ข้าวผัดวิญญาณสะเทือน

ปัง! ปัง! ปัง! เสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินแยก พร้อมกับเสียงแหลมสูงของแม่สามีอย่างเฝิงฮุ่ยที่แผดเผาเข้ามาในโสตประสาท "นังสะใภ้ตัวดี! แกซ่อนอะไรกินอยู่ในบ้าน! เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้เดียวนี้นะโว้ย! กลิ่นหอมบ้าบออะไรเนี่ย แกแอบกินของดีคนเดียวรึ อีเด็กเปรต!" เหมยลี่ในร่างใหม่ที่จิตวิญญาณเดิมคือ "หมอผีหมิว" แห่งยุค 80 ไร้ซึ่งความสะท้านสะเทือน เธอตักน้ำมันหมูใสแจ๋วลงในกระทะเหล็กใบเก่าจนเกิดเสียงซู่ซ่าสะใจ ควันสีขาวพวยพุ่งพร้อมกับกลิ่นหอมของกากหมูเจียวกรอบๆ ที่คละคลุ้งไปทั่วห้องครัวจนทะลุปรอโปร่งออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาเรียวรีคมกริบเหลือบมองประตูไม้ที่สั่นคลอนด้วยฝ่ามือของแม่สามี ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน "อยากกินเหรอครับคุณแม่... รอแป๊บสิครับ ลูกสะใภ้คนนี้กำลังปรุง 'เมนูพิเศษ' ต้อนรับวิญญาณบรรพบุรุษอยู่พอดี!" เหมยลี่พึมพำเบาๆ มือเรียวขยับผัดข้าวสวยแช่เย็นลงในกระทะ คลุกเคล้ากับน้ำมันกากหมูและซีอิ๊วดำโบราณจนเมล็ดข้าวเคลือบด้วยความมันวาวสีอำพัน ติ๊ด! เสียงจากมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตในหัวดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณเตือนว่าวัตถุดิบพรีเมียมที่เธอแอบดึงออกมาจากชั้นวางสินค้าปลอดภาษีเมื่อครู่ได้หักลบในระบบเรียบร้อยแล้ว เหมยลี่แค่นหัวเราะในลำคอ ยุคปฏิรูปเศรษฐกิจแบบนี้ ใครจะยอมอดตายให้คนในบ้านสูบเลือดสูบเนื้อกันเล่า? ในเมื่อเฝิงฮุ่ยกับญาติๆ ชอบเอารัดเอาเปรียบเธอและหลี่จ้านสามีทหารหนุ่มผู้ซื่อสัตย์นัก วันนี้เธอนี่แหละจะใช้ไสยศาสตร์และฝีมือปลายจวักจัดการให้เข็ดหลาบ! "โอייה... หอมเหลือเกิน..." เสียงแหบแห้งราวกระดาษทรายถูกับกำแพงดังขึ้นที่มุมมืดของห้องครัว เหมยลี่ไม่ได้ตกใจแม้แต่น้อย เธอกลับตักข้าวผัดกากหมูร้อนๆ พูนจาน แล้วหันไปมองเงาดำโปร่งแสงที่กำลังลอยเคว้งคว้างน้ำลายสออยู่เหนือเตาไฟ นั่นคือวิญญาณ "คุณทวดตระกูลหลี่" ที่ติดอยู่หลังบ้านมาหลายปีเพราะตายคาความเสียดายสมบัติเก่า "อ้าว คุณทวดตื่นแล้วเหรอครับ?" เหมยลี่ทักทายหน้าตาเฉย พร้อมกับใช้มืออีกข้างหยิบยันต์กระดาษสีเหลืองชุบน้ำชาจีนปัดเป่าไล่ไอเย็น "ถ้าอยากชิมฝีมือผม เลิกทำตัวเป็นผีสัมภเวสีหิวโซแล้วแปลงร่างมาช่วยผมเคลียร์ยายแก่ข้างนอกนั่นก่อนสิครับ ไม่งั้นผมเททิ้งให้หมาหน้าบ้านกินหมดแน่" วิญญาณคุณทวดสะดุ้งโหยง รีบพยักหน้ารัวๆ จนคอแทบหลุดจากบ่า "กินๆๆ! นังหนู! ข้าวผัดนี่มันกลิ่นอะไรวะเนี่ย ทำไมมันหอมทะลวงไส้ทะลวงพุงข้าขนาดนี้! สมัยข้ามีชีวิตอยู่ ข้ายังไม่เคยได้กลิ่นหอมรัญจวนใจแบบนี้เลย! จัดมาเร็วๆ ข้าจะกิน!" "ของอร่อยไม่ได้มีไว้ให้ผีเร่ร่อนกินฟรีๆ นะครับคุณทวด..." เหมยลี่หรี่ตามองอย่างเจ้าเล่ห์ "ถ้าอยากกินข้าวผัดจานนี้ และอยากให้ผมทำถวายทุกวัน แลกกับการบอกพิกัด 'ขุมทรัพย์' ที่คุณทวดแอบฝังไว้ใต้ถุนเรือนไม้เก่ามาซะดีๆ ไม่งั้นผมจะเอาข้าวผัดนี่ไปเทให้หมูกินจริงๆ ด้วย" "เอ่อ... นังหนู นี่ยืนต่อรองกับผีบรรพบุรุษเชียวเรอะ!" คุณทวดทำหน้าเหเก แต่ด้วยความหอมของกากหมูที่เตะจมูกจนวิญญาณแทบจะล่องลอยหลุดจากร่างอีกรอบ ทำให้ต้องยอมจำนน "ก็ได้ๆ! ข้าบอกแกแน่ แต่ตักให้ข้าชิมคำนึงก่อน ข้าทนไม่ไหวแล้วโว้ย!" ในจังหวะนั้นเอง... โครม! ประตูห้องครัวพังทลายลงมาด้วยแรงถีบอันเกรี้ยวกราดของเฝิงฮุ่ย แม่สามีหน้าเลือดพุ่งพรวดเข้ามาพร้อมกับไม้กวาดทางมะพร้าวในมือ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนน่าเกลียด "นังสารเลว! แกกล้าดียังไงถึงล็อคประตู! แกแอบกินอะไรฮะ! ส่งจานนั่นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!" เฝิงฮุ่ยอ้าปากค้างเมื่อเห็นข้าวผัดกากหมูสีทองอร่ามในจาน กลิ่นหอมเย้ายวนรุนแรงทำให้สติของนางขาดผึ่ง มือที่ถือไม้กวาดสั่นเทาด้วยความอยากอาหารจนลืมความโกรธไปชั่วขณะ แต่ก่อนที่นางจะพุ่งเข้ามาแย่งจานข้าว... พรึบ! จู่ๆ อุณหภูมิในห้องครัวก็ลดฮวบลงจนติดลบ ไอเย็นยะเยือกพัดวนรอบตัวเฝิงฮุ่ยจนขนลุกซู่ ร่างโปร่งแสงของคุณทวดตระกูลหลี่ค่อยๆ ลอยขึ้นมาขวางหน้าแม่สามี ดวงตาเบิกโพรงสีแดงก่ำอ้าปากกว้างจนถึงใบหู ส่งเสียงคำรามแหบพร่าออกมาจากลำคอที่ขาดวิ่น "บังอาจนักนะอีสะใภ้ชั่ว! กล้ามาพังห้องครัวและแย่งของกินของว่าที่ทายาทตระกูลหลี่กับข้าเรอะ!" เฝิงฮุ่ยเห็นผีคุณทวดเต็มสองตา ดวงตาเหลือกค้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างอวบอ้วนล้มพับลงไปกองกับพื้น ปัสสาวะราดกางเกงจนส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นข้าวผัด แต่วิญญาณคุณทวดหาได้สนใจไม่ เขายังคงน้ำลายไหลย้อย หันมามองเหมยลี่ด้วยสายตาอ้อนวอนสุดชีวิต เหมยลี่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอตักข้าวผัดคำโตเข้าปากเคี้ยวกร้วมอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับมองหน้าแม่สามีที่สั่นเป็นเจ้าเข้า และผีคุณทวดที่กำลังทำหน้าเหมือนจะขาดใจตายรอบสอง "อ่า... อร่อยเหาะจริงๆ ครับ..." เหมยลี่พูดพลางยิ้มหวานหยดย้อย "ว่าแต่คุณทวดครับ ตรงไหนนะที่ฝังสมบัติไว้? เล่าให้ผมฟังละเอียดๆ สิครับ ก่อนที่สามีทหารของผมจะกลับมาเห็นสภาพแม่ตัวเองตอนนี้เข้า" วิญญาณคุณทวดรีบพยักหน้ารัวพร้อมกระซิบเสียงสั่นด้วยความกลัวและหิวโหย "ขุด... ขุดใต้ต้นไทรหลังบ้านตรงหลักกิโลเมตรที่แปด! ที่นั่นมี...!" ยังไม่ทันที่คุณทวดจะพูดจบประโยค เสียงฝีเท้าหนักแน่นอันคุ้นเคยของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงเคาะประตูรั้วที่ทำให้ทุกคนในสถานการณ์ชะงักงัน "เหมยลี่... ผมกลับมาแล้ว เกิดอะไรขึ้นข้างในทำไมเสียงดังลั่นแบบนั้น!" เสียงทุ้มต่ำของหลี่จ้านสามีหนุ่มผู้คลั่งรักดังแทรกเข้ามา พร้อมกับเงาร่างกำยำที่กำลังก้าวเข้ามาในเขตบ้านด้วยแววตาดุดันและเป็นห่วงภรรยาจับใจ! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความสนุกและร่วมผจญภัยไปกับความแสบสันของหมอผีสาวและสามีทหารหนุ่มสุดคลั่งรัก แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!