ฟาร์มมหัศจรรย์และเมล็ดพันธุ์ในตำนาน

ทัพพีไม้ในมือของหลินว่านหลิงไม่ได้สั่นระริกแม้แต่น้อย แม้สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวของลู่จ้านเฉิงจะกวาดมองตรงมาที่นางราวกับต้องการอ่านทะลุเข้าไปถึงวิญญาณ บรรยากาศในห้องโถงคับแคบของตระกูลลู่ยามนี้เงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจติดขัดของแม่สามีผู้กำลังหน้าดำคร่ำเครียด แม่เฒ่าซื่ออ้าปากพะงาบๆ หมายจะฟ้องร้องบุตรชายคนโปรดถึงความพยศของสะใภ้รอง ทว่ายังไม่ทันที่คำฟ้องร้องจะหลุดจากริมฝีปากแห้งผาก ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มก็ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาอย่างมั่นคง กลิ่นอายความดุดันสนามรบและฝุ่นควันจางๆ ลอยมาปะทะจมูกจนคนในบ้านต้องห่อไหล่โดยสัญชาตญาณ "แม่... เกิดอะไรขึ้นทำไมเสียงดังไปถึงนอกรั้วบ้าน" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังเอ่ยถามขึ้น สายตาคมกราบกรานมองสลับระหว่างมารดาที่ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความแค้นเคือง กับภรรยาตัวน้อยที่ยืนเชิดหน้าสู้สายตาเขาอย่างไม่คิดจะหลบเลี่ยง หลินว่านหลิงแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ นางหาได้หวาดกลัวสามีในนามผู้นี้ไม่ ยุคเจ็ดสิบนี้อาจจะยากลำบากสำหรับคนอื่น แต่นางมี "ซุปเปอร์มาร์เก็ตมิติ" และระบบฟาร์มไฮเทคหนุนหลังอยู่ทั้งระบบ ต่อให้ลู่จ้านเฉิงจะน่าเกรงขามสักแค่ไหน หรือแม่สามีจะใจร้ายปานใด นางก็พร้อมจะสู้ตาต่อตาฟันต่อฟันเช่นกัน! "สามีท่านกลับมาก็ดีแล้วค่ะ!" หลินว่านหลิงชิงพูดตัดหน้าก่อนที่แม่สามีจะได้ใส่ความนาง "บอกลูกชายตัวดีของท่านซิว่า ตั้งแต่ฉันแต่งเข้าบ้านตระกูลลู่มา แม้แต่ข้าวสักเมล็ดหรือมันสำปะหลังสักหัวก็ยังแทบไม่ตกถึงท้อง วันนี้ฉันแค่อยากจะขอแบ่งแป้งข้าวโพดมาทำอาหารประทังชีวิต แต่แม่กลับหาว่าฉันเป็นผีเปรตหิวโหย ขับไล่ไสส่งราวกับฉันไม่ใช่คนในครอบครัว!" "นัง... นังสะใภ้สารเลว! แกกล้าดียังไงมาโกหกตลบแหลงต่อหน้าพี่ใหญ่ของแก!" แม่เฒ่าซื่อกรีดร้องเสียงแหลมด้วยความโกรธจัดจนเนื้อตัวสั่นเทา นางพยายามจะพุ่งเข้ามาตบตี แต่ทว่า... หมับ! มือหนาใหญ่ราวคีมเหล็กของลู่จ้านเฉิงยื่นออกไปขวางมารดาไว้ทัน แม่สามีชะงักกุนกุน หันไปมองบุตรชายด้วยความไม่เชื่อสายตา "จ้านเฉิง! แกเข้าข้างนังตัวดีนี่งั้นรึ? มันกล้าเถียงฉันนะ!" ลู่จ้านเฉิงไม่10พูดตอบโต้มารดาในทันที ดวงตาคมกริบหันกลับมาพิจารณาภรรยาตัวน้อยที่ยืนอกผายไซส์เล็กอย่างท้าทาย เขาสังเกตเห็นร่องรอยความอดอยากบนใบหน้าขาวเนียนนั้นอย่างชัดเจน แม้นางจะดูดื้อรั้นและเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับสะใภ้ขี้ขลาดคนเดิม ทว่าแววตาคู่นั้นกลับเปล่งประกายความฉลาดเฉลียวและมีชีวิตชีวาอย่างประหลาด หัวใจแกร่งของนายทหารหนุ่มกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่า... ภรรยาคนนี้ น่าสนใจกว่าที่คิด "พอแค่นี้เถอะครับแม่" ลู่จ้านเฉิงเอ่ยเสียงเรียบแต่เฉียบขาด กดดันจนแม่เฒ่าซื่อต้องกลืนคำด่าทอลงคอไปอย่างคับแคบใจ "ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ส่วนแบ่งอาหารของเรือนเล็ก... ผมจะจัดการแบ่งให้อย่างยุติธรรมเอง" พูดจบ เขาก็หันไปสบตากับหลินว่านหลิงครู่หนึ่ง ก่อนจะสะบัดตัวเดินเลี่ยงไปยังห้องพักส่วนตัว ทิ้งให้แม่สามีฮึดฮัดกระทืบเท้าด้วยความขัดเคืองอยู่เบื้องหลัง เมื่อปลอดคน หลินว่านหลิงก็ไม่รอช้า นางสาวเท้าเข้าห้องพักปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงไม้แข็งๆ แล้วหลับตาลงตั้งสมาธิแวบเดียว ร่างบางก็วับหายไปจากห้องนอนเล็กๆ ที่อับชื้นทันที! *ยินดีต้อนรับสู่ "ซุปเปอร์มาร์เก็ตมิติฟาร์ม" เจ้าค่ะ ท่านผู้จัดการหลินว่านหลิง* เสียงระบบอัจฉริยะหวานใสวัยกระเตาะดังขึ้นต้อนรับ ทันทีที่ลืมตาขึ้น หลินว่านหลิงก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความตื่นตะลึงระคนตื่นเต้น เบื้องหน้าของนางไม่ใช่ห้องหับทรุดโทรมอีกต่อไป แต่เป็นโถงซุปเปอร์มาร์เก็ตติดแอร์เย็นฉ่ำขนาดมหึมา ชั้นวางสินค้าเรียงรายเป็นระเบียบตั้งแต่สินค้าอุปโภคบริโภคไปจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าไฮเทค และเมื่อเดินทะลุประตูหลังร้านออกไป... *โอ้พระเจ้า!* นางอุทานในใจ ภาพเบื้องหน้าคือ "แปลงเกษตรไฮเทค" และ "คลังสินค้าที่ไม่มีวันหมด" พื้นที่ดินอุดมสมบูรณ์สีดำสนิท แบ่งเป็นสัดส่วนอย่างเป็นระเบียบ แปลงผักกาดเขียวอวบออ่นส่งกลิ่นหอมกรุ่น มะเขือเทศสีแดงสดราวกับทับทิม และแปลงสตรอว์เบอร์รีลูกโตเท่ากำปั้นที่ออกผลผลิตสะพรั่งจนกิ่งแทบหัก ทุกอย่างเติบโตด้วยระบบแสงและน้ำอัตโนมัติที่ล้ำยุคเกินกว่าโลกปี 1970 จะจินตนาการได้ ที่สำคัญที่สุดคือ "คลังเมล็ดพันธุ์ในตำนาน" มุมขวาสุดของโรงเรือน มีชั้นเก็บเมล็ดพันธุ์พืชหายากจากทั่วทุกมุมโลก ทั้งเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีพันธุ์ทนแล้ง เมล็ดพันธุ์ผักสวนครัวโตไว และเมล็ดพันธุ์ผลไม้รสเลิศที่ไร้แมลงรบกวน "ฮ่าๆๆๆ สวรรค์ตาบอดส่งฉันมาที่นี่ แต่ดันแถมซุปเปอร์มาร์เก็ตมิติวิเศษมาให้ด้วย แบบนี้ต่อให้ตระกูลลู่จะยากจนข้นแค้นแค่ไหน หรือยุคสมัยนี้จะกันดารเพียงใด ฉันก็จะเป็นเศรษฐีินีพันล้านให้ดู!" หลินว่านหลิงหัวเราะร่าด้วยความสะใจ นางเดินตรงไปที่ชั้นเก็บเมล็ดพันธุ์ เลือกหยิบเมล็ดพันธุ์ "คะน้าฮ่องกงอวบกรอบ" และ "มะเขือเทศราชินีรสหวานฉ่ำ" ออกมาอย่างละหนึ่งกำมือ เพื่อเตรียมนำไปแอบเพาะปลูกในแปลงผักหลังบ้านของตระกูลลู่ในวันพรุ่งนี้ นางตั้งใจแน่วแน่ว่าจะใช้ผลผลิตเหล่านี้ตบหน้าคนตระกูลลู่ และใช้มันสร้างรายได้มหาศาลในตลาดมืดเพื่อยกระดับความเป็นอยู่ ทว่า... ในขณะที่นางกำลังเลือกหยิบขวดน้ำพริกเผาพรีเมียมจากชั้นวางสินค้าในซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อเตรียมเอาไปแอบกินแก้เครียดในห้องมิติ จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องนอนของร่างจริงในโลกภายนอกก็ดังแว่วทะลุมิติเข้ามา! *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติด พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของสามีหนุ่มที่ดังลอดเข้ามาในมิติโดยตรง "หลินว่านหลิง... เปิดประตูหน่อย ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น และผมรู้ว่าคุณซ่อน 'ความลับ' อะไรบางอย่างเอาไว้..." หัวใจดวงน้อยของหลินว่านหลิงกระตุกวูบ รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่แข็งค้างทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่น— *บ้านน่าตาย! สามีบ้านี่หูทิพย์หรือยังไง ถึงจับพิรุธนางได้เร็วขนาดนี้กันเล่า!* ติดตามตอนต่อไปในวันพรุ่งนี้... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่สนับสนุน "สวนส้มปลายฟ้า" เสมอมานะคะ!