ตอนที่ 29: การมาเยือนของ 'ผู้อำนวยการเขตวิญญาณ'

เสียง "คลิก" ของกลไกแม่เหล็กไฟฟ้าบนประตูเหล็กกล้าไม่ได้เป็นเพียงแค่เสียงล็อกธรรมดามันคือเสียงกิโยตินที่ถูกปล่อยลงมาจากความสูงสิเมตรเพื่อตัดลมหายใจของทุกคนในห้องพักรับรองชั้น 4 ให้ขาดห้วงลงในเสี้ยววินาที กันต์ขยับแว่นสายตาที่ขึ้นฝ้าบางๆ จากหยดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผาก สายตาคมกริวของเขาไม่ได้มองไปยังประตูที่กำลังถูกปิดตายแต่กวาดสำรวจโครงสร้างสถาปัตยกรรมรอบห้องด้วยความเร็วสูง รอยต่อของแผ่นคอนกรีต รูระบายอากาศระบบปรับอากาศส่วนกลาง และค่าความหนาแน่นของพลังงานวิญญาณที่กระโดดพุ่งพรวดขึ้นจากระดับ C สู่ระดับ A ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที นี่ไม่ใช่การมาเยือนของวิญญาณเร่ร่อนทั่วไป แต่มันคือการ "ล็อกเขตพื้นที่" (Zone Lockdown) ตามระเบียบปฏิบัติฉุกเฉินระดับสูงสุดของสำนักงานเขตวิญญาณ "อาจารย์ครับ..." กันต์กระซิบเสียงลอดไรฟัน ขณะที่มือขวากำสลักเหล็กชุบน้ำยาลายอักขระแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "ระบบระบายอากาศถูกตัดขาดจากส่วนกลาง แรงดันอากาศในห้องกำลังลดลง... พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเจรจา" ดร.รินรดา หรืออาจารย์ริน ขยับตัวยืนบังหน้ากันต์ไว้ครึ่งก้าว เสื้อคลุมสีเข้มของเธอสะบัดน้อยๆ ตามกระแสลมวนที่ถูกสร้างขึ้นจากอาคมกาลานุกรมในมือ ดวงตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นทรงรีไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเย็นเยียบรากับน้ำแข็งขั้วโลกที่กำลังจับจ้องไปยังตาแมวบนบานประตู ซึ่งตอนนี้ถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน "ใจเย็นๆ ครับคุณกันตพัฒน์..." เสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจลึกลับของอาจารย์รินดังขึ้นเพื่อดึงสติ "จำกฎข้อที่เจ็ดของคู่มือผู้จัดการตึกที่เราเพิ่งอ่านไปเมื่อคืนนี้ได้ไหมครับ? *'เมื่อประตูชั้น 4 ถูกล็อกด้วยเหล็กกล้า จงอย่าใช้แรงเปิดมัน แต่จงค้นหาจุดบกพร่องในระบบบัญชาการ'* ...พวกเขากำลังทดสอบความสามารถในการประเมินสถานการณ์ของเรา" ด้านนอกประตู เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยที่เดินเรียงแถวขึ้นมาจากบันไดหนีไฟหยุดลงพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง เสียงนั้นหนักแน่นราวกับค้อนโลหะที่กระแทกกับพื้นคอนกรีตทีละครั้ง... ครั้ง... และครั้ง... ทุกจังหวะการก้าวสะเทือนมาถึงกระดูกสันหลัง ทำให้ตู้เก็บเอกสารสั่นไหวเบาๆ ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำและแหบแห้งรากับกระดาษทรายถูกับแผ่นโลหะก็ดังทะลุบานประตูเข้ามา "ตรวจพบการละเมิดเขตควบคุมระดับ 3 ในพื้นที่รับผิดชอบของหอพักอาคารบี... ขอให้ผู้ดูแลและผู้ช่วยแสดงตัวเพื่อรับการตรวจสอบจาก 'สำนักงานเขตวิญญาณส่วนกลาง' มิฉะนั้น บทลงโทษตามมาตรา 42 จะมีผลบังคับใช้ทันที" สิ้นเสียงนั้น อุณหภูมิภายในห้องก็ลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว รอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนผนังปูนฉาบและลามเลียราวกับใยแมงมุม กลิ่นอายกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากบานประตูเหล็กกล้าจนกันต์รู้สึกเหมือนมีภูเขาทั้งลูกกดทับอยู่บนบ่า นี่คือความกดดันระดับที่ทำให้วิญญาณทั่วไปสลายกลายเป็นฝุ่นผงได้ในพริบตา กันต์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจ สมองส่วนหน้าทำงานอย่างหนักเพื่อคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมด *'มาตรา 42... ตามระเบียบข้อบังคับขององค์กรควบคุมวิญญาณ บทลงโทษคือการรีเซ็ตความทรงจำหรือการทำลายจิตวิญญาณระดับรากฐาน แปลว่าพวกมันมีอำนาจสิทธิ์ขาดในการจัดการพื้นที่นี้โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากใครทั้งสิ้น'* "อาจารย์ครับ ผมมีแผน..." กันต์ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูอาจารย์รินอย่างรวดเร็ว พร้อมกับชี้ไปยังแผงควบคุมระบบไฟฟ้าสำรองที่ซ่อนอยู่หลังกรอบรูปภาพติดผนัง "ถ้าเราใช้พลังงานจากอัญมณีวิญญาณที่ผมสะสมไว้จากภารกิจก่อนหน้า มาทำปฏิกิริยากับระบบสายดินของตึก เราจะสามารถสร้าง 'เขตแดนลวงตา' (Illusion Barrier) เพื่อเบี่ยงเบนสัญญาณการตรวจสอบของพวกเขาได้ชั่วคราว... แต่อาจารย์ต้องช่วยผมดึงความสนใจของเจ้านั่นไว้สามนาทีเต็ม" อาจารย์รินเหลือบมองลูกศิษย์หนุ่มแวบหนึ่ง มุมปากของเธอแย้มยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยม "สามนาทีหรือครับ..." อาจารย์สาวทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดเดี่ยว "สำหรับอาจารย์แล้ว... การซื้อเวลาให้คุณกันต์เติบโตขึ้นอีกนิด เป็นงานที่น่าเพลิดเพลินเสมอครับ" พูดจบ อาจารย์รินก็สะบัดมือขวาเบาๆ คาถาบทโบราณถูกร่ายออกมาเป็นภาษาบาลีโบราณที่สั่นสะเทือนอากาศรอบตัวจนเกิดเป็นคลื่นแสงสีทองจางๆ อักขระนับร้อยตัวลอยวนรอบตัวเธอราวกับฝูงผีเสื้อเรืองแสง บรรยากาศรอบตัวอาจารย์เปลี่ยนไปในพริบตาเดียว จากอาจารย์สาวผู้ใจดีกลายเป็น "ผู้ดูแลหอพักระดับสูง" ที่มีกลิ่นอายความน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาอย่างเต็มเปี่ยม *ครืนนนนน!* บานประตูเหล็กกล้าถูกกระแทกอย่างแรงจากด้านนอกจนบิดเบี้ยว รอยเชื่อมเหล็กฉีกขาดออกเผยให้เห็นความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งและเงาร่างนับไม่ถ้วนที่ออันแน่นกันอยู่ตรงโถงทางเดิน ดวงตาสีนิลนับร้อยคู่จ้องมองทะลุเข้ามาในห้องด้วยความกระหายใคร่รู้และอำมหิต ในวินาทีที่เงาร่างแรกก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้ามา... กันต์ก็สับสวิตช์บนแผงวงจรด้วยความเร็วสูง แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นปกคลุมทั่วทั้งห้อง พร้อมกับระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้ากันต์อย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบการเข้าแทรกแซงระบบโดยบุคคลภายนอกระดับ "ผู้อำนวยการเขตวิญญาณ"] [ภารกิจลับระดับ SSS: "การเจรจากับผู้ตรวจการ" ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ] [เงื่อนไขสำเร็จ: เอาตัวรอดจากการตรวจสอบโดยไม่สูญเสียสิทธิ์การเป็นผู้จัดการตึก และค้นหา "ตราประทับแห่งเขตวิญญาณ" ที่ซ่อนอยู่] [เวลาที่เหลือ: 02:59 นาที...] ก่อนที่กันต์จะทันได้อ่านรายละเอียดทั้งหมดของภารกิจ เงาร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิท ไร้ใบหน้า แต่สวมหน้ากากกระดูกสัตว์โบราณ ก็ก้าวทะลุกำแพงเข้ามาประชิดตัวเขาในระยะประชิด พร้อมกับเสียงพูดที่ดังก้องอยู่ในหัวของทุกคนโดยตรง "ยินดีต้อนรับสู่การประเมินรอบสุดท้าย... ผู้จัดการฝึกหัดกันตพัฒน์ หวังว่าผลงานของคุณจะไม่ทำให้ฉันต้อง 'ลบ' หอพักนี้ทิ้งนะ" -------------------------------------------------------------- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ