สัญญาณเตือนหัวใจ

"เลิกส่งสติกเกอร์รูปแมวทำหน้ากวนประสาทแบบนั้นมาสักทีเถอะค่ะพี่อาร์ต! คือหน้าจอโทรศัพท์ของน้องต้นข้าวจะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย!" เสียงโวยวายดังลั่นห้องนั่งเล่นขนาดกะทัดรัดท่ามกลางกองหนังสือสุมหัวเตรียมสอบมิดترم ต้นข้าว—นักศึกษาปีสองคณะบริหารธุรกิจที่มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือใบหน้ายุ่งเหยิงยามเครียด—กำลังใช้นิ้วเรียวกดแป้นพิมพ์รัวยิกใส่หน้าจอโทรศัพท์มือถือจนแทบจะทะลุจอ แชทกลุ่มรวมเพื่อนซี้ที่ควรจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับการบ่นเรื่องงานกลุ่ม กลับกลายเป็นสนามประลองความดันโลหิตสูงไปเสียแล้ว เมื่อบุคคลอันตรายระดับชาติอย่าง 'พี่อาร์ต' รุ่นพี่ปีสี่สุดกวนประสาท เข้ามาป่วนเปี้ยนทิ้งบอมบ์ความเขินอายไว้ให้หัวใจดวงน้อยๆ ของต้นข้าวเต้นรัวไม่เป็นจังหวะอยู่เรื่อย *[ART_G]: แค่แมวส่งหัวใจ มันทำให้ใจหนูเต้นแรงขนาดนั้นเลยเหรอครับคนดี* *[ต้นข้าวเองจ้าา]: ใครใจเต้นแรงไม่มี๊! พูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ยพี่อาร์ต! เลิกมโนแล้วไปอ่านหนังสือชีวะของพี่ไป๊!* *[ART_G]: อ่านชีวะมันเครียด... แต่ถ้าได้แวะมาอ่านแชทกับหนู พี่หายเครียดเป็นปลิดทิ้งเลยนะ* *[ต้นข้าวเองจ้าา]: อี๋! เลี่ยนมาก เลี่ยนจนอยากจะเอาข้าวขาหมูเมื่อกลางวันย้อนขึ้นมาคอเลยค่ะ!* สมุดบันทึกสีน้ำตาลเปิดฉากเรื่องราวความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงแต่นุบนิบหัวใจในตอนนี้ด้วยความวุ่นวายระดับสิบ ต้นข้าวทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนโซฟาตัวโปรด พยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจที่ทรยศต่อสมองเหลือเกิน ปากก็บอกว่าเกลียดนักคนขี้หยอด แต่ทำไมปลายนิ้วถึงต้องคอยเหลือบมองแจ้งเตือนหน้าจออยู่ตลอดเวลาก็ไม่รู้สิคะ ความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนเดินทางมาถึงจุดกึ่งกลางระหว่าง "รุ่นพี่รุ่นน้อง" กับ "อะไรสักอย่างที่เกินเลยกว่านั้น" แบบก้าวกระโดด นับตั้งแต่เหตุการณ์สารภาพรักแบบไม่ตั้งใจในกลุ่มแชทวันนั้น พี่อาร์ตก็ดูเหมือนจะถอดเขี้ยวเล็บความเป็นพี่ชายใจดีออก แล้วสวมวิญญาณรุกฆาตตามจีบแบบไม่เกรงใจสายตาประชาชีในกลุ่มคณะอีกเลย และวันนี้... มันมีสัญญาณบางอย่างที่แปลกออกไป *[ART_G]: ว่าแต่... เย็นนี้ว่างไหมครับ?* *[ต้นข้าวเองจ้าา]: ไม่ว่างค่ะ! มีนัดเคลียร์โปรเจกต์กับเพื่อน ยุ่งหัวฟูยิ่งกว่ารังนกกระจาบแล้วเนี่ย อย่ามาเซ้าซี้เลยนะ* *[ART_G]: โห ใจร้ายจัง... ของขวัญเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ ถึงกับต้องปฏิเสธกันเลยเหรอ* *[ต้นข้าวเองจ้าา]: เซอร์ไพรส์อะไรอีกอ่ะพี่? อย่ามามุกแป้กนะ บอกไว้ก่อนว่ามุกตลกฝืดๆ ของพี่ใช้กับน้องต้นคนนี้ไม่ค่อยได้ผลหรอก!* *[ART_G]: หึๆ ไม่ได้มุก... แต่อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธล่ะ เพราะถ้าพี่บอกว่าเรื่องเซอร์ไพรส์ที่ว่า มันเกี่ยวกับ "สถานะของเรา" ที่พี่ตั้งใจจะเปลี่ยนให้มันชัดเจนขึ้นล่ะ... หนูจะยังกล้าปฏิเสธพี่ลงไหมล่ะครับ ต้นข้าว* *กึก!* ลมหายใจของต้นข้าวสะดุดกكنไปชั่วขณะ นิ้วที่กำลังจะพิมพ์ข้อความตอบกลับหยุดชะงักกลางอากาศ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจ ความซุกซนและท่าทีขี้เล่นที่พี่อาร์ตมักจะแสดงออกผ่านตัวอักษรเสมอ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความจริงจังบางอย่างที่แผ่ซ่านผ่านหน้าจอจนสัมผัสได้ บรรยากาศรอบตัวเหมือนจะเงียบงันลงไปถนัดตา แม้ว่าเสียงพัดลมเพดานจะยังคงหมุนเอื่อยๆ แต่ความร้อนผ่าวกลับแล่นพล่านขึ้นมาบนพวงแก้มใสทั้งสองข้างอย่างห้ามไม่อยู่ ต้นข้าวกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามราวกับมีกลองชุดมาตีอยู่ข้างในอก *นี่พี่อาร์ต... เอาจริงเหรอเนี่ย?* ไม่ใช่แค่การหยอดคำหวานเล่นๆ ตามนิสัยเจ้าชู้ไก่กาอย่างที่เคยเป็น แต่ประโยคนั้น น้ำเสียงในจินตนาการที่ถ่ายทอดผ่านตัวอักษร มันเต็มไปด้วยความหนักแน่นและจริงจังจนน่ากลัว กลัวว่าตัวเองจะเผลอใจตกลงไปในหลุมพรางที่อีกฝ่ายขุดดักไว้ และกลัวว่าถ้าก้าวพลาดไปแล้ว... จะไม่มีทางหันหลังกลับมาได้อีกเลย *[ต้นข้าวเองจ้าา]: พี่... พี่พูดเล่นอะไรเนี่ย ดึกแล้วนะ ไปกินยานอนหลับแล้วเพ้อเหอะ!* *[ART_G]: พี่ไม่เคยพูดเรื่องนี้จริงจังขนาดนี้มาก่อนเลยนะ ต้นข้าว* *[ART_G]: ลองเงยหน้าขึ้นมาจากกองชีวะ แล้วมองออกไปที่ระเบียงห้องตัวเองสิครับ...* ร่างบางสะดุ้งเฮือกโดยอัตโนมัติ สมองประมวลผลคำสั่งของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สัญชาตญาณจะสั่งให้สองขาเรียวรีบพุ่งตัวลุกขึ้นจากโซฟา วิ่งพรวดพราดไปที่ผ้าม่านระเบียงห้องพักชั้นสามของตัวเอง หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก มือสั่นเทาเอื้อมไปเปิดผ้าม่านออกกว้างด้วยความตื่นตระหนก แสงไฟสีส้มจากเสาไฟฟ้ายามค่ำคืนสาดส่องกระทบกับร่างสูงโปร่งคุ้นตาที่ยืนพิงรถจักรยานยนต์คันเก่งอยู่ริมฟุตบาทหน้าหอพัก ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นมองมาทางระเบียงห้องของเธอพอดี มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอยังคงสว่างวาบ ส่วนมืออีกข้าง... กำลังชูช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ขึ้นมาเหนือหัว พร้อมกับรอยยิ้มละลายใจที่ส่งตรงมาให้ผ่านความมืดมิด ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความแชทในมือถือก็ดังขึ้นแทรกซึมเข้ามาในโสตประสาท *[ART_G]: พี่ไม่ได้มาเล่นๆ นะครับ... เปิดประตูให้พี่ขึ้นไปเคลียร์เรื่อง "สถานะ" ของเราได้รึยังคะ? คนดีของพี่* ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับหัวใจของน้องต้นข้าวในตอนนี้นะคะ!