ภัยเงียบในเขตปกครอง

"เสียงหัวoเราะของท่านในวันนี้ คงจะดังไปไม่ถึงพรุ่งนี้เช้าหรอกกระมังคะ ท่านลูเซียน" น้ำเสียงของเอลีน่าราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดอาบยาพิษที่กรีดผ่านความเงียบงันในเรือนกระจก ดอกกุหลาบพันปีสีครามระยิบระยับนับร้อยดอกเบื้องหลังเธอกำลังสั่นไหวตามแรงลม แต่ไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนไปมากกว่าสีหน้าของแขกผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญอีกแล้ว ลูเซียนชะงักรอยยิ้มเยาะค้างไว้บนใบหน้า ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบเรือนกระจกขนาดมหึมาที่อัดแน่นไปด้วยพฤกษศาสตร์ล้ำค่ามูลค่าประเมินมิได้ ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความประหลาดใจ "ปากเก่งขึ้นนี่นา เอลีน่า... นึกว่าการถูกเนรเทศมาอยู่ดินแดนกันดารแบบนี้ จะทำให้เธอสำนึกได้เสียอีกว่าตัวเองเป็นแค่เศษสวะที่ตระกูลทอดทิ้ง" ลูเซียนก้าวเท้าเข้ามาใกล้ โดยมีทหารในชุดเกราะเงินยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ก้าวถึงตัวหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ของดยุกคาร์ลอสก็ก้าวเข้ามาขวางกั้นไว้ทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างของท่านดยุกจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ดวงตาสีเพลิงจ้องมองลูเซียนราวกับเสือร้ายที่กำลังพิจารณาเหยื่อก่อนขย้ำ "เขตปกครองของข้า ใครอนุญาตให้เจ้าเหยียบเข้ามาอย่างไร้มารยาทเช่นนี้" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกของคาร์ลอสทำเอาทหารเกราะเงินด้านหลังถึงกับกลืนน้ำลายฝืดคอ ลูเซียนหน้าเสียไปชั่วขณะ แต่ด้วยความทะเยอทะยานที่มืดบอด เขาจึงเชิดหน้าขึ้นแล้วชูตราประทับขุนนางชั้นสูงขึ้นมา "ข้ามาในนามตัวแทนสภาสูง... เพื่อตรวจสอบ 'ความปลอดภัย' ของอาณาจักรดอกไม้พันล้านแห่งนี้ มีรายงานลับแจ้งมาว่า ที่ดินและแหล่งน้ำหล่อเลี้ยงพืชผลในเขตของท่านปนเปื้อนสารพิษร้ายแรง ซึ่งอาจเป็นฝีมือของนักโทษเนรเทศผู้นี้!" เขากวาดนิ้วชี้ตรงมาที่เอลีน่า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากอีกครั้งอย่างผู้กำชัยชนะ เอลีน่าไม่แม้แต่จะกระพริบตา เธอก้าวออกมาจากเงาของคาร์ลอสช้าๆ ดวงตากลมโตเป็นประกายเจิดจ้าด้วยความรู้แจ้ง เธอยกมือขึ้นกอดอก ปล่อยให้ความเงียบสร้างความอึดอัดให้ฝ่ายตรงข้ามอยู่หลายวินาที ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ "สารพิษร้ายแรงงั้นหรือคะ... ท่านลูเซียนช่างรอบรู้เรื่องในเขตปกครองของข้าเสียจริง ทั้งๆ ที่เราเพิ่งเดินทางมาถึงเขตแปลงปลูกโซน A ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ... หรือว่า... ท่านเป็นคนเอา 'ผงรากอัคนีสีชาด' ไปละลายไว้ในบ่อน้ำหลักด้วยตัวเอง ถึงได้รู้ดีขนาดนี้คะ?" คำพูดนั้นพุ่งเป้าตรงกลางแสกหน้า ทำให้ลูเซียนสะดุ้งสุดตัว สีหน้าถอดสีในพริบตา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกที่หลุดรอดออกมาให้เห็นเสี้ยววินาที "เหลวไหล! เธอพูดจาเลอะเทอะอะไร ไม่มีหลักฐานระวังจะโดนข้อหาหมิ่นประมาน!" ลูเซียนเสียง "หลักฐานหรือคะ?" เอลีน่าหันไปพยักพริบตาน้อยๆ ให้กับระบบนำทางในหัว พร้อมกับที่คาร์ลอสส่งสัญญาณมือให้พ่อบ้านประจำตระกูลนำภาชนะแก้วคริสตัลบรรจุน้ำใสสะอาดกาสุดท้ายที่เพิ่งตักมาจากท่อส่งน้ำหลักเข้ามาวางลงบนโต๊ะ "ในเมื่อท่านร้อนรนอยากจะตรวจสอบนัก ข้าก็จัดให้ตามคำขอค่ะ" เอลีน่าหยดน้ำยาตรวจสอบธาตุพฤกษชาติลงไปในแก้วคริสตัล เพียงเสี้ยววินาที ของเหลวใสก็เปลี่ยนจากสีฟ้าใสกลายเป็นสีดำสนิทราวกับหมึก พร้อมกับส่งกลิ่นฉุนกึกที่บ่งบอกถึงความเป็นพิษขั้นรุนแรง บรรยากาศในเรือนกระจกเงียบกริบลงทันตาเห็น ทหารเกราะเงินหันไปมองหน้าลูเซียนด้วยสายตาเคลือบแคลงสงสัยทันที เพราะมีเพียงผู้มีอำนาจในการเบิกสารเคมีชนิดนี้เท่านั้นที่จะเข้าถึงแหล่งกักเก็บได้ และรายชื่อผู้สั่งซื้อล็อตล่าสุดก็มีชื่อของตระกูลลูเซียนประทับอยู่อย่างชัดเจน "นี่มัน... หมายความว่าอย่างไรกัน ลูเซียน" เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอสคาดคั้น กดดันจนลูเซียนผอยถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มขมับ "ทะ... ท่านดยุก อย่าไปหลงเชื่อเธอนะครับ! นังนี่มันร่ายเวทมนตร์อำพรางตา! มันอาจจะแอบใส่สารพิษเองเพื่อใส่ร้ายผมก็ได้!" ลูเซียนเริ่มสติแตก ร้องโวยวายเสียงหลง ภาพลักษณ์คุณชายผู้สูงส่งเมื่อครู่พังทลายไม่เป็นท่า เอลีน่ายิ้มหวานหยาดเยิ้ม เธอย่างสามซุงเข้าไปใกล้เขา กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ได้ยินกันทั่วห้อง "ใส่ร้ายหรือคะ? งั้นลองดูนี่สิคะ... บัญชีรายชื่อการโอนเงินซื้อสารพิษจากตลาดมืดเมื่อสามวันก่อน ที่เชื่อมตรงกับบัญชีสำรองของท่าน... และที่สำคัญที่สุด..." เอลีน่ากดสมาร์ทแท็บเล็ตในมือ ภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่ก็ฉายภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดเวทมนตร์ ที่บันทึกภาพชายสวมฮู้ดคล้ายคลึงกับคนสนิทของลูเซียนกำลังเทผงสีดำลงในบ่อน้ำหลักเมื่อคืนนี้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ไม่มีมุมไหนให้แก้ตัวได้อีก ลูเซียนเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวัง แผนการที่จะทำลายล้างชื่อเสียงและฮุบอาณาจักรดอกไม้พันล้านพังทลายไม่เป็นท่าด้วยน้ำมือของผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบย่ำ "จับตัวมันไปขังไว้ใต้หอคอยคุกมืด สอบสวนให้หนักว่าใครเป็นผู้บงการเบื้องหลังตัวจริง" คาร์ลอสออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด ทหารเกราะเงินรีบพุ่งเข้าไปรวบตัวลูเซียนที่ดิ้นรนร้องโวยวายลั่นเรือนกระจกก่อนจะถูกลากตัวออกไปอย่างไร้ความปรานี ความเงียบสงบกลับคืนสู่สวนดอกไม้พันล้านอีกครั้ง เอลีน่าถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เธอหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้กับท่านดยุกหนุ่มที่ยืนมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งและประกายความลุ่มหลงที่ปิดไม่มิด "ดูเหมือนว่า... เราจะจัดการปัญหาเร่งด่วนไปได้หนึ่งเปลาะแล้วนะคะ ท่านดยุก" เอลีน่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มมั่นใจ ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะหันไปจัดการระบบรดน้ำอัตโนมัติ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานจากแผงควบคุมหลักกลับดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งอาณาจักร หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏข้อความเตือนภัยสีเลือดกระพริบถี่รัว: *[WARNING: ตรวจพบการบุกรุกพลังงานเวทมนตร์ระดับสูงจากภายนอกเขตกำแพงเมือง และระบบความปลอดภัยอัตโนมัติทั้งหมด... ถูกแฮกและปิดการใช้งานจากรหัสลับมาสเตอร์โค้ด!]* ดวงตาของเอลีน่าเบิกกว้างขึ้นทันทีเมื่อตระหนักได้ว่า... ศัตรูที่แท้จริงไม่ได้มีแค่ลูเซียนที่ถูกจับตัวไป แต่ยังมีเบื้องหลังที่น่ากลัวกว่ากำลังรอคอยพวกเธออยู่ข้างนอกประตูบานนั้น! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ม่านหมอกโรแมนซ์" เสมอมานะคะ!