เปิดฉากองค์ที่สอง

“ถ้าจะมองให้ทะลุเสื้อช็อปผมขนาดนี้ ก็มาถอดออกไปใส่เองเลยไหมครับ ทิวา?” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดแหบพร่าของ ‘เฮียกรณ์’ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องสมุดคณะสถาปัตย์ ช่วงจังหวะที่คนตัวเล็กกว่าอย่างฉันเผลอจ้องมองรอยตะเข็บด้ายบนเสื้อช็อปของเขานานเกินไปจนอีกฝ่ายจับพิรุธได้ ฉันสะดุ้งสุดตัว รีบเบือนหน้าหนีไปทางชั้นหนังสือเล่มหนา “ใครมองเฮีย... อย่ามาหลงตัวเองหน่อยเลย ฉันแค่มองว่ารอยเปื้อนสีบนเสื้อเฮียน่ะ เมื่อไหร่จะยอมซักทิ้งสักที มันรกสายตา!” กรณ์หัวเราะหึในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูอันตรายในความรู้สึกของฉัน เขาขยับตัวเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของฉันชนเข้ากับชั้นหนังสือเต็มเปี่ยม กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่คุ้นเคยเริ่มจู่โจมประสาทสัมผัส กลิ่นของเฮียกรณ์... กลิ่นที่เป็นเหมือนโซ่ตรวนที่ผูกมัดฉันไว้ในดีลลับบ้าๆ นี่ “ปากเก่งจังนะ... ที่บอกว่าดีลของเรามีกฎว่า ‘ห้ามล้ำเส้น’ น่ะ ดูเหมือนตอนนี้ทิวาจะเป็นคนแหกกฎเองแล้วนะ” นิ้วเรียวยาวของเขาลากผ่านสันกรามของฉันเบาๆ สัมผัสอุ่นร้อนทำให้ฉันใจสั่นจนแทบหยุดหายใจ “อยู่ใกล้ผมขนาดนี้ กฎข้อไหนในดีลที่ยังเหลืออยู่บ้าง?” “เฮีย... อย่าเล่นแบบนี้” ฉันพยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย “เราตกลงกันแล้วนะว่าจะเป็นแค่...” “แค่พี่รหัสกับน้องรหัส?” กรณ์โน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกเฉียดกัน “ทิวา... คนเขาไม่ได้เป็นแค่พี่น้องกันแล้วล่ะมั้ง ถ้าจะจ้องจะหึงเวลาผมคุยกับคนอื่นขนาดนั้น” คำพูดของเขากระตุกหัวใจฉันจนเจ็บจี๊ด นึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ ‘มีน’ ดาวคณะบริหารเดินเข้ามาคล้องแขนเขาต่อหน้าต่อตา ฉันไม่ได้หึง! ฉันแค่... หมั่นไส้! “ฉันไม่ได้หึง! แค่ไม่ชอบเห็นคนสวยๆ ไปยุ่งกับของที่เป็น...” ฉันชะงักคำพูดไว้เพียงแค่นั้น ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อรู้ตัวว่าเกือบจะหลุดปากพูดอะไรที่น่าอายออกไป “ของที่เป็นอะไร?” ดวงตาคมกริบของเฮียกรณ์หรี่ลง สายตาคู่นั้นไม่ได้ดุดันเหมือนทุกที แต่มันกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด “พูดออกมาสิ ถ้าอยากให้ผมเลิกยุ่งกับคนอื่น ก็แค่พูดว่า ‘เฮียเป็นของทิวา’... แล้วกฎดีลบ้าๆ นั่นน่ะ ผมจะฉีกมันทิ้งต่อหน้าคุณเดี๋ยวนี้เลย” บรรยากาศรอบตัวเหมือนจะเดือดพล่าน หัวใจของฉันเต้นรัวเหมือนกลองรบ นี่มันคือจุดเริ่มต้นขององค์ที่สองที่ฉันไม่เคยเตรียมใจรับมือมาก่อน กฎทุกข้อที่เคยขีดเขียนไว้เริ่มลบเลือนหายไปเมื่อเฮียกรณ์ไม่ยอมเล่นตามกติกาอีกต่อไป “ทิวา! เฮียกรณ์! อยู่ในนี้หรือเปล่า?” เสียงตะโกนของ ‘เต้’ ดังแทรกเข้ามาทำลายความเงียบงัน พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่รีบร้อนเดินเข้ามาใกล้ ฉันรีบผลักอกแกร่งของเฮียกรณ์ออกทันที แต่เขากลับรั้งข้อมือฉันไว้แน่น ไม่ยอมให้ถอยห่างเกินระยะอันตราย “เต้มาแล้ว ปล่อยนะเฮีย!” ฉันกระซิบเสียงสั่น “อย่าเพิ่งขัดจังหวะได้ไหมครับเจ้าตัวแสบ...” กรณ์ยังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉัน ความจริงจังในแววตาเขาสั่งให้ฉันหยุดหายใจ “ผมถามคำถามค้างไว้ คุณยังไม่ได้ให้คำตอบผมเลยนะทิวา ว่าระหว่างเราน่ะ... มันยังเป็นแค่ดีลลับอยู่หรือเปล่า?” ทว่าก่อนที่ฉันจะได้หาคำตอบมาโต้ตอบเขา ประตูห้องสมุดก็ถูกผลักเปิดออกกว้างโดยคนที่ไม่คาดคิด ไม่ใช่เต้... แต่เป็น ‘มีน’ ที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานหยดที่ดูไม่น่าไว้วางใจ ในมือเธอถือถุงขนมมาด้วย แต่รอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างไปเมื่อเห็นสภาพของเราสองคนในมุมอับของชั้นหนังสือ “ตายจริง... รบกวนเวลาส่วนตัวหรือเปล่าคะเฮียกรณ์?” มีนเอ่ยเสียงหวาน แต่สายตาที่จ้องมองมาที่ฉันกลับเหมือนมีดกรีดลงบนผิวหนัง “พอดีมีนเอาขนมมาให้ เห็นว่าวันนี้เฮียมีติววิชา Calculus กับ... น้องรหัสคนสำคัญ ไม่คิดว่าจะติวกัน ‘ใกล้ชิด’ ขนาดนี้” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความร้อนแรงเป็นความอึดอัดทันที ฉันรู้ดีว่าดีลลับครั้งนี้กำลังจะถูกพายุลูกใหญ่ถล่มซ้ำ การมีอยู่ของมีนไม่ใช่แค่เรื่องเล่นๆ และดูเหมือนเฮียกรณ์จะรู้ตัวดี เขายังคงไม่ปล่อยมือจากข้อมือของฉัน และนั่นคือการประกาศสงครามที่ชัดเจนที่สุด กรณ์หันไปมองมีนด้วยสายตาเย็นชาผิดกับตอนที่คุยกับฉัน “มีธุระอะไรก็รีบพูดไปมีน แล้วก็... อย่าเรียกผมว่าเฮียต่อหน้าคนของผม” ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีที่คำว่า ‘คนของผม’ หลุดออกมาจากปากเขา ฉันเบิกตากว้าง หันไปมองคนที่ยืนข้างๆ อย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง “เฮียพูดว่าอะไรนะ...” ฉันพึมพำ ทว่ายังไม่ทันที่เหตุการณ์จะคลี่คลาย โทรศัพท์ของฉันก็สั่นรัวในกระเป๋ากางเกง เมื่อหยิบขึ้นมาดู ข้อความจากเบอร์แปลกหน้าที่ส่งเข้ามาทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ *‘ดีลลับของพวกแกกำลังจะจบลงแล้ว ทิวา... ระวังตัวไว้ให้ดี เพราะความลับที่เฮียรหัสของเธอเก็บไว้ มันจะทำลายทุกอย่างที่เธอสร้างมา’* ฉันเงยหน้าขึ้นมองกรณ์ที่กำลังเผชิญหน้ากับมีน ความรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างบอกว่า... อดีตที่เฮียกรณ์พยายามปิดบัง กำลังจะพุ่งเข้ามาชนเราทั้งคู่ในวินาทีนี้ ขอบคุณทุกการติดตามที่ร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่เริ่มสั่นคลอนของทิวากับเฮียกรณ์นะคะ เกียร์เปื้อนกาวใจจะมาอัปเดตต่อในตอนหน้า ห้ามพลาดเชียวล่ะค่ะ!