กฎใหม่ที่ชื่อว่า 'หัวใจ'

แผ่นกระดาษสี่เหลี่ยมสีขาวสะอาดตาถูกเลื่อนมาตรงหน้าด้วยปลายนิ้วเรียวยาวที่สั่นระริกเล็กน้อย แม้เจ้าตัวจะพยายามตีสีหน้านิ่งขรึมกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกแค่ไหนก็ตาม "อ่านดูสิครับ... แทนคุณ" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยดุดันและเต็มไปด้วยอำนาจในยามสั่งการ บัดนี้กลับเจือความสั่นพร่าที่จงใจซ่อนไว้ไม่มิด คิมหันต์นั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ทว่าท่าทีสง่างามนั้นกลับดูเกร็งผิดปกติ ดวงตาคมกริบที่เคยใช้กดดันคู่แข่งทางธุรกิจในยามนี้กลับหลบเลี่ยงสายตา มองไปยังแจกันดอกไม้บนโต๊ะเสียอย่างนั้น แทนคุณเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาพิจารณา ดวงตากลมโตไล่อ่านตัวอักษรทีละบรรทัดด้วยความรู้สึกที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากความฉงน เป็นความตกตะลึง และสุดท้ายก็รồนระบายด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก เอกสารในมือไม่ใช่สัญญาจ้างงานในฐานะดีไซเนอร์ส่วนตัว หรือข้อตกลงลับในการทำงานร่วมกันเหมือนเช่นเคย แต่มันคือ "ใบยกเลิกข้อตกลงและเงื่อนไขทั้งหมด" ฉบับที่คิมหันต์ร่างขึ้นมาด้วยตัวเอง บรรทัดสุดท้ายของกระดาษแผ่นนั้นเขียนด้วยลายมือหนักแน่นอันเป็นเอกลักษณ์... *'ยกเลิกกฎเหล็กทุกข้อ อนุญาตให้รัก และเปลี่ยนสถานะเป็นหัวใจของกันและกันตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป'* "นี่มันอะไรกันครับท่านประธาน..." แทนคุณเงยหน้าขึ้นสบตา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดตลกเพื่อกลบเกลื่อนความวูบไหวในอก "จู่ๆ นึกครึอะไรถึงมาฉีกสัญญาที่ตัวเองเป็นคนร่างขึ้นมากับมือล่ะครับ หรือว่าสมองกลับเพราะกาแฟดำแก้วเมื่อเช้า" "อย่ามาทำเป็นปากดีนะแทนคุณ" คิมหันต์รีบปรับสีหน้ากลับมาขรึม ทว่าใบหูที่ขึ้นสีแดงจัดกลับทรยศคำพูดทั้งหมด "ผมแค่วิเคราะห์ตามหลักเหตุและผล... กฎบ้าบอพวกนั้น ไม่ว่าจะเป็นห้ามล้ำเส้น ห้ามแสดงความรู้สึกส่วนตัว หรือห้ามตกหลุมรัก มันเป็นอุปสรรคต่อประสิทธิภาพในการทำงานร่วมกันอย่างสิ้นเชิง ในฐานะซีอีโอ ผมมีหน้าที่ปรับปรุงองค์กรให้มีประสิทธิภาพสูงสุด... และการยกเลิกกฎพวกนั้น ก็คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว" "อ้อ... เป็นเรื่องของงานสินะครับ" แทนคุณแกล้งทำเป็นพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ลากเสียงยาวด้วยความหมั่นไส้ระคนเอ็นดู "ถ้าอย่างนั้นในฐานะลูกจ้าง... เอ๊ย อดีตลูกจ้าง ผมต้องเซ็นอนุมัติอะไรตรงไหนบ้างล่ะครับ ถึงจะเรียกว่าทำตามขั้นตอนถูกต้องตามกฎหมาย" คิมหันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายยาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานฝั่งที่แทนคุณยืนอยู่ ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมาใช้มือสองข้างค้ำพนักเก้าอี้กักตัวอีกฝ่ายให้อยู่ในอ้อมกอด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับไออุ่นเฉพาะตัวทำเอาลมหายใจของแทนคุณสะดุดไปชั่วขณะ "ไม่ต้องเซ็นอะไรทั้งนั้น..." คิมหันต์ก้มลงกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าจนน่ากลัว "เพราะสัญญาฉบับนี้ ไม่ได้ใช้กระดาษเป็นเครื่องค้ำประกัน... แต่ใช้หัวใจของผมเอง" บรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางเงียบสงบลงถนัดตา เสียงหัวใจของคนทั้งสองเต้นระรัวราวกับแข่งขันกัน แทนคุณช้อนตาขึ้นมองสบกับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความจริงจังและความคลั่งรักที่ปิดไม่มิดอีกต่อไป ดวงตาคู่นั้นไม่มีคราบของเจ้านายจอมเผด็จการ มีเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมจำนนต่อความรู้สึกของตัวเองอย่างหมดหัวใจ "แล้วถ้าผมบอกว่า... ไม่ยอมรับสัญญานี้ล่ะครับ" แทนคุณยังคงรักษารอยยิ้มยั่วเย้าไว้ที่มุมปาก แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก คิมหันต์หรี่ตามองเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากหยักหนา "คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหรอกครับ... เพราะผมทำการยึดหัวใจคุณมาเป็นหลักประกันเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่ตอนที่คุณยอมใจอ่อนคอยดูแลผมตอนไม่สบายเมื่อคืนก่อน" "คุณคิม! นั่นมันคนละเรื่องกันนะครับ!" แทนคุณโวยวายหน้าแดงก่ำ เมื่อถูกขุดเรื่องน่าอายมาพูดหน้าตาเฉย "เรื่องเดียวกันครับ" คิมหันต์ยิ้มละมุน รอยยิ้มที่นานๆ ครั้งจะปรากฏขึ้นและทำเอาคนมองใจละลายได้ในพริบตา มือหนาเอื้อมออกไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา สัมผัสอ่อนโยนที่ไม่เคยให้ใครมาก่อนถูกถ่ายทอดผ่านปลายนิ้วคู่นั้น "จากนี้ไป... ไม่มีกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น มีแค่เราสองคน... นะครับ แทน" แทนคุณนิ่งงันไปชั่วขณะ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความดื้อรั้นและกำแพงที่เคยสร้างไว้พังทลายลงไม่เป็นท่า เหลือเพียงความจริงใจที่สะท้อนอยู่ในแววตาของคนตรงหน้า มือเรียวยื่นออกไปคว้าปกเสื้อสูทของซีอีโอหนุ่มเข้ามาใกล้ ก่อนจะกระซิบตอบด้วยรอยยิ้มหวาน "ถ้าพูดแบบนี้... ผมก็ปฏิเสธไม่ลงแล้วล่ะครับ ท่านประธานคนคลั่งรัก" คิมหันต์แย้มยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ กำลังจะโน้มใบหน้าลงไปประทับริมฝีปากเพื่อปิดผนึกสัญญาใจอย่างเป็นทางการ ทว่า... *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยการบิดลูกบิดเปิดเข้ามาอย่างไร้มารยาทของบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ "คุณคิมคะ มินตรามีเรื่องสำคัญ..." เสียงหวานแหลมของมินตราที่แทรกตัวเข้ามาในห้องทำเอาบรรยากาศสีชมพูสลายหายไปในพริบตา คิมหันต์ผุดลุกขึ้นด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดขั้นสุดที่ถูกมารusกวนในช่วงเวลาสำคัญ ขณะที่แทนคุณรีบผละตัวออกมายืนเว้นระยะห่างทันที มินตราหยุดชะงักเมื่อเห็นสภาพของคนทั้งคู่ กวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าหงุดหงิดของคู่หมั้นด้วยแววตาไหวระริกก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น "อุ๊ย... ดูเหมือนฉันจะเข้ามาขัดจังหวะสำคัญสินะคะ แต่พอดีว่าเรื่องที่ฉันเอามาแจ้งวันนี้... เกี่ยวกับอนาคตบริษัทของคุณพ่อคุณโดยตรงเลยล่ะค่ะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความคลั่งรักของท่านประธานด้วยกันนะครับ!