แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสเสียงดัง *ปัง* แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้กระดาษด้านในกระพือไหว แต่มันยังไม่น่ากลัวเท่ารายงานลับฉบับด่วนที่นอนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า—คำสั่งจาก 'เบื้องบน' ที่ต้องการให้ผู้พิพากษาคณินจัดการปิดปากทนายสาวผู้ถือไพ่เหนือกว่าอย่างเธอ... ก่อนที่ความลับในคืนนั้นจะหลุดรอดออกไป
มินตราสะบัดหน้าเงยขึ้นจากเอกสารคดีฆาตกรรมอำพราง ดึงสายตาคมกริบของตนเองขึ้นปะทะกับร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ริมโต๊ะทำงาน แสงไฟนีออนสีส้มสลัวจากตึกระฟ้าภายนอกขับให้ใบหน้าคมคายดั่งรูปสลักของคณินดูราวกับมัจจุราชในคราบมนุษย์ นัยน์ตาคู่นั้นลุ่มลึก เย็นชา และเต็มไปด้วยความกระหายในการควบคุม
"คุณเรียกฉันมาดึกดื่นแบบนี้ เพื่อจะให้ดูเอกสารขยะนี่เหรอคะ ท่านผู้พิพากษา" เสียงหวานใสแต่เจือไปด้วยความเย่อหยิ่งเอ่ยขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจในอกจะเต้นเร็วจนน่าหงุดหงิด เธอกำปากกาในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด
คณินไม่ตอบทันที ร่างสูงเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบและรวดเร็วดราวกับเสือดาวที่กำลังย่างสามขุมเข้าหาเหยื่อ กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความเย็นยะเยือกของห้องทำงานส่วนตัวโชยเข้าแตะนาสิก มินตราผุกผุดลุกขึ้นเพื่อจะถอยร่น แต่ทว่าเอวบางกลับชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานจนหมดทางหนี
หมับ!
มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่ว รั้งร่างบางเข้าหาตัวอย่างแรงโดยปราศจากความปรานี แรงบด 𝕏 ขยี้จากฝ่ามือใหญ่ผ่านเนื้อผ้าชุดสูททำงานทำให้มินตรารู้สึกได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดอยู่ข้างแก้มสรางความสั่นสะท้านให้แล่นพล่านไปตามสันหลัง
"ปากเก่งดีนี่... ทนายมินตรา" เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่ากระซิบชิดริมหูกv ของเธอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยอำนาจมืดอันดิบเถื่อนที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง "รู้ไหมว่าคำสั่งที่ฉันเพิ่งได้รับมาเมื่อกี่นาทีก่อน... เขาบอกให้ฉันทำอะไรกับผู้หญิงอวดดีอย่างเธอ"
"ปล่อยฉันนะคะ!" มินตราพยายามบิดตัวหนี แรงดิ้นรนของเธอทำให้สะโพกมนเบียดเสียดเข้ากับส่วนสำคัญของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ และนั่นทำให้แววตาของคณินเปลี่ยนสีไปในทันที มันลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ถูกจุดประกายขึ้นท่ามกลางสถานการณ์อันตึงเครียด
"ดิ้นสิ... ดิ้นให้แรงกว่านี้อีกหน่อย" คณินหัวเราะในลำคออย่างเยียบเย็น มืออีกข้างเอื้อมขึ้นบีบปลายคางมนของเธอ บังคับให้ใบหน้าเชิ่ดรั้นนั้นเงยขึ้นสบตาเขา "เธอคิดจริงๆ เหรอว่า คืนนั้น... เรื่องที่เราอยู่ด้วยกันบนเตียงที่เพนท์เฮาส์ส่วนตัว จะเป็นความลับไปได้ตลอดกาล?"
คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ มินตราชาไปทั้งร่าง นัยน์ตาสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก แม้เธอจะพยายามซ่อนมันไว้ภายใต้เกราะแห่งศักดิ์ศรีแค่ไหน แต่ความทรงจำเร่าร้อนอันดิบเถื่อนในคืนนั้น—คืนที่เธอพ่ายแพ้ให้กับเกมสวาทของเขาอย่างราบคาบ—ยังคงกรีดกรายอยู่ในความรู้สึกไม่เคยจางหาย
"มันเป็นอุบัติเหตุ..." เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามต้านทานแรงดึงดูดอันมหาศาลจากร่างกายหนาที่ทาบทับลงมา "ฉันทำหน้าที่ของฉัน และคุณก็แค่... คนใช้อำนาจในทางมิชอบ!"
"ปากดีแบบนี้แหละ ที่ฉันอยากจะลองป้อนจูบปิดปากนัก..."
สิ้นคำพูด ร่างสูงก็โน้มใบหน้าลงมาประกบเรียวปากหยักลึกเข้ากับริมฝีปากอิ่มของเธอทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว!
สัมผัสแรกดุดัน รุนแรง และเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอยกมือขึ้นทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่คณินกลับใช้มือเพียงข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไขว้หลังไว้ด้วยกันอย่างง่ายดายด้วยมือเดียว ก่อนจะตรึงมันไว้ด้วยแรงมหาศาล
เรียวปากหนาขบเม้มริมฝีปากนุ่มของเธออย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนล้ำแทรกซึมผ่านกลีบปากที่เผยอออกด้วยความตกใจ กวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ราวกับจะลงโทษความพยศและทิฐิอันสูงส่งของเธอให้แหลกละเอียดคามือ รสจูบนั้นทั้งลึกซึ้ง เร่าร้อน และเต็มไปด้วยแรงขับทางเพศที่ระอุอุ่นจนทำให้สมองของมินตราขาวโพลน
"อื้อ..." เสียงครางประท้วงในลำคอเล็ดลอดออกมาได้เพียงเท่านั้น เมื่อความเร่าร้อนจากสัมผัสของเขาเริ่มกัดกินสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย ความโกรธเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความสั่นสะท้าน ร่างกายที่เคยแข็งกร้าวเริ่มอ่อนยวบยาบลงใต้เงื้อมมือของมัจจุราชผู้ทรงอิทธิพล
คณินผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ปล่อยให้หอบหายใจรดกันและกัน นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อจากการถูกจูบอย่างพึงพอใจ นิ้วเรียวเกลี่ยไล้ไปตามโครงหน้าเนียนนุ่มอย่างหลงใหลในเรือนร่างของเธอ
"ถ้าฉันอยากจะฆ่าเธอ... ฉันทำไปนานแล้ว ทนายมินตรา" เสียงกระซิบพร่าพร่าดังขึ้นชิดริมฝีปากของเธอ "แต่เด็กดื้อที่บังaานล่วงล้ำเข้ามาในอาณาจักรของฉัน สมควรได้รับบทลงโทษที่สาสกว่านั้น... บทลงโทษที่จะทำให้เธอไม่มีวันลืมผู้พิพากษาคนนี้ไปตลอดชีวิต"
เขายกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะดันร่างของเธอนอนราบลงไปกับโต๊ะทำงานกระจกใส โดยมีน้ำหนักตัวอันกำยำทาบทับลงมาปิดกั้นทุกเส้นทางหนี
ทว่า... ในวินาทีที่มือหนากำลังจะเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวสวยของเธอออก เสียงเคาะประตูกระจกด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงของเลขาคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก
"ท่านครับ! แย่แล้วครับ... ตอนนี้สำนักข่าวใหญ่กำลังไลฟ์สดเรื่อง 'หลักฐานลับ' ที่เชื่อมโยงคดีฆาตกรรมกับชื่อของท่านแล้วครับ!"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับเกมรักอันดาร์กและเร่าร้อนนี้นะคะ
ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ•ตอนที่ 3
เงื้อมมือมัจจุราช
ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!