แปลงเกษตรมิติสวรรค์

เสียงรองเท้าคอมแบทหนักหน่วงกระทบพื้นดินดังสะท้อนก้องไปจนถึงรั้วหน้าบ้าน ประดุจกลองศึกเร่งเร้าที่ถูกตีขึ้นยามวิกาล "ผู้กองลู่! คำสั่งด่วนจากส่วนกลาง... คุณต้องกลับค่ายทหารและเดินทางลงใต้คืนนี้ทันที!" เสียงตะโกนแจ้งข่าวจากพลทหารสื่อสารยังคงก้องกังวานอยู่ในหู ทว่าในเวลานี้ ภายในห้องครัวอันอบอุ่นของบ้านพักตระกูลลู่ กลับปรากฏเพียงความเงียบงันที่เจือด้วยกลิ่นไออันน่าพิศวง หลินว่านหลิวยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าชั้นวางไม้เก่าๆ มือเรียวบางที่เพิ่งผ่านการนวดแป้งกำลังถอดถุงมือยางออกอย่างใจเย็น ดวงตาคู่คมกวาดมองร่างสูงสง่าของสามีที่เพิ่งก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงธรณีประตู ลู่ถิงเฟิงอยู่ในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศ หมวกแก๊ปถูกถือไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มปรากฏร่องรอยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่นคมองตรงมาที่นางราวกับเกรงว่าภริยาจะเอ่ยคำพูดตัดเยือนใดๆ ออกมาในยามวิกาลเช่นนี้ "คุณ... ต้องไปทันทีเลยหรือคะ" หลินว่านหลิวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งรอยสะเทือนใจ ทว่ากลับทรงพลังพอที่จะหยุดลมหายใจของคนฟังได้ชั่วขณะ "คำสั่งด่วนจากผู้บังคับบัญชา ปฏิเสธไม่ได้ค่ะว่าان..." ลู่ถิงเฟิงก้าวเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มละล้าละลังคล้ายอยากจะเอื้อมมือมาคว้ามือเรียวของนางมาจับไว้ แต่ก็ต้องชะงักค้างกลางอากาศเมื่อเห็นแป้งสีขาวนวลเปื้อนอยู่เล็กน้อย "แต่ผมเป็นห่วงคุณ... คุณแม่ท่านเพิ่งจะ..." "เรื่องแม่สามีไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ดิฉันไม่ใช่เด็กอมมือที่จะยอมให้ใครมาเอาเปรียบได้อีกแล้ว" ว่านหลิวแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจจนผู้เป็นสามีถึงกับใจกระตุกวูบ "อีกอย่าง... คุณรีบไปปฏิบัติภารกิจเถอะค่ะ ทางนี้ฉันจัดการเองได้" เมื่อร่างสูงของสามีลับสายตาไปพร้อมกับเสียงสตาร์ทรถจี๊ปทหารที่ค่อยๆ ดังห่างออกจนลับหายไปในความมืด หลินว่านหลิวจึงผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น นางไม่ได้รู้สึกโศกเศร้ากับการจากไปกะทันหันนี้เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... นี่คือช่วงเวลาทองคำที่สวรรค์ประทานมาให้อย่างแท้จริง! *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณจากระบบมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตอเนกประสงค์ดังขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตา [ยินดีต้อนรับสู่โหมด 'เกษตรกรรมสวรรค์' ระดับที่ 1 ค่ะโฮสต์] [เงื่อนไขปัจจุบัน: ปลอดโปร่ง ไร้ผู้คนรบกวน] [คุณต้องการปลูกพืชผลชนิดใดเป็นลำดับแรก กรุณาเลือกเมล็ดพันธุ์จากคลังสินค้าค่ะ] หลินว่านหลิวไม่รอช้า นางก้าวเท้าเดินลึกเข้าไปในห้องเก็บของหลังบ้าน ก่อนจะหลับตาลงและส่งจิตเข้าสู่มิติลับในพริบตา รอบกายพลเปลี่ยนจากห้องครัวชนบทที่มืดมิด กลายเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ที่สว่างไสว แผงชั้นวางสินค้าโซนเกษตรกรรมเรียงรายเป็นระเบียบ มีทั้งเมล็ดพันธุ์ผักปลอดสารพิษสายพันธุ์พรีเมียมจากโลกอนาคตที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเป็นพิเศษ นิ้วเรียวจิ้มเลือกเมล็ดพันธุ์สามชนิดอย่างแม่นยำ: 'คะน้าฮ่องกงใบกรอบ', 'มะเขือเทศราชินีรสชาติหวานฉ่ำ' และ 'แตงกวาญี่ปุ่นผิวบางกรอบ' "ในยุค 80 นี้ ผักสดๆ ที่ทั้งอวบอิ่มและไร้รอยแมลงแทะถือเป็นสินค้าหายากยิ่ง หากนำออกไปขายในตลาดมืด ย่อมทำกำไรได้มหาศาลแน่ค่ะ" หญิงสาวพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ นางจัดการนำเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นหย่อนลงสู่แปลงดินพิเศษภายในมิติ ซึ่งดินบริเวณนี้มีความพิเศษตรงที่อัตราการเจริญเติบโตเร็วกว่าโลกภายนอกถึงสิบเท่าตัว น้ำที่ใช้รดก็คือน้ำแร่บริสุทธิ์จากระบบที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุ ผ่านไปเพียงชั่วก้านธูปเดียว สิ่งมหัศจรรย์ก็อุบัติขึ้นเบื้องหน้า! ยอดอ่อนสีเขียวมรกตค่อยๆ แทงทะลุก้อนดินขึ้นมาอย่างรวดเร็วราวกับมีเวทมนตร์ ลำต้นยืดขยายใหญ่ขึ้น ใบสีเขียวสดแผ่ขยายกว้าง ใบไม้กระทบกันเบาๆ ราวกับกำลังเริงระำ กลีบดอกสีเหลืองดวงเล็กผลิบานก่อนจะร่วงโรยแล้วแทนที่ด้วยผลผลิตที่เติบโตเต็มที่ในเวลาอันสั้น หลินว่านหลิวโน้มตัวลงใช้ปลายนิ้วสัมผัสใบของต้นคะน้าฮ่องกง ความรู้สึกกรอบแน่นและชุ่มฉ่ำส่งผ่านปลายนิ้วมาทันที นางเด็ดใบหนึ่งขึ้นมาแล้วส่งเข้าปากเคี้ยวช้าๆ กรุบ! เสียงเคี้ยวเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ รสชาติหวานตามธรรมชาติของคะน้าสดใหม่พวยพุ่งไปทั่วโพรงปาก ความกรอบที่เป็นเอกลักษณ์และความฉ่ำน้ำที่ไม่มีผักชนิดใดในยุคปัจจุบันเทียบเคียงได้ ทำให้ดวงตาของนักบริหารสาวเบิกกว้างด้วยความพึงพอใจ "ยอดเยี่ยมมาก... รสชาตินี้ ต่อให้เป็นเหลาสุราอันดับหนึ่งในเมืองหลวงก็ยังต้องยอมจำนนค่ะ" นางลงมือเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งหมดอย่างรวดเร็ว แตงกวาญี่ปุ่นผิวเนียนสีเขียวสด มะเขือเทศราชินีลูกกลมแดงก่ำราวกับอัญมณี และคะน้าใบหนานุ่มถูกจัดเรียงใส่ตะกร้าสานไม้ไผ่จนพูน กลิ่นหอมสดชื่นของพืชผักออร์แกนิกฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ จนแม้แต่ลมยามวิกาลยังพัดพาเอาความหอมหวานนี้เล็ดลอดออกไปนอกรั้วบ้าน ทว่า ในขณะที่หลินว่านหลิวเตรียมจะปิดมิติแล้วนำผักเหล่านี้ออกไปจัดเตรียมไว้สำหรับทำทุนในวันรุ่งขึ้น เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! นังตัวแสบว่านหลิว! ข้าได้กลิ่นอะไรแปลกๆ ลอยมาจากบ้านแก... ดึกดื่นป่านนี้แอบซุกซ่อนผู้ชายไว้ในบ้านใช่ไหม!" เสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีจอมเคี่ยวแผดดังขึ้นลั่นซอย พร้อมกับแรงทุบประตูกระหน่ำเข้ามาไม่ยั้ง หลินว่านหลิวชะงักมือที่ถือตะกร้าผัก มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยแววตาฉายประกายเยือกเย็น นังแก่คนนี้ช่างขยันหาเรื่องมาให้เสียเวลาชีวิตเสียจริง... แต่ก็นับว่ามาได้จังหวะเวลาพอดิบพอดี ที่นางจะได้ประเดิมใช้ผักล็อตแรกนี้ตบหน้าสั่งสอนแม่สามีให้หายซ่าสักตั้ง ดัชเชสโพดำขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางในเส้นทางสายธุรกิจและการแก้แค้นสุดสะใจนี้ด้วยกันนะคะ