เข้าป่าหาของป่าแต่ได้โชคก้อนโต

เสียงตบโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถ้วยกระเบื้องเคลือบสีหม่นสั่นระริก แม่สามีจอมเคี่ยวถลึงตาใส่หลินว่านหลิวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "นังตัวดี! แกกล้าดียังไงถึงพูดจาอวดดีแบบนี้ออกมา! คิดว่าสามีแกส่งเงินเดือนมาให้แล้วจะปีกกล้าขาแข็งอยากแยกบ้านงั้นเรอะ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ฉันยังหายใจอยู่ แกก็เป็นได้แค่ทาสรับใช้ในบ้านหลังนี้!" หัวใจของว่านหลิวกระตุกวูบเล็กน้อย ไม่ใช่ด้วยความตกใจหรือหวาดกลัว แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณนักธุรกิจสาวบอกเธอทันทีว่า โอกาสทองในการยื่นข้อเสนอ "แยกบ้านและหย่า" ที่เธอรอคอยมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้เสียยิ่งกว่าจับวาง ว่านหลิวแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อเสียงกรีดร้องแหลมสูงของแม่สามีแม้แต่น้อย กลับค่อยๆ วางตะกร้าไม้ไผ่สานลงบนพื้นช้าๆ อย่างสง่างาม "ทาสรับใช้หรือคะคุณแม่? น่าเสียดายนะคะที่กฎหมายยุค 80 นี้ให้สิทธิเสรีภาพในการหย่าร้าง หากท่านยืนกรานจะกดขี่ฉันและไม่ยอมแบ่งสมบัติความเป็นธรรม ฉันเกรงว่าจดหมายร้องเรียนพฤติกรรมเอารัดเอาเปรียบครอบครัวทหารของบ้านเรา จะไปนอนอยู่บนโต๊ะของผู้บังคับบัญชาของพี่ถิงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้แน่ค่ะ" คำพูดราบเรียบแต่เฉียบคมราายใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง ทำให้แม่สามีถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองหน้าดำหน้าแดง ก้นกระแทกกลับลงเก้าอี้ด้วยความจุกอกจนพูดไม่ออก ในขณะที่บรรยากาศรอบห้องครัวอบอวลด้วยความตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด แต่ว่านหลิวหาได้สนใจความวุ่นวายเบื้องหลังไม่ เป้าหมายในวันนี้ของเธอยิ่งใหญ่กว่าการต่อปากต่อคำกับคนแก่หัวโบราณ นั่นคือ "การเข้าป่าหลังหมู่บ้าน" เพื่อพลิกฟื้นฐานะและตุนเสบียงชั้นเลิศจากมิติลับ ร่างเพรียวบางในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเก่าๆ ก้าวเดินอย่างคล่องแคล่วลัดเลาะไปตามทางดินแคบๆ มุ่งหน้าสู่ผืนป่าทึบเบื้องหลัง ภูเขาหลงเหมิงในยุค 80 นี้ยังคงอุดมสมบูรณ์และไร้ซึ่งการบุกรุกจากนายทุน อากาศบริสุทธิ์เคลือบกลิ่นไอฝนและดินชื้นช่วยปลุกเร้าสัญชาตญาณนักล่าในตัวเธอกระビกระเปรื่อง ทันทีที่พ้นสายตาชาวบ้าน ว่านหลิวก็กวาดสายตาสำรวจรอบกาย เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่แถวนั้น รอยยิ้มพึงพอใจก็ระบายบนใบหน้าสวยคม เธอยกมือขึ้นสัมผัสสร้อยหยกโบราณที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้า มิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตอเนกประสงค์ส่งกระแสความอบอุ่นเข้ามาในจิต *ติ๊ง! ตรวจพบแหล่งพลังงานธรรมชาติระดับพรีเมียมในรัศมี 500 เมตร* เสียงแจ้งเตือนจากระบบอัจฉริยะดังขึ้นในหัว ว่านหลิวไม่รอช้า เธอพุ่งตรงไปยังโคนต้นสนโบราณขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยมอสส์สีเขียวชอุ่ม สัญชาตญาณนักพฤกษศาสตร์จากโลกปัจจุบันและข้อมูลจากระบบนำทางทำให้เธอมั่นใจว่าใต้ซากใบไม้แห้งเหล่านั้นคือขุมทรัพย์มหาศาล มือเรียวบางสวมถุงมือผ้าเก่าๆ ขุดคุ้ยดินร่วนซุยอย่างระมัดระวัง และแล้ว... ภาพตรงหน้าก็ทำให้ดวงตาของเธอเปล่งประกายระยิบระยับ โสมป่าอายุอานามไม่ต่ำกว่าสามสัปราชย์! รากสีเหลืองนวลอวบอ้วน แขนขาแยกออกจากกันอย่างสมบูรณ์แบบราวกับตุ๊กตาโสมในตำนาน ไม่เพียงเท่านั้น ข้างๆ กันยังมีกลุ่มเห็ดหอมป่าดอกใหญ่หนานุ่มส่งกลิ่นหอมเฉพาะตัวเตะจมูก "โชคก้อนโตจริงๆ สินค้าเกรดพรีเมียมแบบนี้ ถ้านำไปแปรรูปและขายในตลาดมืดเมืองหลวง หรือเก็บไว้บำรุงร่างกายตัวเองและฟื้นฟูพลังให้พี่ถิง จะต้องทำกำไรมหาศาลแน่ค่ะ" ว่านหลิวบรรจงขุดโสมป่าทีละรากอย่างทะนุถนอมราวกับมันคืออัญมณีล้ำค่า ก่อนจะเก็บเข้าสู่ช่องเก็บของในมิติลับที่มีระบบควบคุมอุณหภูมิคงที่เพื่อรักษาความสดใหม่ เห็ดหอมดอกอวบอิ่มนับสิบดอกถูกจัดเรียงลงในตะกร้าไม้ไผ่จนเต็มปรี่ กลิ่นหอมอูมามิธรรมชาติลอยฟุ้งจนเธอนึกอยากจะรังสรรค์เมนูเด็ดขึ้นมาทันที "เย็นนี้เราจะทำ 'ไก่ตุ๋นโสมป่าเห็ดหอม' ให้หอมฟุ้งไปสามบ้านแปดบ้านเลยดีกว่า ให้บ้านนั้นกลืนน้ำลายเล่นด้วยความเสียดาย" เธอยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี ขณะก้าวเดินลึกเข้าไปในป่าเพื่อหาพืชผักสวนครัวเพิ่มเติม ทว่า ในขณะที่เธอกำลังก้มๆ เงยๆ เก็บหน่อไม้สดอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบ เสียงฝีเท้าหนักแน่นและระมัดระวังก็ดังแว่วมาจากทางด้านหลัง สัญชาตญาณอันเฉียบคมทำให้ว่านหลิวชะงักกาย เธอกำมีดพกในมือแน่นพร้อมหันขวابไปเผชิญหน้า ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มที่คุ้นเคยกำลังยืนนิ่งสนิทท่ามกลางแสงแดดรำไรที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้ ลู่ถิง... สามีหนุ่มผู้เย็นชาและห่างเหิน บัดนี้เส้นผมชื้นเหงื่อ ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขากลับมาจากค่ายทหารเร็วกว่ากำหนดถึงสามวัน และภาพแรกที่เขาเห็นคือภรรยาตัวร้ายที่ขึ้นชื่อเรื่องความขี้เกียจ กำลังยิ้มร่าเริงอยู่คนเดียวท่ามกลางหุบเขาอันตราย พร้อมกับตะกร้าที่เต็มไปด้วยของป่าหายาก "เธอ... มาทำอะไรที่นี่คนเดียวอันตรายแบบนี้ หลินว่านหลิว?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความกังวลและแปลกใจระคนกัน ว่านหลิวซ่อนมีดพกไว้ข้างลำตัวอย่างแนบเนียน เธอเชิดหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มตรงๆ ไม่หลบเลี่ยง รอยยิ้มยั่วเย้าปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากอิ่ม "ก็มาหาทางหาเงินและหาทางหย่ากับคุณน่ะสิคะ... คุณสามี" ดวงตาคมของลู่ถิงหรี่แคบลงทันที บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นเยียบลงวูบหนึ่ง ก่อนที่มุมปากหยักสวยของนายทหารหนุ่มจะกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ!