เสียงปืนนัดแรกที่ดังสะท้อนผ่านผนังคอนกรีตหนาเตอะของห้องควบคุมใต้ดิน คือเครื่องยืนยันว่าวินเซนต์ไม่ได้มาเพื่อเจรจาต่อรอง แต่มันคือการประกาศิตประหารชีวิตเราทั้งคู่
"มันมาเร็วกว่าที่คาดไว้... แต่ก็ยังโง่เง่าเหมือนเดิมที่เลือกบุกเข้ามาทางประตูหน้า"
เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอสกระซิบชิดริมหูผม... ไม่สิ ชิดริมหูรินรดาต่างหาก ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลกลับไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีเข้มคมกริบสะท้อนแสงไฟสลัวจากหลอดนีออนฉุกเฉิน มันเต็มไปด้วยความเยือกเย็น ดิบเถื่อน และประกายไฟแห่งความกระหายบางอย่างที่ถูกจุดขึ้นท่ามกลางความตาย
รินรดาหอบหายใจถี่กระชั้น แผ่นอกอิ่มกระเพื่อมไหวภายใต้ชุดสูทเข้ารูป ร่างบางถูกดันจนชิดติดกับผนังเย็นเฉียบของทางออกลับใต้ดินที่เธอเพิ่งไขรหัสเปิดออกได้ทันเวลาพอดี พื้นที่แคบๆ นี้บีบให้ร่างกายของเราแนบชิดกันอย่างไร้ช่องว่าง กลิ่นกายเฉพาะตัวของคาร์ลอสที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นบุหรี่ราคาแพง กลิ่นอายความอันตราย และเหงื่อจางๆ จากความตึงเครียด ยิ่งทำให้ประสาทสัมผัสของเธอเตลิดเปิดเปิง
"คุณยังมีอารมณ์มาวิจารณ์ศัตรูอีกเหรอคาร์ลอส? กระสุนนัดต่อไปมันอาจจะทะลุประตูเหล็กนั่นเข้ามาหาเราแล้วก็ได้" รินรดาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตฉายแววระแวดระวังและดื้อรั้นในเวลาเดียวกัน เธอยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาไว้ แต่ดูเหมือนว่าแรงแค่นั้นจะเทียบเท่ากับการปัดป่านขนแมวสำหรับคนตัวโตกว่า
คาร์ลอสก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งคมเกือบจะชนกับแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดซอกคอขาวระหงจนเส้นขนทั่วร่างของหญิงสาวลุกชัน มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปทาบลงบนผนังด้านหลังศีรษะของเธอ เป็นการกักขังโดยสมบูรณ์ในที่ลับตาแห่งนี้
"ปล่อยให้มันพังประตูเล่นไปเถอะ... เพราะต่อให้โลกใบนี้กำลังจะพังทลายลงมาจริงๆ สิ่งเดียวที่ฉันสนใจในตอนนี้ ไม่ใช่หัวกระสุนของวินเซนต์... แต่เป็นริมฝีปากสั่นๆ ของเธอต่างหาก รินรดา"
สิ้นคำพูดนั้น คาร์ลอสก็ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้โต้แย้งริมฝีปากหนาบด ริมฝีปากบางเฉียบของรินรดาอย่างดุดันและเอาแต่ใจทันที รสจูบในยามวิกฤตไม่มีความอ่อนหวานปราณี มีแต่ความเร่าร้อน รุนแรง และเรียกร้อง ราวกับต้องการสูบเอาลมหายใจทั้งหมดไปจากปอดของเธอ มือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่ว รั้งร่างบางให้แนบชิดสนิทจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน ความแข็งแกร่งของมัดกล้ามเนื้อและแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจากตัวเขาถ่ายทอดผ่านเนื้อผ้า สร้างแรงดึงดูดทางกายที่รุนแรงจนหัวใจของรินรดาเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก
สัมผัสจาบจ้วงแต่เต็มไปด้วยชั้นเชิงแพรพราวทำให้สมองที่เคยฉลาดเป็นกรดของรินรดาขาวโพลน มือที่เคยพยายามผลักไสค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว ร่างกายทรยศต่อความคิด เธอกำลังยอมจำนนต่อสัญชาตญาณดิบที่คาร์ลอสก่อร่างสร้างขึ้นในพื้นที่แคบๆ และมืดมิดแห่งนี้
ท่ามกลางเสียงปืนอู้อี้ที่ดังมาจากชั้นบน และความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ อุณหภูมิภายในอุโมงค์ลับกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าใจหาย ปลายนิ้วหยาบกร้านของมาเฟียหนุ่มลูบไล้ไปตามแนวสันหลังผ่านเนื้อผ้าอย่างจงใจปลุกเร้า เขาสอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ เสียงครางประท้วงในลำคอของรินรดายิ่งทำให้เขาเพิ่มน้ำหนักความเร่าร้อนขึ้นไปอีกขั้น รสชาติของจูบนี้ทั้งอันตราย น่าหวาดกลัว แต่กลับเย้ายวนจนเสพติด... วินเซนต์และสมุนกำลังเดินเข้ามาใกล้ห้องควบคุมเข้ามาทุกที แต่ในหัวของคาร์ลอสและรินรดากลับเหลือเพียงเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดและจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามประสานกัน
เมื่อคาร์ลอสผริมฝีปากออกช้าๆ อย่างนึกเสียดาย นัยน์ตาสีเข้มของเขาฉายแววปรารถนาอย่างดิบเถื่อนชัดเจน ริมฝีปากของรินรดาบวมเจ่อและแดงก่ำจากแรงจูบ เธอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ พยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา ทว่าเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังอยู่เหนือเพดานอุโมงค์ก็หยุดลงตรงจุดซ่อนทางลับพอดี
เสียงหัวเราะเยือกเย็นของวินเซนต์ดังลอดผ่านรอยต่อของแผ่นปูนลงมา ชัดเจนเสียจนเราทั้งคู่ต้องกลั้นหายใจ
"ออกมาเถอะหนูริน... ฉันรู้ว่าพวกเธอหนีไม่พ้นหรอก..."
คาร์ลอสโน้มใบหน้ากระซิบชิดใบหูของรินรดา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนเธอสะท้านเยือก น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจเด็ดขาดที่ไม่อาจปฏิเสธ
"เงียบไว้... แล้วเกาะฉันให้แน่นๆ ที่รัก... เพราะเกมไล่ล่ามันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่างหาก..."
พูดจบ คาร์ลอสก็คว้าปืนพกสั้นเก็บเสียงขึ้นมาปลดล็อกเซפด้วยมือข้างเดียว สายตาคมกริบมองตรงไปยังความมืดเบื้องหน้าของอุโมงค์ลับที่ทอดยาวออกไปสู่ทางหนีทีไล่ที่ยังมีชีวิตรอด ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวเดินออกไปนั้นเอง... แสงไฟฉายสว่างวาบก็ส่องตรงเข้ามาจากทางแยกด้านหน้าที่พวกเขากำลังจะมุ่งหน้าไป... ไม่ใช่ทางออก แต่เป็นทางตัน! และเงาร่างสูงใหญ่ของใครอีกคนยืนขวางทางอยู่พร้อมรอยยิ้มเยาะ
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความดาร์กเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ
วริศร์วิสกี้
ดีลเดือดในห้องประมูลพราย•ตอนที่ 17
หลบซ่อนในที่ลับตา
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลเดือดในห้องประมูลพราย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!