กลิ่นอายอันตราย

หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนแสงสีฟ้าสว่างวาบ ข้อความตัววิ่งพาดหัวข่าวจากสำนักข่าวใหญ่กำลังสั่นคลอนความมั่นคงของชายหนุ่มผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของเมืองหลวง คณินนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงาน ตัวตนของเขาแผ่ซ่านความเยือกเย็นและดุดันออกมาจนอากาศรอบตัวคล้ายจะลดอุณหภูมิลงไปหลายองศา ทว่านัยน์ตาคมกริบคู่นั้นกลับพร่าพรายไปด้วยประกายไฟแห่งความกรุ่นโกรธที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า มินตราก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของเขาโดยไม่เคาะประตูก่อน ประตูบานใหญ่ปิดสนิทลงด้วยแรงผลักที่สะท้อนถึงอารมณ์คุกกรุ่นไม่แพ้กัน เธอกวาดตามองหน้าจอที่ยังคงฉายภาพหลักฐานลับที่ควรจะถูกฝังกลบเอาไว้ในสุสานแห่งความลับ ก่อนจะหันมาสบตากับผู้พิพากษาหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลด้วยแววตาที่แข็งกร้าวท้าทาย "ดูเหมือนว่าเกมกระดานนี้ คุณจะเดินพลาดตาใหญ่เข้าแล้วนะคะ ท่านผู้พิพากษา" น้ำเสียงของทนายสาวเย้ยหยันเล็กน้อย ทว่าแฝงความตึงเครียดเอาไว้ภายใต้รอยยิ้มมุมปาก คณินไม่แม้แต่จะขยับตัวหนีจากพนักเก้าอี้หนังราคาแพง เขากลับหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นสะเทือนอารมณ์ดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใน ชายหนุ่มโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกทั้งสองข้างวางทศบนโต๊ะ ประสานมือเข้าหากันในท่าทางที่คุกคามจนมินตราต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "พลาดงั้นหรือ..." เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าทรงพลังอำนาจ "สำหรับฉัน ไม่มีคำว่าพลาด มีแต่เหยื่อที่ดิ้นรนก่อนจะถูกเชือดเท่านั้น... และเธอกำลังทำให้ฉันหมดความอดทนเข้าไปทุกทีแล้ว มินตรา" "คุณไม่มีสิทธิ์มาขู่ฉัน คานส์ ในเมื่อสถานการณ์ตอนนี้หลักฐานพวกนั้นกำลังมัดตัวคุณแน่นหนา คดีปิดตายที่คุณพยายามปกปิดมันไว้กำลังจะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาแสงสว่าง และฉันนี่แหละที่จะเป็นคนกระชากหน้ากากคุณเอง" มินตราเชิดหน้าขึ้น ศักดิ์ศรีอันสูงส่งของเธอไม่เคยยอมจำนนต่ออำนาจมืดใดๆ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่นต่อรัศมีอันตรายที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ ทันใดนั้น คณินก็ลุกพรวดขึ้นเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทเนื้อดีก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอด้วยความเร็วที่ตั้งรับไม่ทัน มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของเธออย่างไร้ความปรานีแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกบางปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่ร้อนระอุ "กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ!" มินตราอุทานด้วยความตกใจ มือเรียวเล็กพยายามดันไหล่หนาเอาไว้ แต่ทว่าแรงของเธอกลับเทียบไม่ได้เลยกับอำนาจดิบเถื่อนที่โอบกอดรัดรึงเธอไว้ราวกับกรงเหล็ก "ปากดีนักนะ... ทนายสาวจอมพยศ" คณินกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ ลลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ และความดุดันเป่ารดผิวแก้บเนียน ดวงตาคมปลาบกวาดมองริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกด้วยความโกรธและ... ความตื่นกลัวที่เธอพยายามซ่อนไว้ "คิดว่าฉันกลัวข่าวไร้สาระพวกนั้นหรือไง หื้ม?" เขาหัวเราะต่ำในลำคอ ใช้นิ้วเรียวแกร่งเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอนัยน์ตาประสานกับเขา "ในเมื่อตอนนี้เราต้องร่วมงานกันในคดีปิดตายนี้... ฉันจะแสดงให้เธอดูว่า คนที่กุมอำนาจที่แท้จริงเขาทำกันอย่างไร และบทลงของคนอวดดีอย่างเธอควรมีหน้าตาเป็นแบบไหน" ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้การปรานี บดขยี้เรียวปากนุ่มนวลของเธอด้วยความเร่าร้อนและดิบเถื่อน มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พยายามเบือนหน้าหนีและทุบตีอกเขาด้วยเรียวแรงทั้งหมดที่มี แต่คณินกลับยิ่งตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย มืออีกข้างสอดเข้าใต้เส้นผมสลวย บังคับองศาใบหน้าให้เธอต้องรับรสจูบอันเอาแต่ใจที่ทั้งดุดันและสูบ รสสัมผัสอันวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความตึงเครียดจากคดีฆาตกรรมและอำนาจมืดรอบตัวหลอมรวมเข้ากับแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่คณินจงใจปลุกเร้า เขารุกรานล้ำลึก เรียวลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ จนทนายสาวผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครเริ่มหายใจติดขัด หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอก ร่างกายที่เคยแข็งกร้าวกลับอ่อนปวกเปียกหลอมละลายลงใต้เงื้อมมือของซาตานร้ายอย่างน่าอับอาย "อื้อ..." เสียงครางประท้วงในลำคอของมินตราถูกกลืนหายไปในลำคอหนา เมื่อเขายิ่งเพิ่มน้ำหนักจูบให้ลึกซึ้งและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะลงทัณฑ์ความอวดดีของเธอให้สาสม สัมผัสจากมือแกร่งที่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าสร้างความรัญจวนใจจนเธอต้องหลับตาลงด้วยความจำนน ท่ามกลางบรรยากาศที่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายอันตรายและห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของคณินก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ ทว่าชายหนุ่มกลับไม่มีทีท่าว่าจะผละริมฝีปากออก เขายังคงคลอเคลียอยู่ข้างซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยแดงจางๆ พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าสั่นชิดใบหู "รับโทรศัพท์สิ... แล้วฟังให้ดีว่าเกมนี้ ใครกันแน่ที่เป็นผู้ชนะ" มินตราหอบหายใจสะท้อนขณะที่มือข้างหนึ่งของเขาถูกปล่อยให้เป็นอิสระเพื่อเอื้อมไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดรับสาย หน้าจอแสดงภาพวิดีโอจากสายที่ไม่คาดคิด เสียงปลายสายเอ่ยรายงานด้วยความตื่นตระหนก "ท่านครับ! ตำรวจฝ่ายสืบสวนกำลังนำหมายค้นบุกเข้ามาที่คึกคักตึกนี้แล้วครับ... พวกเขาบอกว่าพบศพพยานคนสำคัญถูกซ่อนไว้ที่ชั้นใต้ดิน!" ดวงตาคมกริบของคณินหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนมุมปาก ท่ามกลางความตกตะลึงที่ฉายชัดในแววตาของมินตรา ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปกับห้วงเสน่หานี้ด้วยกันนะคะ