ของดีต้องเก็บไว้กับตัว

เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินจะแยกออกเป็นสองเสี่ยง กลิ่นอายของคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศที่มืดมึดทึบของดันเจี้ยนหมาป่าอัสนี ท่ามกลางประกายไฟที่เกิดจากการปะทะกันระหว่างกรงเล็บอันแหลมคมและบาตรทองคำศักดิ์สิทธิ์ เรย์กำลังยืนหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าเรียวสวย [ประกาศจากระบบกลาง: ตรวจพบการปลุกพลังของ 'ราชันย์มังกรโบราณ' ในดันเจี้ยนลับระดับ SSS - เงื่อนไขการหลบหนีถูกยกเลิก ผู้เล่นทั้งหมดในรัศมี 5 กิโลเมตรจะถูกบังคับเข้าสู่สภาวะ 'ศึกตัดสินชี้ชะตา' ทันที!] เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ยังคงค้างอยู่กลางอากาศทำหน้าที่เสมือนเครื่องเตือนใจว่า พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินหน้าต่อ "แย่จริงนะคะ... ระบบเกมนี้ชักจะเผด็จการเกินไปเสียแล้ว ปลุกพลังอะไรกันตอนนี้ คนกำลังจะหาของกิน เอ้ย หาของมีค่าอยู่แท้ๆ" เรย์บ่นพึมพำเบาๆ พร้อมกับสะบัดไม้เท้าในมือเพื่อสลัดคราบพลังงานสีดำทมิฬที่ติดอยู่ออกไป ดวงตากลมโตฉายแววครุ่นคิดอย่างรอบคอบ ขณะที่สมองกำลังประมวลผลสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว ดันเจี้ยนหมาป่าอัสนีในเวลานี้ไม่ได้เงียบสงบเหมือนตอนที่พวกเธอเพิ่งก้าวเท้าเข้ามา ฝูงหมาป่าขนสีเงินยวงนับร้อยตัวต่างพากันหมอบกราบลงกับพื้น สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวต่อแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านมาจากใจกลางโถงลึก แรงกดดันระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่มอนสเตอร์ทั่วไปจะแสดงออกมาได้ มันคือ 'จิตคุกคาม' ของสิ่งมีชีวิตเหนือชั้นที่หลับใหลมานานนับพันปี "อย่ามัวแต่บ่นเลยค่ะ คุณพรีสต์ตัวแสบ" เสียงหวานใสแต่เจือด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดังขึ้นจากมุมมืด เซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมเอลฟ์โบราณก้าวออกมาจากเงาไม้กลายพันธุ์อย่างสง่างาม มือเรียวบางลูบไล้คันศรเวทมนตร์ในมือเบาๆ ราวกับมันเป็นสัตว์เลี้ยงแสนเชื่อง "ถ้าเธอจัดการไอ้เจ้ามังกรบ้านั่นไม่ได้ เกรงว่าไอเทมระดับตำนานที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งดันเจี้ยนนี้ คงได้กลายเป็นจุลไปกับลมหายใจแรกของมันพอดิบพอดี" เรย์ปรายตามองอาจารย์สาวเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มบางๆ อย่างรู้ทัน "ถ้าของรางวัลมันไม่คุ้มค่าเหนื่อย หนูคงต้องพิจารณาเรื่องการยื่นเรื่องฟ้องร้องระบบแล้วล่ะค่ะอาจารย์ ว่าแต่... ข้อมูลที่ท่านบอกว่า 'อาวุธในตำนาน' ซ่อนอยู่แถวนี้ มันยังน่าเชื่อถืออยู่ใช่ไหมคะ?" เซเลสเต้หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายสนุกสนาน "ระดับฉันแล้ว เคยพลาดด้วยหรือคะ? แต่ก็นั่นแหละ... ของดีมักจะมี 'เจ้าของเดิม' ที่หวงแหนมันเสียยิ่งกว่าอะไร" สิ้นคำพูดของเซเลสเต้ พื้นดินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม รอยแยกสีทองสว่างวาบปรากฏขึ้นตามแนวผนังหิน ท่ามกลางกลุ่มควันหนาทึบที่ค่อยๆ จางลง เงาร่างขนาดมหึมาของสัตว์ประหลาดที่มีเกล็ดสีนิลกาฬสะท้อนแสงไฟเริ่มปรากฏชัดขึ้น ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องมองมาที่พวกเธอราวกับพดมเห็นเป็นเพียงมดปลวกตัวจิ๋ว เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติแล้วปรับเปลี่ยนทัศนคติในใจทันที จากนักสำรวจที่กำลังเดินเลือกซื้อของในตลาด กลายร่างเป็นพรีสต์สายลุยผู้พร้อมใช้ความรุนแรงเข้าแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ในมือถูกกระชับแน่นขึ้น ออร่าสีทองอร่ามแผ่ขยายออกEปกป้องร่างของเธอและอาจารย์ไว้ภายในเขตอาคม "ถ้าอย่างนั้น..." เรย์กล่าวพึมพำด้วยน้ำเสียงเรียաբรุยวางอำนาจ แต่นัยน์ตากลับเป็นประกายท้าทาย "คงต้องขออนุญาต 'ยืม' ของชิ้นนั้นมาก่อนที่เจ้าของเขาจะตื่นเต็มตาแล้วล่ะค่ะ!" เท้าเรียวพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ ทิ้งร่องรอยพลังเวทสีทองไว้เบื้องหลัง ในขณะที่เซเลสเต้รั้งตำแหน่งสนับสนุน ปล่อยลูกศรเวทมนตร์ส่องแสงเจิดจ้าพุ่งตรงไปยังจุดอ่อนของบอสใหญ่อย่างแม่นยำ การต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาวุธในตำนานท่ามกลางมหันตภัยระดับ SSS ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว ทว่า ในวินาทีที่เรย์กำลังจะเหวี่ยงไม้เท้าเข้าปะทะกับกรงเล็บมหึมาของราชันย์มังกรโบราณ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาท เสียงนั้นเย็นเยียบและไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ จนทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบผู้เล่นแปลกปลอม 'รหัสลับ 001' กำลังเข้าสู่พื้นที่ดันเจี้ยน... ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: อาวุธในตำนานที่คุณกำลังตามหา แท้จริงแล้วคือ 'กุญแจ' ผนึกร่างของตัวตนที่คุณไม่ควรแม้แต่จะเอ่ยนาม] เรย์ชะงักฝีเท้ากลางอากาศ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเงาร่างที่สาม ซึ่งไม่ได้มาจากฝั่งมอนสเตอร์และไม่ได้มาจากระบบเกม ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบหลังม่านหมอกควัน— ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ รี้ดเดอร์ที่รักของพรีสต์สายลุย!