วิวาห์วุ่นๆ ของคุณชายกับตัวตึง

"ถ้าคุณคิมยังเอาแต่กอดอกทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแบบนี้ ผมจะเดินไปหย่าแล้วนะครับ" เสียงกระซิบติดตลกแต่แฝงด้วยความเฉียบคมดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศงานวิวาห์ริมทะเลสาบที่ถูกเนรมิตขึ้นอย่างประณีตบรรจง ดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์สะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นดิน แต่ดูเหมือนเจ้าบ่าวคนโตของงานจะไม่ได้ใส่ใจความงามรอบตัวเลยสักนิด เพราะดวงตาคมก్రిบของซีอีโอหนุ่มผู้รักความสมบูรณ์แบบกำลังจ้องเขม็งไปยังแขกเหรื่อกลุ่มใหญ่ที่ส่งเสียงแซวมาจากโต๊ะวีไอพี คิมหันต์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ขยับเนกไทสีเงินยวงด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะหันมามองคนข้างกาย แทนคุณในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปดูโดดเด่นจนละสายตาไม่ได้ เส้นผมที่เซ็ตไว้อย่างดีรับกับใบหน้าคมคายที่กำลังส่งยิ้มกวนประสาทมาให้ ยิ่งเห็นรอยยิ้มนั้น หัวใจของคนฟอร์มจัดก็ยิ่งเต้นผิดจังหวะ "ผมไม่ได้ทำหน้าเหมือนคนท้องผูก แค่กำลังคิดบัญชีกับพวกไอ้ปกรณ์ที่ส่งเสียงดังรบกวนแขกผู้ใหญ่ต่างหาก" คิมหันต์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววคาดโทษ "อีกอย่าง... ชุดที่คุณใส่นี่มันเข้ารูปเกินไปหรือเปล่า แทนคุณ" "หึงแม้กระทั่งชุดแต่งงานตัวเองหรือครับ คุณคิม?" แทนคุณหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาระยิบระยับไปด้วยความสนุกสนานเมื่อเห็นอาการหวงก้างแบบเนียนๆ ของอีกฝ่าย "จำไม่ได้เหรอครับว่าใครเป็นคนเลือกชุดนี้ให้ผม... อ้อ ใช่ คุณนั่นแหละที่เป็นคนสั่งแก้ทรงถึงสามรอบเพราะกลัวว่ามันจะหลวมเกินไปจนคนอื่นมอง" คิมหันต์ชะงักไปนิด ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงขึ้นมาทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความจำนนต่อหลักฐาน เขากระแอมเบาๆ "ผมแค่ต้องการรักษาภาพลักษณ์ของบริษัทในงานสังคมต่างหาก อย่าสำคัญตัวผิดนักเลยครับคุณดีไซเนอร์" "ครับผม... ไม่สำคัญตัวเลยสักนิด" แทนคุณลากเสียงยาวอย่างรู้ทัน ก่อนจะเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อให้อีกฝ่ายด้วยความทะนุถนอม รอยยิ้มพึงใจฉาบอยู่บนเรียวปากสวย "แต่ต่อให้คุณจะปากแข็งแค่ไหน มือไม้ที่สั่นนิดๆ ตอนจับไมค์ปฏิญาณเมื่อกี้ มันฟ้องหมดแล้วนะครับคุณสามี" คำว่า 'สามี' ที่ถูกเน้นเสียงหนักหน่วงทำเอาคิมหันต์นิ่งงันไปชั่วขณะ เลือดในกายสูบฉีดพุ่งพล่านจนใบหูขึ้นสีแดงจัดอย่างปิดไม่มิด นานทีปี ექსიที่คนอย่างคิมหันต์จะจนมุมด้วยคำพูดของแทนคุณ แต่ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ทันสวนกลับด้วยประโยคเผ็ดร้อนตามสไตล์ เสียงปรบมือและเสียงโห่แซutaจากโต๊ะเพื่อนสนิทก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ "พอได้แล้วมั้งครับคู่ซูเปอร์สตาร์! จะหวานกันจนน้ำทะเลจืดหมดแล้วเนี่ย!" ปกรณ์ตะโกนข้ามโต๊ะมาพร้อมกับยกแก้วแชมเปญขึ้นชู "ถ้ายังไม่เลิกมองตากันหวานซึ้ง เดี๋ยวผมจะไปแย่งเจ้าบ่าวมาเป็นของตัวเองแทนแล้วนะ!" "ลองดูสิครับปกรณ์ แล้วพรุ่งนี้คุณจะได้ไปนั่งบริหารบริษัทสาขาเกาะร้างแทนตำแหน่งเดิมแน่" คิมหันต์หันไปตวัดสายตาดุใส่เพื่อนสนิททันที แต่ริมฝีปากกลับกระตุกยิ้มบางๆ อย่างห้ามไม่ได้ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะครื้นเครงและความอบอุ่นที่หาไม่ได้จากห้องประชุมบอร์ดบริหารที่เคร่งเครียด แทนคุณมองปฏิกิริยาของคนข้างกายแล้วพลอยยิ้มตาม ความเหนื่อยล้าจากการเตรียมงานหลายเดือนมลายหายไปสิ้นเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา กว่าพวกเขาจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ ผ่านการปะทะคารม การเข้าใจผิด และการฟันฝ่าอุปสรรคมานับไม่ถ้วน แต่สุดท้าย หัวใจที่ดื้อรั้นทั้งสองดวงก็ยอมจำนนให้แก่กันและกันอย่างสมบูรณ์ "มีความสุขไหมครับ?" แทนคุณเอ่ยถามเสียงนุ่ม สายตาที่มองตรงมาเต็มไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกวนประสาท คิมหันต์หันกลับมาสบตา ประกายในแววตาคมกริบทอแสงอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวที่สวมแหวนแต่งงานไว้แน่น ราวกับกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นเพียงความฝัน "ถ้าไม่มีคุณคอยกวนประสาทผมทุกวัน ชีวิตผมคงน่าเบื่อตายชัก" คิมหันต์ตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่ทว่าแฝงความคลั่งรักไว้เต็มเปี่ยม "เพราะฉะนั้น... ห้ามหนีไปไหนเด็ดขาด เข้าใจไหมครับ" "ผมไม่เคยคิดจะหนีตั้งแต่แรกแล้วครับ... ยกเว้นเสียแต่ว่าคุณจะทำตัวน่ารำคาญอีก" แทนคุณยักคิ้วให้อย่างท้าทาย "ปากเก่งแบบนี้ คืนนี้ต้องโดนลงโทษ..." คิมหันต์ยังพูดไม่ทันจบประโยค เสียงดนตรีในงานที่กำลังบรรเลงอย่างเพลิดเพลินก็สะดุดกึกเมื่อมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามาทางด้านหลัง พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่เต็มไปด้วยความเยียบเย็น บรรยากาศรอบตัวที่เคยอบอุ่นพลันลดฮวบลงจนน่าใจหาย "จัดงานแต่งงานกันสนุกสนานดีนี่คะ... โดยที่ไม่คิดจะส่งการ์ดเชิญให้ฉันผู้เป็นคู่หมั้นเก่าเลยสักนิด แบบนี้มันเสียมารยาทไปหน่อยไหมคะคุณคิมหันต์" ร่างเพรียวระหงของมินตราก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มบนใบหน้าสวยเฉี่ยวช่างดูน่ากลัวและเต็มไปด้วยแววตาอาฆาตมาดร้าย ขณะที่ลูกน้องชุดสูทสีดำหลายคนเดินกระจายตัวปิดล้อมทางออกรอบบริเวณงานอย่างรวดเร็ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด หวังว่าตอนนีจะเติมเต็มหัวใจของทุกท่านได้ไม่มากก็น้อยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!