ข่าวลือเรื่องการอภิเษก

"ถ้วยชาใบนี้... จวนอ๋องส่งมาให้ข้า เพื่อเป็นการเตือน หรือเป็นการขู่กันแน่เจ้าคะ?" หลินเฟยอวี่วางถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตาลงบนโต๊ะไม้พยุงเสียงดัง 'กริ๊ก' ความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวทำให้เสียงนั้นก้องกังวานราวกับเสียงประกาศศึก ดวงตางามคมดุจหงส์จ้องมองจดหมายฉบับย่อที่วางอยู่ข้างกัน ข้อความในนั้นสั้นกะทัดรัด ทว่าทำลายความสงบสุขที่นางพยายามสร้างขึ้นจนย่อยยับ 'ข่าวลือเรื่องการคัดเลือกพระชายาเอกในฉินอ๋อง ไม่ใช่เรื่องเลื่อนลอย' "คุณหนูเจ้าคะ... บ่าวได้ยินมาจากตลาดว่า ทางวังหลวงเตรียมประกาศเรื่องการคัดเลือกนางในถวายตัวในอีกเจ็ดวันข้างหน้า ขุนนางฝ่ายในเริ่มขยับตัวกันวุ่นวายแล้วค่ะ" อาฉี สาวใช้คนสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าวิตก นางกำชายเสื้อแน่นจนยับยู่ยี่ "มีชื่อของตระกูลจางและตระกูลเหมยอยู่ในรายชื่อที่จะได้รับการคัดเลือกด้วยนะคะ" เฟยอวี่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ชาติก่อนจางเหว่ยใช้ความทะเยอทะยานของอนุเหมยเซียนเป็นบันไดก้าวขึ้นสู่อำนาจ การที่พวกมันพยายามจะส่งหญิงสาวตระกูลเหมยเข้าไปเป็นพระชายาของฉินอ๋อง—บุรุษที่กุมชะตาชีวิตของนางเอาไว้—นั่นหมายความว่าพวกมันต้องการปิดตายทางรอดเดียวที่นางมี "คนพวกนั้นคิดจะใช้ฉินอ๋องเป็นหมากตัวสำคัญ" เฟยอวี่ลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่างบานเฟี้ยม สายตาจับจ้องไปยังทิศทางของวังหลวงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ "จางเหว่ย... เจ้าคงคิดว่าถ้าได้ฉินอ๋องมาหนุนหลัง เจ้าก็จะสามารถขยี้ข้าให้จมดินได้โดยง่ายสินะ" "แล้วคุณหนูจะทำอย่างไรเจ้าคะ? หากฉินอ๋องทรงเลือกนาง... หรือหากพวกนั้นใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้ตำแหน่งนั้นไปจริงๆ เราจะตกอยู่ในอันตรายนะคะ" "ฉินอ๋องหลี่เฉิงไม่ใช่คนโง่ที่ใครจะจูงจมูกได้ง่ายๆ" เฟยอวี่เอ่ยเสียงเรียบ แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความกังวลที่นางไม่อาจเอ่ยออกไป นางจำได้ดีถึงแววตาของฉินอ๋องในยามที่เขามองนาง... สายตาที่ไม่ได้มีความหมายเพียงแค่พันธมิตรทางการค้า แต่มันคือความเป็นเจ้าของที่น่าหวั่นเกรง ในขณะนั้นเอง เสียงเคาะประตูจังหวะหนักแน่นสามครั้งดังขึ้น ก่อนที่ร่างสูงโปร่งในชุดสีน้ำเงินเข้มปักลายเมฆาจะก้าวเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต ใบหน้าคมคายดุจรูปสลักของหลี่เฉิงดูเคร่งขรึมกว่าปกติ เขาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเฟยอวี่เพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นอายของไม้กฤษณาและโลหะเย็นๆ ประจำตัวเขาลอยมาแตะจมูก "ข่าวลือไปไกลถึงหูเจ้าแล้วสินะ" เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยกระแสกดดันบางอย่าง เฟยอวี่หมุนตัวกลับมาสบตากับเขาโดยไม่หลบเลี่ยง "ข่าวลือหรือความจริงที่กำลังจะเกิดขึ้น ท่านอ๋องน่าจะทราบดีที่สุดมิใช่หรือเจ้าคะ?" หลี่เฉิงเดินเข้ามาใกล้จนแทบไร้ระยะห่าง เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าของนางราวกับจะค้นหาความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้น "เจ้าอยากให้ข้าเลือกใครเล่า... เฟยอวี่? หรือเจ้าอยากให้ข้าปฎิเสธราชโองการ แล้วใช้ชีวิตเป็นอ๋องตกอับที่ไม่มีอำนาจต่อรองเพื่อปกป้องเจ้า?" "หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์บงการท่านอ๋อง" นางตอบพลางถอยห่างออกมาหนึ่งก้าว "แต่สิ่งที่หม่อมฉันทำได้ คือการทำให้การคัดเลือกครั้งนี้เป็นไปในแบบที่หม่อมฉันต้องการ" "น่าสนใจ" มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่มองไม่ออกว่าคือความเอ็นดูหรือความท้าทาย "จางเหว่ยกำลังทุ่มเงินมหาศาลเพื่อกว้านซื้อคะแนนเสียงจากเหล่าขุนนางอาวุโส หวังจะผลักดันเหมยเซียนเข้าวัง นี่คือโอกาสที่เจ้าจะสะบัดมือใส่พวกมันให้เจ็บปวดที่สุด... แต่เจ้าพร้อมจะแลกด้วยอะไรล่ะ?" เฟยอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง ภาพความหลังอันเลวร้ายในชาติก่อนผุดขึ้นมาในหัว—ภาพที่นางถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหาร ภาพที่จางเหว่ยและเหมยเซียนยืนมองดูความตายของนางด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย ความเจ็บปวดนั้นยังคงสดใหม่ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน "หม่อมฉันพร้อมแลกด้วยทุกอย่างที่หม่อมฉันมี" เฟยอวี่เงยหน้าขึ้น ดวงตามีประกายไฟแห่งการแก้แค้นที่โชติช่วง "หากต้องทำลายชื่อเสียงของตระกูลจางให้ย่อยยับ หรือต้องทำให้ขบวนการลับของเหมยเซียนล่มสลาย หม่อมฉันจะทำ... แม้จะต้องใช้มือของท่านอ๋องเป็นเครื่องมือก็ตาม" หลี่เฉิงมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่ลึกซึ้งขึ้น เขาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือนางไว้แน่น ความร้อนจากฝ่ามือของเขาแทรกซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาถึงผิวหนัง "ดี... ถ้าเช่นนั้นคืนนี้เตรียมตัวให้พร้อม มีงานเลี้ยงต้อนรับราชทูตที่วังหลวง ข้าต้องการให้เจ้าไปในฐานะ 'แขกพิเศษ' ของข้า" "ท่านอ๋อง! นั่นหมายความว่า..." "หมายความว่าข้าจะเปิดตัวเจ้า ต่อหน้าคนทั้งแผ่นดิน" เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบที่ข้างหู น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบแต่ทว่าทรงพลัง "ให้พวกมันรู้ว่า ใครกันแน่ที่อยู่เหนือการควบคุมของข้า... และเมื่อถึงเวลานั้น เฟยอวี่ เตรียมใจไว้ให้ดี เพราะเมื่อข้าประกาศชื่อเจ้าออกมา กระดานหมากของทั้งเมืองหลวงจะเปลี่ยนไปตลอดกาล" เสียงฝีเท้าหนักๆ ขององครักษ์ดังขึ้นหน้าห้อง ก่อนที่เขาจะรายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรนผ่านบานประตูเข้ามา "ท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... จางเหว่ยบุกมาที่จวนพร้อมกับราชโองการสมรสพระราชทาน โดยอ้างว่าเหมยเซียนตั้งครรภ์มังกรจากท่านอ๋อง!" ใบหน้าของหลี่เฉิงนิ่งค้างไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะหันมามองเฟยอวี่ด้วยแววตาวาวโรจน์ นางสัมผัสได้ทันทีว่ากระดานหมากนี้ไม่ได้ถูกวางโดยคนคนเดียวเสียแล้ว เพราะเมื่อมองไปที่มือของหลี่เฉิง เขาไม่ได้ดูตกใจเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่านี่คือแผนการที่เขารอให้มันเกิดขึ้นมาโดยตลอด... หรือว่าทั้งหมดนี้ คือกับดักที่เขาวางไว้เพื่อบีบให้นางต้องเลือกเดินเคียงข้างเขาอย่างไม่มีวันถอยหลังกลับได้อีกต่อไป ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเฟยอวี่มาถึงจุดนี้ด้วยนะคะ หวังว่าตอนต่อไปจะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปกับนางค่ะ หมอกเหมยปลายฤดู