มิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตเปิดทำงาน

"เก็บกระเป๋าของเธอให้เรียบร้อย หลินว่านหลิว... แล้วอย่าให้ฉันเห็นว่าเธอแอบเอาข้าวสารในบ้านไปขายให้พวกตลาดมืดอีก!" เสียงตวาดกร้าวของแม่สามีดังสนั่นหวั่นไหวจนผนังดินเหนียวสั่นสะเทือน หลินว่านหลิวยืนนิ่งอยู่กลางห้องครัวที่คับแคบและเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น เธอไม่ได้สะดุ้ง ไม่ได้ร้องไห้คร่ำครวญเหมือนร่างเดิมที่เคยเป็น แต่กลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนเท้าสะเอวด้วยแววตาราบเรียบราวกับมองเห็นตัวตลกในละครฉากหนึ่ง ในขณะที่หลินว่านหลิวคนเก่าคงจะก้มหน้ายอมรับความอัปยศ แต่สำหรับหลินว่านหลิวจากศตวรรษที่ 21 เธอกลับแค่นยิ้มที่มุมปาก "แม่คะ... ถ้าการมีอยู่ของฉันมันเป็นภาระหนักหนาถึงขนาดต้องคอยจับผิดเรื่องข้าวสารแค่กระสอบเดียว งั้นเรามาหย่าขาดกันให้จบเรื่องดีไหมคะ? ฉันเองก็เบื่อการเป็นกระโถนรองรับอารมณ์เต็มทีแล้ว" "แก! นังตัวดี! กล้าดียังไง..." แม่สามีหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ขณะที่ร่างสูงใหญ่ของลู่ถิงที่เพิ่งก้าวเข้ามาหยุดชะงักที่กรอบประตู สายตาคมกริบของเขาวาบไหวเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายนั่นชัดเจน บรรยากาศในห้องครัวเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของหลินว่านหลิว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะ 'สิ่งนั้น' กำลังทำงาน *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณดิจิทัลที่คุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ ภาพฉายเลือนลางปรากฏขึ้นตรงหน้าเป็นอินเตอร์เฟซโปร่งใสของซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดมหึมา แถบเมนูเรียงรายตั้งแต่ของสด อาหารแปรรูป ไปจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าล้ำสมัย มันคือขุมทรัพย์ที่ติดตามวิญญาณของเธอข้ามภพข้ามชาติมาด้วย! หลินว่านหลิวไม่ได้สนใจสายตาคุกคามของลู่ถิงที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ เธอรีบหันหลังให้กับแม่สามี แสร้งทำเป็นหยิบจับหม้อดินเผาเก่าๆ แต่ในใจกลับสั่งการด้วยความคิด *'สแกนรายการสินค้า... หมวดของแห้งและเนื้อสัตว์'* ทันใดนั้น รายการสินค้าก็ปรากฏขึ้นราวกับปาฏิหาริย์ หมูสามชั้นเกรดพรีเมียม เนื้อวัวติดมันฉ่ำๆ หรือแม้แต่เครื่องเทศหายากในยุคนี้อย่างพริกหม่าล่าหรือน้ำมันหอยระดับภัตตาคาร ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบในชั้นวางเสมือนจริงที่เธอคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็น "ว่านหลิว... เธอพูดเรื่องหย่ากับแม่ฉันจริงหรือ?" เสียงทุ้มต่ำและเคร่งขรึมของลู่ถิงดังอยู่ข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาทำให้เธอยิ่งได้สติ เธอหันไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้เป็นสามีตามกฎหมาย ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมเข้มราวกับรูปสลัก แต่ดวงตากลับฉายแววสับสนและตัดพ้อ "ฉันพูดจริงค่ะ" หลินว่านหลิวตอบพลางสบตาเขาตรงๆ "และถ้าคุณอยากจะสมทบทุนให้แม่คุณไล่ฉันออกไปจากบ้านหลังนี้เร็วขึ้น ก็เชิญเลยนะคะ เพราะฉันเหนื่อยเกินกว่าจะมานั่งทะเลาะกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้แล้ว" พูดจบ เธอก็แสร้งทำเป็นหยิบเหยือกน้ำขึ้นมา แต่ในวินาทีนั้นเอง นิ้วของเธอก็แตะเข้าที่ปุ่ม 'ดึงข้อมูล' ในมิติลับ กลิ่นหอมฟุ้งของไก่ย่างสมุนไพรสูตรลับจากแผนกอาหารสำเร็จรูปในมิติก็โชยออกมาทันที! กลิ่นหอมที่ทรงพลังราวกับจะสะกดจิตให้คนหิวโหยคลั่งตายได้ในพริบตา แม่สามีที่กำลังจะอ้าปากด่าหยุดชะงัก จมูกฟุดฟิดดมกลิ่นที่ตลบอบอวลไปทั่วห้องครัว "นี่แก... แกแอบไปซ่อนไก่ย่างไว้ที่ไหน! กลิ่นหอมขนาดนี้มันของดีราคาแพงชัดๆ!" หลินว่านหลิวขยับยิ้มหวานอย่างเหนือชั้น เธอมองไปที่ลู่ถิงที่กำลังขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัยระคนหิวโหย "ไก่นี่เหรอคะ? มันมีไว้สำหรับคนที่มีปัญญาจ่ายเท่านั้น... และดูเหมือนว่าในบ้านหลังนี้ จะไม่มีใครมีปัญญาพอจะกินมันหรอกนะคะ" เธอเดินเบี่ยงตัวผ่านลู่ถิงไปอย่างมั่นคง ทิ้งให้ทั้งสองคนยืนงงกับกลิ่นหอมที่บาดลึกเข้าไปในกระเพาะ เธอตรงดิ่งไปยังห้องเก็บของเล็กๆ เพื่อเปิดมิติลับให้กว้างขึ้น หวังจะแอบหยิบเสบียงออกมาตุน แต่แล้วมือของเธอก็ชะงักกึกเมื่อเสียงเท้าหนักๆ เดินตามมาติดๆ "ผมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันยาว... เรื่องหย่า และเรื่องไก่นี่ด้วย" ลู่ถิงคว้าข้อมือเธอไว้แน่น แววตาของเขาไม่ได้มีความโกรธเหมือนตอนแรก แต่มันกลับเป็นแววตาของนักล่าที่พบเหยื่ออันโอชะเข้าเสียแล้ว ก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัว ประตูห้องเก็บของก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของหญิงสาวแปลกหน้าที่สวมชุดเครื่องแบบทหารดูภูมิฐานยืนหอบหายใจอยู่ตรงหน้า "ลู่ถิง! เกิดเรื่องใหญ่ที่หน่วยแล้ว! สายลับจากฝั่งนั้นแฝงตัวเข้ามาในหมู่บ้านนี้... เขาอยู่ที่นี่แล้ว!" หลินว่านหลิวเบิกตากว้าง เธอไม่ได้กลัวสายลับ แต่เธอกำลังตกใจที่เห็นลู่ถิงเปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาดุดันในพริบตา เขากระชากเธอเข้าสู่อ้อมกอดแกร่งแล้วกระซิบที่ข้างหู "อยู่หลังผม... อย่าเพิ่งหย่าจนกว่าผมจะจบเรื่องนี้ เพราะถ้าคุณตายไป ใครจะทำอาหารอร่อยๆ แบบนี้ให้ผมกินกัน?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งใหม่ของว่านหลิวในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการเปลี่ยนแปลงนะคะ!