ข่าวลือที่แพร่สะพัด

"ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสียจริง... น้องสาวตัวแสบของพี่" ถ้อยคำเย้ยหยันที่เจือไปด้วยความริษยาอย่างไม่ปิดบังนั้น ดังลอดผ่านม่านลูกไม้เนื้อดีของร้านน้ำชาชื่อดังใจกลางเมืองหลวง เซซิเลีย เม้มริมฝีปากที่เคลือบทับด้วยลิปสติกสีแดงกุหลาบจนแทบจะกลายเป็นสีขาว มือเรียวที่สวมถุงมือลูกไม้สีขาวสั่นระริกขณะกำถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพงในมือแน่นจนข้อต่องอเกร็ง ข่าวลือเรื่องการเปลี่ยนแปลงของเอลีน่า... อดีตคุณหนูผู้ตกอับและถูกเนรเทศไปยังดินแดนรกร้าง กำลังแพร่สะพัดราวกับไฟลามทุ่งในหมู่ชนชั้นสูง และนั่นคือสิ่งที่เธอกำลังนั่งกัดฟันรับฟังจากปากของเหล่าสหายไฮโซที่เคยคอยเลียแข้งเลียขาเธอมาตลอด "จริงเหรอคะเซซิเลีย? ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้สวนพฤกษศาสตร์ของตระกูลสเปนเซอร์ที่ดินแดนชายแดน กลับมาผลิดอกออกผลเป็น 'กุหลาบออโรร่า' พันธุ์หายากที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แถมพวกพ่อค้าจากอาณาจักรข้างเคียงยังแย่งกันประมูลจนราคาทะลุหลักพันล้านเหรียญทองไปแล้วด้วยซ้ำ!" คุณหนูตระกูลบารอนคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความอิจฉาริษยาอย่างปิดไม่มิด ขณะที่ใช้พัดขนนกปิดบังรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น "พันล้านเหรียญทองบ้าบออะไรกัน ข่าวลือก็คือข่าวลือวันยังค่ำ!" เซซิเลียกระแทกถ้วยน้ำชาลงบนจานรองเสียงดังสนั่นจนน้ำชาสีอำพันกระเซ็นเปื้อนผ้าปูโต๊ะสีขาวบริสุทธิ์ ดวงตาคู่คมฉายแววเกรี้ยวกราดจนเพื่อนๆ รอบโต๊ะต่างพากันสะดุ้งโหยง "พี่สาวของฉันถูกเนรเทศไปพร้อมกับหนี้สินก้อนโตและที่ดินรกร้างไร้ค่า นางจะเอาปัญญาที่ไหนไปพลิกฟื้นผืนแผ่นดินนั้นได้ นอกจากจะกู้หนี้ยืมสินจนตัวตาย หรือไม่ก็... ใช้มารยาหญิงหลอกลวงผู้ชายสักคนเพื่อเอาตัวรอดไปวันๆ!" น้ำเสียงที่พยายามตอกย้ำความเหนือกว่าของเธอดังมากพอที่จะทำให้ลูกค้าโต๊ะอื่นหันมามอง แต่ไม่มีใครกล้าปริปากทักท้วง เพราะต่างก็รู้ดีว่าตระกูลของเซซิเลียกำลังกุมอำนาจการค้าในเมืองหลวงหลังจากที่เอลีน่าถูกขับไล่ออกไป ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวของร้านน้ำชาหรูหรากลับเงียบกริบลงอย่างฉับพลัน เสียงกระซิบกระซาบที่เคยดังเซ็งแซ่กลับกลืนหายไปในลำคอ เมื่อบานประตูไม้สักแกะสลักหรูหราถูกผลักเปิดออกด้วยแรงลมที่พัดพาเอาความเย็นยะเยือกและกลิ่นอายอันทรงอำนาจเข้ามา ร่างระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดีสีครามเข้ม ปักลวดลายเถาวัลย์กุหลาบด้วยด้ายเงินระยิบระยับก้าวเข้ามาอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวสะท้อนความสง่างามที่ไร้ที่ติ เรือนผมสีน้ำเงินเข้มยาวสลวยถูกรวบครึ่งศีรษะด้วยปิ่นปักผมอัญมณีล้ำค่า ดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นกวาดมองผู้คนในร้านด้วยความเรียเฉย เย็นชา และเปี่ยมไปด้วยรัศมีของความมั่งคั่งที่กดขี่ให้ทุกคนต้องหายใจไม่ทั่วท้อง เอลีน่า สเปนเซอร์... หญิงสาวผู้ซึ่งถูกลือกันว่ากำลังอดอยากปากแห้งอยู่ในดินแดนชายแดน บัดนี้กลับยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขาด้วยภาพลักษณ์ของเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ เซซิเลียอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกมา ราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ เธอลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้จนมันล้มคว่ำลงไปกระแทกพื้นเสียงดังลั่น "เธอ... เธอมาทำอะไรที่นี่! เอลีน่า! กล้าดีอย่างไรถึงโผล่หัวกลับมาเหยียบเมืองหลวง ทั้งที่เธอควรจะซมซานขอทานอยู่แถวชายแดนโน่น!" เอลีน่าไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย มุมปากสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทั้งเย้ายوانและอันตรายในเวลาเดียวกัน เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะของเซซิเลียทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ขอทานอย่างนั้นหรือจ๊ะ น้องรัก?" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้น "น่าเสียดายจังนะที่ข่าวลือที่เธออุตส่าห์กัมปนาทประกาศกร้าวเมื่อครู่ มันช่างสวนทางกับความเป็นจริงเสียเหลือเกิน" เอลีน่าปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้อของตนเองอย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำขอบทองอร่ามที่ทำจากโลหะเวทมนตร์บริสุทธิ์—สัญลักษณ์แห่งอำนาจทางการเงินระดับสูงสุดของธนาคารกลางอาณาจักร—ขึ้นมาคีบไว้ระหว่างนิ้วเรียว แล้ววางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าเซซิเลียอย่างแผ่วเบา แต่กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนในใจของทุกคนที่ได้เห็น "พอดีว่าฉันเพิ่งเซ็นสัญญาซื้อกิจการการค้าครึ่งหนึ่งในเมืองหลวงนี้... ด้วยเงินสดทั้งหมดจากผลกำไรของสวนดอกไม้ที่เธอบอกว่าไร้ค่านั่นแหละ" เซซิเลียหน้าซีดเผือด เธอก้มมองการ์ดสีดำตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ เพราะเธอรู้ดีว่าการ์ดใบนั้นมีเพียงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของอาณาจักรเท่านั้นที่จะครอบครองได้ ในจังหวะที่ความเงียบงันและความตึงเครียดเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งร้าน เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่เปี่ยมด้วยอำนาจเด็ดขาดเอ่ยขึ้นว่า "ในเมื่อการพูดคุยธุระกิจเสร็จสิ้นแล้ว... ถึงเวลากลับบ้านของเราเสียทีนะที่รัก รถลีมูซีนและกองทหารคุ้มครองรออยู่ด้านนอกแล้ว" ดยุกคาร์ลอส ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาและไร้หัวใจที่สุดในอาณาจักร ก้าวเข้ามาโอบเอวบางของเอลีน่าไว้ด้วยความสนิทสนม พร้อมกับปรายตามองเซซิเลียและผองเพื่อนด้วยแววตาดุจคมมีดที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนให้แหลกสละคามือ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!