การขอโทษและให้อภัย

“ขอโทษนะครับ... ที่ผมมาขัดจังหวะการอ่านของพวกคุณ” เสียงทุ้มต่ำที่ดูสุภาพจนเกินไปของรุ่นพี่กรดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับในมุมลึกของชั้นหนังสือหมวดวรรณกรรมคลาสสิก มินนาขยับตัวถอยหลังจนแผ่นหลังชนเข้ากับสันหนังสือเล่มหนา เธอสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายของคีย์ที่ยืนขวางอยู่ข้างหน้าเขาอย่างปกป้อง สายตาของคีย์ไม่ได้มองไปยังรุ่นพี่กรโดยตรง แต่จดจ้องไปที่เอกสารในมือของเขาด้วยแววตาที่เย็นเยียบกว่าปกติ “ถ้าไม่มีอะไรสำคัญ ก็กรุณาเบาเสียงลงด้วยครับ ที่นี่ห้องสมุด” คีย์เอ่ยตอบโดยไม่ละสายตาจากรุ่นพี่กร น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบข้างดูหนาหนักขึ้น รุ่นพี่กรเลิกคิ้วข้างหนึ่ง หัวเราะในลำคอเบาๆ พลางส่งสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งไปยังมินนา “ฉันแค่จะเอาคืนหนังสือเล่มที่มินนาเคยยืมไปน่ะ เห็นว่าเธอทำบันทึกทิ้งไว้ข้างใน... เลยอยากเอามาส่งคืนด้วยตัวเอง” มินนาสะดุ้งสุดตัว มือไม้สั่นเทา บันทึกเหล่านั้นคือความลับที่เธอซ่อนไว้ในใจเสมอมา และการที่กรหยิบมันขึ้นมาโบกไปมาในอากาศแบบนั้น ก็เปรียบเสมือนการเปิดเปลือยความรู้สึกอันเปราะบางของเธอต่อหน้าคีย์ “มินนาไม่จำเป็นต้องรับของจากคุณแล้วครับ” คีย์ก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าว ระยะห่างระหว่างเขากับกรเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว “ทิ้งไว้ตรงนั้น แล้วเดินออกไปซะ” “ทำไม? กลัวว่าความลับของเธอจะถูกเปิดเผยงั้นเหรอ หรือกลัวว่าเธอจะรู้ว่าที่ผ่านมา... มีคนพยายามแย่งชิงเธอจากนายมากแค่ไหน?” กรแสยะยิ้ม ก่อนจะวางหนังสือเล่มนั้นลงบนโต๊ะไม้ตัวข้างๆ เสียงสันปกกระทบพื้นโต๊ะดัง ‘ปึก’ ฟังดูคล้ายเสียงหัวใจของมินนาที่ตกลงไปกองกับพื้น เมื่อกรเดินจากไปพร้อมรอยยิ้มทิ้งทวนที่ดูมีเลศนัย ความเงียบที่ตามมากลับน่าอึดอัดยิ่งกว่าเดิม มินนาก้มหน้ามองหนังสือเล่มนั้นด้วยความรู้สึกจุกแน่นในลำคอ เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองคีย์ เพราะกลัวเหลือเกินว่าในดวงตาคู่นั้นจะเปลี่ยนไปเมื่อเขาได้รู้ความจริงเกี่ยวกับบันทึกเล่มนี้ คีย์ถอนหายใจยาว ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมา นิ้วเรียวยาวของเขาพลิกเปิดหน้ากระดาษอย่างช้าๆ มินนาหลับตาแน่น กัดริมฝีปากจนเจ็บ เธอเตรียมใจไว้แล้วว่าเขาคงจะหัวเราะเยาะ หรือไม่ก็เดินจากไปหลังจากอ่านพบถ้อยคำที่เธอเขียนถึงความรักที่เธอมีให้เขา... ใช่ เขาคือแรงบันดาลใจในทุกบรรทัด ทว่า กลับไม่มีเสียงหัวเราะ หรือเสียงคำพูดเชิงล้อเลียนใดๆ เกิดขึ้น มินนาลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นคีย์กำลังจ้องมองตัวอักษรลายมือยุ่งเหยิงของเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แววตาคมกริบนั้นอ่อนแสงลงกลายเป็นความอบอุ่นที่ลึกซึ้งอย่างประหลาด เขานิ่งค้างอยู่นานก่อนจะปิดหนังสือลงเบาๆ แล้วหันมาสบตากับเธอ “ที่เธอเขียนว่า... ‘บางครั้งการได้แค่มองจากมุมไกลๆ ก็เป็นความสุขที่เจ็บปวดที่สุด’... หมายความว่ายังไงเหรอครับ?” เสียงของคีย์สั่นพร่านิดๆ มินนาหน้าขึ้นสีแดงจัด ความอายถาโถมเข้ามาจนเธออยากจะมุดลงใต้โต๊ะ แต่นัยน์ตาของเขากลับดึงดูดให้เธอไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้ “มัน... มันก็แค่นิยายที่ฉันแต่งขึ้นเล่นๆ ค่ะ” เธอแก้ตัวเสียงแผ่ว คีย์ส่ายหน้าเบาๆ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนมุมปาก “อย่าโกหกเลยมินนา ผมอ่านมาตั้งแต่วันแรกที่เจอคุณในห้องสมุดนี้แล้ว... ทุกครั้งที่คุณเขียน คุณมักจะเหลือบมองมาที่ผมเสมอ และทุกครั้งที่คุณอ่านหนังสือจบ คุณจะแอบยิ้มให้มุมหนังสือที่ผมชอบนั่ง” หัวใจของมินนาเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอไม่เคยรู้เลยว่าเขาเองก็สังเกตเธออยู่ตลอดเวลาเช่นกัน “ฉันขอโทษนะคะที่ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ... ฉันแค่กลัวว่าถ้าคุณรู้เข้า มิตรภาพของเราจะหายไป” มินนาสารภาพ น้ำตาแห่งความโล่งอกเริ่มคลอเบ้า คีย์วางมือลงบนกลุ่มผมของเธออย่างทะนุถนอม สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งหัวใจ “การขอโทษไม่จำเป็นหรอกครับ เพราะสิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่การได้รับคำขอโทษ... แต่คือโอกาสที่จะได้เป็นเหตุผลที่ทำให้คุณเขียนถึงเรื่องราวที่มีความสุขมากกว่านี้” ท่ามกลางกลิ่นกระดาษเก่าและบรรยากาศอันเงียบสงบ คีย์ขยับตัวเข้ามาใกล้จนมินนาสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ความขัดแย้งในใจที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความเข้าใจที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ทว่าในจังหวะที่คีย์กำลังจะเอ่ยคำพูดถัดไป สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาบางอย่างที่สะท้อนผ่านหน้าต่างกระจกใสของห้องสมุด ร่างของพาย เพื่อนสนิทตัวแสบของเธอกำลังยืนกดโทรศัพท์อยู่ด้านนอก โดยมีอาจารย์ประจำภาควิชาที่ขึ้นชื่อเรื่องความเฮี้ยบยืนกอดอกจ้องมองเข้ามาผ่านกระจกบานนั้นด้วยใบหน้าดุดัน คีย์ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะกระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ขนลุกซู่ “มินนาครับ ดูเหมือนว่าความรักของเราอาจจะเพิ่งเริ่มเจออุปสรรคที่ใหญ่กว่ารุ่นพี่กรแล้วล่ะ” เขารีบคว้ามือของมินนาแล้วดึงให้เอบวิ่งตามออกไปทางประตูหลังของห้องสมุดในเสี้ยววินาทีก่อนที่อาจารย์จะผลักประตูเข้ามา! หวังว่าตอนนี้นะคะจะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านรู้สึกอบอุ่นหัวใจและร่วมลุ้นไปกับมินนาและคีย์นะคะ ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจให้กันเสมอมาค่ะ