ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ•ตอนที่ 7

ไฟใต้น้ำ

ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
เงาสะท้อนในกระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพความตื่นตระหนกที่มินตราพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเย่อหยิ่ง ทว่าหัวใจที่เต้นโครมครามดั่งกลองศึกกลับทรยศเธออย่างหมดรูป เมื่อดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น เมื่อผู้มาใหม่ก้าวพ้นขอบประตูเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก "ตกใจอะไรหรือครับ... หรือว่าคุณทนายคนเก่ง กำลังรอใครคนอื่นอยู่อีก" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่เจือรอยเย้ยหยันดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคณินที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วดั่งเสือร้ายตะครุบเหยื่อ กลิ่นกายบุรุษเพศผสมผสานกับความเย็นยะเยือกของค่ำคืนลอยเข้าแตะจมูก จนมินตราต้องผอยถอยหลังกรูด ทว่าแผ่นหลังกลับชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบอย่างไร้ทางหนี ในสถานการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์อันเร่าร้อนเมื่อครู่ ความใกล้ชิดที่ยังหลงเหลือไออุ่นยิ่งจุดประกายไฟใต้น้ำให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งอย่างเงียบงัน มินตราเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวความแข็งกร้าวทั้งหมดที่มีมาต้านทานแรงดึงดูดอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "กรุณาถอยออกไปนะคะ ท่านผู้พิพากษาคณิน... การบุกรุกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันแบบนี้ มันเกินกว่าขอบเขตหน้าที่ไปมากแล้วค่ะ" มินตราเชิดหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยแม้จะพยายามบังคับให้มันราบเรียบแค่ไหนก็ตาม คณินหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นต่ำทุ้มและน่าขนลุก ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองสำรวจเรือนร่างอรชรที่กำลังสั่นเทาภายใต้ชุดสูทเข้ารูป รอยยิ้มมุมปากของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และดิบเถื่อน มือหนายื่นออกไปตรึงข้อมือเรียวเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะของเธอด้วยแรงเพียงน้อยนิด แต่กลับหนักแน่นราศีกดทับด้วยโซ่ตรวนที่ไม่มีวันดิ้นหลุด "ขอบเขตงั้นหรือ..." คณินโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มเนียน "ตั้งแต่แรกที่เราก้าวเข้ามาพัวพันกัน คุณก็ไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องขอบเขตอีกแล้ว มินตรา... ยิ่งคุณดื้อรั้น ยิ่งคุณพยายามต่อfกรกับผมมากเท่าไหร่ ไฟที่สุมอยู่ข้างในมันก็ยิ่งแผดเผาเราทั้งคู่ให้มอดไหม้เร็วขึ้นเท่านั้น และคุณก็รู้ดี... ว่าคุณเองก็ชอบมันไม่แพ้กัน" สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นจัดที่ลูบไล้ผ่านเรียวแขนส่งกระแสไฟแล่นริ้วไปทั่วสรรพร่าง มินตราสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ร่างกายทรยศด้วยการอ่อนระทวยลงชั่วขณะ ความโกรธเกรี้ยวและความปรารถนาอันดิบเถื่อนผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก เธอกัดฟันกรอด จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสสีดำสนิทคู่นั้นที่เต็มไปด้วยความต้องการอันชัดเจน "ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายบริการในอาณาจักรสีเทาของคุณนะคะ คานส์!" เธอจงใจเรียกชื่อเล่นของเขาเพื่อท้าทายอำนาจมืด "แต่คุณคือผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้ผมสูญเสียการควบคุม..." สิ้นคำประกาศิตริมฝีปากหยักลึกก็ทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเธออย่างอุกอาจ จุมพิตในครานี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงแต่ความเร่าร้อน ดิบเถื่อน และเรียกร้อง ราวกับต้องการลงทัณฑ์ความพยศที่ฝังรากลึกอยู่ในตัวทนายสาว รสจูบที่ทั้งลึกล้ำและดุดันบดขยี้เรียวปากนุ่มจนบวมเจ่อ มินตราพยายามทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับกลายเป็นการโหมไฟสวาทให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม เมื่อมือหนาของเขาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ไม่มีช่องว่างให้อากาศแทรกผ่าน สติสัมปชัญญะของมินตราหลุดลอยไปชั่วขณะ ภายใต้สัมผัสอันชำนาญและทรงพลังของชายหนุ่ม ศักดิ์ศรีที่เธอถือ มั่นมาตลอดชีวิตเริ่มหลอมละลายกลายเป็นหยาดน้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นดังประสานกันท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานมืดทึบ เรียวขาของเธอเริ่มอ่อนแรงจนต้องอาศัยร่างสูงใหญ่ของเขาเป็นที่พยุง คณินถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวได้กอบโกยอากาศเข้าปอด ขณะที่สายตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากเจ่อบวมด้วยความพึงพอใจ นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากกรอบหน้าของเธออย่างทะนุถนอมในวินาทีที่ความอ่อนโยนแปลกประหลาดเข้าครอบ "ยอมจำนนต่อผมเสียเถอะ... มินตรา" เสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหูปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเธอให้สั่นสะท้าน ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดิ่งลึกเข้าสู่ห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนจนแทบไม่มีทางถอนตัว เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงจากภายนอกก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ราวกับสายฟ้าฟาดผ่ากลางความเงียบ "ท่านผู้พิพากษาครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว..." เสียงลูกน้องคนสนิทของคณินตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "มีบุคคลปริศนาส่งแฟ้มลับเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมเมื่อหี่ปีก่อนมาวางไว้ที่หน้าห้องทำงาน... และในนั้น มีชื่อของคุณมินตราเกี่ยวข้องด้วยครับ!" มินตราเบิกตากว้าง หัวใจที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสสวาทเมื่อครู่กลับดิ่งวูบลงสู่เหวลึกในทันที ความหวาดระแวงฉายชัดขึ้นในแววตา ขณะที่คณินชะงักกักร่างเธอไว้ สายตาคมกริบเปลี่ยนเป็นดุดันและเย็นเยียบราวน้ำแข็งในชั่วพริบตาเดียว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปในเกมรักอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ผู้พิพากษาสายดาร์กกับทนายสาวจอมพยศ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%