กลิ่นดินปืนและกลิ่นกาย

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจากชั้นล่างของคฤหาสน์ประมูลพรายดังสะท้านสะเทือนไปถึงผนังกระจกนิกรีตหนาเตอะ แรงสั่นสะเทือนนั้นทำเอาแก้วคริสตัลบนโต๊ะบาร์เครื่องดื่มสั่นไหวจนส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง "นายครับ! วินเซนต์พากำลังคนบุกเข้ามาล้อมตึกประมูลแล้วครับ!" เสียงลูกน้องคนสนิทของคาร์ลอสที่ตะโกนรายงานผ่านเครื่องมือสื่อสารไร้สายยังไม่ทันจางหายดี รินรดาแทบไม่ลังเล เธอขยับกายถอยหลังเข้าหาเงาของมุมห้องวีไอพีทันที ดวงตากลมโตฉายแววระแวดระวังแต่ยังคงความเยือกเย็นไว้อย่างน่าทึ่ง สมองของนักเจรจาต่อรองอัจฉริยะประมวลผลอย่างรวดเร็วท่ามกลางสถานการณ์เป็นตายเท่ากัน ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้ขยับตัวไปหยิบเอกสารลับบนโต๊ะ ร่างสูงใหญ่ในสูทสั่งตัดราคาแพงของคาร์ลอสก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วราวกับเสือดาวที่กำลังล่าเหยื่อ "อยู่เงียบๆ และอย่าคิดตุกติก" เสียงทุ้มต่ำตึงเครียดกระซิบชิดริมหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะเข้ากับซอกคอขาวผ่องทำเอารินรดาขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว มือหนาของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง ลากจูงเธอให้เข้าไปหลบหลังเสาหินอ่อนหนาหนักพร้อมกับปลดปืนพกสั้นเก็บเสียงกระบอกโตออกจากเข็มขัดด้วยความคล่องแคล่ว แววตาดิบเถื่อนของเขาไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความกระหายในชัยชนะและโทสะที่กำลังลุกโชน "คุณวินเซนต์คงไม่อยากรอให้จบการประมูลตามมารยาทสินะคะ..." รินรดาเอ่ยเสียงกระซิบลอดไรฟัน แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะตึงเครียดจนแทบขาดใจ แต่เธอก็ยังคงรักษาความนิ่งสงบเอาไว้ได้ ทว่าสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่บีบรัดข้อมือเธอแน่นจนเกิดรอยแดงกลับสร้างแรงดึงดูดทางกายที่รุนแรงเกินกว่าจะเพิกเฉย "มันอยากได้ของที่ฉันครอบครอง... รวมถึงเธอด้วย" คาร์ลอสโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากสั่นระริกของหญิงสาวด้วยความหลงใหลระคนดุดัน ท่ามกลางกลิ่นหอมเย้ายวนของน้ำหอมราคาแพงที่ผสมผสานกับกลิ่นอายอันตรายของดินปืนที่เริ่มลอยเข้ามาเตะจมูก ทำให้บรรยากาศรอบตัวเร่าร้อนและบีบคั้นหัวใจยิ่งกว่าเดิม ปั้ง! ปั้ง! เสียงปืนนัดแรกดังขึ้นที่โถงทางเดินชั้นสอง แรงปะทะระหว่างคนของคาร์ลอสและลูกน้องของวินเซนต์เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงตะโกนด่าทอดังสะท้อนก้อง คาร์ลอสสบถต่ำในลำคอ ก่อนจะใช้มืออีกข้างรวบเอวบางของรินรดาเข้าแนบชิดลำตัวอย่างไร้ความปรานี แรงกดทับจากแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามทำให้รินรดาแทบหายใจไม่ออก กลิ่นกายบุรุษเพศที่อบอุ่นและดุดันโอบล้อมเธอไว้ทุกทิศทาง "ปล่อยฉันนะ..." เธอพยายามขัดขืนเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากหยักลึกของเขาโน้มต่ำลงมาคลอเคลียอยู่แถวใบหู "ถ้าไม่อยากตายคาอกฉัน ก็หุบปากแล้วเกาะฉันไว้ให้แน่น รินรดา" คาร์ลอสคำรามเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งเหนี่ยวไกยิงออกไปนอกมุมมืดอย่างไร้ความลังเลกระสุนเจาะเข้าเป้าหมายอย่างไร้เสียงเนื่องจากกระบอกเก็บเสียง แรงสะท้อนจากการยิงทำให้ร่างของเขากระตุกเข้าหารินรดายิ่งขึ้นไปอีก จนเธอรับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วและทรงพลังของเขา ความใกล้ชิดที่บีบคั้นหัวใจนี้เปลี่ยนความกลัวให้กลายเป็นไฟปรารถนาที่แผดเผาอย่างเงียบงัน ในสถานการณ์ที่เฉียดตายและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความรุนแรง แรงดึงดูดทางเพศระหว่างพวกเขากลับพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยฉายแววท้าทายที่จุดประกายความดิบเถื่อนในแววตาของคาร์ลอสให้ลุกโชนยิ่งขึ้นไปอีก คาร์ลอสไม่รอช้า เขาประกบจูบลงมาบนเรียวปากอิ่มทันทีอย่างไร้การเกริ่นนำ ความเร่าร้อน ดิบเถื่อน และเอาแต่ใจถูกถ่ายทอดผ่านรสจูบที่ดุดันจนรินรดาแทบละลายคาอ้อมแขน มือหนาสอดเข้าไปใต้เส้นผมสลวย บังคับให้เธอแหงนเงยรับสัมผัสที่ลึกล้ำและวาบหวาม รสจูบที่ปะปนไปด้วยรสชาติของความตึงเครียดและความกระหายใคร่ทำให้สติสัมปชัญญะของหญิงสาวกระเจิง ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ขณะที่มืออีกข้างของเขาก็ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเววของสะโพกภายใต้ชุดเดรสเข้ารูปอย่างถือสิทธิ์ เธอพยายามทุบไหล่กว้างเบาๆ เพื่อประท้วง ทว่ากลับยิ่งทำให้คาร์ลอสกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเธอให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขา ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนไม่มีช่องว่างให้ลมผ่าน ความรู้สึกร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วผิวสัมผัส ท่ามกลางเสียงกระสุนปืนที่ยังคงดังสนั่นเป็นระยะจากภายนอกห้อง "คุณมันบ้า..." รินรดากระซิบเสียงพร่า เมื่อเขาผริมฝีปากออกเล็กน้อยเพื่อให้เธอได้สูบฉีดอากาศเข้าปอด ทว่าใบหน้าของเขายังคงคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มเนียน "ใช่... ฉันมันบ้า และของที่ฉันหมายตาไว้ ไม่มีวันยอมให้ไอ้วินเซนต์แย่งไปได้เด็ดขาด" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความเย่อหยิ่ง ดวงตาสสีเข้มจ้องมองเธอนิ่งราวกับราชสีห์ที่กำลังจ้องเหยื่อในกรงเล็บ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็หยุดลงที่หน้าประตูกระจกห้องวีไอพี เสียงเคาะประตูสามครั้งตามด้วยเสียงปืนยิงทำลายกลอนประตูดังขึ้นพร้อมกัน คาร์ลอสผลักรินรดาไปหลบหลังเสาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยกปืนขึ้นเล็งตรงไปยังบานประตูที่กำลังถูกถีบจนพังทลายลงมา ทว่าร่างที่ก้าวพ้นกลุ่มควันสีเทาเข้ามาไม่ได้มีแค่ลูกน้องของวินเซนต์... แต่กลับเป็นบุคคลที่รินรดาไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวในสถานที่แห่งนี้ และกุมความลับทั้งหมดของเธอไว้ "หวังว่าฉันคงไม่มาขัดจังหวะเวลาสวีทของคุณหรอกนะ... คาร์ลอส" เสียงทุ้มเยียบเย็นดังขึ้น พร้อมกับกระบอกปืนที่จ่อตรงมาที่ศีรษะของคาร์ลอสอย่างแม่นยำ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนงานเขียนของผมด้วยดีมาโดยตลอดนะครับ