แผนการร้ายเริ่มขยับ

"ถ้าพวกแกยังดื้อด้านไม่ยอมเซ็นโอนที่ดินแปลงนี้ให้คุณป้าสายหยุดล่ะก็... ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ คืนนี้ร้านอาหารบ้านๆ ของพวกแกอาจจะไม่มีแม้แต่เสาหลักให้ค้ำยันหลังคา!" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงความกร้าวร้าวและคุกคามดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบยามวิกาล ชายฉกรรจ์ร่างหนาสามคนในชุดดำสนิท ยืนประจันหน้าอยู่หน้าประตูรั้วไม้ของบ้านไร่ลินิน สายตาของพวกมันกวาดมองไปทั่วบริเวณด้วยความเหิมเกริม มือหนากำท่อนไม้ในมือแน่นราวกับพร้อมจะลงมือทำลายข้าวของได้ทุกเมื่อหากไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจ ลินินก้าวเท้าออกมาจากตัวบ้านด้วยใบหน้าที่ราบเรียบสนิท ดวงตาคู่สวยไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสายตาเวทนา ราวกับกำลังมองสุนัขจรจัดที่เห่าหอนอย่างไร้พิษสง ขณะเดียวกัน พันตรีธนาก수ก้าวตามออกมาติดๆ ร่างสูงใหญ่ในเสื้อกล้ามสีเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อและรอยแผลเป็นจากสนามรบที่บ่งบอกถึงประสบการณ์โชกโชน ดวงตาคมกริบของอดีตนายทหารหรี่ลงเล็กน้อย รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวจนทำให้พวกนักเลงปลายแถวถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ฝากกลับไปบอกป้าสายหยุดผู้เป็นที่รักของพวกแกด้วยนะครับ ว่าถ้าอยากได้ที่ดินนัก ก็ให้เอาโฉนดและเงินสดมาซื้อตามราคาประเมินตลาด... หรือไม่ก็เอาสมองส่วนที่เหลืออยู่คิดวิธีทำมาหากินเองเสียบ้าง อย่ามาเที่ยวรีดไถชาวบ้านด้วยวิธีสกปรกแบบนี้เลยครับ มันน่าสมเพช" เสียงทุ้มกังวานของธนาเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่เฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ หัวหน้าแก๊งนักเลงหน้าเสียแต่ยังคงทำใจดีสู้เสือ ยกนิ้วขึ้นชี้หน้าหมายจะตะคอกกลับ แต่ทว่าก่อนที่ริมฝีปากหนาจะได้ขยับเอื้อIนคำหยาบคายใดออกมา สัญญาณเตือนภัยจากมิติลับในห้วงจิตสำนึกของลินินก็พลันแผดเสียงดังระงมขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับความสั่นสะเทือนเบาๆ ที่พื้นดินใต้ฝ่าเท้า *ตู้มมม!* แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นบริเวณแปลงผักออร์แกนิกหลังบ้าน แรงปะทะจากการข้ามผ่านมิติทำให้เกิดคลื่นพลังงานอ่อนๆ แผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง จนกลุ่มนักเลงถึงกับเซถอยหลังด้วยความตกใจกลัว พวกมันมองหน้ากันอย่างเลิกลั่กก่อนจะทิ้งทวนด้วยคำขู่เสียงสั่น "วะ... วันนี้พวกแกโชคดีไป แต่จำไว้ว่าเรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่!" ว่าแล้วพวกมันก็วิ่งขึ้นรถกระบะขับหนีหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว ลินินไม่ได้สนใจพวกอันธพาลที่วิ่งหนีหางจุกตูดเหล่านั้น สายตาของเธอพุ่งตรงไปยังแปลงผักสวรรค์ที่ตอนนี้ผลผลิตบางอย่างกำลังเติบโตอย่างบ้าคลั่ง และสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่ผักสวนครัวธรรมดา แต่เป็น 'เมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีโบราณแห่งแดนเหนือ' ที่หลุดรอดออกมาจากมิติลับพร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่นของแป้งอบใหม่ที่ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วอาณาบริเวณ "กลิ่นนี่มัน..." ธนาสูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่งเมื่อพบว่ากลิ่นหอมของแป้งสาลีนี้มีความพิเศษอย่างยิ่ง มันไม่ใช่แค่กลิ่นอาหารทั่วไป แต่เป็นกลิ่นที่กระตุ้นความอยากอาหารและฟื้นฟูพละกำลังได้อย่างน่าอัศจรรย์ "ข้าวสาลีโบราณจากมิติลับค่ะ... เอ๊ย จากมิติลับค่ะ... เอ๊ย จากมิติลับนะครับ" ลินินเกือบหลุดปากพูดคำคุ้นชินออกไป แต่เธอก็รีบเปลี่ยนสรรพนามทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากของสามีหนุ่มที่มองมาอย่างรู้ทัน ธนาไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงความลับของเธอ เขามีแต่ความเชื่อใจและพร้อมจะปกป้องเธอจากทุกอุปสรรค "ในเมื่อพวกมันส่งคนมาข่มขู่เราคืนนี้..." ธนาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ร่างสูงเดินเข้าไปโอบไหล่บางของภรรยาไว้หลวมๆ "พรุ่งนี้เช้า เรามาเปิดร้านขาย 'ขนมปังโฮลวีตอบเตาถ่านสูตรพิเศษ' แข่งกับร้านกาแฟของลูกชายป้าสายหยุดที่หน้าปากซอยกันเถอะครับ ให้รู้กันไปเลยว่าฝีมือระดับเชฟอัจฉริยะกับวัตถุดิบจากมิติลับ จะทำให้ตระกูลโลภมากพวกนั้นกระอักเลือดตายคาตลาดได้อย่างไร" ลินินยิ้มรับ แววตาคู่สวยเป็นประกายวาววโรจน์ด้วยความสนุกสนาน เธอกำลังจะเดินกลับเข้าครัวเพื่อเตรียมแป้งสำหรับหมักข้ามคืน แต่ทว่า... จู่ๆ เสียงฝีเท้าจำนวนมากนับสิบชีวิตก็ดังขึ้นที่หน้าประตูรั้วอีกครั้ง พร้อมกับเสียงทุบประตูด้วยความรุนแรงและเสียงตะโกนเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง "ลินิน! นังหลานอกตัญญู เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้! แกกล้าดียังไงถึงแจ้งตำรวจมาจับสามีฉันที่บ่อน! วันนี้ฉันจะมาพังบ้านแกให้ราบคาบ!" เสียงแหลมสูงของคุณป้าสายหยุดแผดลั่นทะลุความมืดเข้ามา พร้อมกับเงาร่างของชาวบ้านรับจ้างอีกหลายคนที่ถือท่อนไม้และเสียมยืนล้อมบ้านไว้หมดทุกด้านแล้ว! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฟาร์มเมอร์สุขใจ" เสมอมานะครับ