มิติลับและความทรงจำจากอนาคต

เสียงกำปั้นหนาหนักที่กระแทกเข้ากับโต๊ะไม้เก่าจนฝุ่นผงร่วงกราว แทบจะไม่ดังเท่าเสียงคำรามในอกของร้อยเอกจางเหว่ย "พวกมันกล้าดีอย่างไร!" จางเหว่ยขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสายลมหนาวภายนอก ในฐานะนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน เขาสามารถเผชิญหน้ากับกระสุนปืนหรือความเป็นความตายได้อย่างไม่กะพริบตา แต่ภาพรอยเขียวช้ำที่ข้อมือของหลินฟางภรรยาที่รัก กลับแผดเผาความอดทนเส้นสุดท้ายของเขาให้มอดไหม้เป็นจุล ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะขยี้ใครก็ตามบังAอาจมาแตะต้องคนของเขา หลินฟางยื่นมือเรียวไปแตะท่อนแขนแกร่งที่เกร็งเครียดของสามีเบาๆ สัมผัสอุ่นซ่านส่งผ่านไปยังหัวใจของชายหนุ่ม ทำให้พายุอารมณ์ในอกของจางเหว่ยค่อยๆ สงบลงอย่างน่าอัศจรรย์ "ใจเย็นก่อนครับสามี... ความแค้นไม่ได้ชำระด้วยเลือดในวันนี้หรอกนะครับ" หลินฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแววตาของเธอกลับระยิบระยับด้วยประกายความเจ้าเล่ห์แบบฉบับนักเก็งกำไรมือฉมัง "พวกตระกูลจางและป้าสะใภ้ใจร้ายพวกนั้น คิดว่าพวกเรายากจนข้นแค้นและไม่มีทางสู้ จึงจ้องแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อเราไปเรื่อยๆ แต่ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมนี้นัก ผม... เอ๊ย ฉันก็จะจัดให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของการ 'ล้มละลายทางจิตวิญญาณ' ดูบ้าง" จางเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองภรรยา ดวงตาคู่นั้นมองเธอด้วยความรักความหลงใหลระคนทึ่ง เขารู้ว่าช่วงนี้หลินฟางดูแปลกไป เธอมีความเด็ดเดี่ยวและความฉลาดหลักแหลมที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับวิญญาณของคนละคนมาสถิตอยู่ในร่างนี้ แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร สำหรับเขาแล้ว หลินฟางก็คือภรรยาที่เขารักและพร้อมจะหนุนหลังในทุกๆ ทาง "ไม่ว่าเธออยากทำอะไร พี่จะสนับสนุนถึงที่สุด หากใครกล้าขวางทางเธอ ต่อให้ต้องเอาตำแหน่งนายทหารนี้แลก พี่ก็ไม่กลัว" จางเหว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นจริงจัง หลินฟางยิ้มรับด้วยความอบอุ่นหัวใจ ในภพชาติก่อน เธอมัวแต่วิ่งตามหาความยอมรับจากครอบครัวจอมปลอมจนปล่อยให้สามีผู้ซื่อสัตย์ต้องเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายโดยลำพัง มาชาตินี้ สวรรค์เมตตาให้เธอย้อนเวลากลับมาพร้อมกับ "สมบัติล้ำค่า" ที่ติดตัวมาด้วย เมื่อจางเหว่ยขอตัวออกไปตรวจเวรยามรอบค่ายทหาร หลินฟางจึงรีบปิดประตูห้องพักผ่อนให้แน่นหนา เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตั้งจิตอธิษฐานถึง "พื้นที่มิติลับ" ที่หลับใหลอยู่ภายในจิตวิญญาณ วูบ! พริบตาเดียว ร่างของหลินฟางก็หายวับไปจากห้องพักอันคับแคบ มาปรากฏอยู่ท่ามกลางคลังมหาสมบัติส่วนตัวที่กว้างใหญ่ไพศาล รัศมีแสงสีทองเรืองรองสาดส่องไปทั่วบริเวณ ชั้นวางสินค้าสูงเสียดฟ้าละลานตา เต็มไปด้วยวัตถุดิบอาหารระดับพรีเมียม เครื่องปรุงรสชั้นเลิศ ยารักษาโรคหายากจากศตวรรษที่ 21 และที่สำคัญที่สุดคือ ทองคำแท่งบริสุทธิ์และเงินสดจำนวนมหาศาลที่เธอกอบโกยไว้ได้ก่อนจะเสียชีวิตในโลกเดิม "ฮ่าๆๆๆ ในยุค 80 ที่ข้า้าวกยากหมากแพงแบบนี้ ใครจะคิดว่าฉันจะมีซูเปอร์มาร์เก็ตเคลื่อนที่ส่วนตัวติดตัวมาด้วย" หลินฟางหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ดวงตาเป็นประกายวับวาวด้วยสัญชาตญาณนักลงทุน เธอกวาดสายตามองไป,ยังโซนวัตถุดิบสด กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อวัวเกรดเอและเครื่องเทศนานาชนิดลอยแตะจมูก น้ำลายในปากสอขึ้นมาทันที ในยุคสมัยที่ทุกคนต้องกินข้าวต้มเจือจางกับผักดองเค็มๆ เพื่อประทังชีวิต แต่ครอบครัวของเธอกลับสามารถเนรมิตอาหารภัตตาคารหรูมารับประทานได้ทุกเมื่อที่ต้องการ หลินฟางไม่รอช้า เธอหยิบแป้งสาลีเนื้อดี น้ำตาลทรายแดงบริสุทธิ์ ไข่ไก่สด และหมูสามชั้นติดมันสวยงามจากในมิติลับออกมาวางบนโต๊ะไม้ในห้องครัวจริง เพื่อเตรียมลงมือทำอาหารมื้อเย็นที่จะทำให้บ้านของตระกูลจางต้องอับอายขายหน้าและกลืนน้ำลายด้วยความอิจฉา เสียงมีดกระทบเขียงดังสับๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ หลินฟางกำลังบรรจงหั่นหมูสามชั้นให้เป็นชิ้นพอดีคำ ก่อนจะนำไปเคี่ยวกับน้ำตาลทรายแดงและซอสปรุงรสสูตรลับ กลิ่นหอมหวานของ "หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง" เริ่มโชยฟุ้งทะลุผ่านหน้าต่างห้องครัว ลอยไปตามสายลมยามเย็นกระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้านทหาร ณ บ้านพักของหัวหน้ากองร้อยฝั่งตรงข้าม ภรรยาของนายทหารผู้หนึ่งกำลังตักโจ๋งเจ๋งกากมะพร้าวให้ลูกกิน ถึงกับต้องชะงักกุนแจมือค้าง สูดจมูกฟุดฟิดด้วยความงุนงง "กลิ่นอะไรน่ะ... หอมอะไรขนาดนี้! เหมือนกลิ่นหมูตุ๋นซีอิ๊วในภัตตาคารใหญ่ในเมืองหลวงเลยไม่ใช่เหรอ?" ไม่เพียงแต่บ้านหลังนั้น บ้านทุกหลังในละแวกใกล้เคียงต่างก็พากันเปิดประตูชะเง้อคอมองหาที่มาของกลิ่นหอมอันเย้ายวนนี้ ยิ่งสูดดมท้องไส้ก็ยิ่งปั่นป่วน น้ำย่อยหลั่งออกมาจนแสบกระเพาะ ทุกคนต่างสงสัยว่าบ้านไหนกันที่มีปัญญาเอาเนื้อหมูชั้นดีมาทำอาหารกินฟุ่มเฟือยเช่นนี้ในยุคข้า้าวยากหมากแพง ในขณะเดียวกัน ที่หน้าบ้านพักของตระกูลจาง ป้าสะใภ้ตัวแสบผู้เคยมาอาละวาดไถเงินหลินฟางเมื่อตอนกลางวัน ถึงกับเดินจมูกบานด้วยความโกรธและหิวโหย นางยืนเท้าสะเอวอยู่ที่หน้าประตูบ้านของหลินฟาง พร้อมกับตะโกนด่าทอเสียงดังลั่นเพื่อให้ชาวบ้านออกมารุมประณาม "นังตัวดี หลินฟาง! แกซ่อนอาหารดีๆ ไว้กินคนเดียวรึ! ทั้งที่ครอบครัวเรากำลังอดอยาก แต่แกกลับกินอยู่กันอย่างสุขสบาย ช่างเป็นสะใภ้เนรคุณอกตัญญูเสียจริง เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้เดียวนะ!" เสียงเคาะประตูดังโครมครามพร้อมเสียงโวยวายแสบแก้วหู ทำให้หลินฟางที่กำลังยืนคนหม้อหมูตุ๋นชะงักเล็กน้อย เธอวางทัพพีลงช้าๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ ป้าสะใภ้คิดว่ามาหาเรื่องถูกคนแล้วสินะ... แต่บังเอิญว่าวันนี้ หลินฟางคนเก่าได้ตายไปแล้ว! หลินฟางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะเดินไปปลดกลอนประตูช้าๆ เพื่อเผชิญหน้ากับความวุ่นวายที่กำลังรออยู่เบื้องนอก โดยไม่รู้เลยว่า ในเงื้อมเงาของความมืดมนยามพลบค่ำ มีร่างสูงใหญ่ของใครบางคนกำลังเดินตรงดخلมาด้วยแววตาดุดันอำมหิตยิ่งกว่าเดิม... [โปรดติดตามตอนต่อไป] - เซียนหุ้นย้อนเวลา - ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ