ประมูลเครื่องเพชรสะท้านโลกันต์

"สิบล้าน... ยี่สิบล้าน... เกรงว่าคุณหนูหลินคนสวย คงจะทำได้แค่มาเดินชมให้เป็นบุญตาเท่านั้นกระมังคะ งานประมูลการกุศลระดับประเทศแบบนี้ เพชรน้ำงามเม็ดนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับคน... ที่เพิ่งลืมตาอ้าปากได้ไม่นานหรอกนะคะ" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่เคลือบไว้ด้วยน้ำเสียงดัดจริตราวกับสำลีชุบน้ำผึ้งฉาบยาพิษ ดังขึ้นท่ามกลางโถงจัดเลี้ยงหรูหราอลังการประดับด้วยโคมระย้าคريستالนับพันดวง เฉินเหมยหลิง ยืนโดดเด่นอยู่ในชุดราตรีผ้าไหมปักเลื่อมระยิบระยับ สายตาของนางเอกต้นฉบับกวาดมองหลินลี่อินด้วยความเหยียดหยามระคนสมเพช บรรดาไฮโซและเศรษฐีตระกูลเก่าแก่ที่นั่งอยู่รอบโต๊ะประมูลต่างพากันส่งเสียงฮือฮากระซิบกระซาบ สายตานับร้อยคู่พุ่งตรงมายังร่างระหงในชุดราตรีสีแดงเพลิงที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างชายหนุ่มร่างสูงสง่า หลินลี่อิน ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงกุหลาบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและทรงพลังจนเฉินเหมยหลิงถึงกับชะงักไปชั่วขณะ มือเรียวบางภายใต้ถุงมือลูกไม้สีขาวแตะเบาๆ ที่แขนเสื้อของ ลู่เฉิงหยวน สามีหนุ่มผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปเสริมบุคลิกให้ดูน่าเกรงขرامและเยือกเย็นดั่งพญาอินทรี "เงินทองเป็นของนอกกายค่ะคุณเฉิน... แต่ถ้าไม่มีปัญญาจ่ายแล้วยังปากดีระวังตัวเลขในบัญชีจะติดลบจนต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาใช้คืนนะคะ" หลินลี่อินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าบาดลึกถึงกระดูกดำ ทำให้ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตของเฉินเหมยหลิงกระตุกเกร็งขึ้นมาทันที บนเวทีเบื้องหน้า พิธีกรชื่อดังกำลังประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยความตื่นเต้น "สร้อยเพชร 'น้ำตาแห่งดาราจักร' (Galaxy's Tear) เพชรน้ำงามบริสุทธิ์ร้อยกะรัตที่เจียระไนโดยช่างฝีมือระดับโลก ราคาประมูลเริ่มต้นที่ สามร้อยล้านหยวนครับ! มีท่านใดให้ราคามากกว่านี้ไหมครับ!" เสียงเงียบกริบปกคลุมไปทั่วห้องโถง สามร้อยล้านหยวนไม่ใช่ตัวเลขน้อยๆ แม้แต่บรรดาเศรษฐีระดับแถวหน้ายังต้องคิดหนัก เพราะนี่เป็นเพียงราคาเริ่มต้นเท่านั้น เฉินเหมยหลิงเชิดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ นางยกป้ายประมูลขึ้นสูงพร้อมส่งสัญญาณให้ทายาทมหาเศรษฐีตระกูลดังที่นั่งข้างๆ ช่วยออกหน้าให้ "สามร้อยห้าสิบล้านหยวนค่ะ!" เฉินเหมยหลิงประกาศกร้าว พร้อมกับหันมามองหลินลี่อินด้วยสายตาท้าทาย ราวกับจะประกาศให้ทุกคนเห็นว่านางนี่แหละคือผู้หญิงที่เหนือกว่าในทุกๆ ด้าน ลู่เฉิงหยวนขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังเวที ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เต็มไปด้วยความตามใจ "ภรรยาครับ... ถ้าเธอชอบ ผมจะซื้อทั้งเกาะที่มีเหมืองเพชรนั้นมาให้คุณเลยดีไหมครับ" หลินลี่อินอมยิ้มจนตาหยี หัวใจเต้นแรงด้วยความฟินกับความสายเปย์ของสามีเด็กคนนี้ ชายหนุ่มที่เคยถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรีในอดีต ตอนนี้คือนักธุรกิจหนุ่มผู้กุมอำนาจทางการเงินครึ่งหนึ่งของเมืองหลวง และพร้อมจะเทหมดหน้าตักเพื่อให้ภรรยาพึงพอใจ "ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะสามี... วันนี้ฉันแค่อยากจะตบหน้าคนปากดีสักฉากใหญ่ให้สะใจเล่นๆ เสียหน่อย" หลินลี่อินก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างระหงเปล่งประกายออร่าความรวยระเบิดออกมาจนทุกคนต้องเหลียวมอง มือเรียวยกป้ายหมายเลขขึ้นสูงอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ห้าร้อยล้านหยวนค่ะ" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที ทั่วทั้งห้องโถงพลلุกเป็นไฟ! ห้าร้อยล้านหยวนในการยกป้ายครั้งแรกเนี่ยนะ?! บรรดาไฮโซต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เฉินเหมยหลิงหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยเมื่อครู่อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความริษยาที่ร้อนรุ่มดั่งไฟแผดเผา "ยัย... ยัยบ้านี่! เอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้น!" เฉินเหมยหลิงกัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก นางหันไปส่งสายตาเร่งเร้าให้เศรษฐีหนุ่มข้างกายยกป้ายสู้ต่อ "หร... ห้าร้อยห้าสิบล้านหยวนครับ!" ชายหนุ่มข้างกายเฉินเหมยหลิงยกป้ายขึ้นด้วยมือที่สั่นเทา เหงื่อกาฬแตกพลั่ก เพราะวงเงินเริ่มเกินขีดจำกัดที่ตระกูลจะสนับสนุนแล้ว หลินลี่อินแค่นหัวเราะในลำคออย่างดูแคลน นางไม่รอให้พิธีกรนับถึงสาม ยกป้ายขึ้นอีกครั้งด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับกำลังซื้อผักในตลาดสด "หนึ่งพันล้านหยวนค่ะ" เงียบกริบ... ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากปากของผู้คนนับร้อยในห้องโถงอีกเลย ทุกสายตาเบิกกว้างจนแทบถלออกจากเบ้า หนึ่งพันล้านหยวน! เพื่อสร้อยเพชรเส้นเดียวเนี่ยนะ! นี่มันไม่ใช่แค่การประมูลแล้ว แต่มนี่คือการเอาเงินฟาดหัวคนแบบไม่เกรงใจฟ้าดิน! เฉินเหมยหลิงทรุดฮวบลงนั่งกับเก้าอี้ ใบซีดเผือดราวกระดาษ หล่อนพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่อหน้าธารกำนัล ความอับอายแล่นริ้วขึ้นมาจนหายใจไม่ออก "หนึ่งพันล้านหยวนครั้งที่หนึ่ง... หนึ่งพันล้านหยวนครั้งที่สอง..." เสียงพิธีกรละล่ำละลักด้วยความตื่นเต้นจนลิ้นพันกัน "...และหนึ่งพันล้านหยวนครั้งที่สาม! ขายแล้วครับ! ขอแสดงความยินดีกับคุณหลินลี่อินและคุณลู่เฉิงหยวนด้วยครับ!" เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว แม้จะเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและทึ่งในความมั่งคั่งอย่างไร้ขีดจำกัด หลินลี่อินหันไปสบตากับลู่เฉิงหยวน ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ ก่อนที่หญิงสาวจะก้าวขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับมอบสร้อยเพชรประวัติศาสตร์นั้นด้วยความภาคภูมิใจ ทว่า... ในจังหวะที่หลินลี่อินกำลังจะยื่นมือไปรับกล่องกำมะหยี่สีดำจากมือประธานกรรมการจัดงาน ประตูบานใหญ่แกะสลักทองคำของห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิต ร่างของชายชราผู้หนึ่งในชุดสูทจีนโบราณปักลายมังกรทองด้วยด้ายแท้ ก้าวเข้ามาด้วยฝีมั่นคงและทรงพลัง สายตาคมกราบกรานกวาดมองไปทั่วห้องก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ลู่เฉิงหยวน พร้อมกับเสียงทุ้มกังวานที่ประกาศกร้าวออกมาจนทุกคนในห้องต้องหยุดหายใจ "ท่านประธานใหญ่ตระกูลลู่... ขอแสดงความยินดีด้วยที่ท่านประมูล 'น้ำตาแห่งดาราจักร' ได้สำเร็จ แต่เกรงว่า... เพชรเส้นนี้ยังเทียบไม่ได้กับ 'เกาะส่วนตัวแปซิฟิก' ที่ท่านเพิ่งซื้อโอนกรรมสิทธิ์ให้คุณหญิงเมื่อหนาวที่แล้วหรอกนะครับ..." หัวใจของหลินลี่อินกระตุกวูบ ทันทีที่ได้ยินคำประกาศนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็แข็งค้างไปในทันที... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?! เกาะส่วนตัวอะไรกัน ทำไมเธอถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยล่ะ?! ขอขอบพระคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้างความแซ่บสายเปย์นี้นะคะ