ความเงียบงันภายในห้องพิจารณาคดีหลังประตูกระจกบานใหญ่เปิดผางขึ้นนั้น หนักหน่วงเสียจนแทบจะบดขยี้ทรวงอกของทุกคนให้แหลกสลายเป็นจุล ซองเอกสารสีน้ำตาลในมือของเจ้าหน้าที่ตำรวจศาลถูกส่งต่อให้ผู้พิพากษาคณินด้วยท่าทีลนลาน เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผมของนายตำรวจชั้นประทวนผู้นั้นราวกับกำลังวิ่งหนีตายมาจากขุมนรก
ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของคณินกวาดมองตัวอักษรบนกระดาษแผ่นนั้นเพียงเสี้ยววินาที ทว่ารังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงสง่ากลับทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ รอยยิ้มเยือกเย็นที่มักประดับอยู่มุมปากหยักลึกหายวับไปกับตา เหลือไว้เพียงความมืดมิดดั่งห้วงสมุทรไร้ก้นบึง
"เกมสนุกหมดสนุกแค่นี้สินะคะ ท่านผู้พิพากษา..." มินตราเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของทนายสาวพยศยังคงแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความท้าทาย แม้ว่าหัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวระรัวด้วยความหวาดหวั่นเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น เธอกำลังสืบหาเบื้องหลังคดีใหญ่ที่เขากุมความลับไว้ และเอกสารในมือเขานี่แหละคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะกระชากหน้ากากผู้พิพากษาจอมปลอมคนนี้
คณินไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแต่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจที่ทำเอาสันหลังวาบหวิว นิ้วเรียวยาวแกร่งดั่งคีมเหล็กขยำกระดาษในมือจนยับยู่ยี่ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่กำยำภายใต้ชุดสูทราคาแพงกดดันมินตราให้ต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
"เธอคิดว่าตัวเองฉลาดมากสินะ มินตรา..." เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจลอดไรฟันออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม คณินก้าวเท้าเข้าประชิดตัวหญิงสาวทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ราวกับเสือร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม "อยากรู้ความจริงเรื่องคดีนั้นนักใช่ไหม อยากขุดคุ้ยซากศพที่ฉันฝังไว้เพื่อเอาชื่อเสียงของเธอไปประดับบารมี..."
"ฉันทำตามหน้าที่ทนายความค่ะ! ในเมื่อคุณซ่อนหลักฐานและบิดเบือนความยุติธรรม ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะเปิดโปงความโสมมของคุณ!" มินตราเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้แผ่นหลังจะชนเข้ากับผนังห้องพิจารณาคดีจนไร้ทางหนี ร่างอรชรสั่นเทาด้วยความโกรธกรúcแต่กลับถูกตรึงไว้ด้วยกลิ่นกายหอมกรุ่นปนกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวเขา
"หน้าที่เหรอ..." คณินโน้มใบหน้าคมคายลงมาจนชิดริมหางตาของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียนนุ่มจนเกิดกระแสไฟฟ้าวาบหวามวิ่งพล่านไปทั่วร่าง มือหนาเอื้อมออกไปคว้าหมับที่เอวคอดกิ่วของเธออย่างไร้ความปรานี ออกแรงกระชากเข้าหาร่างแกร่งจนแทบไม่เหลือช่องว่าง "งั้นมาดูกันซิว่า หน้าที่ของทนายความจอมพยศอย่างเธอ จะทนรับ 'บทลงโทษ' จากผู้พิพากษาอย่างฉันได้สักกี่น้ำ!"
"ปล่อยนะคะ! นี่มันในศาล... อื้อ!"
คำพูดประท้วงทั้งหมดถูกกลืนหายไปใต้ริมฝีปากร้อนผ่าวที่ทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี คณินบดขยี้เรียวปากอิ่มสวยด้วยความดุดิบและหิวกระหาย เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ มินตราพยายามทุบตีอกแกร่งและเบือนหน้าหนี แต่แรงมหาศาลของชายหนุ่มกลับทำให้เธอกลายเป็นเพียงตุ๊กตากระดาษในกำมือ รสจูบทั้งดิบเถื่อนและเร่าร้อนจนสติสัมปชัญญะของเธอหลอมละลาย หยาดน้ำใสคลอหน่วยตาด้วยความคับแค้นใจปนความวาบหวามที่เธอเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่ร่างกายดันตอบสนองมันอย่างซื่อสัตย์
มือหนาเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้รับองศาจูบที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ไปตามแนวสันหลังและสะโพกกลมกลึงอย่างจาบจ้วง ความตึงเครียดและอารมณ์ดิบเถื่อนปะปนกันจนกลายเป็นแรงปรารถนาอันเร่าร้อนที่แผดเผาทั้งคู่จนแทบมอดไหม้ คณินถอนริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้หญิงสาวหอบหายใจโกยกอากาศเข้าปอดด้วยใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาและแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
"ปากเก่งนักนะ..." เขาซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนียนนุ่มจนเกิดรอยแดงช้ำอย่างจงใจ "แต่ร่างกายเธอกำลังบอกฉันว่า... เธออยากสยบอยู่ใต้ร่างฉันใจจะขาด"
"คนทราม..." มินตราเค้นเสียงด่าลอดไรฟันด้วยความอัปยศอดสู แต่เสียงของเธอกลับสั่นพร่าและไร้ซึ่งพลังอำนาจใดๆ เมื่อมือของเขาเริ่มซุกซนสอดลึกเข้าไปใต้ชายเสื้อสูท ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ความเร่าร้อนของบทรักสีเทากำลังจะกลืนกินทั้งคู่ในห้องที่ไร้ผู้คนนี้
ทว่า...
*ก๊อก ก๊อก ก๊อก!*
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูด้านนอกที่กำลังจะถูกเปิดออก คณินชะงักกึก ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองที่ประตูด้วยความหงุดหงิดขัดใจ ขณะที่มินตราอาศัยจังหวะชุลมุนนี้ผลักอกเขาออกสุดแรง พร้อมกับรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าวราวกับจะระเบิด
ประตูกระจกค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นร่างของเลขาคนสนิทที่ยืนหน้าซีดเผือด ยื่นโทรศัพท์มือถือสั่นๆ เข้ามาพร้อมกับคำพูดที่ทำให้คณินต้องเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย—
"ท่านครับ... ทางเบื้องบนสั่งด่วนที่สุด ให้ท่านจัดการปิดปากทนายมินตรา... ก่อนที่ 'ความจริงเรื่องคืนนั้น' จะหลุดออกไปถึงมือสำนักข่าวใหญ่!"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปในห้วงเสน่หาและเกมอันตรายนี้นะคะ
ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ•ตอนที่ 2
เกมซ่อนเงื่อน
ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!