ประชุมเดือดกับลูกค้ารายใหญ่

ก๊อง! เสียงแฟ้มเอกสารหนาปึกถูกกระแทกลงบนโต๊ะประชุมกระจกนิรแรงจนคนทั้งห้องสะดุ้งโหยง บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ชั้นสี่ عشر ของบริษัทออกแบบสถาปัตยกรรมชั้นนำคุกรุ่นราวกับมีใครเอาถ่านมาสุมไว้ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงสง่าของประธานหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่หัวโต๊ะ "ไอ้ปกรณ์! มึงตายแน่!" เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของคิมหันต์ดังขึ้นทันทีที่เปิดฉากการประชุมวิกฤตครั้งนี้ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องเขม็งไปยังหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ที่แสดงผลงานออกแบบโปรเจกต์ยักษ์มูลค่าหลายร้อยล้าน ซึ่งตอนนี้กำลังเละไม่เป็นท่าเนื่องจากไฟล์งานสำคัญถูกสลับและข้อมูลดิบรั่วไหลออกไปสู่คู่แข่งทางการค้า ปกรณ์ที่นั่งอยู่ข้างกันถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารีบยกมือขึ้นปัดป้องเป็นพัลวัน "เฮ้ย ใจเย็นคุณคิม! งานนี้ไม่ใช่ความผิดผมคนเดียวนะเว้ย ไอ้นั่นมัน... มันเล่นตอดหลังเราต่างหาก!" "เงียบไปเลยปกรณ์" แทนคุณเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท ทว่าเฉียบคมจนทุกคนในห้องต้องหันขวับมามอง ดีไซเนอร์หนุ่มร่างโปร่งในชุดสูทเข้ารูปไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีเข้มฉายแววแน่วแน่และเยือกเย็นอย่างที่หาได้ยากในยามคับขัน "เถียงกันตอนนี้ก็ไม่ได้ทำให้โปรเจกต์นี้ฟื้นขึ้นมาหรอกครับ สิ่งที่เราต้องทำคือแก้เกม ไม่ใช่หาแพะรับบาป" คิมหันต์หันขวับมามองหน้าคนพูด ดวงตาดุดันหรี่แคบลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะความหงุดหงิด "นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน แทนคุณ? รู้ตัวไหมว่าความผิดพลาดครั้งนี้เกือบทำให้บริษัทเราพินาศ" "แล้วการที่ท่านประธานนั่งหัวเสียแล้วด่ากราดไปทั่ว มันช่วยกู้หน้าบริษัทคืนมาได้ไหมล่ะครับ?" แทนคุณย้อนถามทันควันโดยไม่หลบสายตา ความกล้าหาญและปากเก่งที่มักจะทำให้คิมหันต์ทั้งโมโหทั้งหมั่นไส้ในเวลาเดียวกัน ปรากฏชัดอยู่บนริมฝีปากที่ยกยิ้มหยันเล็กน้อย "ถ้ามัวแต่โทษกันไปมา ลูกค้า VVIP อย่างกลุ่มทุนจากสิงคโปร์ที่จะเข้ามาฟังพรีเซนต์ในอีกสิบนาทีข้างหน้า คงได้เห็นซากปรักหักพังแทนที่จะเป็นโปรเจกต์ร้อยล้านแน่ๆ ครับ" ห้องประชุมเงียบกริบลงทันที ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอรับระเบิดลูกใหญ่ที่จะปะทุออกมาจากตัวตนของซีอีโอจอมเผด็จการ ทว่า คิมหันต์กลับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ สายตาคมกริบไล่มองสำรวจใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นอย่างถือดี ความดื้อรั้นและเด็ดเดี่ยวในตัวแทนคุณสะท้อนอยู่ในแววตานั้น แทนที่จะรู้สึกโกรธ ขอบอกตามตรงว่าหัวใจข้างในอกของซีอีโอหนุ่มกลับกระตุกวูบอย่างประหลาด ความฉลาดเป็นกรดและความนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวของคนตรงหน้า ทำให้เขาเผลอมองค้างไปโดยไม่รู้ตัว *ให้ตายเถอะ... เวลาเจ้าตัวดื้อนี่ของขึ้นทีไร มันน่าจับฟาดสักทีนัก... แต่ทำไมหัวใจถึงได้เต้นแรงนักวะ* คิมหันต์แอบสบถในใจ พยายามดึงสติกลับมาแล้วปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบตึงตามเดิม "ดี..." คิมหันต์แค่น3หัวเราะในลำคอ น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น "ในเมื่อนายมั่นใจนักว่าตัวเองเก่งกาจพอ แทนคุณ งั้นอีกสิบนาทีนี้... นายขึ้นไปพรีเซนต์แทนฉัน ถ้าพังไม่เป็นท่า ฉันจะไล่นายออกทั้งคู่... รวมไอ้ปกรณ์ด้วย!" ปกรณ์ที่นั่งลุ้นอยู่ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง "เฮ้ย! ทำไมกูซวยซ้ำซ้อนวะเนี่ย!" แทนคุณไม่แม้แต่จะสะดุ้งสะเทือน เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ สัญชาตญาณนักสู้ในตัวพลุ่งพล่านจนอะดรีนาลีนหลั่ง "รับคำท้าครับท่านประธาน... แต่ถ้าผมกู้สถานการณ์นี้กลับมาได้ ผมขอวันหยุดพักร้อนเพิ่มสามวันเต็มๆ แบบห้ามหักเงินเดือนนะครับ" "ตกลง! ถ้าทำได้ นายจะเอาอะไรฉันก็ให้หมดนั่นแหละ!" คิมหันต์รับคำอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทันฉุกคิดเลยว่าคำพูดกว้างๆ ของตัวเองนั้นมีความหมายกำกวมชวนคิดลึกขนาดไหน สิบนาทีต่อมา ณ ห้องประชุมรับรองพิเศษแขกวีไอพี บานประตูไม้สักทองถูกเปิดออกพร้อมกับการก้าวเข้ามาของตัวแทนลูกค้ารายใหญ่ นำโดย Mr. Harrison นักธุรกิจลูกครึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและจู้จี้จุกจิกเป็นที่สุด บรรยากาศตึงเครียดโรยตัวลงมาทันทีเมื่อการพรีเซนต์เริ่มต้นขึ้น ในตอนแรก Mr. Harrison แสดงสีหน้าเบื่อหน่ายและเตรียมจะปฏิเสธโครงการทันทีเมื่อเห็นข้อมูลที่ถูกสลับจากความผิดพลาดก่อนหน้า ทว่า แทนคุณที่ยืนอยู่หน้าจอแท็บเล็ตกลับไม่มีอาการลนลานแม้แต่น้อย "ผมเข้าใจความกังวลของ Mr. Harrison ดีครับเกี่ยวกับความผิดพลาดของข้อมูลชุดนี้..." เสียงนุ่มทุ้มกังวานและฉะฉานของแทนคุณดึงดูดความสนใจทั้งหมดไว้ได้ในพริบตา นิ้วเรียวยาวกดเปลี่ยนสไลด์อย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับอธิบายกลยุทธ์การแก้เกมแบบเฉพาะหน้าที่เขาเพิ่งคิดสดๆ ร้อนๆ เมื่อสิบนาทีก่อน "แต่ถ้าเรามองข้ามข้อจำกัดตรงนี้ แล้วหันมาใช้แนวคิด 'Eco-Minimalist' ที่ผสานนวัตกรรมรักษ์โลกเข้ากับดีไซน์ลักชูรีแบบที่เราเพิ่งปรับแก้ล่าสุด... ผมกล้าการันตีว่า ผลลัพธ์ที่จะได้จะเหนือกว่าแผนเดิมถึงสองเท่า และตอบโจทย์วิสัยทัศน์ของท่านมากกว่าเดิมด้วยซ้ำครับ" ภาพสไลด์สามมิติที่ปรากฏขึ้นบนจอแสดงงานออกแบบที่ถูกปรับแก้ด้วยไหวพริบอันเฉียบคมของแทนคุณ มันคือความสมบูรณ์แบบที่เกิดจากการผสมผสานความเรียบง่ายเข้ากับความหรูหราอย่างลงตัว รอยยิ้มพึงพอใจเริ่มปรากฏบนใบหน้าของ Mr. Harrison ในขณะที่เสียงฮือฮาด้วยความทึ่งดังขึ้นจากทีมงานฝั่งลูกค้า ที่มุมห้องด้านหลัง คิมหันต์ยืนกอดอกพิงผนัง ดวงตาคมกริบจับจ้องร่างโปร่งที่กำลังฉายแสงเจิดจรัสอยู่เบื้องหน้าอย่างเต็มตา หัวใจของซีอีโอหนุ่มเต้นรัวระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก ความเก่งกาจ ความเด็ดเดี่ยว และความแพรวพราวในยามที่แทนคุณเจรจาธุรกิจ มันมีเสน่ห์ล้นเหลือจนยากจะละสายตา คิมหันต์แอบอมยิ้มมุมปากด้วยความภาคภูมิใจลึกๆ ปะปนกับความหมั่นไส้ในความอวดเก่งที่เกินร้อยของอีกฝ่าย *ให้ตายสิ... เก่งเกินไปแล้วนะตัวแสบ แบบนี้จะไม่ให้หลงรักได้ยังไงไหววะ* ผ่านไปเกือบชั่วโมง การประชุมอันดุเดือดก็สิ้นสุดลงด้วยรอยยิ้มและการจับมือแสดงความยินดี Mr. Harrison เอ่ยปากชมเปาะว่านี่คือการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาในรอบหลายปี และตกลงเซ็นสัญญาโปรเจกต์ร้อยล้านทันทีโดยไม่มีข้อแม้ ประตูกระจกห้องประชุมปิดลง ทันทีที่แขกผู้ใหญ่ลับสายตาไป รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของแทนคุณก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เจ้าตัวแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความโล่งอก "เก่งไม่เบานี่..." เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นชิดริมหูจนแทนคุณสะดุ้งโหยง หันกลับไปก็พบว่าร่างสูงของคิมหันต์ได้ก้าวเข้ามาประชิดตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ระยะห่างระหว่างกันลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง ไอร้อนจากร่างกายของประธานหนุ่มแผ่ซ่านเข้ามาจนรู้สึกได้ แทนคุณรีบถอยหลังก้าวหนึ่งเพื่อรักษาระยะห่าง พร้อมกับเชิดคางขึ้นตามฟอร์ม "ก็ไม่ได้ดูถูกฝีมือผมเองนี่ครับท่านประธาน... ว่าแต่ สัญญาณอนุมัติวันหยุดสามวันของผม อย่าลืมคำพูดก็แล้วกันนะครับ" คิมหันต์หรี่ตามองคนตรงหน้าที่ยังคงปากเก่งไม่เปลี่ยน แม้ว่าเหงื่อเม็ดเล็กๆ จะซึมอยู่ตามไรผมขาวเนียนนั่นก็ตาม แทนที่จะต่อปากต่อคำเหมือนทุกที มือหนากลับเอื้อมออกไปคว้าข้อศอกเรียวแล้วดึงรั้งร่างบางให้เข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว "วันหยุดน่ะให้แน่..." คิมหันต์โน้มใบหน้าลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่สั่นสะเทือนหัวใจคนฟังจนแทบหยุดหายใจ "แต่ข้อหาที่กล้าดีมาสั่งฉันกลางห้องประชุมเมื่อกี้... นายต้องโดนทำโทษ" แทนคุณเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจและหวั่นไหวระลอกใหญ่ "นี่คุณ... จะทำอะไร ปกรณ์ยังอยู่ในห้อง... อ๊ะ!" คำพูดท้วงติงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อจู่ๆ ประตูห้องประชุมใหญ่ก็ถูกกระชากเปิดผางออกอย่างแรงโดยฝีมือของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาอย่างไร้มารยาท "พี่คิมคะ! มินเองค่ะ! ทำไมติดต่อพี่คิมไม่ได้เลย..." เสียงแหลมใสของมินตรา คู่หมั้นสาวทางธุรกิจที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ทำให้ทั้งคู่ต้องผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจอย่างที่สุด แววตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดระAขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าผู้หญิงที่เขาพยายามหลบหน้ามาตลอดสัปดาห์ ในขณะที่แทนคุณยืนนิ่ง ขนลุกซู่ขึ้นมาทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงพายุลูกใหม่ที่กำลังก่อตัวขึ้นตรงหน้า ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์ซึนๆ ของคู่นี้ด้วยกันเสมอนะครับ!