สัมผัสที่บาดลึก

คราบเขม่าดินปืนและกลิ่นอายความตายจากโกดังสินค้าของวินเซนต์ยังคงติดตรึงอยู่บนปลายจมูก ทว่าสิ่งที่บีบคั้นหัวใจของรินรดาในยามนี้ กลับไม่ใช่คมกระสุนหรือแผนการแก้แค้นอันเลือดเย็น หากแต่เป็นความเงียบงันที่น่ากลัวภายในห้องชุดส่วนตัวของคาร์ลอส ร่างบอบบางในชุดสูทเข้ารูปที่ยับยู่ยี่จากการต่อสู้ กำลังยืนนิ่งอยู่ริมกระจกบานใหญ่ มองออกไปเบื้องล่างคือมหานครที่ยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ แต่หัวใจของเธอกลับมืดสนิท ความแข็งกร้าวที่เธอใช้เป็นเกราะกำบังมาตลอดชีวิตเพื่อปกป้องปมสูญเสียในอดีต บัดนี้มันกำลังร้าวรานลงทีละน้อย จากรอยแผลที่ลึกเกินกว่าจะปิดบัง ประตูกระจกห้องน้ำถูกผลักออกพร้อมกับไอน้ำอุ่นที่ลอยฟุ้ง คาร์ลอสในสภาพสวมกางเกงขายาวสีเข้มเพียงตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดมัดกล้ามและรอยแผลเป็นจากสนามธุรกิจมืด ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเงียบๆ ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองแผ่นหลังที่กำลังสั่นเทาเล็กน้อยอย่างพิจารณา "คุณกำลังแบกโลกทั้งใบไว้ด้วยตัวคนเดียวอีกแล้วนะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบลงอย่างสิ้นเชิง มือหนาเอื้อมไปแตะที่ลาดไหล่บางเบา ทว่ากลับทำให้รินรดาสสะดุ้งเฮือกราวกับโดนไฟช็อต หญิงสาวรีบก้าวถอยหลังเพื่อเว้นระยะห่าง แต่คาร์ลอสไวishกว่า เขาก้าวตามมาประชิดตัว พร้อมทั้งใช้ท่อนแขนแข็งแรงโอบรัดเอวคอดกิ่วเข้าหาแนบอก ความร้อนจากร่างกายของเขาแผ่ซ่านทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามาจนเธอแทบหายใจไม่ออก "ปล่อยฉันค่ะ... เอ่อ... ปล่อยฉันเถอะค่ะ คาร์ลอส" เธอลืมตัวเผลอใช้คำลงท้ายที่คุ้นชิน แต่ความตื่นตระหนกทำให้รีบเปลี่ยนคำพูด "ปล่อยฉันเถอะ... ฉันจัดการตัวเองได้" "คุณจัดการทุกอย่างได้ ยกเว้นความจริงในใจของคุณเอง" คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมา กระซิบข้างใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอขาวผ่องจนเส้นขนลุกชัน "วันนี้คุณเกือบตายในโกดังนั้น... และสิ่งที่ฉันเห็นในแววตาของคุณไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความโดดเดี่ยว" คำพูดนั้นราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมากระชากหน้ากากอันเยือกเย็นที่รินรดาสวมใส่มาตลอดชีวิต น้ำตาหยดใสไหลรินลงมาเงียบๆ ความเปราะบางที่เธอพยายามซ่อนเร้นมาเนิ่นนานพังทลายลงในอ้อมแขนของมาเฟียผู้ดิบเถื่อนผู้นี้ เมื่อคาร์ลอสสัมผัสได้ถึงหยดน้ำตาที่เปื้อนปลายนิ้ว ความดุดันในแววตาของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม มือหนาเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอนัยน์ตาประสานกับเขา รอยจูบที่ประทับลงบนเปลือกตาที่ปิดสนิทเพื่อซับน้ำตา เต็มไปด้วยความทะนุถนอมที่ขัดกับบุคลิกดิบเถื่อนของเขาอย่างสิ้นเชิง "อย่าร้องไห้ให้ศัตรู... แต่ถ้าคุณจะร้องไห้ จงร้องในอ้อมแขนของผม" เสียงกระซิบนั้นสั่นพร่าด้วยแรงปรารถนา ริมฝีปากหนาประกบจูบลงบนเรียวปากอิ่มทันที ไม่ใช่การจูบเพื่อลงทัณฑ์หรือบังคับขู่เข็ญ แต่เป็นการจูบที่เรียกร้อง ถ่ายทอดความรู้สึกดิบเถื่อนที่ผสมผสานกับความอ่อนโยนอย่างน่าประหลาด รินรดาครางแผ่วในลำคอ สมองที่เคยเฉียบคมและคำนวณทุกย่างก้าวในเกมธุรกิจบัดนี้ขาวโพลน สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของสรีระ ปลุกเร้าไฟสวาทที่ซ่อนอยู่ให้ลุกโชนขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ มือเรียวบางที่เคยผลักไส บัดนี้เปลี่ยนเป็นกำเสื้อของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายที่อ่อนระทวย คาร์ลอสอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ละริมฝีปากออกจากการจูบอันดูดดื่ม เขาก้าวเดินไปยังเตียงนอนกว้างกลางห้อง วางร่างของเธอลงอย่างทะนุถนอมราวกับเธคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลกมืดของเขา แสงไฟสลัวสาดส่องกระทบเรือนร่างที่แนบชิดกัน ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยความยินยอมพร้อมใจและแรงดึงดูดอันรุนแรงดำเนินไปอย่างไร้การปิดกั้น คาร์ลอสบรรจงพรมจูบไปทั่วเรือนร่างขาวเนียน ร่องรอยสัมผัสที่เขาทิ้งไว้ทุกตารางนิ้วคือการประกาศความเป็นเจ้าของ ขณะที่รินรดาก็จิกปลายนิ้วลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเสียวซ่านและอารมณ์รักที่โถมกระหน่ำเข้ามา เสียงหอบหายใจระคนเสียงครางหวานหูประสานกันไปกับเสียงค่ำคืนอันยาวนาน ร่างกายที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวช่วยเยียวยาบาดแผลในใจของหญิงสาว บด ทว่า ในขณะที่ห้วงอารมณ์รักกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด เสียงสัญญาณเตือนภัยระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของคาร์ลอสก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศเร่าร้อน คาร์ลอสผละออกจากร่างบางชั่วพริบตา แววตาที่เคยฉาบด้วยความปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นความคมกริบดุจใบมีดโกนในเสี้ยววินาที เขารีบคว้าเสื้อสูทมาสวมลวกๆ ขณะที่รินรดากระชากผ้าห่มขึ้นคลุมกาย หัวใจที่เพิ่งสงบกลับเต้นรัวด้วยความหวาดระแวงอีกครั้ง หน้าจอระบบมอนิเตอร์ข้างเตียงปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าห้องพักวีไอพี ภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุดกัก ร่างสูงโปรดของ "วินเซนต์" ศัตรูตัวฉกาจที่ควรจะบาดเจ็บสาหัสจากเหตุการณ์ในโกดัง กำลังยืนยิ้มเยาะอยู่หน้าประตูห้อง พร้อมกับลูกน้องติดอาวุธครบมือครึ่งกองร้อย และที่สำคัญที่สุด... ในมือของวินเซนต์กำลังถืออุปกรณ์ถอดรหัสรหัสผ่านประตูหลักของห้องนี้ ซึ่งเหลือเวลาอีกเพียงไม่ถึงสิบวินาทีระบบป้องกันชั้นสุดท้ายก็จะถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์ -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์ที่ทั้งดาร์กและลึกซึ้งในตอนนี้ครับ - วริศร์วิสกี้