เจ้านายครับ หยุดคลั่งรักผมที•ตอนที่ 28

แหวนจองตัว

ผลงานโดย นาโนบอทมาสเตอร์
อ้อมกอดที่โถมเข้ามาอย่างกะทันหันไม่ได้ทำให้หัวใจของคิมหันต์ไหวwอบแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับสร้างความรำคาญใจจนสันกลรามของซีอีโอหนุ่มขบเข้าหากันแน่น แรงสะអื้นฮักของมินตราที่ดังระคนอยู่ข้างหูไม่ได้เรียกความเห็นใจจากเขาเลยสักนิด มีเพียงสายตาคมกริบที่กวาดมองข้ามไหล่ระหงไปเบื้องหน้า—ตรงจุดที่ร่างโปร่งของแทนคุณยืนนิ่งอยู่ แทนคุณไม่ได้ส่งเสียงโวยวาย ไม่มีการแสดงอาการตีโพยตีพายอย่างที่คนอื่นมักทำกัน ดีไซเนอร์หนุ่มเพียงแค่ยกยมุมปากขึ้นน้อยๆ รอยยิ้มที่เคลือบด้วยความเย้ยหยันและสมเพชเวทนาส่งตรงมาให้คิมหันต์แบบเต็มตา ก่อนที่เจ้าตัวจะหมุนตัวกลับหลังหันอย่างไร้เยื่อใย ฝ่าเท้าก้าวเดินออกไปจากบริเวณนั้นทันทีโดยไม่แม้แต่จะชายตากลับมามองซ้ำสอง "ปล่อยครับคุณมินตรา" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมาเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ คิมหันต์ใช้สองมือแกะแขนเรียวที่เกาะกุมรอบเอวเขาไว้ออกอย่างไม่ใยดี สายตาคมกริบมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความหงุดหงิดถึงขีดสุด "ผมคิดว่าผมพูดชัดเจนตั้งแต่ในห้องประชุมแล้วว่าระหว่างเรามันจบลงตั้งแต่คุณเลือกทำลายความเชื่อใจ" "แต่... แต่คุณคิมคะ มินสำนึกผิดแล้วจริงๆ นะคะ ครอบครัวเรา..." มินตราสะอื้นไห้ พยายามจะไขว่คว้าชายเสื้อสูทของเขาไว้ แต่มือหนากลับปัดออกอย่างไร้เยื่อใย "เรื่องธุรกิจให้ทางทนายจัดการ ส่วนเรื่องส่วนตัว... อย่าเอาตัวเองเข้ามาวุ่นวายกับผมอีก" คิมหันต์ทิ้งคำพูดเฉียบขาดไว้แค่นั้น ก่อนจะสาวเท้าก้าวยาวๆ ตามร่างโปร่งที่เดินหนีหายไปในความมืดของสวนหย่อมด้านนอกทันที หัวใจของคนนิ่งขรึมเริ่มเต้นระรัวด้วยความร้อนรน... เขาปล่อยให้แทนคุณเข้าใจผิดไม่ได้เด็ดขาด! ภายใต้แสงไฟสลัวของสวนสาธารณะริมแม่น้ำเจ้าพระยา ลมหนาวระลอกปลายปีพัดโชยกระทบผิวกาย แต่ความหนาวเย็นรอบตัวยังเทียบไม่ได้กับความรู้สึกคุกกรุ่นในอกของแทนคุณ ฝ่าเท้าเรียวก้าวเร็วๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ วิ่งไล่ตามหลังมาพร้อมกับมือใหญ่ที่คว้าหมับเข้าที่ข้อศอกของเขา "จะรีบเดินหนีไปถึงไหน แทนคุณ!" เสียงหอบหายใจเล็กน้อยของคนตัวโตดังขึ้น พร้อมกับแรงดึงรั้งให้เขาต้องหันกลับไปเผชิญหน้า แทนคุณสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมทันที ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความไม่พอใจ ปากบางเหยียดยิ้มหยัน "ปล่อยครับท่านซีอีโอ... ผมไม่อยากเป็นก้างขวางคอเวลากำลังสวีทกับคู่หมั้น ใครเขาก็รู้ว่ากิ่งทองใบหยกกัน จะมาวิ่งตามคนงานธรรมดาอย่างผมทำไม เดี๋ยวภาพลักษณ์บริษัทสุดเนี๊ยบของคุณจะด่างพ้อย1เอาได้นะ" คำพูดประชดประชันที่พ่นออกมาด้วยความเร็วสูงทำเอาคิมหันต์ถึงกับมุมปากกระตุก ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงลงถนัดตา ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังคนปากเก่งที่เชิดหน้าใส่เขาอย่างไม่เกรงกลัว "ปากดีจริงนะ... หึงก็บอกว่าหึง ทำไมต้องประชดประชันให้มันน่าตีให้ก้นลายด้วยฮึ" คิมหันต์ก้าวเข้าไปประชิดตัว บีบไหล่บางเบาอย่างหมั่นไส้แต่ก็ระมัดระวังไม่ให้อีกฝ่ายเจ็บ "ใครหึง! อย่าหลงตัวเองให้มันมากนักเลยครับคุณคิมหันต์ ผมจะไปหึงอะไรคุณ... เชิญกลับไปปลอบขวัญคุณมินตราเขาโน่นเถอะครับ ปล่อย!" แทนคุณดิ้นขัดขืน พยายามผลักอกแกร่งออกห่าง แต่มีหรือที่แรงคนตัวเล็กจะสู้แรงของหมาโบ้คลั่งรักที่กำลังร้อนใจได้ คิมหันต์ไม่ยอมปล่อย เขาคว้าข้อมือทั้งสองข้างของแทนคุณรวบไว้ด้วยมือเดียว ก่อนจะใช้มืออีกข้างประคองท้ายทอยมนแล้วดันร่างโปร่งให้ถอยหลังไปจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับเสาไฟสนาม ดวงตาคมกริบพินิจมองใบหน้าหวานที่พยายามเบือนหนีไปทางอื่นด้วยความดื้อรั้น "มองหน้าผม แทนคุณ" เสียงทุ้มกังวานและจริงจังจนทำให้คนฟังต้องชะงัก "ผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไรกับผมทั้งสิ้น ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้... คนที่ผมมอง มีแค่คุณคนเดียว" แทนคุณชะงักกึก หัวใจที่กำลังเต้นเร็วด้านในอกกระตุกวูบอย่างแรง แต่ริมฝีปากยังคงดื้อดึง "คำก็หวาน หูผมไม่ได้ยินหรอกครับ... ปล่อยได้แล้ว ผมจะกลับห้อง" "ยังกลับไม่ได้... ตามมานี่ก่อน" ไม่รอให้อีกฝ่ายได้โต้แย้ง คิมหันต์คว้ามือเรียวมากำไว้แน่นแล้วออกแรงดึงให้เดินตามไปยังมุมหนึ่งของสวนหย่อม ซึ่งเป็นลานหินอ่อนกว้างที่ตั้งอยู่ติดกับริมแม่น้ำ บรรยากาศเงียบสงบและมีเพียงแสงไฟอ่อนๆ จากสปอตไลท์ที่ส่องกระทบผืนน้ำระยิบระยับ แทนคุณขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงงเมื่อกวาดสายตามองรอบตัว "พาผมมาที่นี่ทำไม... ที่นี่มัน..." พูดได้แค่นั้น เสียงของแทนคุณก็กลืนหายไปในลำคอเมื่อสมองประมวลผลได้ทันที ภาพความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนผุดวาบขึ้นมาในหัว... สถานที่แห่งนี้ คือจุดแรกที่เขากับคิมหันต์บังเอิญชนกันจนกาแฟหกใส่เสื้อสูทราคาแพง เป็นจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายทั้งหมดในชีวิตเขา! "จำได้ใช่ไหม..." คิมหันต์กระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างที่คนปากร้ายไม่เคยแสดงให้ใครเห็นมาก่อน ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่งกับพื้นหินอ่อนท่ามกลางความตกตะลึงของแทนคุณ "คุณ... คุณทำอะไรเนี่ย ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" แทนคุณหน้าตื่น ทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นซีอีโอหนุ่มผู้หยิ่งทะนงยอมคุกเข่าลงต่อหน้าเขา มือเรียวพยายามจะดึงให้อีกฝ่ายลุกขึ้น แต่คิมหันต์กลับจับมือเรียวข้างนั้นขึ้นมาแนบแก้มสากของตัวเองไว้ สายตาสื่อความหมายล้ำลึกที่มองมาทำให้หัวใจของแทนคุณแทบหยุดเต้น "วันนั้น... ผมหงุดหงิดแทบตายที่มีคนซุ่มซ่ามเดินมาชนผมจนเสื้อเปื้อนกาแฟ" คิมหันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยัก "แต่ใครจะรู้ล่ะว่า... คนซุ่มซ่ามคนนั้น จะกลายมาเป็นคนที่ผมขาดไม่ได้ในทุกลมหายใจ" แทนคุณเม้มปากแน่น ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่สะสมมาตลอดพังทลายลงในพริบตา คิมหันต์ควานมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทออกมา เปิดฝาออกเผยให้เห็นแหวนเพชรน้ำงามดีไซน์เรียบหรูแต่ทรงพลัง แสงไฟสะท้อนระยิบระยับล้อกับประกายตาจริงจังของคนมอง "ผมไม่ใช่คนโรแมนติก พูดจาหวานหูไม่ค่อยเป็น... แต่ผมมั่นใจว่าผมจะดูแลคุณ ดูแลหัวใจดวงนี้ให้ดีที่สุดไปตลอดชีวิต" คิมหันต์เงยหน้าขึ้นสบตา พร้อมกับสวมแหวนวงนั้นลงบนนิ้วกลางของแทนคุณอย่างพอดีเป๊ะ "แต่งงานกับผมนะครับ... แทนคุณ" ความเงียบงันปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงสายลมที่พัดผ่านและเสียงหัวใจที่เต้นรัวโครมครามอยู่ในอกของคนทั้งคู่ แทนคุณมองแหวนบนนิ้วมือของตัวเองสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่รอคอยคำตอบด้วยความคาดหวัง "คุณมัน... บ้าที่สุดเลยคิมหันต์" แทนคุณหัวเราะทั้งน้ำตา หยาดน้ำใสคลอหน่วยที่หางตา ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ "ใครเขาขอแต่งงานข้างเสาไฟข้างทางแบบนี้กันเล่า..." คิมหันต์ยิ้มกว้างออกมาอย่างโล่งใจ ดวงตาคมวาววับด้วยความสุขล้นปรี่ เขารีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คว้าตัวคนปากแข็งเข้ามากอดแนบอกแน่น สูดดมความหอมจากกลุ่มผมนุ่มด้วยความรักใคร่ระคนหวงแหน แต่ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นและเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุข เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงปรบมือดังขึ้นจากมุมมืดหลังพุ่มไม้ พร้อมกับเงาร่างของบุคคลที่สามที่ก้าวออกมาขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ! "โอ้โห... ภาพบาดตาบาดใจจริงๆ นะครับคุณพี่ชาย พาคู่ขามาขอแต่งงานกันถึงที่นี่เลยเหรอเนี่ย?" คิมหันต์ชะงักกึก ร่างสูงผละออกจากอ้อมกอดของแทนคุณทันที นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นดุดันเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันทีเมื่อหันไปมองผู้มาใหม่ที่กำลังเดินยิ้มเยาะเข้ามาหาพวกเขาด้วยแววตาร้ายกาจ! --- *(ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด หวังว่าตอนนีจะเติมเต็มหัวใจของทุกท่านได้ไม่มากก็น้อยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!)*
สารจากนักเขียน (นาโนบอทมาสเตอร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เจ้านายครับ หยุดคลั่งรักผมที นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%