กลยุทธ์ลดราคา

“ลดราคาลงอีกสามส่วน... ยังไม่พอ จางเหว่ยต้องดิ้นรนให้มากกว่านี้” หลินเฟยอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะวางพู่กันในมือลง ดวงตาหงส์คู่งามจ้องมองตัวเลขบัญชีที่ขีดเขียนด้วยอักขระแปลกตาที่นางคิดค้นขึ้นเอง นางไม่ได้เพียงแค่กำลังทำบัญชี แต่นางกำลังวางแผน ‘สังหาร’ คู่แข่งทางการค้าด้วยอาวุธที่ไร้คมดาบ ทว่าบาดลึกถึงกระดูก “คุณหนูเจ้าคะ แต่หากลดราคาถึงเพียงนั้น กำไรของเราจะเหลือเพียงน้อยนิด หรืออาจจะเข้าเนื้อด้วยซ้ำ...” อาเฟิน สาวใช้คนสนิทเอ่ยถามด้วยความกังวล น้ำเสียงสั่นน้อยๆ ขณะมองดูแผ่นป้ายประกาศที่กำลังจะถูกนำไปติดหน้าโรงหมอสมุนไพรและร้านผ้าตระกูลหลิน เฟยอวี่แค่นยิ้มที่มุมปาก “อาเฟิน การทำสงครามมิใช่แค่การชิงชัยด้วยกำลัง แต่คือการทำลาย ‘กระแสเงินสด’ ของศัตรู จางเหว่ยเปิดร้านใหม่ด้วยเงินกู้ยืมมหาศาล เขาต้องการกำไรในระยะสั้นเพื่อชำระหนี้ หากเขามีรายได้ไม่ถึงเป้า สิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ใช่ความมั่งคั่ง แต่คือความฉิบหาย” นางเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังฝั่งตรงข้ามของถนน ที่ซึ่งร้าน 'จินถัง' ของจางเหว่ยและอนุเหมยเซียนกำลังคึกคักไปด้วยลูกค้าที่หลงระเริงกับโปรโมชั่นลดแลกแจกแถมที่พวกเขาเลียนแบบนางมา แต่เฟยอวี่รู้ดี... ของราคาถูกที่ลดคุณภาพลงเรื่อยๆ เพื่อดึงดูดลูกค้า จะเป็นกับดักที่ย้อนกลับมาหาพวกเขาเองในไม่ช้า ขณะที่นางกำลังไตร่ตรอง เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้หนึ่งก็ก้าวเข้ามาในห้องทำงานของนางโดยไร้ซึ่งเสียงฝีเท้า กลิ่นไม้กฤษณาจางๆ ที่คุ้นเคยทำให้เฟยอวี่ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นผู้ใด “กลยุทธ์ตัดราคาสุดโต่งเช่นนี้ หากเป็นผู้อื่นคงถูกมองว่าโง่เขลา แต่สำหรับเจ้า... ข้าว่ามันคือกรงขังที่กำลังปิดตาย” หลี่เฉิงก้าวเข้ามาใกล้ แววตาคมกริบของเขาไม่ได้มองบัญชี แต่กลับจ้องมองใบหน้าที่นิ่งสงบของสตรีตรงหน้า “เจ้ากำลังบีบให้จางเหว่ยจนมุมจนต้องกู้เงินนอกระบบใช่หรือไม่?” เฟยอวี่หมุนตัวกลับมาสบตาเขา แววตาของนางเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง “ท่านอ๋องทรงปราดเปรื่องยิ่งนัก จางเหว่ยเป็นคนโลภ เขาไม่ยอมให้ร้านต้องขาดทุนนานเกินไปหรอก เมื่อข้าหั่นราคาจนกำไรเขาเหลือศูนย์ เขาจะพยายามหั่นคุณภาพสินค้าเพื่อลดต้นทุน เมื่อคุณภาพพังทลาย ลูกค้าก็จะหนีหาย... และเมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะกว้านซื้อหนี้สินของเขามาไว้ในมือ” หลี่เฉิงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูนุ่มนวลทว่าแฝงด้วยความอำมหิตอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด “เจ้าช่างโหดร้ายเสียจริง หลินเฟยอวี่ แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ข้าไม่อาจละสายตาไปจากเจ้าได้” “หม่อมฉันไม่ได้โหดร้าย แค่กำลังทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของหม่อมฉันในชาติ... เอ่อ ในอดีตเท่านั้นเพคะ” นางแก้คำพูดเกือบไม่ทัน พลางหลบสายตาวิบวับของชายหนุ่ม ในวันรุ่งขึ้น สงครามราคาก็ปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ หลินเฟยอวี่ประกาศลดราคาสินค้าชุดพิเศษจนต่ำกว่าทุน ลูกค้าจากร้านจางเหว่ยเริ่มแห่แหนกันมาที่ร้านของนาง ฝั่งจางเหว่ยที่หน้ามืดตามัวเพราะยอดขายตกฮวบก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่นางคาดไว้... เขาเริ่มผสมแป้งด้อยคุณภาพลงในเครื่องสำอางและสมุนไพรเพื่อลดต้นทุนให้ต่ำกว่านาง หกวันผ่านไป ข่าวลือเรื่อง ‘ร้านจินถังขายของปลอม’ เริ่มแพร่สะพัดดั่งไฟลามทุ่ง เสียงก่นด่าของลูกค้าที่หน้าตาผื่นแดงจากการใช้เครื่องสำอางของจางเหว่ยดังกึกก้องไปทั่วตลาด เฟยอวี่นั่งจิบชาอยู่หลังม่านกั้น มองดูจางเหว่ยที่กำลังโต้เถียงกับลูกค้าด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด นางรู้ดีว่าแผนการของนางสำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว แต่ทว่า... ความสุขเพียงชั่ววูบก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อจู่ๆ ประตูร้านของนางก็ถูกกระแทกจนเปิดออกอย่างแรง กลิ่นกำยานหรูหราที่เฟยอวี่คุ้นเคยดีลอยปะทะจมูก เหมยเซียนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง แม้ดวงตาจะแดงก่ำจากการร้องไห้ แต่แววตาที่จ้องมองมายังนางกลับเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายที่ปิดไม่มิด “หลินเฟยอวี่! เจ้าใช้วิธีสกปรกอะไร!” เหมยเซียนแผดเสียง พลางหยิบถุงผ้าที่ภายในมีทองคำมหาศาลวางลงบนโต๊ะของนาง “เอาเงินนี่ไป แล้วหยุดราคาบ้าๆ นี่เสีย มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่า การที่จางเหว่ยไม่ใช่บุรุษที่เจ้าจะมาหยามได้นั้นเป็นอย่างไร!” เฟยอวี่เพียงแค่ยิ้มบางๆ สายตานางเลื่อนไปมองทางด้านหลังของเหมยเซียน แล้วใบหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที ความเยือกเย็นที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความตกตะลึงเมื่อเห็นบุรุษผู้หนึ่งก้าวตามหลังเหมยเซียนเข้ามา... คนผู้นั้นคือ ‘หยางเถียน’ ราชครูผู้กุมอำนาจเบื้องหลังบัลลังก์ ผู้ที่เคยสั่งประหารชีวิตนางในชาติก่อน และเขากำลังมองมาที่นางด้วยรอยยิ้มที่เหมือนมอง ‘เหยื่อ’ ที่หลบหนีกลับเข้ามาในกรงอีกครั้ง! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับ "หมอกเหมยปลายฤดู" ในความเข้มข้นบทนี้ด้วยกันนะคะ