กาแฟแก้วนั้นและสายตาดุๆ

"คุณมินตรา... ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอกสารบนโต๊ะผม" น้ำเสียงของคิมหันต์ไม่ได้ดัง ไม่ได้ตวาดลั่น หรือแสดงความเกรี้ยวกราดออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย แต่ทว่ามันกลับเย็นเยียบราดรดลงกลางกระดูกสันหลัง จนคนที่ได้ยินต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก รังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงสง่าในสูทเนื้อดีนั้น หนักอึ้งเสียจนบรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางราวกับถูกบีบให้แคบลงเหลือเพียงไม่กี่ตารางเมตร มินตราสะดุ้งเล็กน้อย รอยยิ้มสดใสที่ปั้นแต่งมาอย่างดีบนใบหน้ารูปไข่แข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะรีบปรับเปลี่ยนเป็นความน่าสงสารและสำนึกผิดในเสี้ยววินาที "มิน... มินต้องขอโทษด้วยนะคะคิม คือว่า... พอดีมินตั้งใจจะเอาเอกสารโปรเจกต์นี้มาเทียบกับดีเทลของทางฝั่งเราค่ะ แต่บังเอิญว่ากาแฟในแก้วมันหกใส่ตอนที่มินกำลังจะวางลงพอดี มินไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะคุณคิม..." เสียงหวานใสเอ่ยละล่ำละลัก พร้อมกับมือเรียวที่พยายามจะเอื้อมไปหยิบกระดาษแผ่นที่เปื้อนคราบสีน้ำตาลเข้มขึ้นมาเพื่อปัดเช็ด "อย่าแตะต้องมันครับ" คิมหันต์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนมินตราต้องชะงักมือค้างกลางอากาศ ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีมองเลยผ่านร่างระหงของคู่หมั้นสาว ไปหยุดอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง แทนคุณยืนกอดอกพิงขอบกระจกใสอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก ใบหน้าสวยคมเรียบเฉย ไร้ร่องรอยความตกใจ มีเพียงมุมปากหยักสวยที่ยกยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างเย้ยหยัน เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้กว้างพอกลายเป็นเสียงหัวutter แต่ชัดเจนพอบาดใจคนมองให้หงุดหงิดเล่น ไอ้เด็กนี่... เห็นเรื่องใหญ่ตรงหน้าเป็นเรื่องตลกสินะครับ คิมหันต์ลอบขบกรามแน่น สันจاوโด่งเป็นสันนูนขึ้นมาตามแรงอารมณ์ที่เริ่มตีรวน เขาปรายตามองเอกสารที่เสียหายร่วมร้อยล้านบาทด้วยความรู้สึกที่แทบอยากจะกุมขมับ นั่นคือสัญญาความร่วมมือกับพาร์ทเนอร์ต่างชาติที่ต้องใช้เวลาเจรจานานกว่าครึ่งปี และคนไข้ตัวดีอย่างแทนคุณนี่แหละที่เป็นคนร่างดีไซน์โครงสร้างทั้งหมดขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ แล้วดูสิ่งที่เกิดขึ้นสิครับ... ดันมาพังเพราะความสะเปะสะปะของผู้หญิงที่ครอบครัวหามาให้! "คุณมินตราเอาเอกสารนี้เข้ามาในห้องผมได้ยังไง ในเมื่อผมย้ำนักย้ำหนาว่าห้ามใครแตะต้องงานบนโต๊ะทำงานของผมโดยไม่ได้รับอนุญาต" คิมหันต์ถามย้ำ น้ำเสียงกดต่ำลงจนน่ากลัว "ก็... ก็คุณป้าบอกว่าเรากำลังจะแต่งงานกันแล้วนี่คะ มินก็แค่..." "เรายังไม่ได้แต่งครับ และนี่คือที่ทำงาน ไม่ใช่ห้องนั่งเล่นที่บ้าน" คิมหันต์สวนกลับทันควันอย่างไร้เยื่อใย ไม่ไว้หน้าคู่หมั้นทางธุรกิจแม้แต่น้อย ทำเอามินตราหน้าเสีย สีหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธเคือง เธอจิกเล็บเข้าหากันแน่นจนเจ็บ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกัดริมฝีปากล่าง แทนคุณที่ยืนมองดูละครฉากใหญ่อยู่เงียบๆอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ผ่านจมูก เป็นเสียงที่เบามาก แต่ในความเงียบงันของห้องทำงาน มันกลับชัดเจนเสียจนคิมหันต์หันขวับมามองทันที ดวงตาคมดุคู่นั้นส่งสัญญาณอันตรายส่งตรงมาหา "แทนคุณ" ทันที "ส่วนคุณ... แทนคุณ" คิมหันต์เอ่ยชื่อคนที่ยืนลอยชายอยู่ห่างๆ "อย่าเพิ่งคิดว่าจะลอยตัวเหนือปัญหา งานนี้คุณเป็นคนรับผิดชอบดีไซน์ทั้งหมด เอกสารเสียหาย คุณต้องรับรู้ด้วย" แทนคุณเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างไม่สะดุ้งสะเทือน เจ้าตัวผละออกจากขอบกระจก เดินก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานทีละน้อย รองเท้าหนังส่งเสียงกระทบพื้นห้องทำงานอย่างเป็นจังหวะมั่นคง ดวงตาสีเข้มส่อแววพยศและท้าทายในคราวเดียวกัน "ผมรับผิดชอบในส่วนของงานดีไซน์ครับท่านซีอีโอ ไม่ได้มีหน้าที่รับผิดชอบ 'ความซุ่มซ่าม' ของใครบางคนที่ถือวิสาสะเข้ามาล้ำเส้นในพื้นที่หวงห้าม" แทนคุณจงใจเน้นเสียงคำว่าความซุ่มซ่าม พร้อมกับปรายตาคมกริบมองมินตราที่หน้าซีดเผือกด้วยความโมโห "นี่คุณ! พูดจาให้เกียรติมินด้วยนะคะ!" มินตราโพล่งขึ้นมาด้วยความเหลืออด "ผมก็ให้เกียรติเท่าที่เขาควรจะได้รับนั่นแหละครับคุณมินตรา... อ้อ หรือจะให้ผมช่วยประสานงานหาบริษัทรับซื้อกระดาษรีไซเคิลให้ดีล่ะครับ เผื่อเอกสารแผ่นนี้จะยังมีราคาขึ้นมาบ้าง" แทนคุณตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวานหยด แต่คำพูดเชือดเฉือนทำเอาคนฟังอยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ "พอทั้งคู่เลยครับ!" คิมหันต์ตบโต๊ะเบาๆ เป็นเชิงปราม แต่เสียงนั้นทรงพลังพอจะทำให้ห้องกลับมาเงียบกริบได้ในพริบตา "คุณมินตรา... รบกวนกลับไปก่อนครับ เรื่องนี้ผมจะคุยกับทางผู้ใหญ่ทีหลัง เอกสารชุดนี้ถือเป็นโมฆะ เดี๋ยวผมจัดการเอง" มินตราเม้มปากแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาแข็งกร้าวและเด็ดขาดของคิมหันต์ เธอก็รู้ดีว่าการดื้อ1ตื้อต่อมีแต่จะทำให้ตัวเองพังไม่เป็นท่า เธอจึงสะบัดหน้าพรืด คว้ากระเป๋าถือราคาแพงเดินกระแทกส้นเท้าออกไปจากห้องทันที โดยไม่ลืมที่จะส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายมาให้แทนคุณเป็นของแถม ปัง! เสียงประตูปิดลงอย่างแรง เป็นสัญญาณว่าโลกส่วนตัวในห้องนี้เหลือเพียงเข and เขา... สองคน คิมหันต์ทิ้งตัวลงนั่งกับเก้าอี้หนังราคาแพง ยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดหัวที่กำลังเล่นงาน อาการไมเกรนจี๊ดๆ เริ่มแล่นริ้วขึ้นมาบริเวณขมับขวา ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้ดื่มกาแฟดีๆ สักแก้ว แถมยังต้องมาปวดหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ จนกระทั่งเสียงฝีเท้าเบาๆ ดังเข้ามาใกล้ แทนคุณก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ก้มลงมองซากเอกสารบนโต๊ะแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับซีอีโอหนุ่มที่กำลังแหงนมองเขาด้วยแววตาคาดโทษ "มองผมแบบนี้ หมายความว่ายังไงครับท่านเจ้านาย" แทนคุณเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความกวนประสาทเล็กน้อย "จะหาเรื่องหักเงินเดือนผมอีกรอบว่างั้นเถอะ?" "คุณนี่มัน... ปากเก่งไม่เคยเปลี่ยนเลยนะแทนคุณ" คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบช้อนขึ้นมองร่างโปร่งที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่ "งานเสียหายเป็นร้อยล้าน แต่ดูคุณทำหน้าเข้าสิ ไร้ความสำนึกผิดเอาเสียเลย" "สำนึกผิดเรื่องอะไรล่ะครับ ในเมื่อผมไม่ได้ทำ" แทนคุณยักไหล่ หน้าตาย "คนที่ทำเดินสะบัดก้นออกไปนู่นแล้วครับคุณคิม หรือว่าตามไปต่อว่าไม่ทัน เลยมาลงที่ผมแทน?" "ปากดี..." คิมหันต์พึมพำลอดไรฟัน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวร่างสูงที่ขยับเข้าประชิดทีละนิด แทนคุณชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อพบว่าระยะห่างระหว่างเขากับเจ้านายหนุ่มลดลงจนน่าใจหาย แต่ด้วยความหยิ่งทระนง เจ้าตัวจึงเลือกที่จะยืนนิ่ง ไม่ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว "ผมไม่ได้ปากดีครับ ผมพูดความจริง" แทนคุณเชิดหน้าขึ้นสู้สายตา ดึงดันที่จะไม่หลบตาคู่คมที่พราวระยับด้วยอารมณ์บางอย่างที่อ่านไม่ออก "ความจริงงั้นเหรอ..." คิมหันต์ทวนคำ เสียงทุ้มต่ำพร่าลงจนน่าขนลุก เขาก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียวจนเกือบจะชิดขอบโต๊ะทำงาน "แล้วความจริงเรื่องที่คุณแกล้งชงกาแฟเข้มจัดให้ผมดื่มเมื่อเช้าเพื่อเอาคืนเรื่องงานดึก... อันนี้ปฏิเสธไหมครับ?" กึก! หัวใจของแทนคุณกระตุกวูบไปหนึ่งจังหวะ ดวงตาสีเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด เจ้าตัวเผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่... หมอนี่จับไต๋ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะเนี่ย! "ะ... อะไรกันครับ ผมเปล่าสักหน่อย กาแฟก็คือกาแฟ รสนิยมการกินของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันนี่ครับ คุณกินขมไม่ได้เองแล้วจะมาโทษผมได้ยังไง" แทนคุณแก้ตัวเสียงสูงขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย ซึ่งนั่นเป็นพิรุธชั้นดีสำหรับคนช่างสังเกตอย่างคิมหันต์ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของซีอีโอหนุ่ม เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นบ่อยนัก และบอกได้เลยว่ามันอันตรายต่อหัวใจคนมองเป็นที่สุด "แก้ตัวน้ำขุ่นๆ นะครับคุณดีไซเนอร์..." คิมหันต์ไม่รอช้า ร่างสูงก้าวข้ามอาณาเขตของโต๊ะทำงานเข้ามาประชิดตัวแทนคุณในพริบตา มือหนาเอื้อมออกไปคว้าเอวบางเอาไว้แล้วดึงเข้ามาหาตัวอย่างรวดเร็วโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว "เฮ้ย! คุณคิม! จะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ!" แทนคุณอุทานลั่นด้วยความตกใจ มือเรียวยกขึ้นยันแผงอกกว้างตามสัญชาตญาณ แต่ทว่าแรงของอีกฝ่ายมีมากกว่ามหาศาล ร่างทั้งร่างถูกดึงเข้าไปแนบชิดจนแผ่นอกชนกัน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นกาแฟจางๆ ลอยเข้าแตะจมูกจนสมองแทบจะรวนเร "บอกผมสิครับ... ว่าทำไมคุณถึงต้องตั้งใจแกล้งผมขนาดนั้น หืม?" คิมหันต์ก้มหน้าลงกระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณต้นคอขาวผ่อง จนแทนคุณรู้สึกวابหวิวไปหมดทั้งร่าง ขนลุกเกรียวขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ใกล้เกินไปแล้ว... ใกล้จนได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายที่เต้นรัวโครมครามไม่เป็นจังหวะ และเขาเองก็มั่นใจว่าหัวใจของตัวเองก็คงกำลังเต้นดังแข่งกับอีกฝ่ายเช่นกัน "ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจ..." แทนคุณพยายามเบือนหน้าหนี แต่คางมนกลับถูกปลายนิ้วแข็งแรงเชยขึ้นบังคับให้หันกลับมาสบตากันตรงๆ ดวงตาคมกริบของคิมหันต์เวลานี้พราวระยับ เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และประกายความคลั่งรักที่ซ่อนอยู่ลึกๆ จนแทบจะละลาย "ปากแข็งจังนะครับ... งั้นผมคงต้องพิสูจน์ให้เห็นแล้วล่ะมั้ง ว่ากาแฟแก้วนั้นกับ 'รสชาติ' ของคุณ อันไหนมันจะเข้มข้นจนทำให้ผมคลั่งได้มากกว่ากัน" คิมหันต์เอยเสียงพร่าต่ำ ดวงตาส่อแววคุกคามชัดเจน ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำลงมาเรื่อยๆ จนระยะห่างลดลงเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น... ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ ตามด้วยเสียงเปิดพรวดเข้ามาของปกรณ์ที่ถือแฟ้มเอกสารวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา "ไอ้คิม! แย่แล้วโว้ย! หุ้นพาร์ทเนอร์ฝั่งนู้นร่วงกราวรูดเพราะข่าวเรื่องสัญญา..." ปกรณ์ชะงักกึก ตาโตเท่าไข่ห่าน เมื่อเห็นภาพตรงหน้า... ซีอีโอหนุ่มสุดเนี๊ยบกำลังโอบเอวบางของดีไซเนอร์ตัวแสบเอาไว้แนบแน่น ใบหน้าห่างกันไม่ถึงเซนติเมตร คล้ายกำลังจะประทับรอยจูบลงไปอยู่รอมร่อ! แทนคุณหน้าแดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุก รีบออกแรงผลักอกคิมหันต์เต็มแรงจนร่างสูงเซถอยหลังไปสองก้าว ส่วนคิมหันต์หันขวับไปมองเพื่อนสนิทด้วยสายตาดุร้ายแทบจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมพ่นคำรามลอดไรฟันด้วยความหัวเสียสุดขีด "ไอ้ปกรณ์! มึงตายแน่!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความซึนของบอสคิมกับน้องแทนในตอนนี้ด้วยนะครับ!