หนุ่มปริศนาที่ตามหา

"หยุดก่อน! อย่าเพิ่งขยับ!" เสียงร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเพื่อนบ้านดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินฟางแข็งค้างไปในทันที นัยน์ตาคู่สวยหรี่แคบลงด้วยประกายความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจนเฉินกั๋วเฉียงยังต้องรู้สึกหนสันหลังวาบ จางหยางที่ยืนอยู่ไม่ห่าง รีบก้าวเท้าเข้ามาบังด้านหน้าภรรยาโดยสัญชาตญาณ มือหนาของนายทหารหนุ่มวางอยู่บนสะโพกใกล้กับซองปืนพกโดยอัตโนมัติ สันกรามคมคัดขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน บรรยากาศรอบตัวของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและพร้อมจู่โจมอย่างเฉียบพลัน ทว่าหลินฟางกลับยกมือขึ้นแตะแขนสามีเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม นางสูดลมหายใจเข้าลึก1ครั้งเพื่อเรียกสติ แล้วกวาดสายตามองผ่านรั้วไม้ไผ่ที่นางเพิ่งลงมือปลูกขึ้นด้วยหยาดเหงื่อ ที่ริมชายป่าท้ายฟาร์ม ร่างของชายแปลกหน้าผู้หนึ่งกำลังหลบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบ ร่างนั้นสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีมอๆ หมวกฟางปีกกว้างถูกดึงต่ำจนบังใบหน้าเกือบมิด แต่ทว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับไม่ได้มองมาที่พืชผลในแปลงปลูก กลับจดจ้องตรงมาที่ตัวของหลินฟางอย่างไร้กะพริบ! "ใครกัน..." เฉินกั๋วเฉียงพึมพำเสียงเบา ใบหน้าซูบตอบเต็มไปด้วยความหวาดหวาบ "ช่วงนี้แปลกเสียจริง มีคนแปลกหน้ามาเดินวนเวียนแถวเขตฟาร์มของเราตั้งหลายรอบแล้วนะแม่นางหลิน" หลินฟางไม่ตอบคำ นางสาวเท้าก้าวผ่านรั้วไม้ไผ่ที่ถักทออย่างประณีตออกไปช้าๆ รองเท้าผ้าใบเหยียบย่ำลงบนพื้นดินร่วนซุยที่อุดมสมบูรณ์ กลิ่นหอมจางๆ ของดินชื้นและใบสมุนไพรลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ ทว่าความละมุนละไมนั้นกลับถูกความระแวงสงสัยเข้าปกคลุมจนหมดสิ้น "นั่นใคร!" หลินฟางเอמהเสียงกังวานใสแต่ทรงพลัง ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่ในน้ำเสียงแม้แต่น้อย "ถ้าคิดจะมาขโมยผลผลิตในฟาร์มของฉัน เกรงว่าท่านคงเลือกสถานที่ผิดไปเสียหน่อยแล้วล่ะค่ะ!" ชายแปลกหน้าสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยเมื่อถูกจับได้ เขายืดตัวขึ้นยืนตรงอย่างลังเล หมวกฟางถูกดันขึ้นเผยให้เห็นใบหน้ากร้านแดดที่มีรอยแผลเป็นยาวพาดผ่านข้างแก้มซ้าย ดวงตาสีเข้มคู่นั้นมองสำรวจหลินฟางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่มุมปากของเขาจะกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเลศนัยจนน่าขนลุก "ฝีมือการทำฟาร์มของเจ้า... ดีกว่าที่ข้าเคยได้ยินมาเสียอีกนะ แม่นางหลิน" เสียงแหบห้าวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนั้นเจือปนสำเนียงถิ่นอื่นที่ฟังดูแปลกหู จางหยางสาวเท้าย่างสามขุมเข้ามาประชิดตัวภรรยา ร่างสูงใหญ่ราวกับกำแพงเหล็กแผ่รังสีคุกคามใส่ผู้มาเยือนทันที "ถอยไปห่างๆ อย่าเข้ามาใกล้ภรรยาของฉัน!" ชายแปลกหน้าหัวเราะในลำคอเบาๆ "หึ... นายทหารจางผู้เลื่องชื่อแห่งกองพลที่สาม ถึงกับยอมทิ้งงานในค่ายเพื่อมาเฝ้าเมียปลูกผักถางหญ้าเชียวหรือ? ข่าวลือเรื่องนายทหารผู้เย็นชา ยอมสยบให้ภรรยาคนสวยจนยอมทำตามทุกอย่าง ดูท่าจะไม่ได้เกินจริงเลยสินะ" หลินฟางหรี่ตาลงพินิจพิเคราะห์คำพูดนั้นทันที ชายคนนี้รู้จักสามีของนาง? ทั้งยังรู้เรื่องราวภายในหมู่บ้านแห่งนี้อย่างละเอียดลออ ทั้งที่ฟาร์มของนางเพิ่งจะเริ่มตั้งรกรากได้ไม่นานนัก การปรากฏตัวของเขาในวันนี้จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน "ท่านเป็นใคร และต้องการอะไรจากเรากันแน่?" หลินฟางถามเสียงเรียบแต่นัยน์ตากลับคมกริบดั่งใบมีด นางแอบส่งจิตเชื่อมต่อเข้าไปในมิติฟาร์มในใจ เพื่อเตรียมพร้อมเรียกใช้ขวดสเปรย์ยาสลบสมุนไพรที่นางเพิ่งคิดค้นขึ้น หากอีกฝ่ายกล้าทำอะอุ่มบุ่มบ่าม นางจะจัดการให้หมดสภาพไปเสียในกระบวนท่าเดียว ชายแปลกหน้ายกมือทั้งสองข้างขึ้นระดับอกเป็นเชิงยอมจำนน ดวงตาคมกริบยังคงจ้องมองหลินฟางราวกับกำลังประเมินสินค้าชิ้นเอก "ข้าไม่ได้มาหาเรื่อง... ข้าแค่ได้รับมอบหมายให้มาดูว่า 'โสมหิมะ' และ 'พริกหอมสวรรค์' ที่ร่ำลือกันว่าปลูกขึ้นได้ในดินแดนแห้งแล้งแห่งนี้ เป็นเรื่องจริงหรือแค่เรื่องเหลวไหลกันแน่" สิ้นคำพูดนั้น หัวใจของเฉินกั๋วเฉียงก็หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม โสมหิมะและพริกหอมสวรรค์! พืชหายากที่หลินฟางเพิ่งนำเมล็ดพันธุ์ออกมาจากมิติและปลูกไว้ในแปลงลับสุดยอดหลังบ้าน เหตุใดชายแปลกหน้าคนนี้ถึงล่วงรู้ความลับนี้ได้ ทั้งที่นางกับสามีช่วยกันดูแลอย่างแน่นหนามาโดยตลอด! หลินฟางนิ่งเงียบไปชั่วขณะ สมองอันชาญฉลาดหมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ ความลับเรื่องมิติฟาร์มไม่มีทางรั่วไหลออกไปแน่นอน แต่วิธีการเพาะปลูกของนางใช้น้ำวิเศษจากบ่อน้ำทิพย์ในมิติ ซึ่งทำให้พืชผลเติบโตเร็วกว่าปกติและมีคุณภาพสูงผิดมนุษย์คมนาคม หากมีคนสังเกตการณ์มานานเข้า ย่อมต้องเกิดความสงสัยเป็นธรรมดา "ถ้าอยากดูนัก... ทำไมไม่เดินเข้ามาดูใกล้ๆ เล่าคะ?" หลินฟางคลายความตึงเครียดบนใบหน้า ปั้นยิ้มหวานหยดที่แฝงไปด้วยความท้าทาย นางกวักมือเรียกชายแปลกหน้าให้ก้าวผ่านแนวรั้วเข้ามา "ยืนแอบๆ ซ่อนๆ อยู่หลังพุ่มไม้อย่างนั้น มันดูไม่เหมือนผู้ชายอกสามศอกที่กล้าหาญเลยนะคะ หรือว่า... กลัวว่าภรรยาของฉันจะซัดคุณหมอบเสียก่อนที่จะได้เห็นผลผลิตสมใจกันล่ะ?" จางหยางเหลือบมองภรรยาด้วยหางตา เขาเข้าใจทันทีว่าหลินฟางกำลังใช้จิตวิทยาเพื่อดึงให้อีกฝ่ายเผยไต๋ออกมา ชายหนุ่มจึงผ่อนคลายท่าทีลงเล็กน้อย แต่กล้ามเนื้อทุกมัดยังคงเกร็งแน่นพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ ชายแปลกหน้าหัวเราะร่วนออกมาเสียงดัง ก้าวเท้าเดินออกจากพุ่มไม้หนาทึบตรงมายังแปลงเกษตรของหลินฟางอย่างไม่เกรงกลัว ร่างกายของเขาสม2ส่วนแต่มีร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้บ่งบอกว่าผ่านประสบการณ์โชกโชนมาไม่น้อย ทว่าในจังหวะที่เขาก้าวเข้ามาใกล้จนแสงแดดส่องกระทบใบหน้าเต็มตา หลินฟางก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนอยู่บนปกเสื้อด้านในของเขา สัญลักษณ์รูป 'พัดเหล็กไขว้' ปักด้วยด้ายสีทองเข้ม... เป็นสัญลักษณ์ประจำตระกูลหลี่ ตระกูลพ่อค้ารายใหญ่จากเมืองหลวงที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับตระกูลจางในอดีต! "ดูท่าทางเจ้าจะฉลาดสมคำร่ำลือจริงๆ หลินฟาง" ชายแปลกหน้าหยุดยืนห่างจากนางเพียงแค่เอื้อมมือถึง เขายกยิ้มมุมปากอย่างเย่อหยิ่ง "นายท่านของเราสนใจในตัวเจ้าและเคล็ดลับการเกษตรของฟาร์มแห่งนี้มาก ถึงกับส่งให้ข้ามาเชิญเจ้าไปเป็นที่ปรึกษาเป็นการส่วนตัวที่คฤหาสน์ในเมือง... ข้อเสนอนี้ เจ้าปฏิเสธไม่ลงแน่" หลินฟางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าของนางพลันเย็นเยียบลงยิ่งกว่าเดิม ตระกูลหลี่งั้นหรือ? ช่างกล้ามนักที่ส่งคนมาสอดแนมถึงถิ่นนาง! "เชิญฉันไปเป็นที่ปรึกษา หรือว่า... อยากได้สูตรลับการปลูกพืชของฉันไปผูกขาดกันแน่คะ?" หลินฟางก้าวเข้าไปประชิดตัวชายแปลกหน้าโดยไม่เกรงกลัว กลิ่นอายความกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างเล็กๆ นั้นกลับทำให้ชายหนุ่มผู้ผ่านศึกมาโชกโชนถึงกับชะงักงัน "น่าเสียดายจัง... ที่ฉันเป็นคนมือเติบ รักอิสระ และเกลียดที่สุดคือการเป็นลูกน้องใคร" ชายแปลกหน้าหรี่ตาลง "ถ้าเช่นนั้น... เจ้าคงต้องเลือกทางเลือกที่เจ็บปวดเสียแล้วล่ะ" พูดจบ มือหนาของชายแปลกหน้าก็พุ่งพรวดคว้าเข้าที่ข้อแขนของหลินฟางอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วของเขาจะได้สัมผัสโดนผิวกายของนาง ร่างสูงใหญ่ของจางหยางก็พุ่งเข้าประชิดตัวราวกับพยัคฆ์ร้ายตะครุบเหยื่อ มือเหล็กของสามีทหารบิดเข้าที่ข้อมือของอีกฝ่ายอย่างแรงจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นกรอบ! "อัก!" ชายแปลกหน้าส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าบิดเบี้ยวไปในพริบตา ทว่า ในวินาทีที่จางหยางกำลังจะกดตัวคนร้ายลงกับพื้นดินนั้นเอง เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากแนวป่าเบื้องหลัง เงาดำนับสิบสายพุ่งทะยานออกมาจากความมืด พร้อมกับปลายกระบอกปืนนับสิบคู่ที่ถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่ร่างของหลินฟางและจางหยางอย่างไร้ความปรานี! หัวใจของเฉินกั๋วเฉียงหยุดเต้นไปชั่วขณะ หลินฟางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ทว่าในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง ชายแปลกหน้าที่ถูกจับกุมกลับยกยิ้มเหี้ยมเกรียม พร้อมกับกระซิบข้างหูจางหยางด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชวนขนหัวลุก "ยินดีต้อนรับสู่กับดัก... นายทหารจาง" ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเติบโตของฟาร์มสุขและกำลังใจที่มีให้เสมอนะคะ