเรา ยังขาด ‘แขกรับเชิญ’ มาช่วยชิมรอบดึกสินะครับ?” เสียงกระซิบแหบพร่าเคลือบรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดหลังเที่ยงคืน ในห้องครัวที่อบอวลด้วยไอระเหยของเครื่องยาจีนและกลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อไก่ตุ๋นยาจีน หลี่จ้านชะงักมือที่กำลังถือกระบวยตักน้ำซุป ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อมองภรรยาตัวน้อยที่ยืนกอดอกพิงวงกบประตู ดวงตากลมโตของเหมยลี่เป็นประกายวาววับราวกับเด็กน้อยที่กำลังวางแผนซุกซน แม้รอบตัวจะดูเงียบสงบจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม แต่บรรยากาศรอบกายเธอกลับเต็มไปด้วยพลังงานบางอย่างที่กระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าให้ตื่นตัว “แขกรับเชิญที่ว่า... หมายถึงวิญญาณเร่ร่อนแถวท้ายหมู่บ้าน หรือว่าบรรดาลุงๆ ป้าๆ จอมจุ้นที่ชอบมาแอบส่องรั้วบ้านเราตอนกลางคืนล่ะครับที่รัก?” หลี่จ้านวางกระบวยลง ขยับกายหนาใหญ่เข้าไปใกล้ภรรยาด้วยความคุ้นชิน มือหยาบกร้านจากการจับอาวุธและทำไร่เอื้อมไปโอบเอวบางไว้อย่างธรรมชาติ ความอบอุ่นจากร่างกำยำแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้า ทว่าคนถูกโอบกลับไม่ได้มีท่าทีเขินอายเหมือนสามัญสำภรรยาชาวบ้านทั่วไป เหมยลี่หัวเราะคิกคักในลำคอ ก่อนจะหยิบยันต์สีเหลืองสดใสที่พิมพ์ลายวงจรอิเล็กทรอนิกส์กึ่งไฮเทคออกมาสะบัดเบาๆ ในอากาศ “ไม่ใช่ทั้งสองอย่างครับ... วันนี้เราจะไป ‘เปิดตลาด’ กันต่างหาก” เหมยลี่อมยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายรูปตัวเงินตัวทอง “ซุปไก่แค่เรียกน้ำย่อย เมนูหลักของเราในคืนนี้คือ ‘ซาลาเปาไส้ทะลัก’ สูตรลับจากซูเปอร์มาร์เก็ตมิติที่แป้งนุ่มฟูราวกับก้อนเมฆและไส้หมูสับเห็ดหอมที่กัดคำไหนน้ำซุปก็พุ่งกระฉูด รับรองว่าต่อให้เป็นผีตายซากหรือเซียนพนันตาขวางในตลาดมืด ก็ต้องยอมควักเงินหยวนใบโตออกมาแลกแน่นอนครับ!” หลี่จ้านมองภรรยาด้วยความระคนเอ็นดูและทึ่งในเวลาเดียวกัน ตั้งแต่ภรรยาของเขารอดตายจากไข้ป่าครั้งนั้น เธอก็กลายเป็นแม่ค้ามือทองและหมอผีสุดแสบที่ทำให้ทั้งหมู่บ้านต้องกุมขมับ ไม่ว่าจะเป็นการใช้ยันต์ตบเกรียนญาติจอมสูบอย่างป้าสะใภ้ หรือการเนรมิตวัตถุดิบแปลกประหลาดออกมาจากความว่างเปล่า และในคืนนี้... เป้าหมายของเธอกลับเป็น ‘ตลาดมืด’ แหล่งรวมสินค้าผิดกฎหมายและนักเสี่ยงโชคใต้ดินในช่วงยุคปฏิรูปเศรษฐกิจที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและอันตราย สิบห้านาทีต่อมา ร่างของคนทั้งสองก็หายลับไปจากชายคาบ้านพักนายทหาร เหมยลี่สวมเสื้อคลุมสีเข้มตัวโคร่งอำพรางใบหน้าครึ่งหนึ่ง ขณะที่หลี่จ้านเดินประกบข้างราวกับเงาตามตัว ร่างสูงใหญ่ในชุดทหารสีเขียวเข้มช่วยให้ความคุ้มครองโดยปริยาย แม้แต่พวกนักเลงหัวไม้ที่เดินตรวจตราตามตรอกซอกซอยมืดๆ ก็ยังต้องหลบทางให้เมื่อสบเข้ากับดวงตาคมดุราวกับพญาอินทรีย์ของนายหนุ่ม ตลาดมืดแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่หลังโรงงานร้างนอกเขตชุมชน เสียงฝีเท้าอึกทึก เสียงกระซิบกระซาบต่อรองราคา และกลิ่นอับชื้นของสินค้าหนีภาษีลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นฝุ่นดิน เหมยลี่กวาดสายตาสำรวจรอบกายอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลคำนวณกำไรขาดทุนด้วยความเร็วยิ่งกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ “ตรงนั้นมุมอับลมพอดี แถมมีลังไม้เก่าตั้งอยู่ เหมาะกับการตั้งแผงลอยเฉพาะกิจมากครับคุณสามี” เหมยลี่กระซิบบอกพลางสะกิดแขนสามี หลี่จ้านพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ เขาก้าวเข้าไปเคลียร์พื้นที่ด้วยการส่งสายตาพิฆาตเพียงครั้งเดียว เหล่าพ่อค้าแม่ค้าเถื่อนที่ตั้งแผงอยู่ใกล้ๆ ก็รีิบขยับถอยร่นเว้นระยะให้ทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยปากไล่ “เอาล่ะครับ... เปิดร้าน!” เหมยลี่สะบัดมือวาบ กล่องโฟมเก็บความร้อนขนาดใหญ่ที่บรรจุซาลาเปาส่งตรงจากมิติลับก็ปรากฏขึ้นบนลังไม้ ทันทีที่ฝากล่องถูกเปิดออก ไอความร้อนระอุพร้อมกับกลิ่นหอมเย้ายวนของแป้งหมักยอบและเนื้อหมูปรุงรสด้วยเครื่องเทศลับก็พวยพุ่งกระจายไปทั่วรัศมีสิบเมตร กลิ่นหอมนี้ไม่ใช่กลิ่นอาหารธรรมดา แต่มันมีความพิเศษที่ช่วยกระตุ้นความหิวโหยระดับเซลล์ ทำให้ต่อให้คนที่เพิ่งกินข้าวมาอิ่มๆ ก็ยังต้องน้ำลายสอ ชายวัยกลางคนสวมหมวกแก๊ปดึงปีกต่ำผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นขาใหญ่คุมโซนตลาดมืด ชะقฝีเท้ากึกแล้วสูดกลิ่นฟุดฟิด ใบหน้าเคร่งเครียดหันขวับมามองต้นตอของกลิ่นทันที “เฮ้ย! กลิ่นอะไรวะเนี่ย หอมฉุนเตะจมูกชะมัด!” ชายคนนั้นเดินดุ่มๆ เข้ามาที่แผงลอยเฉพาะกิจด้วยท่าทีคุกคาม “นี่พวกแกเอาอะไรมาขายวะ? แถวนี้ถ้าจะค้าขายต้องจ่ายค่าคุ้มครอง... อุ๊ب!” ยังไม่ทันที่ชายหัวหน้าแก๊ปจะได้ขู่จบ เหมยลี่ก็หยิบซาลาเปาลูกโตสีขาวนวลที่เพิ่งนึ่งร้อนๆ ยื่นใส่ปากเขาอย่างรวดเร็วกว่าความไวแสง แรงกระแทกเบาๆ ทำให้อ้าปากงับโดยสัญชาตญาณ และวินาทีนั้นเอง... รสสัมผัสอันสวรรค์สร้างก็ระเบิดขึ้นในปาก แป้งนุ่มเหนียวกำลังดีผสานกับน้ำซุปหมูสับเห็ดหอมที่ฉ่ำทะลักออกมาเคลือบทั่วลิ้น รสชาติกลมกล่อม หอมหวาน เค็มกำลังพอดี ทำให้ดวงตาของนักเลงหัวไม้เบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน ความดุร้ายเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความหิวโหยราวกับอดอยากมาสามชาติ “อร่อย... อร่อยชิบหาย! นี่มันซาลาเปาอะไรวะเนี่ย!” ชายคนนั้นเคี้ยวตุ้ยๆ น้ำตาแทบไหลด้วยความซาบซึ้งในรสชาติ “ซาลาเปาทิพย์สูตรพิเศษครับ ลูกละสองหยวนเท่านั้น ซื้อตอนนี้แถมฟรีน้ำซุปกระดูกไก่ร้อนๆ หนึ่งถ้วย” เหมยลี่ฉีกยิ้มการค้าทันที ดวงตาพราวระยับด้วยประกายความโลภ (ในทาง ธุรกิจที่สุจริต) “สนใจสักโหลไหมครับพี่ชาย? ช้าหมดอดกินนะ บอกไว้ก่อนว่าสามีฉันถือกระบวยดุมาก ถ้าไม่อุดหนุนอาจจะโดนซัดด้วยยันต์ไล่ผีนะเออ” สิ้นคำพูดของเหมยลี่ ฝูงชนที่เดินวนเวียนอยู่ในตลาดมืดต่างก็ได้กลิ่นและแห่กันกรูเข้ามาล้อมแผงลอยจนแทบแตก เสียงแย่งกันตะโกนสั่งซื้อดังระงม “ฉันเอาห้าลูก!” “ฉันเอาสิบลูก! อย่าแย่งสิวะ!” “เฮ้ย เหลת เหลือให้ฉันบ้าง!” หลี่จ้านยืนทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดกึ่งพนักงานเก็บเงิน ร่างสูงใหญ่บังลมบังไม้ไม่ให้ใครมาเบียดภรรยา มือหนารับเงินหยวนยับๆ ยู่ยี่ที่ยื่นส่งมาให้อย่างรวดเร็วแล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อทหารจนตุงเป่ง ตัวเลขเงินสดพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งภายในเวลาไม่ถึงพริบตา เวลาผ่านไปเพียงสิบนาทีเศษ กล่องโฟมใบใหญ่ที่บรรจุซาลาเปากว่าร้อยลูกก็ว่างเปล่าเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่เศษแป้งให้มดดอม ธนบัตรหยวนกองโตอัดแน่นอยู่ในกระเป๋าของหลี่จ้านจนแทบปริ เหมยลี่ปาดเหงื่อบนหน้าผากเบาๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อนปนความสะใจ พลางนับเงินในใจอย่างเพลิดเพลิน กำไรเหนาะๆ คืนนี้ทำเอาทุนตั้งต้นพุ่งกระฉูดหลายเท่าตัว “ฮูی... หมดเกลี้ยงในสิบนาที สมเป็นฝีมือการตลาดระดับเซียนของหมอผีวัยรุ่นจริงๆ ครับ” เหมยลี่หัวเราะคิกคัก ยื่นมือไปตบไหล่สามีเบาๆ “กลับบ้านกันเถอะคุณสามี วันนี้เราหาเงินได้อ่วมอรทัยจนซื้อหมูสามชั้นได้ทั้งตลาดแน่ๆ” หลี่จ้านยิ้มมุมปาก เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวนุ่มของภรรยาไว้แน่น ดวงตาคมกริบมองสำรวจรอบกายเพื่อความปลอดภัยก่อนจะพาเหมยลี่เดินเลี่ยงออกจากตรอกมืดของตลาดมืด ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังก้าวเท้าพ้นเขตโรงงานร้างเพื่อมุ่งหน้ากลับบ้านพัก เสียงฝีเท้าฝีหนาของใครบางคนก็ดังขึ้นกะทันหันจากเงาดำเบื้องหน้า แสงจันทร์สลัวสาดส่องลงมาเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดเสื้อคลุมโบราณที่คุ้นตา วิญญาณคุณทวดตระกูลหลี่ลอยมาดักรออยู่กลางทาง สีหน้าของผีคุณทวดไม่ได้ดูตลกขบขันเหมือนเคย แต่กลับเคร่งเครียดและซีดเผือดจนน่ากลัว “หลานรัก... ยัยหนูตัวแสบ...” เสียงแหบแห้งราวกระดาษทรายเสียดสีกันเอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรน “พวกเจ้าอย่าเพิ่งรีบกลับบ้าน... มี ‘แขกที่ไม่ได้รับเชิญ’ บุกเข้ามาค้นห้องนอนของพวกเจ้าตั้งแต่หัวค่ำแล้ว!” เหมยลี่และหลี่จ้านชะงักกึกทันที รอยยิ้มแห่งความสำเร็จบนใบหน้าของหมอผีสาวแข็งค้างลงในเสี้ยววินาที ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความแสบสันและกำไรอ่วมอรทัยในคืนนี้ด้วยนะครับ!