เตรียมต้อนรับสามีด้วยโต๊ะจีนผีบอก

“คุณทวดครับ! ถ้าท่านยังหยิบกุ้งแช่น้ำปลาเข้าปากไม่หยุดแบบนี้ เย็นนี้ผีในบ้านเราคงได้กินแค่เศษผักล่ะครับ!” เหมยลี่ตวาดเสียงแข็ง มือเรียวตบลงบนเคาน์เตอร์สแตนเลสในมิติลับจนเสียงดังสนั่น วิญญาณคุณทวดที่กำลังเคี้ยวหนึบหนับชะงักกึก ดวงตาขุ่นมัวเหลือบมองหลานสะใภ้ตัวแสบด้วยความเสียดาย ก่อนจะพ่นลมหายใจเย็นเยือกออกมาเป็นไอ “โธ่ แม่หนูเหมย... ก็นานๆ ทีเจ้าจะได้เอาของดีจากไอ้ห้างฯ นี่ออกมาทำกิน ข้าเป็นผีก็มีหัวใจนะเว้ย อยากลิ้มรสชาติเนื้อสัตว์ที่ไม่ได้มาจากเครื่องเซ่นบูดๆ บ้างไม่ได้หรือไง” “ไม่ได้ครับ! คืนนี้หลี่จ้านกลับมา ถ้าเขาเห็นเมียผอมโซเพราะเสบียงถูกผีฉกกินหมด เขาจะพาลคิดว่าผมดูแลไม่ดี แล้วถ้าพี่เขาโกรธ... คนที่จะโดนยันต์แปะหน้าก่อนใครไม่ใช่เขาหรอกนะคุณทวด แต่เป็นท่านนั่นแหละ!” เหมยลี่ขยับตัวว่องไวเหมือนลิงป่า มือหนึ่งจับตะหลิว อีกมือคว้าขวดซอสพริกนำเข้าจากศตวรรษที่ 21 เตรียมลงมือรังสรรค์โต๊ะจีนชุดใหญ่ต้อนรับสามีทหารที่ไม่ได้เจอกันหลายวัน วันนี้อากาศในมิติลับกำลังดี กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศและเนื้อวัวเกรดพรีเมียมอบอวลไปทั่วโกดังสินค้าที่ถูกเปลี่ยนเป็นห้องครัวชั่วคราว ขณะเดียวกัน ที่หน้าประตูบ้านด้านนอก เสียงฝีเท้าหนักแน่นของรองเท้าบูททหารกระทบพื้นดินดังขึ้นเป็นจังหวะ เฝิงฮุ่ย แม่สามีตัวแสบที่กำลังนั่งเหลาไม้ไผ่อยู่หน้าบ้านชะงักกึก นางเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาจับผิด ทันทีที่เห็นร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวขี้ม้าเดินเข้ามาพร้อมเป้ใบใหญ่ ดวงตาของนางก็วาวโรจน์ “เจ้าหลี่จ้าน! กลับมาถึงก็ดีแล้ว มาดูซิว่าอีสะใภ้ตัวดีของแกมันทำอะไรกิน!” เฝิงฮุ่ยร้องโวยวายทันทีที่เห็นหน้าลูกชาย หวังจะใช้ความดุของหลี่จ้านกดขี่เมียให้สมแค้น แต่หลี่จ้านไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกา เขากลับหยุดเดินแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ คิ้วหนาขมวดมุ่น ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบบ้าน กลิ่นที่ลอยออกมาจากในครัว... มันไม่ใช่กลิ่นแกงผักขมจืดชืดที่เคยได้กิน แต่มันคือกลิ่นเนื้อย่างเนยกระเทียมผสมเครื่องเทศเข้มข้นจนชวนน้ำลายสอ “กลิ่นนี่มัน...” หลี่จ้านพึมพำ น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่า “เหมยลี่ทำอะไร?” “ทำอะไรน่ะหรือ! มันคงแอบขโมยเสบียงในบ้านไปผลาญเล่นน่ะสิ! แกต้องสั่งสอนมันนะไอ้ลูกชาย!” เฝิงฮุ่ยรีบใส่ไฟตามนิสัย แต่เธอยังพูดไม่ทันขาดคำ ประตูครัวก็เปิดออกพร้อมร่างระหงของเหมยลี่ที่เดินออกมาในชุดผ้ากันเปื้อนสะอาดตา ใบหน้าเรียวสวยเปื้อนฝุ่นแป้งเล็กน้อยแต่ดูเปล่งประกายกว่าปกติ เหมยลี่ไม่ได้สนใจแม่สามีที่ทำหน้ายักษ์ เธอจ้องมองเพียงชายหนุ่มรูปร่างกำยำตรงหน้า สายตาที่ทั้งโหยหาและซุกซนทำให้หัวใจของหลี่จ้านเต้นแรงผิดจังหวะ “เหนื่อยไหมครับ... สามี” เหมยลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจนเฝิงฮุ่ยถึงกับหน้าเหวอ “วันนี้ฉันตั้งใจทำโต๊ะจีนสูตรพิเศษไว้รอเลยนะ มีทั้งปลาเก๋านึ่งซีอิ๊ว เนื้อวัวผัดพริกไทยดำ แล้วก็ของโปรดพี่... หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงที่ละลายในปากเชียวล่ะ” หลี่จ้านก้าวเท้าเร็วๆ เข้าไปหาภรรยา เขาไม่สนสายตาของแม่ที่กำลังอ้าปากค้าง เขาคว้าข้อมือเล็กๆ ของเหมยลี่ไว้แล้วดึงเข้ามาใกล้ กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอาหารทำให้เขาแทบคลั่ง “เจ้าทำจริงๆ หรือ? นี่มันอาหารเหลาชัดๆ เหมยลี่... เจ้าเอาเงินมาจากไหนไปซื้อเนื้อดีขนาดนี้?” “ความลับครับ...” เหมยลี่กระซิบข้างหูเขา กลิ่นยันต์ผีสิงจางๆ ที่ติดตัวนางทำให้หลี่จ้านรู้สึกขนลุกเล็กน้อย แต่มันกลับกระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นชายให้พุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม ทันใดนั้นเอง กลิ่นหอมฉุนกึกของ "แกงเผ็ดเป็ดย่าง" ที่เหมยลี่แอบเปิดมิติทิ้งไว้ก็โชยแรงขึ้น จนคนข้างนอกบ้านยังต้องหยุดเดินแล้วมองเข้ามาในรั้วบ้านด้วยความสงสัย เฝิงฮุ่ยลุกพรวดขึ้นทันที น้ำลายสอออกมาจนกลบความโกรธแค้น “เนื้อ! นั่นมันกลิ่นเนื้อเป็ดนี่! นังตัวดี! แกเอาเงินตระกูลหลี่ไปผลาญทำของแพงๆ กินกันสองคนรึ!” หลี่จ้านหันขวับไปมองมารดา สายตาที่เขามองนั้นเย็นเยียบเสียจนเฝิงฮุ่ยตัวสั่น “แม่ครับ... เงินที่เหมยลี่ใช้ คือเงินที่เขาสร้างขึ้นมาเองจากการขายสมุนไพรและยันต์กันผี ส่วนที่แม่กินอยู่น่ะ... คือเงินที่ผมส่งมาให้แม่ดูแลบ้าน ไม่ใช่เงินที่จะมาไว้ด่าเมียผม!” เหมยลี่แอบอมยิ้มอยู่หลังแผ่นหลังกว้างของสามี การได้เห็นคนเอาแต่ใจถูกปราบด้วยความซื่อสัตย์นั้นมันสะใจจริงๆ แต่นางรู้ดีว่ามื้อค่ำนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะสายตาของเฝิงฮุ่ยที่จ้องมองจานอาหารบนโต๊ะนั้น ไม่ใช่แค่ความหิว แต่มันคือความโลภที่รอจังหวะฉกฉวย ในขณะที่ทุกคนกำลังเผชิญหน้ากัน ความผิดปกติก็เริ่มเกิดขึ้นเมื่อจานปลาเก๋านึ่งซีอิ๊วกลางโต๊ะสั่นไหวเบาๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าของผีคุณทวดที่แว่วดังมาจากห้องเก็บฟืน “เจ้าหลี่จ้าน... ระวังหลังให้ดีคืนนี้” เสียงผีคุณทวดกระซิบข้างหูหลี่จ้านผ่านกระแสลมเย็นเฉียบ “ไม่ใช่ผีจากไหนหรอก... แต่เป็นไอ้พวกญาติที่รอจะมาฉกโต๊ะจีนมื้อนี้ไปจากเมียเจ้าต่างหากล่ะ!” หลี่จ้านชะงัก ตาคมมองไปที่รั้วบ้าน ที่นั่น... ร่างเงาของคนสองสามคนกำลังปีนข้ามรั้วเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเหมยลี่และสามีทหารของเธอนะครับ หมอผีวัยรุ่นจะรีบกลับมาเขียนตอนต่อไปให้สะใจกว่าเดิมแน่นอนครับ!