เสียงกรีดร้องของอากาศที่ฉีกขาดดังสนั่นราวกับกระจกบานมหึมาถูกทุบด้วยค้อนเหล็ก แรงดันอากาศมหาศาลพัดโหมกระหน่ำจนชายผ้าคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของเรย์สะบัดสะพรั่ง เรย์ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ในสถานการณ์ที่ผู้เล่นทั่วไปคงสติหลุดและวิ่งหนีเอาชีวิตรอดไปแล้ว พรีสต์สาวจอมปұлกลับยืนนิ่ง สันนิษฐานและคำนวณรูปแบบความเสียหาย (Damage Pattern) ที่กำลังจะเกิดขึ้นผ่านหน้าต่างระบบใสที่เด้งเตือนรัวเป็นชุด
*[คำเตือน: ตรวจพบรอยแยกมิติระดับความยากระดับภัยพิบัติ (Disaster Class)]*
*[ระบบความปลอดภัยฉุกเฉินถูกระงับชั่วคราวเนื่องจากความผิดปกติของข้อมูล]*
"เล่นใหญ่อีกแล้วนะคะเนี่ย... ระบบเกมนี้ชักจะเกินงบการพัฒนาไปกันใหญ่แล้ว"
เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้เหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆ จะเริ่มผุดขึ้นตามไรผม แต่มือเรียวบางที่กำไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ประจำตัวกลับกระชับแน่นขึ้นอย่างไร้ความลังเล พลังงานมานาสีทองอร่ามเริ่มไหลเวียนจากปลายนิ้วเข้าสู่ตัวไม้เท้า เกิดเสียงฮัมเบาๆ ราวกับเครื่องจักรโบราณที่ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล
ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ร่างโปร่งแสงของเซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับผู้กุมความลับแห่งเอลฟ์โบราณก็ก้าวออกมาจากเงาไม้ใหญ่ แววตาของเอลฟ์สาวไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับมองรอยแยกสีดำสนิทเบื้องหน้าด้วยสายตาที่ลึกล้ำราวกับกำลังมองดูสหายเก่าที่ไม่ได้พบกันนาน
"เรย์... อย่าใช้การป้องกันแบบเดิม" เสียงหวานใสแต่กังวานราวกับระฆังแก้วเอ่ยเตือนขึ้น "รอยแยกนั่นไม่ใช่บั๊กของระบบ แต่มันคือ 'รอยต่อ' ของข้อมูลดิบ หากเจ้าใช้เวทมนตร์รักษาต้านทาน มันจะดูดกลืนมานาของเจ้าจนหมดสิ้นแล้วแปรสภาพเป็นมอนสเตอร์ระดับบอส"
"เข้าใจแล้วค่ะอาจารย์..." เรย์ตอบรับสั้นๆ สมองของเธอกำลังประมวลผลคำแนะนำของเซเลสเต้อย่างรวดเร็ว หากใช้เวทมนตร์สายสนับสนุนไม่ได้ ทางเลือกเดียวที่มีอยู่ก็คือการใช้ 'พลังกายภาพ' และ 'คุณสมบัติที่ซ่อนอยู่' ของอาวุธที่เธอมักจะใช้แค่ทุบหัวมอนสเตอร์ธรรมดาๆ
เรย์ก้มลงมองไม้เท้าไม้โอ๊กเก่าๆ ในมือ อาวุธชิ้นนี้ติดตามเธอมาตั้งแต่เริ่มเซิร์ฟเวอร์ มันดูธรรมดา ไม่มีลวดลายวิจิตรบรรจง และมีค่าสถานะการโจมตีที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนผู้เล่นสายบู๊คนอื่นต้องหัวรอ แต่เรย์รู้ดี... ว่าภายใต้เปลือกไม้ที่ผุกร่อนนั้น มีบางสิ่งบางอย่างที่ถูกผนึกเอาไว้ด้วยกฎของระบบที่แม้แต่ผู้พัฒนาก็ยังไม่ล่วงรู้
"ถึงเวลาตื่นสักทีนะคะ เด็กดื้อ" เรย์กระซิบเบาๆ กับไม้เท้าของตนเอง
ทันใดนั้น เธอก็หลับตาลง ปล่อยให้จิตสำนึกเชื่อมต่อกับแก่นแท้ของมานาภายในตัว เรย์ไม่ได้พยายามควบคุมมัน แต่เธอกำลัง 'เจรจา' กับมัน
*[ผู้เล่น เรย์ ทำการซิงโครไนซ์กับไอเทുമുള്ള 'ไม้เท้ามรดกแห่งปฐพี' (Prototype-001)]*
*[เงื่อนไขการปลดล็อกร่างที่สอง: เสียสละมานา 80% และยอมรับความเสี่ยงระดับวิกฤต - ผ่านเกณฑ์]*
ตูม!
แรงระเบิดจากรอยแยกมิติกวาดเอาพื้นดินรอบตัวจนราบเป็นหน้ากลอง แรงกระแทกซัดร่างของเรย์ปลิวถอยหลัง แต่ก่อนที่เธอจะร่วงกระแทกพื้น เซเลสเต้ก็สะบัดมือสร้างบาตรคุ้ม1ชั้นมารองรับไว้ทันเวลา ทว่า เรย์ไม่ได้สนใจบาดแผลหรือค่าพลังชีวิตที่ลดฮวบลงจนแถบสีแดงกระพริบเตือน เธอลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายเจิดจ้าด้วยแสงสีฟ้าคราม
ในวินาทีนั้นเอง ไม้เท้าไม้โอ๊กธรรมดาๆ ก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง!เปลือกไม้สีน้ำตาลแห้งกรังค่อยๆ แตกออกเผยให้เห็นเนื้อไม้เรืองแสงสีทองอร่ามด้านใน ลวดลายอักขระโบราณนับร้อยตัววิ่งพล่านไปทั่วตัวไม้เท้า เสียงคำรามต่ำๆ ราวกับเสียงก้องของมังกรหลับใหลดังสะท้อนออกมาจากตัวอาวุธ ปลายไม้ท้าวยืดขยายออกกลายเป็นหอกเวทมนตร์ขนาดย่อมที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานบริสุทธิ์
*[ยินดีด้วย! 'ไม้เท้ามรดกแห่งปฐพี' ปลดล็อกร่างที่สอง: 'คทาพิพากษาแห่งรุ่งอรุณ' สำเร็จ]*
*[คุณสมบัติใหม่: เพิกเฉยต่อการป้องกัน 50%, แปลงความเสียหายเวทมนตร์รักษาให้เป็นพลังทำลายล้างบริสุทธิ์]*
เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความรู้สึกอิ่มเอมและทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูผิว ร่างกายของเธอเบาหวิวราวกับลอยได้ นี่ไม่ใช่แค่การอัปเกรดอาวุธธรรมดา แต่มันคือการก้าวข้ามขีดจำกัดของคลาส 'พรีสต์' ที่โลกนี้เคยรู้จัก
"แบบนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อยค่ะ..." เรย์ยกคทาขึ้นพาดบ่า รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าในตอนนี้ กลับทำให้บรรยากาศรอบข้างหนาวเยือกขึ้นมาทันตาเห็น "ในเมื่อแขกไม่ได้รับเชิญโผล่มาโดยไม่เคาะประตู... เราก็คงต้องต้อนรับด้วยบทสวดที่หนักหน่วงหน่อยแล้วล่ะค่ะ"
เซเลสเต้ที่ยืนมองอยู่ห่างๆ ถึงกับมุมกระตุกยิ้มบางๆ เอลฟ์สาวพึมพำกับสายลม "ยัยเด็กนี่... เปลี่ยนอาวุธทีไร สันดานนักล่าสมบัติออกอาการทุกทีสินะ"
ทว่า ก่อนที่เรย์จะได้ก้าวเท้าเข้าไปประจันหน้ากับรอยแยกมิติที่กำลังคายเงาร่างมหึมาออกมา หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่ไม่มีใครคาดคิดก็เด้งขึ้นมาขวางหน้าเธอและเซเลสเต้อย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก
*[ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้เล่นปริศนา ID: [UNKNOWN - 000]]*
*[เป้าหมายของบุคคลดังกล่าวคือ: การลบข้อมูลตัวละคร 'เรย์' ออกจากระบบถาวรภายใน 60 วินาที...]*
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พรีสต์สายลุย" มาจนถึงตอนนี้ เตรียมใจรับมือกับความมันส์ในตอนต่อไปกันได้เลยนะคะ!
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่นๆ : ดันเจี้ยนลับฉบับตัวตึงในคราบพรีสต์•ตอนที่ 20
พลังที่ซ่อนอยู่ใต้ไม้เท้า
ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่นๆ : ดันเจี้ยนลับฉบับตัวตึงในคราบพรีสต์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!