กลโกงของระบบที่ไม่มีใครรู้

กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรเอลฟ์ป่าลอยอวลอยู่เบื้องหน้า ทว่าเรย์กลับไม่มีอารมณ์จะมาสุนทรีย์กับรสชาติของมันเลยแม้แต่น้อย หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสหลายสิบจอที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางห้องพักแรมลับใต้รากไม้ยักษ์กำลังสะท้อนแสงวาบระยับ สรรพเสียงของระบบเกม *New World Online* ในยามวิกาลเงียบสงบ แต่ภายในหัวสมองของพรีสต์หนุ่มผู้รักความสงบกลับกำลังทำงานหนักยิ่งกว่าเครื่องยนต์กลไกเวทมนตร์ระดับตำนาน "เจ้ากำลังทำหน้าเหมือนเด็กน้อยที่กำลังจะโดนยึดลูกอมอีกแล้วนะ เรย์" เสียงหวานใสติดจะเย้าแหย่นิดๆ ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง เซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับผู้มีเรือนผมสีเงินยวดยวงและดวงตาสีมรกตพราวระยับ เอนกายพิงผนังไม้โบราณอย่างเกียจคร้าน ในมือเรียวบางถือแก้วเซรามิกเคลือบน้ำยามานาบริสุทธิ์ไว้หลวมๆ รอยยิ้มมุมปากของเธอบ่งบอกว่ากำลังสนุกสนานกับการเห็นลูกศิษย์คนโปรดนั่งขมวดคิ้วจนหน้าผากแทบจะผูกโบได้อยู่รำไร "ผมไม่ได้กำลังจะโดนยึดลูกอมหรอกครับ... เอ๊ย, ค่ะอาจารย์" เรย์แก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเผลอใช้สรรพนามหลุดโลกออกไปตามความเคยชินสมัยก่อนเข้าเกม "ฉันแค่กำลังคิดทบทวนโค้ดคำสั่งย่อยที่ดึงออกมาจากหน้าต่างสเตตัสรอบล่าสุดต่างหากล่ะคะ" เรย์ปัดมือกลางอากาศเบาๆ หน้าต่างสเตตัสหลักสีทองอร่ามที่มีคำว่า [พรีสต์สายซัพพอร์ต] หราอยู่บนสุดก็ถูกกางออกให้เห็นเด่นชัด ในสายตาของคนทั่วไปหรือแม้กระทั่งระบบหลักของเกม สเตตัสของเรย์ในตอนนี้ถือว่าแปลกประหลาดพิลึกพิลั่นจนจัดอยู่ในหมวด "ขยะเกรดดี" ค่าพลังเวทมนตร์ (MP) และพลังชีวิต (HP) สูงลิ่วจนน่าตกใจ แต่ค่าความแข็งแกร่ง (STR) และความคล่องตัว (AGI) กลับต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ราวกับตัวละครเกิดมาเพื่อยืนโบกไม้เท้าอยู่แถวหลังแล้วรอให้คนอื่นปกป้องเท่านั้น แต่นั่นคือกรอบที่ผู้สร้างเกมตีเส้นเอาไว้ให้เดิน... และเรย์ผู้มีจิตวิญญาณของนักวิเคราะห์ระบบตัวยงไม่มีวันยอมจำนนต่อกรอบบ้าๆ บอๆ นั้นเด็ดขาด "อาจารย์เคยบอกใช่ไหมคะว่า... ระบบของเกมนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจำกัดเรา แต่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เรา 'ตีความ' มันใหม่ในแบบของเราเอง" เรย์หันไปสบตากับเอลฟ์สาวโบราณ แววตาของพรีสต์หนุ่มฉายประกายความมุ่งมั่นระยิบระยับจนเซเลสเต้ต้องเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างสนใจ "โอ้? เจ้าเริ่มมองเห็นรอยปริแตกของกำแพงศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเทพเจ้าแห่งระบบขีดเส้นเอาไว้แล้วอย่างนั้นหรือ?" เซเลสเต้ขยับตัวตรงขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยแววตาคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อ "ค่ะ... กลโกงที่แท้จริงของระบบ ไม่ใช่การซ่อนไอเทมระดับเทพเอาไว้ในดันเจี้ยนลับที่ไม่มีใครหาเจอหรอกนะคะ" เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เซเลสเต้ถึงกับต้องกลั้นหายใจ "แต่มันคือการที่ระบบเปิดช่องว่างให้เราสามารถ 'โยกย้าย' และ 'แปลงสภาพ' พลังงานดิบผ่านช่องว่างของทักษะติดตัว (Passive Skill) ต่างหากล่ะคะ" นิ้วเรียวของเรย์กดลงบนหน้าต่างสเตตัสอย่างรวดเร็ว เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นรัวๆ เป็นจังหวะ *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* [คำเตือน: ท่านกำลังพยายามปรับเปลี่ยนโครงสร้างสเตตัสพื้นฐานนอกเหนือจากเงื่อนไขที่กำหนด!] [คำเตือน: การกระทำนี้เสี่ยงต่อการเกิดความเสียหายร้ายแรงต่อข้อมูลตัวละคร ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? (ใช่/ไม่ใช่)] เซเลสเต้ขยับเข้าไปใกล้เรย์มากขึ้น กลิ่นอายโบราณและละอองเวทมนตร์สีเขียวมรกตแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นการแจ้งเตือนระดับสีแดงฉานนั้น "เจ้าบ้าไปแล้วหรือเรย์? การฝืนบังคับระบบคำนวณสเตตัสด้วยกำลังใจและมานาของตัวเองโดยตรง มีโอกาสเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้ดาต้าคอร์ของเจ้าพังทลาย และถูกรีเซ็ตตัวละครกลับไปเป็นเลเวลหนึ่ง!" "ถ้ากลัวความเสี่ยง... ฉันคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้หรอกค่ะอาจารย์" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นมั่นคง ดวงตาคู่สวยไม่แม้แต่จะกะพริบขณะมองหน้าต่างสีแดงที่กำลังกระพริบเตือนสติ ในอดีต ผู้เล่นทุกคนถูกสอนให้เชื่อว่า พรีสต์ต้องอัปสเตตัสสายเวทย์และปัญญาเท่านั้นเพื่อเพิ่มความแรงของการฮีล นักรบต้องอัปความแข็งแกร่งและพลังป้องกัน ไม่มีใครกล้าแหกกฎเพราะกลัวเสียเวลาปั้นตัวละครใหม่ แต่เรย์ค้นพบความจริงข้อหนึ่งจากการวิเคราะห์พฤติกรรมของบอสลับในดันเจี้ยนที่ผ่านมา นั่นคือ... *ค่าสเตตัสไม่ใช่ตัวเลขตายตัว แต่มันคือพลังงานดิบที่รอการจัดสรร* เรย์เลือกกดยืนยัน [ใช่] ทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว! *เปรี้ยง!* เสียงประหลาดคล้ายกระแสไฟฟ้าช็อตดังขึ้นในห้วงความคิด ความเจ็บปวดระดับสิบกะโหลกพุ่งพล่านเข้าสู่เส้นประสาทเสมือนจริงจนเรย์ต้องเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม ทว่ามือทั้งสองข้างกลับไม่ได้สะดุดหรือสั่นเทาเลยแม้แต่น้อย เขายังคงลากเส้นโค้งและป้อนชุดคำสั่งทางจิตลงไปในระบบสเตตัสด้วยความรวดเร็วและแม่นยำราวกับศัลยแพทย์กำลังผ่าตัดหัวใจ พลังงานสีทองอร่ามของสายอาชีพพรีสต์ถูกบีบอัด... ถูกหลอมละลาย... แล้วฉีดเข้าสู่เส้นสายเลือดจำลองของตัวละคร ค่าพลังความแข็งแกร่ง (STR) ที่เคยนอนนิ่งอยู่ที่เลขศูนย์คسพุ่งทะยานขึ้นไปแตะหลักร้อยในชั่วพริบตา! ตามมาด้วยค่าความเร็วในการโจมตี (ASPD) ที่ก้าวกระโดดจนหน้าต่างสเตตัสแทบจะโหลดข้อมูลไม่ทัน เซเลสเต้เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นความตกตะลึงที่หาได้ยากยิ่งบนใบหน้าของเอลฟ์ผู้ผ่านกาลเวลามานับพันปี "นั่นมัน... เจ้าดึงเอาพลังการรักษามาแปลงเป็นพละกำลังทางกายภาพโดยตรงอย่างนั้นหรือ? บ้าสิ้นดี... เจ้าทำแบบนั้นได้อย่างไรกัน!" "ง่ายมากเลยค่ะอาจารย์..." เรย์หอบหายใจเบาๆ ใบหน้าหวานชุ่มไปด้วยเหงื่อแต่ริมฝีปากกลับแย้มยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาส่องประกายระยิบระยับในความมืด "ในเมื่อระบบคิดว่าไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ใช้สำหรับค้ำจุนและรักษา... งั้นฉันก็แค่เปลี่ยนนิยามคำว่า 'รักษา' ให้เป็นการ 'กระแทกอัดพลังงานอัดแน่นใส่หน้ามอนสเตอร์' แทนก็สิ้นเรื่องค่ะ" เรย์สะบัดมือขวาเบาๆ ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ประจำตัวพลานเรืองแสงสีทองเจิดจ้า บัดนี้ น้ำหนักและการตอบสนองของมันไม่ได้เป็นแค่ไอเทมซัพพอร์ตธรรมดาอีกต่อไป แต่มันถูกหล่อหลอมด้วยสเตตัสลูกผสมที่เรย์เป็นผู้คิดค้นขึ้นมาเอง—*พรีสต์สายลุยพันธุ์ใหม่ที่ไม่มีระบบไหนในโลกนี้เคยบันทึกเอาไว้!* บรรยากาศภายในห้องพักแรมเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาของเรย์และเสียงฮัมเพลงเบาๆ จากระบบที่กำลังปรับปรุงตัวเอง ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่เรย์คิดว่าทุกอย่างลุล่วงด้วยดีและกำลังจะทดสอบความสามารถใหม่นั้นเอง หน้าต่างสเตตัสสีทองที่ควรจะนิ่งสงบกลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ! ตัวอักษรสีแดงฉานขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศทีละตัวอย่างช้าๆ ชวนให้รู้สึกขนลุกเกรียวไปถึงขั้วหัวใจ [แจ้งเตือนจากระบบกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงโครงสร้างข้อมูลระดับรากเหงือก (Root Access Violation)] [ผู้เล่น 'เรย์' ได้ปลดล็อกเงื่อนไขลับที่ถูกซ่อนไว้โดยผู้สร้างระบบ] [ภารกิจพิเศษระดับ SSS: 'ผู้ท้าทายกฎแห่งพระเจ้า' ถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ] [คำเตือนสุดท้าย: ผู้เล่นท่านอื่นกำลังพยายามเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวของท่าน... และบางสิ่งที่ไม่อยู่ในฐานข้อมูลกำลังลืมตาตื่นขึ้นเบื้องล่างใต้ฝ่าเท้าของท่าน ณ บัดนี้] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับพรีสต์สายลุยของเราในตอนนี้ Naka แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!