ตอนอวสาน: เจ้านายครับ รักผมให้มากๆ นะ

"ถ้าคุณยังกล้าหยิบแฟ้มโปรเจกต์นี้ขึ้นมาตรวจแก้เป็นรอบที่สี่ ผมจะถือว่าคุณหาเรื่องหย่ารอบสองนะครับ คุณคิมหันต์" น้ำเสียงราบเรียบแต่คมกริบดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องทำงานส่วนตัวในเพนต์เฮาส์หรู แทนคุณในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอก ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงานกระจกใส นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองสามีป้ายแดงที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ด้วยรอยยิ้มเย้าแหย่ ปากเรียวบางยกขึ้นนิดๆ อย่างคนถือไพ่เหนือกว่า คิมหันต์เงยหน้าขึ้นจากกระดาษแผ่นเดิมที่เขาเพิ่งเซ็นอนุมัติไปเมื่อสามนาทีที่แล้ว นิ่งขรึม ทว่าประกายในดวงตากลับไหววูบด้วยความเอ็นดูระคนหมั่นเขี้ยว ซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน วางปากกาลงบนโต๊ะอย่างเชื่องช้า ก่อนจะยันกายลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดตัวภรรยาตัวแสบด้วยจังหวะคุกคามที่คุ้นเคย "หย่าเหรอครับ? ผมจำได้ว่าทะเบียนสมรสเพิ่งแห้งสนิทไปเมื่อเดือนที่แล้วเองนะ คุณแทนคุณ... อีกอย่าง ผมไม่ได้ตรวจแก้เพราะงานมีปัญหา แต่ผมแค่อยากหาเรื่องเซ็นชื่อเคียงคู่กับคุณต่างหาก" คิมหันต์ยื่นมือหนาไปโอบเอวสอบของอีกฝ่ายไว้แน่น รั้งร่างโปร่งเข้ามาแนบชิดจนแผ่นอกกว้างแนบสนิทกับลาดไหล่บาง ไออุ่นจากร่างกายแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าจนแทนคุณต้องแกล้งทำเป็นถอนหายใจยาวเหยียด ทั้งที่มุมปากกลับกระตุกยิ้มอย่างปิดไม่มิด "ข้ออ้างของคนแก่ขี้เหงาชัดๆ ครับ" แทนคุณสวนกลับทันควัน มือเรียว1ข้างยกขึ้นดันแผงอกอีกฝ่ายไว้เบาๆ แกล้งทำเป็นขมวดคิ้ว "จำได้ว่าเมื่อคืนคุณเพิ่งบอกผมเองนะว่า จะเลิกบ้างานแล้วมาใช้ชีวิตคู่ให้คุ้มค่า แต่ดูตอนนี้สิครับ... ประชุมออนไลน์ตั้งแต่แปดโมงเช้า จนป่านนี้ยังไม่ยอมลุกไปทานข้าวเช้าที่ผมเตรียมไว้เลย" "ก็อาหารเช้าของคุณมันไม่น่าสนใจเท่าตัวคุณนี่ครับ" คิมหันต์กระซิบชิดริมหูกรุ่นกลิ่นหอมสะอาด ลลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอขาวผ่องจนแทนคุณต้องย่นคอหนีด้วยความจั๊กจี้ แต่ทว่าวงแขนแกร่งกลับรัดแน่นขึ้น ป้องกันไม่ให้คนปากเก่งหลุดรอดไปไหนได้ง่ายๆ นี่แหละคือชีวิตหลังแต่งงานของคิมหันต์และแทนคุณ... ความสัมพันธ์ที่เคยระอุด้วยไฟปะทะและทิฐิ กลับถูกหลอมรวมด้วยความเข้าใจและห้วงรักที่ลึกซึ้งเกินกว่าใครจะคาดคิด แม้เวลาจะผ่านไปนับปี แต่ความคลั่งรักแบบไม่ลืมหูลืมตาของซีอีโอหนุ่มจอมซึนก็มีแต่จะเพิ่มดีกรีความรุนแรงขึ้นทุกวัน จนปกรณ์ เพื่อนสนิทและที่ปรึกษาคนสนิท ถึงกับออกปากแซวว่าถ้าคิมหันต์คลั่งรักมากกว่านี้ คงต้องสร้างศาลารักบูชาแทนคุณไว้กลางบริษัทแล้วจริงๆ "ปล่อยเลยครับ ผมต้องเคลียร์แบบร่างคอลเลกชันใหม่ให้ทันส่งโรงงานบ่ายนี้ ถ้าคุณยังกวนแบบนี้ งานผมไม่เดินพอดี" แทนคุณเอ่ยเสียงดุ แต่แววตาระยิบระยับกลับฟ้องชัดเจนว่าไม่ได้โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย "ไม่อยากปล่อยครับ..." คิมหันต์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นกายคุ้นเคยเข้าปอดลึกๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยอู้อี้อย่างเอาแต่ใจ "ตั้งแต่แต่งงานมา ผมรู้สึกว่าตัวเองทำงานไม่มีประสิทธิภาพเอาเสียเลย เพราะในหัวมีแต่หน้าคุณลอยไปลอยมา... คุณต้องรับผิดชอบนะ แทนคุณ" "ผมไปเกี่ยวอะไรด้วยเล่า นั่นมันความไร้ระเบียบส่วนตัวของคุณต่างหากครับ เจ้านาย" แทนคุณหัวedเราะเบาๆ ในลำคอ มือเรียวเปลี่ยนจากดันอกกว้างเป็นการโอบรอบลำคอหนาแทน ปลายนิ้วเรียวไล้เบาๆ บนเส้นผมสีเข้มที่เริ่มยาวเคลียต้นคอ บรรยากาศรอบตัวอบอวลด้วยความหวานละมุนที่ชวนให้ใจสั่นไหว ปราศจากเงาของความหวาดระแวงหรืออุปสรรคใดๆ ที่เคยโถมเข้ามาทดสอบความอดทนของคนทั้งคู่ในอดีต มินตราและปัญหาทางธุรกิจทั้งหมดกลายเป็นเพียงฝุ่นผงที่ถูกกวาดทิ้งไว้เบื้องหลัง เมื่อความรักและความเชื่อใจถูกพิสูจน์ด้วยการกระทำอันหนักแน่น คิมหันต์ในวันนี้ไม่ใช่ผู้ชายเย็นชาที่ใช้กำแพงความสมบูรณ์แบบปิดกั้นAหัวใจอีกต่อไป แต่เขาคือสามีผู้แสนอบอุ่น (และขี้หวงขั้นสุด) ที่พร้อมจะทิ้งทุกอย่างในมือเพื่อปกป้องรอยยิ้มของแทนคุณไว้คนเดียว "นี่..." แทนคุณเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ดวงตาสีเข้มมองสบตาคมกริบของสามี "เย็นนี้คุณปกรณ์โทรมาชวนไปทานข้าวที่ร้านเดิม บอกว่ามีเรื่องจะเซอร์ไพรส์... เราจะไปกันใช่ไหมครับ?" "ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้ปกรณ์มันบอกว่าจะเลี้ยงข้าวฟรี ผมไม่มีทางเสียเวลาวันหยุดพักผ่อนของเราให้มันหรอกครับ" คิมหันต์ตอบหน้าตาย แต่ริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... ผมอยากรีบเคลียร์งานให้เสร็จไวๆ เพราะคืนนี้ผมมี ‘แผนเซอร์ไพรส์’ ที่สำคัญกว่าเรื่องของไอ้ปกรณ์เยอะ" แทนคุณเลิกคิ้วสูงด้วยความสงสัย "แผนอะไรของคุณอีกครับเนี่ย? อย่าบอกนะว่าจะพาผมไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนบนดาดฟ้าตึกอีก ผมเบื่ออาหารฝรั่งเศสแล้วนะ" "ไม่ใช่ดินเนอร์ครับ..." คิมหันต์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย รอยยิ้มอบอุ่นฉายชัดบนใบหน้าคมคายที่มักจะนิ่งขรึม "แต่เป็นแผนทวงสัญญาที่คุณเคยรับปากไว้ตอนจดทะเบียนสมรสต่างหาก... จำไม่ได้เหรอครับ?" แทนคุณชะงักไปนิด ทบทวนความทรงจำในวันวาน ก่อนที่พวงแก้มใสจะขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่เมื่อนึกถึงคำพูดบ้าบอที่ตนเองเคยท้าทายอีกฝ่ายไว้ในวินาทีที่ปากกาจรดลงบนกระดาษ *“ถ้าคุณกล้าพอที่จะรักผมคนเดียวไปตลอดชีวิต... ผมก็จะยอมให้คุณรักผมให้มากๆ เลยล่ะครับ เจ้านาย”* คิมหันต์หัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาเขินอายที่หาดูได้ยากยิ่งจากภรรยาตัวแสบ ร่างสูงขยับเข้าประชิดอีกนิดจนริมฝีปากแทบจะแนบชิดกัน ลมหายใจอุ่นร้อนประสานเข้าหากันอย่างแนบแน่น "เตรียมตัวรับมือให้ดีก็แล้วกันครับ... เพราะผมไม่มีวันปล่อยให้คุณหลุดมือไปไหนได้อีกแล้ว" คำประกาศิตที่เจือด้วยความรักล้นปรี่ถูกส่งผ่านสายตาคู่คม ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะประทับจูบลงบนเรียวปากอิ่มของแทนคุณอย่างนุ่มนวล เนิ่นนาน และเต็มไปด้วยห้วงอารมณ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูด ท่ามกลางแสงแดดยามสายที่สาดส่องผ่านกระจกใส อาณาจักรธุรกิจและความวุ่นวายทั้งมวลถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงคนสองคนที่หัวใจหลอมรวมเป็นดวงเดียวกัน ตราบจนนิรันดร์ --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง เคียงข้าง และสนับสนุนความรักของ "คิมหันต์" และ "แทนคุณ" มาจนถึงหน้าสุดท้ายนี้นะครับ หวังว่าเรื่องราวของเขาทั้งสองจะเติมเต็มรอยยิ้มและพื้นที่อบอุ่นในหัวใจของทุกท่านไม่มากก็น้อยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในผลงานเรื่องถัดไปครับ!