ก้าวข้ามขีดจำกัดครั้งแรก

“ในที่สุด... ก็หาทางกลับมาจนได้นะ ‘ตัวฉัน’ อีกคนหนึ่ง” เสียงกระซิบที่แหบพร่าและเยียบเย็นราวกับลอยมาจากก้นบึ้งของห้วงสมุทร ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ ร่างโปร่งบางในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของพรีสต์ชะงักกึก ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ในมือเกือบหลุดร่วง เบื้องหน้าของเธอไม่ใช่ผนังหินอัคนีของดันเจี้ยนลับแห่งนี้อีกต่อไป หากแต่เป็นเงาสะท้อนบนผิวน้ำนิ่งสนิทที่แปรเปลี่ยนเป็นร่างจำแลงของตัวเธอเอง—ทว่าดวงตาสีมรกตคู่นั้นกลับไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงรอยยิ้มเยาะหยันที่ฉาบอยู่บนริมฝีปาก นี่คือบททดสอบสุดท้ายขององค์ที่ 1 ดันเจี้ยนลับ ‘ซากปรักหักพังแห่งผู้ไร้ชื่อ’ มินิบอสระดับตำนานที่จำลองตัวตนและจิตใต้สำนึกของผู้เล่นออกมาเพื่อห้ำหั่น “อย่ามาทำเป็นพูดมากเลยค่ะ ตัวปลอมอย่างเธอก็แค่ข้อมูลขยะที่ระบบรวบรวมไว้จากพฤติกรรมการเล่นของฉันไม่ใช่หรือไงคะ” เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับคืนมา ดวงตาคมกริบกวาดมองประเมินสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว ค่ามานา (MP) ของเธอยังคงเหลืออยู่ร้อยละสี่สิบ ส่วนเลือด (HP) ปริ่มๆ จะแตะขีดแดงจากการต่อสู้อันยาวนานกับฝูงสมุนโกล렘ก่อนหน้านี้ เซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับในร่างเอลฟ์โบราณยืนกอดอกพิงผนังถ้ำอยู่ไม่ไกล ใบหน้าเรียบเฉยราatกับกำลังชมละครสัตว์ฉากหนึ่ง นางไม่ได้ยื่นมือเข้าช่วย แม้ว่ากฎของดันเจี้ยนจะอนุญาต นั่นคือบทเรียนที่อาจารย์มักจะพร่ำสอนเสมอ—*“เส้นทางของผู้ที่ก้าวข้ามขีดจำกัด ย่อมต้องเดินด้วยสองขาของตนเองเท่านั้น พรีสต์น้อยของฉัน”* ร่างเงาสะท้อนหัวנסเบาๆ ก่อนจะพุ่งเข้าประชิดด้วยความเร็วสูงชนิดที่เรย์แทบมองไม่ทัน แสงสีดำทมิฬเคลือบอยู่บนคมดาบจำลองที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังงานจิต—สกิลขั้นสูง [Dark Judgment] ที่เรย์ไม่เคยเรียนรู้ แต่มันกลับถูกใช้งานโดยร่างเงานี้อย่างไร้ที่ติ *เร็วมาก!* เรย์เบี่ยงตัวหลบเสี้ยววินาที คมดาบเฉียดผ่านปลายผมสีเงินสลวยจนขาดวิ่น แรงลมจากการหวาดเหวี่ยงทำให้แก้มของเธอแสบร้อน การคำนวณระยะเวลาดีเลย์ (Cooldown) ของสกิลในหัวทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องandจักรกลอัจฉริยะ เธอกลิ้งตัวหลบไปตามพื้นหินขรุขระ ฝุ่นผงคละคลุ้ง แต่สติกลับแจ่มชัดยิ่งกว่าครั้งไหนๆ “คิดว่ามีแค่เธอกลุ่มเดียวหรือไงที่มีดาบ?” เงาสะท้อนแสบสรรพพรางหัวเราะเยาะ พุ่งเข้าใส่ต่อเนื่องโดยไม่ปล่อยให้พรีสต์สาวได้ตั้งตัว การโจมตีประชิดตัวคือจุดอ่อนที่สุดของสายอาชีพนักบวช แต่นั่นคือทฤษฎีสำหรับคนอื่น... ไม่ใช่สำหรับเรย์ผู้เลือกเส้นทางสายลุย! เรย์กัดฟันกรอด ยันกายลุกขึ้นพร้อมกับตวัดไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ในมือกระแทกพื้นอย่างแรง สกิล [Holy Ripple] ถูกปลดปล่อยออกเป็นวงกว้าง แรงกระแทกของคลื่นแสงสีทองช่วยยันร่างเงาถอยหลังไปได้เพียงครึ่งก้าว แต่มันก็มากพอที่จะซื้อเวลาให้เธอร่ายคาถาบทสำคัญ “ถ้าคิดว่าฉันคือเธอ เธอก็น่าจะรู้สินะคะว่าฉันเกลียดที่สุดคืออะไร...” เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความดุดันที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน “...คือการโดนขัดจังหวะเวลาฟาร์มของยังไงล่ะคะ!” สิ้นเสียงหวาน ทั่วทั้งห้องโถงใต้ดินก็พลันสั่นสะเทือน เลือดบนแถบ HP ของเรย์ลดฮวบลงเหลือเพียงเลขหลักเดียวจากการใช้มานาเกินขีดจำกัดเพื่อแลกกับพลังโจมตีมหาศาล สกิลต้องห้ามที่เธอคิดค้นขึ้นเองระหว่างการผจญภัย—[Apostle’s Wrath: สรรเสริญด้วยบทสวดแห่งการพิพากษา] แสงสว่างเจิดจ้าเสียดแทงจนม่านตาแทบไหม้ เงาสะท้อนกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อโครงสร้างข้อมูลของมันเริ่มปริร้าวและแตกสลายทีละน้อย ทว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างนั้นจะสลายกลายเป็นละอองแสง ดวvตาสีมรกตคู่นั้นกลับเบิกกว้างขึ้นราวกับมองเห็นบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าความตาย ริมฝีปากที่กำลังจะจางหายขยับกล่าวคำพูดไร้เสียงทว่าอ่านปากได้ชัดเจนว่า... *“มันกำลังตื่นขึ้น... ใต้เท้าของพวกเธอ...”* ปัง! ร่างเงาสะท้อนระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับหน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างรวดเร็วติดๆ กันหลายแผ่น [ผู้เล่น เรย์ เอาชนะ ‘เงาแห่งจิตใต้สำนึก’ สำเร็จ!] [เงื่อนไขลับสัมฤทธิผล: ปลดล็อกทักษะอาชีพขั้นที่ 2 — ‘Holy Inquisitor’ (นักบวชผู้พิพากษา)] [คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติในชั้นใต้ดินระดับลึก... กำลังเข้าสู่เหตุการณ์พิเศษบังคับ...] เรย์หอบหายใจรดริน ร่างกายทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นด้วยความอ่อนล้าจากการใช้พลังงานจนหมดเกลี้ยง เธอยังไม่ทันได้ชื่นชมผลงานการล้มบอสระดับมินิด้วยสกิลเดียวเมื่อครู่ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากเบื้องล่าง พื้นหินที่พวกเธอยืนอยู่เริ่มปริแยกออกเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่ ความมืดมิดอันหนาวเหน็บพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้น เซเลสเต้ที่ยืนนิ่งมาตลอด พลันขยับกายเข้ามาประชิดตัวเรย์อย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกราบของเอลฟ์โบราณฉายแววเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก “เด็กน้อย... ดูเหมือนพวกเราไม่ได้แค่บังเอิญเข้ามาในดันเจี้ยนธรรมดาเสียแล้วล่ะค่ะ” ขอบเหวแห่งความลับของเซิร์ฟเวอร์เปิดออกแล้ว... และเบื้องล่างนั้น คือดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกันในความมืด! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับพรีสต์สายลุยของเราในองค์ที่ 1 นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!