ดินแดนส่วนตัวของคนคลั่งรัก

กลิ่นอายจางๆ ของชาเขียวมะลิที่ลอยกรุ่นอยู่บนโต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิท แทบไม่ช่วยให้ความเหนื่อยล้าในสมองของหลินลี่อินจางหายลงไปได้เลย เอกสารการควบรวมกิจการเครือโรงแรมระดับเจ็ดดาวสามฉบับเพิ่งถูกเซ็นอนุมัติผ่านระบบดิจิทัลไปหมาดๆ ปล่อยให้ตัวเลขในบัญชีกลางของเธอขยับพุ่งทะยานจนแทบจะทะลุหน้าจอแท็บเล็ต แต่วินาทีนี้ สิ่งที่ลี่อินสนใจกลับไม่ใช่ตัวเลขมหาศาลเหล่านั้น... หากแต่เป็นรอยสัมผัสอุ่นๆ ที่กำลังนวดคลึงเบาๆ อยู่บริเวณต้นคอและหัวไหล่ของเธอต่างหาก "ถ้าขืนคุณยังขมวดคิ้วใส่หน้าจอพวกนั้นอีกนิดเดียว รอยย่นบนหน้าผากสวยๆ ของภรรยาผมคงลบไม่อออกไปจนถึงปีหน้าแน่ๆ เลยนะครับ... เอ่อ หมายถึงนะคะ" เสียงทุ้มนุ่มที่เจือความขี้เล่นเล็กน้อยดังขึ้นข้างใบหู พร้อมกับปลายนิ้วอุ่นจัดที่แตะลงบนจุดตึงเครียดบริเวณบ่าอย่างแม่นยำ ลู่เฉิงหยวนในยามนี้ไม่ได้สวมชุดสูททางการราคาแปดหลักที่ใช้ไปออกงานประมูลเมื่อช่วงบ่าย แต่เขาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมเนื้อนุ่มสีเทาเข้ม เส้นผมสีดำสนิทที่ยังมีความชื้นจากการอาบน้ำลู่ลงปรกหน้าผากเล็กน้อย ส่งผลให้มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชียคนนี้ กลับดูคล้ายเด็กหนุ่มมหาวิทยาลัยในสายตาของเธอเสียมากกว่า ลี่อินเอนศีรษะพิงซบลงกับอกแกร่งที่โน้มลงมาหาอย่างคุ้นชิน เธอหลับตาลงรับสัมผัสแสนอ่อนโยนนั้น ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าจากการฟาดฟันกับพวกบอร์ดบริหารหน้าเงินเมื่อกลางวันละลายหายไปกับความอบอุ่นจากร่างกายของเขา "ก็เพราะพวกผู้ถือหุ้นหน้าเลือดพวกนั้นพยายามจะตุกติกเรื่องงบประมาณรีโนเวทรีสอร์ตที่เกาะเจจูของฉันน่ะสิคะ... ฉันเลยต้องใช้เวลาตบหน้าพวกเขานานกว่าที่คิดไปตั้งสิบนาที" ลี่อินเอ่ยเสียงอู้อี้ ปล่อยให้สามีหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู "แค่วันเดียวที่คุณกวาดหุ้นในมือพวกเขามารubไว้จนหมดเกลี้ยง พวกเขาก็น่าจะสำเหนียกได้แล้วนะคะว่าไม่ควรมาลองดีกับภรรยาผม... หิวมั้ยครับ— เอ๊ย หิวนะคะ? คนเก่งของผมวันนี้ยังไม่ได้ทานอะไรเป็นเรื่องเป็นราวตั้งแต่บ่ายเลยนะ" เฉิงหยวนเปลี่ยนสรรพนามแก้ตัวแทบไม่ทัน เมื่อเห็นดวงตากลมโตคู่สวยตวัดค้อนขวับส่งให้ด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่ริมฝีปากอิ่มกลับซ่อนรอยยิ้มเอ็นดูไว้ไม่มิด เขาย่อตัวลงนั่งคุกเข่าลงกับพื้นพรมหนานุ่มตรงหน้าเก้าอี้ทำงานของเธอ ก่อนจะเอื้อมมือเรียวยาวที่ผ่านการจับปากกาเซ็นสัญญาพันล้านมาหมาดๆ ไปถอดรองเท้าส้นสูงออกให้อย่างเบามือ ราวกับเธอนั้นเป็นเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่แตะต้องไม่ได้ การกระทำที่แสนจะใส่ใจและเป็นธรรมชาติเช่นนี้... ใครเล่าจะจินตนาการออกว่า ผู้ชายที่กำลังคุกเข่าปรนนิบัติภรรยาอยู่ตรงนี้ คืออดีตเด็กวัดไร้หัวนอนปลายเท้าที่เคยถูกตระกูลใหญ่เหยียบย่ำจนเกือบจมดิน? และเป็นคนที่ยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อปกป้องชื่อเสียงของหลินลี่อินในวันที่เธอยังเป็นแค่นายหญิงผู้เอาแต่ใจและไร้ค่าในสายตาใครต่อใคร "เฉิงหยวน..." ลี่อินเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเบา ยามที่นิ้วเรียวของเธอเอื้อมไปแตะปอยผมที่ชื้นน้ำของสามีอย่างทะนุถนอม "คุณตามใจฉันแบบนี้ทุกวัน ระวังฉันจะเสียนิสัยจนกู่ไม่กลับนะคะ" ลู่เฉิงหยวนเงยหน้าขึ้นสบตา ดวงตาคมกริบที่เคยใช้กดดันคู่แข่งทางธุรกิจจนมุม กลับพราวระยับไปด้วยประกายความรักความหลงใหลที่ลึกซึ้งจนน่าใจหาย เขาจับมือเรียวของภรรยาขึ้นมาจูบเบาๆ ที่หลังมืออย่างเทิดทูน ก่อนจะแนบแก้มสากกับฝ่ามืออุ่นของเธอ "ต่อให้คุณจะเอาแต่ใจจนพลิกแผ่นดินนี้กลับด้านได้ทั้งใบ... ผมก็จะเป็นคนคอยถือหางเสือให้คุณเองค่ะ ลี่อิน" เสียงกระซิบพร่าต่ำที่ริมฝีปากนั้นเต็มไปด้วยความจริงจังที่หนักแน่นยิ่งกว่าสัญญาประชาคมใดๆ "เงินในระบบของคุณมีเท่าไหร่ ผมไม่เคยสนใจ... แต่หัวใจทุกห้องที่มีลมหายใจของผมตอนนี้ มันเป็นของคุณ หลินลี่อิน คนนี้แค่คนเดียวเท่านั้น" บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกโอบล้อมด้วยความหวานล้ำที่เข้มข้นเสียยิ่งกว่าน้ำผึ้งป่า เฉิงหยวนช้อนตัวภรรยาขึ้นอุ้มแนบอกด้วยความแข็งแกร่งโดยไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว ลี่อินอุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ ก่อนจะหัวคิกคักออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นคล้องคอเขาไว้แน่น ปล่อยให้สามีหนุ่มพาเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวเข้าสู่พื้นที่พักผ่อนส่วนตัวด้านใน กลิ่นหอมละมุนของน้ำมันหอมระเหยกลิ่นวานิลลาและดอกส้มจางๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีครีมทองหรูหรา เตียงนอนคิงไซส์ถูกปูด้วยผ้าปูที่นอนไหมแท้เนื้อนุ่มมือ บนโต๊ะข้างเตียงมีแจกันดอกกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ที่เฉิงหยวนมักจะเปลี่ยนให้ใหม่ทุกวันวางอยู่เสมอ แม้ว่างานบริหารอาณาจักรธุรกิจมูลค่าแสนล้านจะรัดตัวแค่ไหน แต่ชายหนุ่มก็ไม่เคยบกพร่องต่อหน้าที่สามีเลยแม้แต่น้อย เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่าตุ๊กตาแก้วเจียระไนราคาแพงจะแตกสลาย แต่ก่อนที่ลี่อินจะได้ขยับตัวหนี เฉิงหยวนก็ตามขึ้นมาคร่อมทับไว้ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายโน้มต่ำลงมาจนปลายจมูกชนกัน ลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดอยู่ใกล้ชิดทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ "วันนี้... คุณต้องโดนลงโทษนะคะ ที่ปล่อยให้ตัวเองทำงานหนักจนลืมเวลาพักผ่อน" เสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหูมาพร้อมกับริมฝีปากอุ่นที่กดจמซับลงเบาๆ ที่ซอกคอขาวผ่อง ไล้เรื่อยขึ้นมาจนถึงติ่งหู ทำเอาลี่อินสะท้านเฮือก เผลอจิกมือลงบนลาดไหล่กว้างของเขาโดยอัตโนมัติ "นี่... คุณจะเอาเปรียบฉันเหรอคะ คุณสามี..." เธอพยายามเปล่งเสียงประท้วงด้วยความหมั่นเขี้ยว แม้ว่าดวงตากลมโตจะฉ่ำเยิ้มไปด้วยความเคลิบเคลิ้มแล้วก็ตาม "เรียกว่า 'ทวงรางวัล' จากการดูแลภรรยาคนสวยต่างหากครับ... เอ๊ย ภรรยาคนสวยนะคะ" เฉิงหยวนหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากทำให้เขาดูเย้ายวนจนน่าอันตรายที่สุดในสายตาของเธอ มือใหญ่วาดผ่านเอวคอดกิ่วเข้าโอบกอดแนบแน่น เตรียมจะมอบบทเรียนแสนหวานที่จะทำให้คนอ่านต้องจิกหมอนขาดกระวิงด้วยความฟินระดับปรอทแตก ทว่า... *กริ๊งงงงงงงงง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากระบบเศรษฐีพันล้านที่ถูกตั้งค่าไว้ระดับสูงสุดดังแผดเสียงขึ้นทำลายบรรยากาศแสนหวานในห้องนอนจนยับเยิน หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานดีดเด้งขึ้นกลางอากาศอัตโนมัติ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนตัวอักษรสีทองวิ่งวนด้วยความเร็วสูง: *[แจ้งเตือนด่วนระดับ S: ตรวจพบความเคลื่อนไหวทางการเงินผิดปกติ! บัญชีลับส่วนตัวของ 'เฉินเหมยหลิง' กำลังทำการโอนเงินสิบล้านหยวนเข้าสู่ระบบบัญชีดำของตระกูลหลง เพื่อซื้อข้อมูลลับสุดยอดเกี่ยวกับโครงการประมูลท่าเรือน้ำลึก... และเป้าหมายในการโจมตีรอบนี้คือ 'บริษัทในเครือหลินกรุ๊ป' ของคุณลี่อินค่ะ!]* ดวงตาคู่สวยที่เมื่อครู่ยังฉ่ำเยิ้มไปด้วยความหวาน เปลี่ยนเป็นประกายเย็นเยียบวับขึ้นมาทันทีในเสี้ยววินาที ลี่อินหรี่ตามองตัวเลขบัญชีปลายทางที่ปรากฏบนหน้าจอด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เย็นชาจนน่ากลัว ส่วนลู่เฉิงหยวนที่ถูกขัดจังหวะความเป็นส่วนตัว ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดระคนเย็นชาไม่แพ้กัน เขาก้มมองหน้าภรรยาที่ตอนนี้มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นอย่างสะใจ "ดูท่าทาง... นางอิจฉาตกกระป๋องคนนั้น จะยังไม่เข็ดกับบทเรียนที่เราเคยสั่งสอนสินะคะ" ลี่อินเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความอันตรายที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นจุล เฉิงหยวนยิ้มเหี้ยมที่มุมปาก เขาเอื้อมมือไปกดรับสายด่วนจากระบบ พร้อมกับน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยสั่งการออกไปอย่างไร้ความปรานีทันที "ติดต่อธนาคารกลางทันที... ระงับธุรกรรมของยัยนั่นทั้งหมด แล้วเตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว เราจะไปเยี่ยมคุณหนูเฉินที่งานเลี้ยงการกุศลคืนนี้กันค่ะ... เอ๊ย คืนนี้นะคะ!" ...ชาเขียวแก้วร้ายขอตัวไปจิบชาอุ่นๆ รอความสะใจในตอนต่อไปก่อนนะคะ!