กับดักรัตติกาล

เสียงปิดประตูห้องทำงานส่วนตัวดังขึ้น ทึบ หนักหน่วง และตัดขาดโลกภายนอกออกไปอย่างสิ้นเชิง มินตรายืนนิ่งอยู่กลางห้อง ร่างเพรียวบางภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสั่นสะท้อนน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความหนาวเหนเย็นของเครื่องปรับอากาศ แต่เป็นเพราะเงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาประชิดหลังเธออย่างไร้ซุ่มเสียง กลิ่นอายเฉพาะตัวของเขา—กลิ่นบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความเย็นชาอันตราย—ลอยวนอยู่รอบตัว จนทำให้ลมหายใจของเธอสะดุด แฟ้มเอกสารลับสุดยอดที่เธอเพิ่งแย่งชิงมาได้ ถูกกระชากออกจากมือไปอย่างง่ายดายด้วยปลายนิ้วแข็งแกร่งของคณิน ผู้พิพากษาหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของทุกคนไว้ในกำมือ ดวงตาคมกริบราวกับสัตว์ป่ามองเอกสารในมือแวบหนึ่ง ก่อนจะโยนมันลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสอย่างไร้ค่า "คิดจะเล่นเกมตบตาฉัน... ทนายสาวจอมพยศ" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความขบขันระคนเหยียดหยาม คณินก้าวเข้ามาประชิดร่างบางจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงาน ไม่มีทางหนี ไม่มีช่องว่างให้หลบเลี่ยง "เธอมันก็แค่แมวขโมยตัวน้อย ที่คิดว่ากรงเล็บทื่อๆ จะทำอะไรราชสีห์ได้" "ปล่อยฉันนะคณิน!" มินตราเงยหน้าขึ้นสบตาเขา นัยน์ตากลมโตเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและความโกรธขึง เธอยืดอกขึ้นพยายามรักษาศักดิ์ศรีครั้งสุดท้าย แม้ว่าเรียวขาจะเริ่มอ่อนแรงลงทุกทีเมื่อแผงอกกว้างของเขากดทับเข้ามาใกล้ "คุณไม่มีสิทธิ์กัก Banh ฉันไว้ที่นี่ เอกสารนั่นมันคือหลักฐาน..." "หลักฐานเหรอ?" คณินหัวเราะในลำคอ มือหนาเอื้อมขึ้นคว้าคางมนของเธอ บีบแน่นพอให้รู้สึกเจ็บแต่ไม่ถึงกับแหลกสลาย ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างดื้อดึง "ในอาณาจักรของฉัน ไม่มีคำว่าหลักฐาน มีแค่คำว่า 'ฉันต้องการอะไร' ต่างหาก... และตอนนี้ สิ่งที่ฉันต้องการ ก็คือการดัดนิสัยอวดดีของเธอยังไงล่ะ" สิ้นคำพูด ร่างสูงก็โน้มลงมาประทับริมฝีปากหนาเข้ากับกลีบปากนุ่มของเธอทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว จูบนั้นไม่ได้นุ่มนวลหรือเจือด้วยความอ่อนหวาน แต่มันคือการประกาศิตและการลงทัณฑ์ รสจูบที่ดุดัน เร่าร้อน และป่าเถื่อน บดขยี้เรียวปากของเธอจนเผยอออกอย่างจำยอม ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ขณะที่มืออีกข้างรวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ราวกับจะหลอมรวมร่างของเธอให้เป็นเนื้อเดียวกับเขา มินตราครางประท้วงในลำคอ มือเรียวทุบตีลงบนอกกว้างเพื่อระบายความอัดอั้น แต่แรงแค่นั้นกลับเปรียบเสมือนการสะกิดเร้าให้เสือร้ายยิ่งฮึกเหิม คณินรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวตรึงไว้แน่นด้วยพละกำลังมหาศาล ส่วนมืออีกข้างเริ่มลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของสะโพกมน บีบเคล้นเนื้อนุ่มผ่านเนื้อผ้าอย่างจาบจ้วงและเร่าร้อน ความสั่นสะท้านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง แรงดึงดูดอันตรายที่เธอพยายามต้าน ทานมาตลอดกำลังกัดกินสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย กลิ่นกายของเขา ลมหายใจอุ่นจัดที่รินรดอยู่ข้างแก้ม และสัมผัสวาบหวามที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในกาย ทำให้หัวใจของทนายสาวเต้นรัวระทึกจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เมื่อเขาผละริมฝีปากออกชั่วครู่เพื่อให้เธอได้กอบโกยอากาศ มินตราหอบหายใจตัวโยน ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความโกรธและอารมณ์วาบหวามที่ถูกปลุกปั่น นัยน์ตาฉ่ำน้ำมองเขาด้วยความเคียดแค้นผสมความตื่นกลัว "คุณมัน... ปีศาจ..." เธอพزบพำเสียงสั่น "ใช่... ฉันคือปีศาจที่จะพาเธอดิ่งลงนรก" คณินกระซิบชิดริมใบหูของเธอ น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงขับทางเพศที่ระอุอุ่น "และเธอก็เต็มใจจะตกลงมากับฉันด้วย... มินตรา" กระดุมเสื้อสูทตัวนอกถูกปลดทิ้งอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือของชายหนุ่ม สัมผัสเย็นเฉียบของอากาศยามค่ำคืนปะทะเข้ากับผิวเนื้อเนียนละเอียดเมื่อเสื้อผ้าเริ่มหลุดลุ่ย ร่างบางถูกดันให้นั่งลงบนขอบโต๊ะทำงานโดยมีร่างสูงใหญ่ทาบทับกักขังไว้ทุกด้าน คณินไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัวริมฝีปากร้อนผ่าวซุกไซ้ไปตามซอกคอระหง ขบเม้มสร้างรอยกุหลาบสีเข้มบนผิวเนื้อนุ่มอย่างจงใจ ความเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่างจนมินตราต้องแอ่นอกรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว เสียงครางหวานหลุดลอดริมฝีปากออกมาอย่างน่าอาย ยิ่งทำให้ดวงตาคมของเขาลุกโชนด้วยไฟปรารถนา มือหนาสอดลูบไล้เข้าไปใต้ร่มผ้า สัมผัสผิวเนื้ออุ่นร้อนที่สั่นสะท้านภายใต้อุ้งมือของเขา ความนุ่มหยุ่นและสัดส่วนเย้ายวนใจปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายของคณินให้พุ่งสูงขึ้นจนยากจะควบคุม เขาประกบจูบลงมาอีกครั้ง คราวนี้ดุเดือดและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงความหวานอย่างไร้ความปรานี ขณะที่สะโพกสอบเริ่มเบียดชิดเข้าหากัน สร้างแรงเสียดสีที่ทำเอาสติของทนายสาวขาดผึ่ง ความเร่าร้อนดำเนินไปท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงาน มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ ที่ขับเน้นบรรยากาศให้ดาร์กและตึงเครียดถึงขีดสุด มินตราบิดเร้าไปตามแรงอารมณ์ที่เขาชี้นำ ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดใต้เงื้อมมือของมาเฟียหนุ่ม เหลือเพียงความโหยหาและสัมผัสอันวาบหวามที่ทำให้เธอแทบคลั่ง ทว่า... ในวินาทีที่เปลวเพลิงแห่งเสน่หาโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด เสียงก๊อกเบาๆ ที่ประตูกลับดังขึ้นขัดจังหวะ คณินชะงักเล็กน้อย ดวงตาคมกริบตวัดมองไปที่ประตูด้วยความหงุดหงิดระคนเย็นชา แต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากไล่ ร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก็ผลักประตูเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยียบเย็น "ขออภัยที่ขัดจังหวะครับท่านผู้พิพากษา..." น้ำเสียงทุ้มคุ้นเคยเอ่ยขึ้น พร้อมกับเอกสารอีกแฟ้มหนึ่งที่ถูกโยนลงบนโต๊ะใกล้ตัวพวกเขา "แต่ดูเหมือนว่า... ความลับที่ท่านกำลังพยายามปิดบัง จะไม่ได้มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวนะครับ" มินตราเบิกตากว้างเมื่อมองไปยังผู้มาใหม่ หัวใจที่เต้นรัวจากความเร่าร้อนเมื่อครู่กลับดิ่งวูบลงสู่เหวลึกในทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและดำดิ่งไปในเกมรักอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ