การสืบหาความจริง

กลิ่นอายจางๆ ของชาผู่เอ่อร์หมักบ่มสิบปีลอยอวลอยู่เบื้องหน้า ทว่าสำหรับหลินเฟยอวี่แล้ว กลิ่นหอมลึกล้ำนี้กลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ฝังรากลึกอยู่ในความทรงจำจากชาติภพก่อน ปลายนิ้วเรียวผุดผ่องดุจหยกขาววางม้วนกระดาษลับลงบนโต๊ะไม้จันทน์อย่างแผ่วเบา ไร้ซึ่งเสียงกระทบกระทั่ง ทว่าความเงียบงันนี้กลับหนักอึ้งเสียจนเงาตะคุ่มของเปลวเทียนบนผนังดูราวกับกำลังบิดเบี้ยวดิ้นรน "คุณหนูเจ้าคะ..." เสียงกระซิบพร่าสั่นของลี่อินผู้เป็นบ่าวรับใช้คนสนิทดังขึ้น ท่ามกลางความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างเพรียวบางในชุดผ้าไหมปักลายเหมยสีเงิน "สายข่าวจากกองคาราวานสินค้าทางใต้ส่งข่าวมาเพิ่มแล้วเจ้าค่ะ ตราประทับบนหีบสมุนไพรล็อตนั้น... ตรงกับกองกำลังลับของตระกูลจางและเครือข่ายของอนุเหมยเซียนไม่มีผิดเพี้ยน" เฟยอวี่ไม่ตอบนาง นางเพียงหลุบตาลงมองตัวอักษรพู่กันจีนที่เขียนด้วยหมึกดำสนิท ข้อมูลทุกบรรทัดในกระดาษแผ่นนี้คือหยาดเหงื่อและเงินทองมหาศาลที่นางทุ่มเทซื้อหามาตลอดหลายเดือนเพื่อแลกกับการกระชากหน้ากากของฆาตกรตัวจริง ชาติก่อน... นางเคยโง่งอมงาย มอบทั้งหัวใจ ทรัพย์สิน และอนาคตของสกุลหลินให้แก่จางเหว่ย บุรุษผู้สวมหน้ากากบัณฑิตผู้ซื่อตรงแต่เบื้องหลังกลับซ่อนเขี้ยวเล็บของสัตว์ร้ายร่วมมือกับหญิงสารเลวอย่างเหมยเซียน วางยาพิษทีละหยด ปล้นชิงทุกสิ่ง และสุดท้ายยังผลักนางลงสู่ก้นบึงความตายอย่างไร้ความปรานี ทว่าสวรรค์เมตตาให้นางได้หวนคืน... ชาตินี้นางไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นเหยื่อ แต่นางเกิดมาเพื่อเป็นผู้ล่า! "หึ..." เสียงหัวเราะแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอิ่มสีชาด มันเป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความเย็นเยียบราวน้ำแข็งพันปีที่สะท้อนอยู่ในดวงตาดำขลับคู่นั้น "ที่แท้ก็ยังเป็นพวกมัน... สุนัขจิ้งจอกต่อให้สวมชุดมนุษย์ ท้ายที่สุดก็ยังคงกลิ่นเน่าเฟะของเดรัจฉานอยู่ดี" ฉินอ๋องหลี่เฉิงผู้ประทับนั่งเงียบๆ อยู่ตรงมุมห้องด้วยท่าทางผ่อนคลาย ทอดพระเนตรปฏิกิริยานั้นด้วยแววตาที่ลุ่มลึกยากหยั่งถึง พระองค์ทรงหมุนจอกชาในพระหัตถ์ช้าๆ ก่อนจะแย้มพระสรุปบางเบาที่มุมโอษฐ์ "ดูท่าเหยื่อตัวนี้ของเจ้า จะทำให้อารมณ์ของพระชายาในอนาคตของเปิ่นหวางขุ่นมัวเสียแล้วกระมัง" เฟยอวี่ชำเลืองมองบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในความมืด นางรู้ดีว่าฉินอ๋องหลี่เฉิงผู้นี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่อ๋องไร้อำนาจตามที่ข่าวลือเสแสร้ง พระองค์คือเงาพยัคฆ์ที่ซ่อนเล็บ และการร่วมมือกันระหว่างนางกับเขาก็คือการเดิมพันด้วยบัลลังก์และแผ่นดิน "หม่อมฉันเพียงแต่คิดไม่ถึงเพคะว่า... คนที่เคยเหยียบย่ำชีวิตหม่อมฉันจนจมดินในวันนั้น บัดนี้กลับยังมีความทะเยอทะยานกล้าใช้แผนการเดิมเพื่อฮุบกิจการค้าผ้าทอของตระกูลหลินอีกครั้ง" เฟยอวี่เงยหน้าขึ้นสบพระเนตรคมกริบของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว ความเด็ดเดี่ยวฉายชัดบนดวงพักตร์งดงาม "แต่ก็นับว่าพวกมันโง่เขลา... ที่เดินเข้าสู่ตาข่ายที่หม่อมฉันถักทอรอไว้เอง" "เจ้าวางแผนจะทำอย่างไร?" หลี่เฉิงตรัสถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ทว่าแฝงความเยียบเย็นอันตราย "ฆ่าพวกมันทิ้งเสียในคืนเดียว... เปิ่นหวางสามารถสั่งองครักษ์เงาจัดการให้เจ้าได้ทันทีโดยไม่ให้เหลือแม้แต่ร่องรอย" "ไม่เพคะ..." เฟยอวี่ส่ายหน้าช้าๆ เส้นผมสีดำสนิทสยายเคลียไหล่บาง "การฆ่าให้ตายทันที มันง่ายดายเกินไปสำหรับความเจ็บปวดที่พวกมันเคยฝากไว้ หม่อมฉันต้องการให้พวกมันลิ้มรสชาติของการสูญเสียทุกสิ่ง สูญเสียอำนาจ เงินทอง เกียรติยศ และความหวัง... ทีละน้อย จนกระทั่งพวกมันต้องกราบกรานร้องขอความตายด้วยซ้ำ!" บรรยากาศในห้องทรงอักษรลับพลันเงียบงัดลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะอื้นของลมหนาวนอกหน้าต่างที่พัดกระแทกบานไม้ดังโครมคราม ในขณะที่เฟยอวี่กำลังจะเอ่ยแผนการขั้นต่อไปเพื่อตลบหลังจางเหว่ยและเหมยเซียน เสียงฝีเท้าเร่งรีบและหนักหน่วงผิดปกติก็ดังขึ้นที่หน้าประตูเรือน ตามด้วยเสียงเคาะประตูรัวเร็วจนน่าใจหาย *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "คุณหนู! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!" เสียงของพ่อบ้านหลี่ดังลอดเข้ามา น้ำเสียงสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ "ทางร้านค้าสาขาใหญ่ที่ถนนสายตะวันตก... ถูกทางการเข้าตรวจค้นโดยอ้างว่าพบสินค้าหนีภาษีและวัตถุต้องห้ามที่เชื่อมโยงกับกบฏ... ตอนนี้สินค้าทั้งหมดถูกอายัด และ... และมีราชโองการลับส่งตรงจากวังหลวงมาถึงท่านแล้วเจ้าค่ะ!" เฟยอวี่ชะงักไป ดวงตาดำขลับหรี่แคบลงทันที ความรู้สึกเย็นวาบแล่นริ้วขึ้นมาจากปลายนิ้วเท้า *ราชโองการลับจากวังหลวง?* ไวกว่าความคิด หลี่เฉิงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พระเนตรคมกริบวาวโรจน์ด้วยความระแวง สัญชาตญาณของมังกรซ่อนเล็บร้องเตือนภัยทันทีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท แสงคบเพลิงสีส้มแดงฉาดฉานสาดส่องเข้ามาพร้อมกับเงาร่างของขันทีเฒ่าคนสนิทแห่งตำหนักในผู้ถือราชโองการสีเหลืองทองอร่าม ใบหน้าของมันยับย่นราวกับเปลือกไม้ ทว่ารอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากนั้นกลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมและประกาศิตแห่งความตาย! "พระชายาหลินเฟยอวี่... ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ท่านเข้าเฝ้าเป็นการด่วนในยามนี้ข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับกบฏ!" หมอกเหมยปลายฤดูขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยหัวใจที่เต้นรัวไปพร้อมกับตัวละครนะคะ