ปาร์ตี้ตัวป่วน

กลิ่นอายของสมุนไพรป่าผสมผสานกับคราบเขม่าดินปืนลอยอบอวลอยู่รอบกองไฟขนาดหย่อม เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กสาวผมเปียที่กำลังนั่งนับเหรียญทองด้วยดวงתาเป็นประกายระยิบระยับดังขึ้นเป็นระยะ ท่ามกลางความเงียบสงบยามราตรีของเขตชายแดนเซิร์ฟเวอร์หลักที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดหิน "ถ้าพวกท่านยังเอาแต่มองเหรียญพวกนั้นด้วยสายตาหิวกระหายแบบนั้น เกรงว่ากระเป๋าเงินมิติคงทะลุเข้าสักวันนะคะ" เรย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เขี่ยกองไฟให้ประกายไฟแตกกระจายวับวับ พรีสต์สาวในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์แต่เปื้อนคราบโคลนจางๆ ถอนหายใจเบาๆ นางเพิ่งเสร็จสิ้นจากการลากมอนสเตอร์ระดับบอสประเภทภูตพฤกษชาติมาลงทัณฑ์ด้วยสกิลฮีลย้อนกลับจนเรียเรียบในเวลาไม่ถึงสิบนาที แลกกับการต้องมานั่งร่วมวงกับกลุ่มคนที่ระบบจัดสรรให้แบบงงๆ ในภารกิจสำรวจดันเจี้ยนระดับสูง "โถ่ คุณพรีสต์คนสวย อย่าใจร้ายนักเลยค่ะ! กว่าพวกเราจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของฝูงหมาป่าเงาพันปีมาได้ ก็แทบกระอักเลือดตายคาคีย์บอร์ดอยู่แล้วนะ1" เสียงใสแจ๋วของ 'มิน트' จอมเวทสายป่วนประจำกลุ่มร้องประท้วงขึ้นทันควัน เด็กสาวผู้มีเส้นผมสีเขียวตองอ่อนและสวมหมวกทรงแหลมใหญ่เกินตัวกำลังใช้ไม้กายสิทธิ์เคาะหัวเพื่อนร่วมทีมหนุ่มร่างยักษ์ที่นั่งหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ 'บาร์โธโลมิว' ขยับตัวเล็กน้อย ร่างกายกำยำราวกับนักรบสปาร์ตันแต่มีคลาสอาชีพหลักคือ 'นักสะสมขยะเวทมนตร์' ลืมตาขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาสสีทองคมกริบขัดกับบุคลิกเรื่อยเปื่อย เขายกย่องยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ "ฝีมือการปั๊มฮีลสวนทางดาเมจของแม่นางเรย์นี่มันเหนือชั้นกว่ากิลด์ใหญ่ๆ ซะอีกนะคะ... เอ่อ ข้าหมายถึง ข้าประทับใจจริงๆ นะคะ" บาร์โธโลมิวเกือบหลุดสำนวนโบราณออกมา แต่ก็รีบปรับคำพูดให้เข้ากับบรรยากาศเมื่อเห็นสายตาดุๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มใจดีของพรีสต์สาว เรย์หรี่ตามองสมาชิกใหม่ทั้งสองคนในปาร์ตี้ แม้ภายนอกพวกเขาจะดูเหมือนคู่หูตัวตลกที่จับพลัดจับผลูหลุดเข้ามาในโซนอันตราย แต่เรย์ซึ่งมีเนตรญาณแห่งระบบและการชี้แนะจากอาจารย์สาวลึกลับอย่างเซเลสเต้ ย่อมมองทะลุเห็นค่าสถานะที่ซ่อนอยู่ มินต์ไม่ได้มีดีแค่เวทมนตร์ธาตุลมกระจอกๆ แต่เธอมียูนิกสกิลที่ชื่อว่า 'พลิกผันความน่าจะเป็น' ซึ่งสามารถสลับบัฟและดีบัฟของเป้าหมายได้แบบสุ่ม ส่วนบาร์โธโลมิว... ชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้นี้มีความสามารถในการเปลี่ยนขยะไอเทมให้กลายเป็นวัตถุดิบระดับตำนานผ่านทักษะ 'RECYCLING GOD' ที่แม้แต่ผู้ดูแลระบบยังต้องปาดเหงื่อ "ความสามารถประหลาดพวกนั้น... ถ้าใช้ให้ถูกจังหวะก็คงมีประโยชน์ไม่น้อยค่ะ แต่ถ้าพวกคุณยังเล่นพิเรนทร์ดึงมอนสเตอร์ยกฝูงมาแบบรอบที่แล้ว ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนส่งพวกคุณไปเกิดใหม่โดยไม่ต้องรอคูลดาวน์สกิลชุบชีวิต" เรย์เตือนด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่น้ำหนักคำพูดกลับทำให้บรรยากาศรอบกองไฟเย็นเยียบลงถนัดตา ทันใดนั้น เงาสะท้อนจากเปลวไฟก็ไหววูบผิดปกติ มิติอากาศเบื้องหน้าของพวกเขาระเบิดออกเป็นละอองแสงสีม่วงเข้ม ไร้ซึ่งเสียงเตือนภัยล่วงหน้าจากระบบเซิร์ฟเวอร์ กลิ่นอายกดดันมหาศาลแผ่พุ่งจนใบไม้รอบบริเวณแห้งกรอบและร่วงหล่นลงพื้นในชั่วพริบตา "ระวังตัวค่ะ!" เรย์ดีดตัวลุกขึ้นยืนในเสี้ยววินาที ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ในมือเรืองแสงสีทองเจิดจ้า เซเลสเต้ที่นั่งเงียบมาตลอดบนกิ่งไม้สูง ปลดปล่อยร่างลงมายืนเคียงข้างพรีสต์สาว รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นที่มุมปากของเอลฟ์โบราณผู้นี้ นางมองไปยังใจกลางรอยแยกมิติที่กำลังฉีกกว้างขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน "ดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญจากเซิร์ฟเวอร์ทดสอบเบต้าจะมาทักทายปาร์ตี้มือใหม่ของพวกเราแล้วนะคะ" เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานจากระบบเด้งขึ้นตรงหน้าเรย์และสมาชิกทุกคนพร้อมกันอย่างไร้ความปรานี [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการรุกรานจาก "ผู้กล้าแห่งความมืด" ระดับปรมาจารย์ (Hidden Boss - Server Override)] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษ: ปาร์ตี้ "ปาร์ตี้ตัวป่วน" ต้องรอดชีวิตจากการโจมตีระลอกแรกภายใน 180 วินาที หรือถูกรีเซ็ตข้อมูลตัวละครทั้งหมดกลับสู่จุดเริ่มต้น] ดวงตาสีมรกตของเรย์หรี่แคบลง รอยยิ้มอ่อนโยนถูกแทนที่ด้วยความสุขุมลุ่มลึก นางยกไม้เท้าขึ้นตั้งรับ ขณะที่เบื้องหน้า ร่างเงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวเท้าเหยียบย่างออกมาจากรอยแยกมิติ พร้อมกับประกายดาบสีโลหิตที่สะท้อนเงาใบหน้าของพรีสต์สาวผู้ไม่เคยหวั่นเกรงต่อกฎเกณฑ์ใดๆ ในโลกเสมือนแห่งนี้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับพรีสต์สายลุยของเราในตอนนี้ Naka แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!