ประตูสู่แดนเถื่อน

ความตาย... บางครามิได้มาเยือนพร้อมเสียงคำรามกึกก้อง หากแต่มันย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบดั่งเงาพายุดำที่ทาบทับลงบนผืนแผ่นดิน "เถี่ยซาน!... เจ้ากล้าตามมาถึงที่นี่!" เสียงคำรามเจือกระแสลมปราณอันเกรี้ยวกราดของฉินจื่อเหยียนดังสะท้อนก้องหุบเขาอัสดง ปลายกระบี่ไร้ลักษณ์ในมือของเขาหาได้สั่นเทาไม่ ตรงกันข้าม มันกลับส่งเสียง “ฮัม” คล้ายกระหายโลหิต ทว่าไร้ซึ่งรูปทรง คมกระบี่โปร่งใสราวกระจกเงา สะท้อนภาพเงาร่างมหึมาของผู้มาเยือนที่ยืนหยัดอยู่เบื้องหน้าอย่างองอาจ เบื้องหน้าของเขาทั้งสองคือ "ประตูมังกรทมิฬ" ด่านสกัดกั้นสุดท้ายก่อนก้าวเข้าสู่เขตแดนเถื่อนแดนสนทยา ดินแดนรกร้างที่กฏเกณฑ์ของสำนักใหญ่และราชสำนักมิอาจเอื้อมถึง กำแพงศิลาสีนิลสูงตระหง่านนับร้อยวาถูกสลักด้วยอักขระเวทโบราณ ส่งไอทมิฬพวยพุ่งขึ้นเสียดฟ้า บรรยากาศรอบด้านกดดันจนแม้แต่เสียงนกกาไพร่ยังไม่กล้าส่งเสียงร้อง เถี่ยซาน เจ้าสำนักมังกรทมิฬ แค่นเสียงหัวเราะเยาะหยัน ดวงตาคมปลาวาฬของมันหรี่แคบลง แววตานั้นเปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานและจิตสังหารอันเข้มข้น ร่างกายของมันกำยำล่ำสัน ทว่าเคลื่อนไหวไร้ร่องรอยราวกับภูตผี "ฉินจื่อเหยียน... เจ้าคิดว่าการหลบหนีมายังสุดขอบโลกยุทธ์ จะช่วยให้เจ้าพ้นจากเงื้อมมือของข้าได้หรือ?" เถี่ยซานก้าวเท้าเข้ามาช้าๆ ทุกก้าวที่มันเหยียบลงบนพื้นศิลา ปราณมังกรทมิฬสีดำสนิทได้แผ่ขยายวงกว้างออกไปราวกับหมึกที่หยดลงในน้ำใส "คัมภีร์วิญญาณสวรรค์และวิชากระบี่ไร้ลักษณ์สมควรตกเป็นของข้า ผู้ใดขัดขวาง... ผู้นั้นต้องดับสูญ!" เบื้องหลังฉินจื่อเหยียน มู่หลานฮวายืนหยัดนิ่งสงบดั่งรูปสลักน้ำแข็งพันปี นางมิได้ปริปากเอ่ยคำใด ทว่ามือเรียวบางที่กุมด้ามกระบี่เพลิงพิสุทธิ์กลับเรืองแสงสีฟ้าอมม่วงขึ้นทีละน้อย ความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกจากร่างของนางตัดกับไอความร้อนระอุของปราณเพลิงในจุดตันเถียนอย่างสิ้นเชิง ทว่ามันกลับหลอมรวมกันเป็นพลังทำลายล้างที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า นางย่างเท้าขึ้นมาเคียงข้างฉินจื่อเหยียน ดวงตางามคู่คมมองตรงไปยังเถี่ยซานด้วยความเหยียดหยัน "สุนัขรับใช้แห่งสำนักมังกรทมิฬ... ต่อให้เจ้ามีกำลังภายในลึกล้ำเพียงใด แต่จิตใจสกปรกโสมม ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่มีวันบรรลุถึงแก่นแท้แห่งวิถีกระบี่หรอก" "นังสารเลว!" เถี่ยซานคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้น "ปากดีนัก! วันนี้ข้าจะถลกหนังพวกเจ้าทั้งสอง มาดูซิว่ากระบี่ไร้ลักษณ์ของเจ้า กับกระบี่เหมันต์ของนาง จะทานทนกระบวนท่า 'เก้ามังกรกลืนนภา' ของข้าได้กี่น้ำ!" สิ้นเสียงคำราม พื้นดินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น อักขระเวทสีดำบนประตูมังกรทมิฬพลันสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน ปราณมังกรสีทมิฬเก้าสายพุ่งทะยานออกมาจากพื้นดิน พันธนาการรอบกายของเถี่ยซานจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดมหึมา แรงกดดันระดับขอบเขตหลอมรวมวิญญาณแผ่ซ่านออกไปทั่วบริเวณ ทำให้กระแสลมรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นใบมีดคมกริบ กรีดเฉือนอาภรณ์ของฉินจื่อเหยียนและมู่หลานฮวาจนขาดวิ่น ฉินจื่อเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึกซึ้ง ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังพายุปราณตรงหน้า สรุปสัจธรรมในใจ—กระบี่ไร้ลักษณ์... แท้จริงมิใช่การไร้ซึ่งรูปร่าง แต่มันคือการหลอมรวมจิตวิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน "หลานฮวา..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของพายุ "เตรียมตัวให้พร้อม เราจะเปิดทางผ่านด่านนี้ไปด้วยกัน" มู่หลานฮวาหันมาสบตาเขา แววตาเย็นชาคู่นั้นทอประกายความอบอุ่นล้ำลึกที่มอบให้เขาเพียงผู้เดียว นางพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น ไร้ซึ่งความหวาดกลัวต่อความตาย "ไม่ว่าแดนเถื่อนเบื้องหน้าจะเป็นขุมนรกหรือสวรรค์... ตราบใดที่มีท่านเคียงข้าง ข้า... มู่หลานฮวา ย่อมติดตามไปจนถึงปลายฟ้า" รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนมุมปากของจอมยุทธ์หนุ่ม ฉินจื่อเหยียนสะบัดข้อมือเบาๆ กระบี่ไร้ลักษณ์ในมือพลันหายวับไปในอากาศ เหลือเพียงคลื่นพลังงานโปร่งใสที่สั่นพานแผ่รัศมีกดดันฟ้าดินรอบด้านจนหยาดฝนที่โปรยปรายลงมาต้องแข็งตัวกลางอากาศ "รับกระบี่!" ฉินจื่อเหยียนพุ่งทะยานออกไปดั่งสายฟ้าฟาด ร่างของเขากลายเป็นเงาสลัวผสานกับวิถีกระบี่ไร้ลักษณ์ ปะทะเข้ากับปราณมังกรทมิฬของเถี่ยซานอย่างดุเดือด เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งหุบเขาอัสดง จนประตูมังกรทมิฬโบราณถึงกับเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ ทว่า... ในวินาทีที่การต่อสู้กำลังถึงจุดเป็นจุดตาย และคมกระบี่ของทั้งสองฝ่ายกำลังจะเข้าประจันหน้ากันอย่างเต็มกำลังนั้นเอง เงาร่างปริศนาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นราวกับภูตผีตรงใจกลางสนามรบอย่างไร้ซุ่มเสียง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่บาดลึกถึงขั้วหัวกระดูกดังแทรกขึ้นมา "ฮ่าๆๆๆ... ช่างเป็นการประลองที่เร้าใจยิ่งนัก แต่พวกเจ้าเข้าใจผิดไปไกลนัก... ประตูสู่แดนเถื่อนแห่งนี้ หาได้เปิดต้อนรับคนตายเช่นพวกเจ้าไม่!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันยุทธภพอันเชี่ยวกรากนี้ไปกับข้าพเจ้า แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ